Τα ’παν αλλοι
[Ο ποιητής Άγγελος Σπίνος, απόγονος του αλευροβιομήχανου Γεώργιου Μασούρα, με καταγωγή από τα Λεχαινά Ν. Ηλείας, την πατρίδα του Ανδρέα Καρκαβίτσα, εμπνεόμενος από το εορταστικό κλίμα των ημερών, μάς μεταφέρει σε μια παλαιότερη, αυθεντική εικόνα των εορτών, τότε που όλα ήταν άρρηκτα συνδεμένα με την παιδική αθωότητα και τη συλλογικότητα.
Μέσα από ζωντανές εικόνες και λιτό ποιητικό λόγο, ο ποιητής ανακαλεί τη χαρά της προσμονής, το κρύο των χειμωνιάτικων δρόμων και τη συγκίνηση του εθίμου των καλάντων. Το ποίημα του είναι μια τρυφερή αναδρομή στη μνήμη, τότε που η χαρά γεννιόταν από τις μικρές καθημερινές στιγμές.]
Καιρό το κανονίζαμε
τι ώρα θα σηκωθούμε
εγώ με την παρέα μου
τα κάλαντα να πούμε
Κι όταν η νύχτα έφτανε
πού να κλείσουμε μάτι
όλο στριφογυρίζαμε
επάνω στο κρεβάτι
Ιδίως τα Χριστούγεννα
που τα ’χαμε πεθυμήσει
πριν χτυπήσει τέσσερις
είχαμε ξεκινήσει
Είχανε ήδη σηκωθεί
κι οι μάνες μας να ζυμώσουν
φτιάχνοντας τηγανόψωμα
γυρίζοντας να μας δώσουν
Έξω ήταν σκοτεινά
οι δρόμοι λασπωμένοι
κάτι σκιές τ’ άλλα παιδιά
κι όλοι μπαμπουλωμένοι[1]
Μόνο στα σπίτια που ήτανε
οι γυναίκες σηκωμένες
εκεί κάπως φαινόντουσαν
οι λάμπες αναμμένες
Γυρίζαμε τις γειτονιές
μέχρι να ξημερώσει
τότε γινόταν μοιρασιά
κι όλα είχαν τελειώσει
Δεκάρες συνήθως μαζεύαμε
και πενηνταράκια
αλλά αν είμαστε τυχεροί
φράγκα και διφραγκάκια
Όλοι σχεδόν μας έδιναν
κι η χαρά ήταν μεγάλη
εκτός απ’ αυτούς που φώναζαν
«του χρόνου, τα ’παν άλλοι»
Δεκέμβριος 2025
[1] Μπαμπουλωμένος: αυτός που είναι ντυμένος με πολλά ρούχα και έχει καλυμμένο το κεφάλι του.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
