Φροντιστη, φροντισε σεαυτον

Τον σημαντικό ρόλο που παίζουν οι φροντιστές, που αποτελούν στήριγμα και συνοδοιπόρους των ασθενών, χωρίς όμως να αναγνωρίζεται πάντα η σημασία τους αλλά και η ανάγκη για τη δική τους στήριξη, ανέδειξε ο Προϊστάμενος του Αναισθησιολογικού Τμήματος και Ιατρείου Πόνου Γ. Ν. Κομοτηνής κ. Μπουλέντ Κιαμήλογλου, στην ομιλία του κατά την χριστουγεννιάτικη γιορτή του Συλλόγου Καρκινοπαθών Ροδόπης «Δύναμη Ψυχής».

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης τα μέλη του συλλόγου αντάλλαξαν ευχές, τραγούδησαν τα κάλαντα, ενώ είχαν και μια επίσκεψη έκπληξη, τον Άγιο Βασίλη, που μοίρασε δώρα και ευχές στους παρευρισκόμενους στο χώρο της Λέσχης Κομοτηναίων.

Καθημερινός ο αγώνας των Φροντιστών

Πριν από όλα αυτά όμως είχαν την ευκαιρία να ακούσουν την ομιλία του κ. Κιαμήλογλου «Φροντίζοντας αυτούς που φροντίζουν: Στήριξη στους συνοδοιπόρους της ασθένειας», η οποία γεννήθηκε μέσα από την καθημερινή του εμπειρία στο Ιατρείο Πόνου του Νοσοκομείου.

«Εκεί, μέσα στη φροντίδα των ασθενών δεν συναντά κανείς μόνο τον πόνο της ασθένειας, αλλά και τους ανθρώπους που στέκονται διαρκώς δίπλα τους» ανέφερε, ανθρώπους που συχνά δεν μιλούν για τη δική τους κούραση, τον φόβο ή την αγωνία τους, αλλά είναι πάντα παρόντες με υπομονή και αγάπη, και σε αυτούς θέλησε να δώσει φωνή.

Όπως τόνισε, υπάρχουν διαφορετικές κατηγορίες φροντιστών.  Οι επαγγελματίες φροντιστές, που διαθέτουν επιστημονικές γνώσεις και επαγγελματική κατάρτιση παρέχουν επαγγελματικές υπηρεσίες φροντίδας ως υπάλληλοι δημοσίου ή ιδιωτικού οργανισμού σε ιδρύματα και στα κέντρα αποκατάστασης περίθαλψης ηλικιωμένων και σε κατ’ οίκον νοσηλείες.

Ο κ. Κιαμήλογλου επικεντρώθηκε στους άλλους, τους άτυπους οικογενειακούς φροντιστές, οι οποίοι εμπειρικά προσφέρουν βοήθεια και περίθαλψη από αγάπη, φιλανθρωπία και συμπόνια. Είναι άτομα συνήθως χωρίς εκπαίδευση, επαγγελματική εμπειρία. Μπορεί να είναι οι γονείς, τα αδέρφια, οι σύζυγοι και τα παιδιά ασθενών με καρκίνο, με χρόνια σημαντική αναπηρία ή ψυχική νόσο.

Η φροντίδα που παρέχεται από αυτούς, εξαρτάται από διάφορους και ποικίλους παράγοντες, από την εμπειρία και την εκπαίδευσή, μέχρι την ψυχική και σωματική τους υγεία, τη σχέση τους με τον πάσχοντα, τις προσωπικές πεποιθήσεις τους και τα αισθήματά τους, την οικονομική τους κατάσταση, τη θρησκεία, την κουλτούρα, το μορφωτικό τους επίπεδο, αλλά και την υποστήριξη που λαμβάνει ο φροντιστής από την οικογένεια, τους φίλους και τους επαγγελματίες υγείας, καθώς επίσης τη φόρτιση και την εξάντληση της εργασίας του φροντιστή.

Εκατομμύρια οι άτυποι φροντιστές στην Ελλάδα

Ο επίσημος αριθμός των επαγγελματιών φροντιστών στη χώρα μας είναι περίπου 725 χιλιάδες, αλλά ο ανεπίσημος αριθμός των άτυπων οικογενειακών φροντιστών φαίνεται πως είναι τετραπλάσιος, περίπου 3.150.000.

Γενικότερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο το 80% της μακροχρόνιας φροντίδας παρέχεται από άτυπους φροντιστές, μιας και πρόσφατη έρευνα έδειξε την ύπαρξη περισσότερων από 100.000.000 άτυπων φροντιστών στην Ευρώπη, με τις γυναίκες να εξακολουθούν να επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος των ευθυνών φροντίδας, και υπολογίζεται πως στην Ευρώπη 7,7 εκατομμύρια γυναίκες βρίσκονται εκτός απασχόλησης επειδή έχουν αναλάβει το έργο αυτό.

Μάλιστα μελέτες που έχουν γίνει σε άντρες φροντιστές έδειξαν ότι οι συγκεκριμένοι δεν είναι σε θέση να φροντίζουν τα μέλη της οικογένειάς τους και εκφράζουν διάφορες δικαιολογίες, ειδικά όταν η βοήθεια έχει σχέση με προσφορά προσωπικής φροντίδας του ασθενούς. Έχουν δε υψηλότερα επίπεδα άγχους και υψηλότερες ανάγκες για συναισθηματική και κοινωνική υποστήριξη.

Απαραίτητη η στήριξη από οικογένεια, κοινωνία και πολιτεία

Η στήριξη στην οικογένεια γενικότερα, και όχι μόνο στον ασθενή, είναι κομμάτι του ρόλου του Ιατρείου Πόνου, τόνισε ο κ. Κιαμήλογλου, γιατί όταν στηρίζεται ο φροντιστής ωφελείται και ο ασθενής.

Για αυτό και εστίασε σε τρεις άξονες που αφορούν την φροντίδα που χρειάζονται οι φροντιστές ασθενών τις συμβουλές αυτοφροντίδας, τη στήριξη από την κοινωνία και την οικογένεια και τη στήριξη από την πολιτεία.

Όσο αφορά την πολιτεία, ο νόμος 4808/2021 θεσμοθέτησε την άδεια φροντιστή, την άδεια για λόγους ανωτέρας βίας και τις ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας για άδεια του φροντιστή, που είναι 5 μέρες ανά έτος.

Οι ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας είναι η τηλεργασία, το ευέλικτο ωράριο και η μειωμένη απασχόληση ως ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας. Ειδικά όμως στη χώρα μας, που έχει πολλά νησιά και απομονωμένες ορεινές περιοχές, το έργο των φροντιστών δυστυχώς καθίσταται ακόμα πιο δύσκολο, αφού η πρόσβασή τους σε υποστηρικτικές δομές και ιατρικές υπηρεσίες είναι δύσκολη έως και αδύνατη σε κάποιες περιοχές.

Γι’ αυτό το λόγο τα μέλη της οικογένειας, επειδή ζουν μακριά, δεν μπορούν να προσφέρουν τη βοήθειά τους και οι άνθρωποι αυτοί είναι αβοήθητοι τις περισσότερες φορές και περιμένουν στήριξη από την πολιτεία, από το Βοήθεια στο Σπίτι όπου υπάρχουν αυτές οι υπηρεσίες, που πολλές φορές όμως δεν είναι αρκετές.

Το κράτος πρόνοιας, τόνισε, θα πρέπει να αναπτύξει μέσω των κοινωνικών υπηρεσιών περισσότερα προγράμματα εκπαίδευσης, ενημέρωσης, φροντιστών, ακόμα και στις πιο απομονωμένες ακριτικές περιοχές, για να ενισχύσει το δύσκολο έργο τους και να τους στηρίξει ψυχολογικά αλλά και οικονομικά

Κλείνοντας, απεύθυνε μερικές συμβουλές αυτοφροντίδας στους φροντιστές: «Να μην αμελείτε τις ανάγκες σας, να ζητάτε βοήθεια, διότι δεν χρειάζεται να είναι κανείς μόνος σε αυτή τη διαδρομή. Η φροντίδα δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη. Και το να ζητάμε βοήθεια είναι μέρος της φροντίδας» σημείωσε, τονίζοντας πως πρέπει να θυμούνται ότι έχουν δικαίωμα στην ξεκούραση, στη στήριξη και στη φροντίδα και να γνωρίζουν ότι υπάρχουν άνθρωποι και δομές όπως είναι ο Σύλλογος Δύναμη Ψυχής,  που μπορούν να σταθούν δίπλα τους.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.