Συνεχεια και συνεπεια

Στις επετείους επικεντρώνουμε στις στιγμές, στις μικρές χρονικές περιόδους, εκεί που τα πράγματα ξεκομμένα από την ιστορική συνέχεια είναι πιο διαυγή και αποκρυσταλλωμένα.

17 Νοέμβρη η χθεσινή ημέρα, επέτειος του Πολυτεχνείου και όλοι έσπευσαν να μας υπενθυμίσουν την επικαιρότητα του αιτήματος για «ψωμί-παιδεία-ελευθερία».

Και έχουν δίκαιο, το αίτημα παραμένει επίκαιρο. Και παραμένει επίκαιρο γιατί η γενιά που διατύπωσε το αίτημα, η γενιά του Πολυτεχνείου ή της Μεταπολίτευσης όταν ανέλαβε τα ηνία, όσο κι αν εργάστηκε για την πραγμάτωση του, δεν κατάφερε να διασφαλίσει τη συνέχειά του.

Τα χρόνια της κρίσης στην Ελλάδα, από το 2010 και έπειτα ήταν η γενιά που δέχθηκε τη σφοδρότερη κριτική για τις επιλογές της. Στοχοποιήθηκε για τους χειρισμούς της και αξιολογήθηκε από κάποιους ως η γενιά που με τους χειρισμούς της μας οδήγησε στην πτώχευση.

Η γενιά αυτή διεκδίκησε (και σε μεγάλο βαθμό απέκτησε) θεσμικούς ρόλους, πολιτική ισχύ και κοινωνική επιρροή στη Μεταπολίτευση. Όμως συχνά υστέρησε στο να μετατρέψει τα ιδανικά που επικαλέστηκε σε πράξη: η ριζοσπαστικότητα του ’73 συχνά μεταμορφώθηκε σε κομματισμό, η πίστη στη συλλογικότητα σε πελατειακές λογικές και η υπόσχεση για μια πιο δίκαιη κοινωνία σε ένα αναπαραγόμενο σύστημα ανισοτήτων.

Ας έχουμε όμως κατά νου ότι αυτό δεν ακυρώνει τον ιστορικό ρόλο του Πολυτεχνείου. Όπως καλό θα είναι να έχουμε κατά νου ότι οι διαγενεακές «ρήξεις» που κάποιοι προτείνουν ως τρόπο για «άλμα προς τα μπροστά» στην πραγματικότητα αυτό που δημιουργούν δεν είναι τίποτα άλλο παρά ανερμάτιστες πορείες χωρίς πυξίδα.

Γι’ αυτό εκείνο που αξίζει να κρατάμε σήμερα από την επέτειο του Πολυτεχνείου είναι η υπενθύμιση πως δεν αρκεί μόνο να δικαιωθεί ο αγώνας. Χρειάζεται επίσης στο πέρασμα του χρόνου συνέχεια και κυρίως συνέπεια.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.