Χαριλαος Μιχαλοπουλος, «Τα παραδοσιακα προταγματα για δωρεαν παιδεια, ανεξαρτητη ερευνα και επικεντρωση στις αξιες του ανθρωπισμου εχουν αρχισει να δεχονται ασφυκτικες πιεσεις»

Αντιφώνηση για την απονομή του Βραβείου Διδακτικής Ικανότητας και Προσφοράς Εκπαιδευτικού Έργου από τη Σχολή Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του ΔΠΘ

Η αλήθεια είναι ότι οι βραβεύσεις, ανέκαθεν, μου προκαλούσαν μια κάποια αμηχανία. Ωστόσο, η σημερινή βράβευση αποτελεί για μένα ιδιαίτερη τιμή και βαθιά χαρά. Πρώτα και κύρια, γιατί το βραβείο αυτό απονέμεται μέσα από μια ανοιχτή διαδικασία ηλεκτρονικής αξιολόγησης, στην οποία συμμετέχουν άμεσα και ανώνυμα οι φοιτητές και οι φοιτήτριές μας. Δεύτερον, γιατί το βραβείο αφορά τη διδασκαλία, η οποία βρίσκεται στον πυρήνα της ακαδημαϊκής μας αποστολής. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο πως στον θεσμικό μας τίτλο (Μέλη Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού) η διδασκαλία προτάσσεται, αφού η εκπαίδευση νέων επιστημόνων κατέχει, ή πρέπει να κατέχει, κεντρική θέση ανάμεσα στις πολλές άλλες και εξίσου σημαντικές δραστηριότητές μας.

Διανύουμε, πολύ φοβάμαι, μια μάλλον σκοτεινή και εν πολλοίς αβέβαιη περίοδο μετασχηματισμού του ελληνικού πανεπιστημίου σε κάτι άλλο από αυτό που γνωρίζουμε, σε έναν μηχανισμό, όπου η διδασκαλία αρχίζει να περιθωριοποιείται, τα παραδοσιακά προτάγματα για δωρεάν παιδεία, ανεξάρτητη έρευνα και επικέντρωση στις αξίες του ανθρωπισμού έχουν αρχίσει να δέχονται ασφυκτικές πιέσεις έναντι άλλων προτεραιοτήτων με, συχνά, θολά κριτήρια και προσανατολισμό. Ωστόσο, εμείς στη Σχολή Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών εξακολουθούμε να προτάσσουμε τη διδασκαλία ως πράξη μεταμόρφωσης και χειραφέτησης ελεύθερα και κριτικά σκεπτόμενων πολιτών και να επιμένουμε στην ανάδειξη της απελευθερωτικής της δύναμης, ιδίως μέσα στο πλαίσιο των ανθρωπιστικών σπουδών. 

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας, την Επιτροπή Βραβείων Αριστείας και την Κοσμητεία της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών για την ομόφωνη απόφασή τους. Όπως, επίσης, θα ήθελα να εκφράσω τις θερμότατες ευχαριστίες μου στις συναδέλφους και τους συναδέλφους μου στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας, ιδιαίτερα στους αγαπητούς φίλους και συναδέλφους της Λατινικής Ειδίκευσης, με τους οποίους, στο πλαίσιο του Εργαστηρίου μας («Εργαστήριο Λατινικής Γλώσσας, Γραμματείας και Πολιτισμού»), συνδιαμορφώνουμε μια κοινή παιδαγωγική πορεία, δίνοντας έμφαση στην καινοτομία και την ανοιχτότητα της διδασκαλίας, τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Ευχαριστώ, λοιπόν, τον Γιάννη Ντεληγιάννη, την Άννα Μαστρογιάννη και τον Γιώργο Παρασκευιώτη. Ιδιαίτερα, όμως, θα μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω και να σταθώ στην πολύτιμη συμβολή της Άρτεμης Αρχοντογεώργη, μεταδιδακτορικής ερευνήτριας και μέλους του Εργαστηρίου μας. Γιατί πίσω από κάθε καινοτόμο εκπαιδευτική δράση, πίσω από τις ανοιχτές πρωτοβουλίες προς τους φοιτητές αλλά και την τοπική κοινωνία, βρίσκεται η δική της δημιουργικότητα και επιμονή. Με τις ιδέες και την ενέργειά της δεν μας αφήνει να επαναπαυθούμε, προκαλώντας μας να διευρύνουμε συνεχώς τους παιδαγωγικούς μας ορίζοντες ‒ και αυτό αντανακλάται στα ενθουσιώδη σχόλια της ανατροφοδότησης που λαμβάνουμε από τους φοιτητές και τις φοιτήτριές μας. Όπως καταλαβαίνετε, πρόκειται για συλλογική δουλειά. Το «ευχαριστώ» είναι ίσως λίγο μπροστά στο εύρος της συνεισφοράς όλων αυτών των αγαπημένων φίλων και συναδέλφων.

Άφησα τελευταίο ‒όχι τυχαία‒ το πιο μεγάλο μου ευχαριστώ: προς τις φοιτήτριες και τους φοιτητές με τους οποίους όλα αυτά τα χρόνια πορευτήκαμε δημιουργικά, εντός και εκτός αίθουσας. Που πλαισίωσαν με θέρμη και ενθουσιασμό τις, ενίοτε, «περίεργες» δράσεις και «παράξενες» διδακτικές πρακτικές. Που προσήλθαν στα μαθήματα όχι απλώς για να πάρουν, αλλά και για να δώσουν και να συμμετάσχουν. Τους οφείλω πολλά ‒περισσότερα από όσα φαντάζονται.

Η Σχολή μας από του χρόνου αλλάζει όνομα και δομή. Πολλά θα αλλάξουν. Είμαι, όμως, βέβαιος πως η πίστη μας στη διδασκαλία και την αξία των ανθρωπιστικών σπουδών θα παραμείνει το ίδιο ζωντανή.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και να ζητήσω μια συγγνώμη από τη σύζυγό μου, Μαρία, και τον γιο μου, Νίκο, για τον χρόνο που τους στέρησα και τους στερώ στην προσπάθειά μου να γίνομαι καλύτερος δάσκαλος.

Σας ευχαριστώ θερμά!

*Ο Χαρίλαος Μιχαλόπουλος είναι Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του ΔΠΘ και το παρόν κείμενό του είναι η Αντιφώνησή του για την απονομή του Βραβείου Διδακτικής Ικανότητας και Προσφοράς Εκπαιδευτικού Έργου, από τη ΣΚΑΣ/ΔΠΘ, για την αφοσίωσή του στην εκπαιδευτική διαδικασία και τη συμβολή του στην ποιότητα της διδασκαλίας. Η απονομή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Το έργο της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του ΔΠΘ κατά το ακαδημαϊκό έτος 2024-2025», που διοργάνωσε η  ΣΚΑΣ/ΔΠΘ και ο «Παρατηρητής της Θράκης», την Τετάρτη 18 Ιουνίου, στη Λέσχη Κομοτηναίων.

Μπορείτε να βρείτε το αναλυτικό ρεπορτάζ της εκδήλωσης εδώ.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.