«Η αιμοδοσια ειναι μια υποχρεωση στον συνανθρωπο μας και οχι δικαιωμα διακοπων»

Η αιμοδοσία είναι εθελοντική και μη αμοιβόμενη. Είναι αδιανόητο και εξωπραγματικό νάχει οποιοδήποτε ανταποδοτικό χαρακτήρα. Η μόνη ανταπόδοση της είναι η ικανοποίηση του εαυτού μας για την υπέροχη και σημαντική αυτή προσφορά του.

Το αίμα δεν πρέπει να ανταλλάσσεται με άδεια ή με οτιδήποτε άλλο, αλλά να προσφέρεται στον συγγενή μας, στον φίλο μας, στον γείτονα μας, στον συνάδελφο μας και γενικά στον συνάνθρωπο μας, όπου κι αν βρίσκεται, ως στοιχειώδη υποχρέωση μας απέναντι στην ύπαρξη μας. Η αιμοδοσία δεν πρέπει να βασίζεται σε «ταπεινά κίνητρα» για την προώθηση της. Αρκεί να σκύψουμε μέσα μας και να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Τίποτα άλλο.

Η αιμοδοσία είναι μια πεντάλεπτη ανώδυνη δοκιμασία μας και μάλιστα με υγιεινές επιπτώσεις στον εαυτό μας. Είναι μια υποχρέωση στον συνάνθρωπο μας και όχι δικαίωμα διακοπών, λόγω της προβλεπόμενης γι’ αυτή άδειας μετ’ αποδοχών, δικαίωμα που της στερεί και τα δύο βασικά της στοιχεία, δηλαδή το μη αμοιβόμενό της και την εθελοντικότητά της. Το μεγάλο πρόβλημα του ανθρώπου είναι ότι κατοικεί στο σταυροδρόμι της ανάγκης και της ελεύθερης βούλησης, οπότε γεννάται το εξής ερώτημα. Είναι τόσο αναγκαία η αιμοδοτική άδεια; Την έχουμε ανάγκη; Πιστεύουμε πως όχι. Δεν πρέπει η συγκεκριμένη πράξη της αιμοδοσίας να είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη συγκεκριμένη άδεια της, γιατί εξαφανίζεται τότε το ιδεατό της και μένει απλά η στεγνή πραγματικότητα της.

Τα συναισθήματα μας είναι εκείνα που ρυθμίζουν, οδηγούν και κατευθύνουν τη ζωή μας στην καθημερινότητα της. Είναι εκείνα που μας γεμίζουν με υγεία, ευτυχία, δημιουργία και προκοπή. Χάρη σ’ αυτά ζούμε ως ελεύθερα σκεπτόμενοι άνθρωποι με ιδανικά στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου, κύτταρο του οποίου αποτελούμε.

Οι μεγαλύτερες και ψηλότερες έννοιες της ύπαρξης μας εμπεριέχονται στην πληθώρα των αφηρημένων ουσιαστικών της γλώσσας μας, ουσιαστικών όμως με συγκεκριμένες, καταλυτικές και αλυσιδωτές ευεργετικές επιπτώσεις σ’ όλους μας. Ένα τέτοιο ουσιαστικό είναι και η αγάπη. Η αγάπη για κάτι σ’ ενώνει με αυτό το κάτι. Υπηρετείς αυτό που αγαπάς χωρίς πληρωμή. Κάνεις δηλαδή το καλό από αγάπη στο καλό και χωρίς ελπίδα ανταμοιβής.

Το αίμα το δίνουμε αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό μας. Για να μπορούμε να τον κοιτάζουμε κατάφατσα. Εξάλλου η πατρίδα ενός ανθρώπου είναι η πολλαπλασιασμένη αντανάκλαση του εαυτού του.-

*Ο Κωνσταντίνος Π. Σαραντάκος  είναι Τέως Πρόεδρος Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Κομοτηνής, Τέως Β΄ Αντιπρόεδρος Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας- Αναρρίχησης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.