Η 1 η Απριλιου, Εθνικη εορτη της Κυπρου, τιμηθηκε στο 5ο Πειραματικο Δημοτικο Σχολειο Κομοτηνης
Ένδοξες στιγμές του αγώνα του κυπριακού λαού κατά του βρετανικού ζυγού και της βρετανικής αποικιοκρατίας (1955-1959) αναβίωσαν το πρωί της Τρίτης 1 Απριλίου στο 5ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής, σε μια συγκινητική εκδήλωση με αφορμή την επέτειο της έναρξης της εξέγερσης από την ΕΟΚΑ.
Το παρών έδωσαν μεταξύ άλλων η πρεσβυτέρα κ. Παναγιώτα Παπανικολάου-Σιριβιανού, μέλη και φίλοι της οικογένειάς της, ο Κύπριος αγωνιστής κ. Ανδρέας Βασιλείου και η σύζυγός του, η Πρόεδρος του Συλλόγου Κυπρίων Ροδόπης κ. Χριστιάνα Κωνσταντίνου, ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων, ο κ. Τηλέμαχος Τσίτσιος και η Σοφία Τσιρτσιφη, με την εκδήλωση να ανοίγει η διευθύντρια του Σχολείου κ. Ελευθερία Σιώπη.
«Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα, χύθηκε αμέτρητο αίμα, οδηγήθηκαν δε στην αγχόνη από τους Βρετανούς ακόμη και αμούστακα παλληκάρια, όπως ο μαθητής Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Σήμερα Γρηγόρης Αυξεντίου, Ευαγόρας (Βαγορής) Παλληκαρίδης, Μιχαλάκης Καραολής, Ανδρέας Δημητρίου και πολλοί άλλοι αγωνιστές για την ανεξαρτησία της Κύπρου κείνται στα «Φυλακισμένα Μνήματα», αναμένοντας τη δικαίωση, την επανένωση δηλαδή του νησιού και τη λύτρωσή της από τη μαρτυρική εισβολή του Αττίλα» σημείωσε σχετικά η κ. Σιώπη.
Η ιστορία του Παπανικόλα Παναγή
Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης κατατέθηκαν σημαντικές μαρτυρίες συμπολιτών Κυπρίων που κατοικούν στην περιοχή, ενώ παράλληλα μαθητές του σχολείου είχαν την δική τους συμβολή στην εκδήλωση με ποιήματα, τραγούδια και χορό.
Έτσι η κ. Παναγιώτα Παπανικολάου-Σιριβιανού μετέφερε την ιστορία του πατέρα της, Παπανικόλα Παναγή, μαζί με το ποίημα που αυτός είχε γράψει για τον Γρηγόρη Αυξεντίου, κατά τον τύπο των ακριτικών δημοτικών τραγουδιών, ένα από τα ελάχιστα διασωθέντα, μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή.
Όπως τόνισε, ο πατέρας της, Παπανικόλας Παναγής από τη Χάρτζια της Κερύνειας ήταν τομεάρχης της ΕΟΚΑ με μεγάλη δράση. Γι’ αυτό και πέρασε επί 3,5 χρόνια από όλα τα κρατητήρια των Άγγλων στην Πύλα, στην Ομορφίτα, στην Κοκκινοτριμιθιά, στον Τζιάδο και αλλού, ξεσηκώνοντας τους συγκρατούμενούς του με ποιήματα που έγραφε για τους αγωνιστές ή σατιρίζοντας τους Άγγλους.
Στο σπίτι τους μάλιστα είχαν κρησφύγετο και φιλοξενούσαν 4 αγωνιστές, όπως τον Στυλιανό Λένα, τον Φώτη Παπαφώτη κ.ά. βοηθούσαν δε η μητέρα της και τα μεγαλύτερά της αδέλφια, μεταφέροντας μηνύματα κλπ.
Στάθηκε πάντως στη σημασία αυτών των εκδηλώσεων, μέσα από τις οποίες οι νεότερες γενιές μαθαίνουν την ιστορία της Κύπρου, η οποία δυστυχώς δεν είναι τόσο γνωστή στον ελλαδικό χώρο.
Διαπίστωσε δε πως όταν ήταν και η ίδια εκπαιδευτικός, αλλά και στη συνέχεια με τη συμμετοχή της σε ανάλογες εκδηλώσεις, πως αυτές αποτελούν το έναυσμα για τους μαθητές να μάθουν περισσότερα για την Κύπρο αλλά και την ιστορία της.
Η μεγαλύτερη δολιοφθορά του αγώνα
Τη δική του αγωνιστική μαρτυρία κατέθεσε στην εκδήλωση και ο Κύπριος συμπολίτης μας, κάτοικος Κομοτηνής, Ανδρέας Βασιλείου, ο οποίος έλαβε μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου, αναλαμβάνοντας σε ηλικία 16 μόνον ετών, να βάλει βόμβες σε δυο αεροπλάνα στην εγγλέζικη βάση του Ακρωτηρίου.
Η μεγάλη δολιοφθορά της ΕΟΚΑ πραγματοποιήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1957 και η επιχείρηση των αγωνιστών που εργάζονταν στη βάση έγινε με την καθοδήγηση του Πανικού Σωτηρίου, μαθητή της Ε΄ τάξης του Λανιτείου Γυμνασίου Λεμεσού.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
