Παναγιωτης Βασιλειου: «Η ποιηση οφειλει να εκφραζει την καθημερινη αγωνια του οποιοδηποτε ανθρωπου»

Ο ποιητής και ιδρυτικό μέλος του The Bad Poetry Social Club μιλά στον «ΠτΘ» για το 1ο Φεστιβάλ Προφορικής Ποίησης που ανοίγει τις πόρτες του σήμερα στην Κομοτηνή

Ως μια προσπάθεια ανάδειξης μιας τέχνης, της ποίησης, που θεωρείται ότι αφορά σε μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό και με πιο «ελιτίστικα» ίσως αναγνωστικά κριτήρια, ως άλλοι «διανοούμενοι» βλέπει το 1ο Φεστιβάλ Προφορικής Ποίησης που ανοίγει τις πόρτες του σήμερα, Παρασκευή 7 Μαρτίου, στην Κομοτηνή, σε συνδιοργάνωση του ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής και της «Ντεκαντάνς», ο ποιητής κ.Παναγιώτης Βασιλείου.

Ο κ.Βασιλείου αποτελεί έναν εκ των εχόντων την πρωτοβουλία της διοργάνωσης, για την οποία μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» εκκινώντας από το γεγονός ότι στο παρελθόν η ποίηση θεωρούνταν και ήταν κύριος εκφραστής των καθημερινών προβληματισμών, ακόμα και των πολιτικών τοποθετήσεων της κοινωνίας. Χαρακτηριστικό που ατόνησε τα τελευταία χρόνια, με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως για παράδειγμα αυτή του Ντίνου Χριστιανόπουλου, παρά το γεγονός ότι όπως υποστήριξε και ο ίδιος «η ποίηση είναι ένα πράγμα το οποίο οφείλει να εκφράζει την καθημερινή αγωνία του οποιοδήποτε ανθρώπου».

Υπό το συγκεκριμένο «πρίσμα» ο κ.Βασιλείου αναφέρθηκε στο περιεχόμενο και την στόχευση της πρωτότυπης διοργάνωσης, εκκινώντας από τον όρο «προφορική ποίηση», ένα πρώτο δείγμα της οποίας εμφανίστηκε την δεκαετία του ’80 στην Αμερική,  ως «προϊόν» της Beatnik γενιάς.  Φτάνοντας στο σήμερα, και ως ιδρυτικό μέλος του “The Bad Poetry Social Club” ο κ.Βασιλείου εξήγησε την «πορεία» από τις δράσεις ανοιχτών μικροφώνων που αποτέλεσαν το βήμα κυρίως νεαρότερων ηλικιακά ποιητών και ποιητριών να ερμηνεύσουν επί σκηνής ένα δικό τους ποίημα, για να εξηγήσει πως η βασική διαφορά αφορούσε στην έλλειψη «μεσολαβητή», όπως ο ηθοποιός που στο παρελθόν μπορεί να ερμήνευε ένα ποίημα.

Ο ίδιος εξήγησε πως σήμερα η προφορική ποίηση, χωρίζεται στο “Slam poetry” και στο “Spoken word”,  που στην πρώτη περίπτωση αφορά αποκλειστικά στην ερμηνεία του ή της ποιήτριας, ενώ στην δεύτερη υπάρχει μια μουσική επένδυση. ή κάποιο Visual art κ.α., για να τονίσει πως ενδεχομένως σήμερα ως ρεύμα προτιμάται λόγω του ότι «ο δημιουργός μπορεί να φέρει ένα πολύ μεγαλύτερο σύμπαν πια πάνω στη σκηνή».

Αυτό σήμερα κατά τον ίδιο καθίσταται ενδεχομένως και αναγκαίο λόγω της ταχύτητας της πληροφορίας, υπό την έννοια ότι καθίσταται «πολύ πιο ενδιαφέρον πια το να μπορούμε να παρακολουθήσουμε τον ίδιο τον δημιουργό, να ερμηνεύει το ποίημα». «Με λίγα λόγια το ακουστικό πια είναι και μέσο και ανάγκη, αλλά είναι και μία μεγαλύτερη προέκταση του πώς μπορείς να δημιουργήσεις ένα ποίημα» ανέφερε για να εξηγήσει πως «διότι εγώ θα γράψω ένα ποίημα με έναν τρόπο, έχω κάποια συγκεκριμένη αναφορά, θέλω να δημιουργήσω ένα συγκεκριμένο συναίσθημα, αλλά ο τρόπος που θα το ερμηνεύσω μπορεί να φέρει από χιούμορ μέχρι ειρωνεία, από κάτι καταγγελτικό έως κάτι οδυνηρό, επάνω στην σκηνή, οπότε κάθε φορά είναι και μία έκπληξη».

Άλλωστε όπως έσπευσε να τονίσει ο ίδιος όπως τα εικαστικά «δείχνουν τον δρόμο» στους καλλιτέχνες, έχοντας πλέον ξεφύγει από την απεικόνιση του καμβά και  υιοθετώντας πιο «παραστάσιμες» εκδοχές της, έτσι και «η ποίηση οφείλει και η ίδια να ακολουθήσει το ότι φεύγουμε πια από το βιβλίο – που ναι μεν είναι πολύ όμορφη επαφή –  και περνάμε σε κάτι παραστάσιμο».

Ο κ.Βασιλειάδης παρέθεσε  αναλυτικά το πρόγραμμα της διοργάνωσης, εξηγώντας πως πρόκειται για τρεις «γεμάτες» ημέρες προκειμένου όσοι επιλέξουν να παρευρεθούν να πάρουν μία πολύ πολύ καλή γεύση από σύγχρονες μορφές ποίησης.

Άλλωστε όπως συμπλήρωσε «δεν χρειάζεται κάποιος να έχει διαβάσει αυτό που λένε “ελίτ”, Καβάφη, Ρίτσο κ.α.. Μιλάμε για ποιήματα που αυτή την στιγμή “ακουμπούν” τον άνθρωπο κάθε ηλικίας που θα τον ακουμπήσουν, γιατί μη γελιόμαστε όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε και όπως είχε πει πολύ όμορφα ο Oscar Wilde, “όλοι είμαστε μέσα σε ένα βούρκο, απλά μερικοί από εμάς επιλέγουμε να κοιτάζουμε τα άστρα”».

Ο ίδιος θέλησε να ευχαριστήσει θερμά τον Δήμο Κομοτηνής για την συνεργασία, η οποία, όπως εξήγησε, οφείλεται στο γεγονός ότι «η Θεανώ Πασχάλη είχε την όρεξη να καταλάβει τι είναι αυτή τη στιγμή η προφορική ποίηση». «Είναι και προς τιμήν της και προς τιμήν του Δήμου Κομοτηνής, δεδομένου ότι δεν υπάρχει πάντα η διάθεση, καθώς όταν κάτι είναι καινούργιο, συνήθως μας ξενίζει και είναι λογικό. Οπότε θέλει μία εμπιστοσύνη την οποία μας έδειξαν αυτή την στιγμή και για αυτό έχουμε και το αποτέλεσμα ενός πολύ καλά οργανωμένο και πολύ καλοστημένο φεστιβάλ» κατέληξε.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.