Καψανε τον Μαρτη στον Ιμερο

Το έθιμο της φωτιάς, το κάψιμο του Μάρτη, με σύνθημα «έξω οι ψύλλοι μέσα ο Μάρτης» αναβίωσαν την πρώτη ημέρα του μήνα οι γυναίκες του Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Ιμέρου, μαζί με το Σύλλογο Προσκυνητών αλλά και την μουσική συνοδεία του Γιώργου Συμεωνίδη με την γκάιντά του.

Στην κεντρική πλατεία του οικισμού έβαλαν τσαλιά αλλά και άχυρα, τα οποία έκαψαν για να φέρουν καλή τύχη στον οικισμό, ενώ στη συνέχεια από τους μικρότερους μέχρι και τους μεγαλύτερους πήδηξαν επάνω από τη φωτιά, και έστησαν ένα χορό γύρω από αυτή.

Ακολούθησε μέσα στο χώρο του Συλλόγου, ο οποίος είχε στολιστεί κατάλληλα, κέρασμα με εδέσματα και όλα τα καλά για να υποδεχτούν με τον καλύτερο τρόπο την άνοιξη.

Αναβιώνοντας το έθιμο

Καλό μήνα, καλωσορίζοντας τον πρώτο μήνα της Άνοιξης, το Μάρτη, και ευχόμενη να είναι καλοτάξιδος, άνοιξε την εκδήλωση η Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Φανή Ανταβίδου που τόνισε πως το έθιμο έφεραν οι πρόγονοί τους από την Ανατολική Θράκη.

«Υποδεχόμαστε την άνοιξη και με τη φωτιά, αφήνουμε πίσω το χειμώνα, και έλεγαν πως μαζί με τους ψύλλους που καίγονταν, καίγονταν και το κακό» τόνισε, ενώ έδιναν ευχές για όλα τα καλά και φυσικά την ευφορία της γης.

Η παράδοση λέει: «Όπου έχει κόρη ακριβή, το Μάρτη ο ήλιος να μην τη δει», ενώ ο Μάρτης έχει και ένα σωρό παρατσούκλια: ανοιξιάτης, γδάρτης, παλουκοκάφτης, κλαψομάρτης, πεντάγνωμος λόγω των απότομων μεταβολών καιρού που έχει, Βαγγελιώτης λόγω της γιορτής του Ευαγγελισμού, φυτευτής, ενώ ο λαός λέει «Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης, τα παλιά παλούκια καίει και τα καινούρια ξεριζώνει» ενώ για τις μεγάλες του παγωνιές λένε «χιόνι βούτυρο και σαν παγώσει μάρμαρο, Μάρτης βροχερός, θεριστής κουραστικός».

Ιστορίες με τον Μάρτη

Ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία κατοίκους του οικισμού, ο κ. Χρήστος Τοπουζλής, είπε κατά τη διάρκεια της τελετής ιστορίες που έλεγαν παλιά στο χωριό για τον Μάρτη, τονίζοντας πως τα έθιμα είναι καλά να τα τηρούν, μιας και φέρουν χαρά και υγεία.

Μία από αυτές τις ιστορίες ήταν η εξής:

«Ο Μάρτης μια φορά, τα έβαλε με τις γιαγιάδες, γιατί τον έκαναν λαδιά. Μάζευαν κάποιες διαμαντόπετρες από εκεί που είχε βράχια, πέρασε από εκεί ο Μάρτης και τους λέει τι κάνετε εδώ;

Μαζεύουμε διαμαντόπετρες του απαντάνε.

Μαζέψτε και εμένα ένα σακουλάκι τους είπε.

Όμως αυτές δεν μπορούσαν να βρουν περισσότερες, τελείωσαν οι διαμαντόπετρες, τα δικά τους σακουλάκια τα γέμισαν, το δικό του μισό. Το αδειάζουν βάζουν κοτρόνια από κάτω, βάζουν και από επάνω μερικές διαμαντόπετρες. Πέρασε ο Μάρτης, πήρε το σακουλάκι, φορτωμένος, ήταν βαρύ, και το πάει μέχρι το σπίτι του.

Το αδειάζει, βλέπει μόνο πέτρες: Δεν θα αφήσω καμία, λέει, όποια βγαίνει από την πόρτα, κρύο βροχές παγωνιά να πεθάνουν όλες, δεν θα αφήσω καμία. Αυτά έλεγε ο Μάρτης, για αυτό έχει πολύ μανία τώρα» έκλεισε την ιστορία του.

Όσο για τους λόγους που των καίνε; «Κάποτε ο Μάρτης ήταν πρώτος, όχι ο Γενάρης, αλλά τον έβγαλαν και τον έβαλαν τρίτο για να μην κάνει πολύ κρύο, όμως ακόμα κάνει, είναι ζωηρός πεισματάρης, γδάρτης Μάρτης» τόνισε. «Ο Μάρτης ο πεντάγνωμος, πέντε φορές εχίονισε, και πάλι το μετάνιωσε που δεν εξαναχιόνισε» έκλεισε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.