Ο τ. αρχιμηχανικος του ΟΣΕ Δημητρης Μακροδημοπουλος και το πορισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ

Πολλά και επανωτά τα μηνύματα υγείας της ελληνικής κοινωνίας, με αφορμή την επέτειο των Τεμπών

Πολλά και επανωτά τα μηνύματα υγείας της ελληνικής κοινωνίας, με αφορμή την επέτειο των Τεμπών και το πολύνεκρο δυστύχημα που στέρησε τη ζωή από 57 νέους, στην πλειοψηφία τους, συμπολίτες.

Ένα από αυτά έχει σχέση με την αξία της γνώσης και της υγιούς φιλοδοξίας για συγκροτημένη, σφαιρική  και ολοκληρωμένη γνώση του επιστημονικού και τεχνικού αντικειμένου στο οποίο επιτηδευόμαστε,  και η οποία όταν επιτευχθεί είναι ιδιαίτερα  επωφελής για τον τόπο, τη χώρα μας, αφού είναι αυτή που μας οδηγεί προς τα εμπρός ή, όταν λείπει, μας οπισθοδρομεί.

Το προαναφερθέν συνδέεται απολύτως με το πρόσωπο του συνεργάτη μας- αρθρογράφου  για πολλά χρόνια τώρα, Δημήτρη Μακροδημόπουλου, ο οποίος ως συνταξιούχος Πολιτικός Μηχανικός ΑΠΘ,  MSc in Rail Systems Engineering και τ. Αρχιμηχανικός του ΟΣΕ, ΠΟΛΙΤΗΣ στην κυριολεκτική σημασία του όρου δεν έπαψε ποτέ, αρθρογραφώντας στον αθηναϊκό αλλά και τον περιφερειακό τύπο, να καταγγέλει την εγκατάλειψη των σιδηροδρόμων στη χώρα μας, με αποτέλεσμα πάρα πολλά στοιχεία για την τραγική θέση στην οποία έχει υπεισέλθει ο σιδηρόδρομος στη χώρα μας,  και ακούσαμε από τον ΕΟΔΑΣΑΑΜ, να μας είναι απολύτως κατανοητά και οικεία.

Ενδεικτικά, η εγκατάλειψή του και η απογύμνωσή του από προσωπικό, ζήτημα που εθίχθη από τον ΕΟΔΑΣΑΑΜ ,  που έχει ως «αφετηρία το 2008» όπως γράφει ο Δ. Μακροδημόπουλος, «όταν αντί να βελτιώσουν τις σιδηροδρομικές υπηρεσίες προτίμησαν την απογύμνωση του σιδηροδρόμου την οποία νομιμοποίησαν με τον Ν. 3891/2010 περί “εξυγίανσής” του. Τον μαζικό διωγμό των υπαλλήλων του ΟΣΕ και τη λειτουργική απαξίωσή του, την ονόμασαν “εξυγίανση”».[1]

Απογύμνωση προσωπικού, η έλλειψη του οποίου καλύφθηκε όμως  ιδιοτύπως και αναξιοκρατικώς:  «Η εικόνα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ από το 2008, και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, δεν βελτιώθηκε αν κρίνουμε από τον τρόπο των προσλήψεων» γράφει. «Εμπαίζουν χιλιάδες νέους, που προστρέχουν, ανταποκρινόμενοι στις προκηρύξεις θέσεων εργασίας, χωρίς ποτέ να ανακοινώνεται ο πίνακας αξιολόγησης των υποψηφίων. Μάλιστα, η πρακτική αυτή κληροδοτήθηκε και υιοθετήθηκε κι από τη Hellenic Train, προφανώς χάριν της “εργασιακής ειρήνης” εντός της εταιρείας»[2]

Και σε άλλο του άρθρο, για το ίδιο θέμα, έχει γράψει:

«Ενώ ευαγγελίζονται τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρόμου, η αναπλήρωση του αναγκαίου προσωπικού γίνεται με πελατειακές σχέσεις, με καινοφανείς μάλιστα μεθόδους “αναβαθμισμένες” έναντι του παρελθόντος: Με μπλοκάκι στον ΟΣΕ, με άλλα λόγια στο Δημόσιο, με ετήσια σύμβαση που ανανεώνεται…».[3]

Ένα ακόμη θέμα που είχε επισημάνει, και επαληθεύτηκε από τον  ΕΟΔΑΣΑΑΜ, είναι  ότι ο σιδηρόδρομος είναι ένα ακριβό μέσο μεταφοράς: «Η εντύπωση», έχει γράψει, «που κυριαρχεί ότι δηλαδή ο σιδηρόδρομος μπορεί να αποτελεί κερδοφόρο τομέα είναι εντελώς λανθασμένη. Η εκμετάλλευση του σιδηροδρόμου, δηλαδή οι επιβατικές και εμπορευματικές μεταφορές, ναι μπορούν να οδηγούν στην κερδοφορία αλλά το σύνολο των προϋποθέσεων που απαιτεί η λειτουργία του, δηλαδή η συντήρηση της γραμμής, του τροχαίου υλικού και των κτιρίων, με τα μηχανοστάσια τα αμαξοστάσια, τα Τμήματα γραμμής, καθώς και κυρίως με τις επενδύσεις για τα έργα αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού του σιδηροδρόμου, το αποτέλεσμα είναι αρνητικό». [4]

Τέλος, νομίζουμε ότι ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ,  με όσα ανέφερε για τη σημερινή διάλυση του σιδηροδρόμου, επαληθεύει επακριβώς την άποψη του Δ. Μακροδημόπουλου  ότι  «είναι βέβαιο ότι με τα σημερινά δεδομένα δεν θα ξαναδούμε τον σιδηρόδρομο που είχαμε μέχρι το 2008 παρά τις παθογένειές του, δηλαδή με τον ίδιο αριθμό δρομολογίων και την ίδια ασφάλεια. Διότι ο σιδηρόδρομος δεν είναι μόνον αυτό που βλέπουμε, το τρένο που μας μεταφέρει από τον ένα προορισμό στον άλλο. Είναι ένα σύνολο αθέατων για τον επιβάτη λειτουργιών που διασφαλίζει την ασφαλή μεταφορά του και προϋποθέτει επανδρωμένα μηχανοστάσια και αμαξοστάσια για τον έλεγχο και τη συντήρηση του τροχαίου υλικού, επανδρωμένα Τμήματα Γραμμής ώστε να ελέγχεται η κατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής και να συντηρείται σε ολόκληρο το μήκος της δικαιοδοσίας τους».[5]

Κατόπιν όλων αυτών, ένα είναι το μήνυμα, ότι  οι  έχοντες επιστημονική γνώση ενός θέματος που απασχολεί την κοινωνία, έχουν το μέγιστο καθήκον να μη σιωπούν. Γιατί  διαφορετικά δημιουργείται η άποψη ότι ο λαός, οι πολλοί, οι κάτω είναι ικανοί μόνον «σανό» να καταναλώνουν.

Η γραφή και η θέση άρα, και η αφύπνιση που επωάζουν, είναι  μέγιστης αξίας εργαλείο πραγματικής δημοκρατίας.


[1] Πηγή : www.paratiritis-news.gr [ https://www.paratiritis-news.gr/gnomes/giati-einai-o-sidirodromos-pnigmenos-stis-laspes-kai-sta-chrei/ ]

[2] Πηγή : www.paratiritis-news.gr [ https://www.paratiritis-news.gr/gnomes/ta-erotimata-gia-ta-tebi/ ]

[3] Πηγή : www.paratiritis-news.gr [ https://www.paratiritis-news.gr/gnomes/giati-einai-o-sidirodromos-pnigmenos-stis-laspes-kai-sta-chrei/ ]

[4] Ό.π.

[5] Ό.π.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.