Σπαζοντας τις αλυσιδες της εξαρτησης

Για τις «Εξαρτήσεις σαλονιού» μίλησε η συγγραφέας Χριστίνα Σεραφείμ

Για τις εξαρτήσεις γενικότερα, και την πολυπλοκότητα της σχέσης με το φαγητό και τις σωματικές και ψυχολογικές πτυχές της εξάρτησης του καπνίσματος ειδικότερα, ασχολήθηκε η συγγραφέας Χριστίνα Σεραφείμ το απόγευμα της Τετάρτης 2 Οκτωβρίου στην Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής, στην ομιλία της με τίτλο «Εξαρτήσεις σαλονιού» βασισμένη στα βιβλία της «Θεραπεύω τη σχέση μου με το φαγητό» και «Καπνίζω».

Η κ. Σεραφείμ τόνισε πως όλα της τα βιβλία, τελικά κατευθύνονται στις Εξαρτήσεις Σαλονιού, στο να αποκωδικοποιηθεί η εξάρτηση που έχουμε, που έχει μπει στα σαλόνια μας αλλά θέλουμε να την εξορίσουμε από αυτά.

Και αυτό γιατί, όπως τόνισε, μπορεί να έχουμε συνδέσει εθισμούς και εξαρτήσεις με κακόφημους δρόμους, όμως τα χειρότερα πάθη είναι εκεί που καθόμαστε και συναναστρεφόμαστε. Και όταν πρέπει πλέον να στείλουμε μήνυμα στα παιδιά μας για να ακούσουν αυτό που έχουμε να τους πούμε, φαίνεται ότι υπάρχει μεγάλη διαταραχή.

Καμία εξάρτηση όμως δεν μένει μόνη της, και μια διαδικτυακή εξάρτηση για παράδειγμα, συνοδεύεται από υπερβολές, με μια ιδιαίτερα δημοφιλή να είναι στο φαγητό, όχι μόνο το πολύ, αλλά και το εύκολο και γρήγορο, ιδιαίτερα μετά την εποχή της καραντίνας, όταν το delivery έγινε καθημερινή συνήθεια.

Όσο για το έτερο βιβλίο, το  «Καπνίζω και (δεν) θέλω να το κόψω», το χρωστούσε στους αναγνώστες της εδώ και χρόνια, με τον τίτλο να δείχνει την ιδιαιτερότητα στη νοοτροπία του καπνιστή, που και θέλει να καπνίσει, αλλά και θέλει να το κόψει. Πρόκειται για «το βάσανο του ανθρώπου που θέλει να είναι ελεύθερος, θέλει και να λούζεται, να κυλιέται και να γουρουνιάζει μέσα στις ηδονές του» τόνισε.

Η κ. Σεραφείμ τόνισε πως τόσο αυτές οι εξαρτήσεις, όσο και οι συν-εξαρτήσεις που μπορεί να έχουμε από ανθρώπους, από το παιδί, τον  σύντροφο, από μια ναρκισσιστική προσωπικότητα από την οποία δεν μπορούμε να απελευθερωθούμε, είναι όλα απενοχοποιημένες ηδονές-απολαύσεις-προοπτικές που κανένας δεν μπορεί να μας πει ότι πάσχουμε, γιατί έχει εγκλωβιστεί η σκέψη μας.

Οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι θα μιλήσουν για θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή, όμως η κ. Σεραφείμ θεωρεί πως ο κύριος λόγος που παραμένουμε εξαρτημένοι είναι ότι δεν σκεφτόμαστε ελεύθερα, και παραμένουμε υποχείριο της σκέψης και της παρόρμησής μας να πάμε στο πράγμα ή τον άνθρωπο που μας καταστρέφει.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.