Kasvetli duvarların gölgesinde

Gül kurusu zindan misali gecelerin koynunda,
Sesimin tınısı çınlıyor damağımı yakan her solukta.
Melül yüreğim elimdeki kalemden süzülüyor
Tahtası çürümüş sehpamın üzerindeki kağıdıma.
Kahvem soğumuş, yitik bedenim ayrı bir üşüyor
Odamın kasvetli duvarlarının yakan gölgeleri altında.
Gecenin sancısı derin, sobamın üstündeki aşım serin.
Köz olsa yanmam ben… Lâkin; har ateşti
Dudaklarımı kurutan yalnızlığımla soluduğum nefesim.
Kanatları ateş yanığı yürek kuşları korlara inat uçuyor,
Keder saklı dar göğüs kafesimden kurtulabilmek için…
 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.