Για το καπριτσιο ενος αυτοκρατορα ο Φλεβαρης εγινε κουτσος
Φλεβάρη κουτσοφλέβαρε λέει ο λαός, για τον μήνα που μόλις μας αποχαιρέτισε. Τί είναι όμως αυτό που κάνει τον Φλεβάρη κουτσό; Το καπρίτσιο ενός Ρωμαίου αυτοκράτορα για λόγους prestige είναι η απάντηση…
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Ιούλιος Καίσαρας αποφάσισε να βάλει ένα τέλος στις αυθαιρεσίες των ιερέων που κατά το δοκούν αύξαναν τις ημέρες ενός έτους προκειμένου να παρατείνουν τη θητεία των συγκλητικών που ευνοούσαν ή αντίστοιχα μίκρυναν το σύνολο των ημερών ενός έτους προκειμένου να μικρύνουν και τη θητεία των συγκλητικών που τους εχθρεύονταν. Χαρακτηριστικό της παραπάνω τακτικής είναι ότι το έτος 46 π.Χ. κράτησε 445 ημέρες!
Θέλοντας να καταργήσει το παραπάνω γεγονός ο Ιούλιος Καίσαρας αποφάσισε να βάλει σταθερούς κανόνες στη μέτρηση του χρόνου. Έτσι έδωσε εντολή στον αλεξανδρινό αστρονόμο Σωσιγένη να βελτιώσει το όλο σύστημα. Ο Σωσιγένης τότε αποφάσισε σε ένα έτος διάρκειας 365 ημερών να προσθέτει μια μέρα ανά τέσσερα χρόνια.
Ως πρώτος μήνας του έτους όμως θεωρούνταν ο Μάρτιος, που ήταν αφιερωμένος στον θεό του πολέμου, αλλά και στην αναγέννηση της φύσης. Επομένως δεν μπορούσε να έχει 31 ημέρες.
Ο δεύτερος μήνας ονομάστηκε Απρίλιος από το aperire (ανοίγω) προκειμένου να συμβολίσει την έξοδο των φυτών από τη γη και αφιερώθηκε στην Αφροδίτη. Μετά από πολλές διαφωνίες αποφασίστηκε να αποτελείται από 30 ημέρες. Η εναλλαγή των 31 ημερών με 30 συνεχίστηκε για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο, οι οποίοι αφιερώθηκαν στις θεές Μαία και Ήρα αντίστοιχα. Στη συνέχεια οι μήνες πήραν τα ονόματά τους αριθμητικά. Έτσι αρχικά ο Ιούλιος ήταν ο Quirinalis (πέμπτος μήνας) και ούτω καθ εξής .
Αλλά ο Μάρκος Αντώνιος αποφάσισε να δώσει σε ένα μήνα το όνομα του Ιουλίου Καίσαρα προκειμένου να τιμήσει τον αναμορφωτή του ημερολογίου. Και τι πιο φυσικό να δώσει το όνομα του στον πρώτο μήνα που δεν ήταν αφιερωμένος σε κάποιο θεό, δηλαδή τον Ιούλιο. Και βεβαίως διατήρησε τις 31 ημέρες του. Ωστόσο δημιούργησε και μια παράδοση. Έτσι, όταν το όνομα του Αυγούστου δόθηκε στον έκτο μήνα, το διαμέτρημα του ανδρός δεν επέτρεπε στον μήνα αυτό να είναι μικρός και ο Αύγουστος απέκτησε επίσης 31 ημέρες. Και επειδή ο Ιανουάριος έπρεπε να έχει 31 ημέρες δεδομένου ότι ήταν αφιερωμένος στον Ιανό, τον προστάτη της Ετρουρίας, δεν απέμειναν παρά 28 ημέρες για τον Φεβρουάριο, τον τελευταίο μήνα του χρόνου. Το γεγονός ότι αυτός ειδικά ο μήνας δεν θα είχε πολλές ημέρες δεν δυσαρέστησε καθόλου τους Ρωμαίους, δεδομένου ότι όχι μόνο ήταν αφιερωμένος στους νεκρούς και στην εγκράτεια. Κατά τη διάρκειά του έπρεπε οι Ρωμαίοι να κάνουν τον ηθικό απολογισμό τους και να αφιερώνονται στη μετάνοια. Ακόμη και το όνομα του μηνός σημαίνει εξιλέωση (Februare).
Επειδή όμως μια μια πλήρης περιστροφή της Γης γύρω από τον Ήλιο, δηλαδή ένα αστρονομικό έτος, διαρκεί 365,2422 μέρες και όχι 365 μέρες που χρησιμοποίησε ο Σωσιγένης για να διαιρέσει το έτος, πρότεινε κάθε τέσσερα χρόνια να προστίθεται μια μέρα, μετά την «έκτη προ των καλενδών του Μαρτίου», που ονομαζόταν «bis sextus», εξ ου και η ονομασία του 29ήμερου Φεβρουαρίου (δις έκτος).Χ.Λ.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
