Η Λουλουκα-Αγγελω μας….

Η φιλενάδα μου… Πάντα πάει μπροστά όταν βγαίνουμε βόλτα. Είναι δέκα χρονών και κάτι, ήρθε ένα απόγευμα σπίτι μωρό, χοροπηδηχτό, πεντανόστιμο και χαριτωμένο. Μπήκε στην αυλή από μια τρύπα του πίσω φράκτη. Γίναμε φίλες, αγάπησε και τα οικόσιτα σκυλιά μου, παίζουνε μαζί με τις ώρες, κυλιούνται στη χλόη, χαϊδεύονται, και τα τρία θηλυκά. Τη βάφτισα Λουλού γιατί μου έμοιαζε με Λουλουδάκι… Τρία χρόνια μετά ανακάλυψα πως ήταν ήδη βαφτισμένη… Η γειτόνισσα την είχε βγάλει Αγγέλω, επειδή της τη χάρισε η αδερφή της που κι εκείνη τη λέγανε Αγγέλω. Για μένα παρέμεινε η Λουλού…
 
 Τα δειλινά που βγαίνω σεργιάνια στη δημοσιά με παίρνει χαμπάρι και έρχεται μαζί μου. Μπαίνει πάντα μπροστά και κάθε τόσο κοιτάζει πίσω αν ακολουθώ… Αν τύχει και πιάσω κουβέντα με κανένα περαστικό, στέκεται και περιμένει… Είναι αεικίνητη, έξυπνη και καρπερή… Γεννάει δυο φορές το χρόνο… Εννιά σκυλιά η ανώτατη συγκομιδή της. Γεννάει συνήθως μέσα στο στάβλο της γειτόνισσας με τα άχυρα και τα σανά. Θηλάζει δυο τρεις μήνες , την εποχή του θηλασμού τη χάνω συνήθως είναι καλή μάνα δεν αφήνει τα μωρά της. Οταν της τα πάρουν αρχίζει πάλι τις επισκέψεις…
 
Η Λουλούκα-Αγγέλω μας….

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.