Η Θεα Αθηνα δεν αφησε την Αθηνα

Κι όμως, αν στις μέρες μας θέλεις ν’ αφουγκρασθείς και να μπασθείς σε σύγχρονη λαϊκή έκφραση, μάλλον θα την γυρέψεις στις πόλεις, και όχι πάντα σε απόμερα σημεία, όπως σε χωριά, που κάποτε ήταν η ψυχή της λαϊκής έκφρασης κύρια μέσω δημοτικού τραγουδιού -πριν τα χωριά γίνουν νεκρά, τα δρώμενα αντικατασταθούν από σουβλα-καιάδες και το φολκλόρ της φουστανέλας σταθεροποιηθεί πάνω σε εξέδρα, λές και είναι κακοπαιγμένη οπερέτα του 18 αιώνος.

Κι όμως, να η έκπληξη, στο Χαλάνδρι ΒΑ Αττική, ο δήμος παραμένοντας Δήμος έχει στήσει ένα δεκαπενθήμερο φεστιβάλ θεάτρου σκιών, σε διάφορους χώρους, από σχολεία μέχρι σε κουτούκια και διακοινωνεί ό,τι καλύτερο υπάρχει σ’ αυτήν την τέχνη σήμερα στην Ελλάδα. Και φυσικά το Θρακικό Θέατρο Σκιών, παρουσίασε και πρωταγωνίστησε με δύο έργα.

Το ένα: “ο Τρομάρας” του Γεωργίου Βυζηινού σε διασκευή για θέατρο σκιών Γιάννη Βουλτσίδη και φιγούρες Γεωργίας Γιαννοπούλου.

Ένα είδος θεάτρου, που όπως τόνισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Νίκος Δημητριάδης, “δεν το έχουμε στην Αθήνα, αλλά το φέραμε από την Θράκη, που αυτήν την στιγμή δεν είναι μόνο πρωτοπορία για την Ελλάδα αλλά πολύ ευρύτερα. […]…Χαιρόμαστε που εμείς οι Αθηναίοι, με την υπερσυγκέντρωση αναγκαζόμαστε να ζητήσουμε κάτι από την επαρχία, εξαιρετικό, που δεν το ‘χουμε, συμβάλλοντας έτσι στην αποκέντρωση, διότι η αποκέντρωση, το να ‘χεις πολιτική αποκέντρωσης πέρα από ηθική στάση είναι πρωτίστως βαθειά δημοκρατική”.

Τέτοια λέγονταν για το Θρακικό Θέατρο Σκιών στην Αθήνα, και ήδη μας έχουν καλέσει να διοργανώσουμε μια σχολή θεάτρου σκιών ΒΑ Αττικής, με την παραγωγή κάποιων βιβλίων και επιπλέον δράσεων…

Αλλά, εμάς η ψυχή, επέλεξε την Θράκη, εδώ επενδύσαμε ψυχή και σώματι, χτίζοντας λαμπρό θέατρο και δυστυχώς από τα δεκατρία σχολεία πούχει η Κομοτηνή, δεν το επισκέφθηκε κανένα, μονάχα κάτι τάξεις με την βοήθεια του ΚΠΕ, και το χειρότερο, από τα 13 σχολεία της Κομοτηνής, μόνο το 11° με διευθυντή τον κ. Σερμπέζη, μας έχει προσκαλέσει για φέτος, σε αντίθεση με Αλεξανδρούπολη και Ξάνθη που σχεδόν μας κάλεσαν οι πάντες.

Θα μου πείτε ουδείς προφήτης στον τόπο του, δεν το δέχομαι, γιατί το θέατρό μας εμείς επιλέξαμε να το κτίσουμε για τον κόσμο και τα παιδιά της Ροδόπης, κι όχι να το στερούνται, εξ’ αιτίας “άνευ αιτίας”.

Ίσως βέβαια, και σαν καλλιτέχνες είμαστε λίγο παραπάνω ειλικρινείς στις δηλώσεις μας απ’ ό,τι πρέπει, κι αυτό βλάπτει.

Αλλά ας αφήσουμε την πλάκα, δεν μπορεί η Αθήνα να θέλει να σε κρατήσει, να σου πετάει συνεχώς δέλεαρ συνεργασίας και ο τόπος σου να μην αντιλαμβάνεται πόσο σοβαρή υπόθεση είναι το Θρακικό Θέατρο Σκιών γι’ αυτή την περιοχή.

Εξ’ άλλου, από πολλούς ακούγεται η Κομοτηνή στην υπόλοιπη Ελλάδα;

Λίγη αίσθηση και κυρίως συναίσθηση παρακαλώ.

Ο Φώντας

Συνεργάτης μου όταν κατεβαίνω στην Αθήνα, στον μουσικό τομέα είναι ο Φώντας, ένα απ’ τα καλλίτερα μπουζούκια της Ελλάδας, που για χρόνια έπαιξε στο ίδιο πάλκο με τον θρυλικό Ζαμπέτα, όπως κι άπειρες συνεργασίες με Πόλυ Πάνου, Σωτηρία Μπέλλου κ.ά.

Πριν δυο χρόνια, είχαμε φιλοξενήσει ένα καλοκαίρι και στον ‘’Μικρό Διάκοσμο’’ τον Φώντα και ελπίζουμε να τον έχουμε και φέτος γιατί ετοιμάζουμε μια δισκογραφική δουλειά μαζί τον Χειμώνα: ‘’Κάτω Αχαρνών’’.

Το μπουζούκι στις σύγχρονες ορχήστρες χρησιμοποιείται επιδεικτικά και μετράει η ταχύτητα περισσότερο, λες και τρέχουν άλογα στον Ιππόδρομο

Αχ! Το χορτάρι του καλοκαιριού!

‘Ό,τι απέμεινε από τα μεγαλεπήβολα

όνειρα των πολεμιστών

[Μπασό]

*Ο Γιάννης Βουλτσίδης είναι σκηνοθέτης, Ιδρυτής του Θρακικού Θεάτρου Σκιών και του Φεστιβάλ «Μικρός Διάκοσμος»

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.