Σε λαικους δρομους ξεσηκωσαν το Cafe-Bar & more “el Clasico” η Ελενα Βασιλειαδου και ο Χρηστος Μητρεντζης

Μπορεί η λαϊκή μουσική δημιουργία, που επί χρόνια ανθούσε στην Ελλάδα, πλέον να έχει τραβήξει άλλους δρόμους, τόσο που ουσιαστικά να μιλάμε για δύο εντελώς διαφορετικά μουσικά είδη. Γεγονός φυσικό, αν αναλογιστεί κανείς πως σαν κάθε τι ζωντανό, έτσι και η μουσική ακολουθεί το δρόμο που τραβάει και η κοινωνία. Άλλωστε και οι δημιουργοί από την κοινωνία προέρχονται και σε αυτήν απευθύνονται.

Όμως και τη μουσική, όπως και στην τέχνη γενικότερα, το στοιχείο που ξεχωρίζει την ήρα από το στάρι είναι η διαχρονικότητα. Το λαϊκό τραγούδι στην Ελλάδα είναι από τα ελάχιστα που έχει καταφέρει να κερδίσει τη μάχη με τον χρόνο και μάλιστα καταφέρνει ακόμα να εκφράζει, να συγκινεί και να αντιπροσωπεύει όλο και περισσότερους, περνώντας από γενιά σε γενιά, με συνέπεια που θα ζήλευαν και οι νόμοι της φυσικής. Και αν η δημιουργία λαϊκού τραγουδιού στις μέρες μας έπαψε πια, η ενεργός ενασχόληση όλο και περισσότερων νέων δείχνει πως ακόμα μας “απασχολεί”.

Τα παραπάνω γίνονται ευκόλως κατανοητά για όσους βρέθηκαν στο Caf-Bar & more “el Clsico” το βράδυ της Τρίτης έχοντας την ευκαιρία να απολαύσουν την επιστροφή στα «πάτρια» της Έλενας Βασιλειάδου αλλά και τους Χρήστο Μητρέντζη στο μπουζούκι και το τραγούδι, τον Δημήτρη Δομενικιώτη, στο τραγούδι, τον μπαγλαμά, το φλάουτο και το τουμπελέκι, τον Χρήστο Κοσμά στην κιθάρα, τον Γιάννη Κύρμο στο κοντραμπάσο.

Το πρόγραμμα αποτελούνταν αποκλειστικά από παλιά λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια και δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως αποτελούσε ένα μάθημα ιστορίας του λαϊκού και ρεμπέτικου τραγουδιού αφού περιελάμβανε τραγούδια όλων των μεγάλων δημιουργών. Από τον Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη, τον Χιώτη, τον Ζαμπέτα και τόσους άλλους. Άλλωστε ο Χρήστος Μητρέντζης έχει κατατεθειμένα τα διαπιστευτήριά του, αφού η ενασχόλησή του με αυτό το είδος της μουσικής είναι χρόνια και μάλιστα στις μέρες μας αποτελεί ένας από τους ελάχιστους δεξιοτέχνες του μπουζουκιού. Γίναμε άλλωστε μάρτυρες όλοι του αέρινου παιξίματός του, που έδινε βάση σε κάθε νότα.

Στο πλευρό του, η δική μας Έλενα Βασιλειάδου, ευτυχής καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς, έδειχνε να απολαμβάνει και η ίδια τη μουσική της επιστροφή στην Κομοτηνή, φροντίζοντας να ξεκαθαρίσει από την αρχή τις προθέσεις του σχήματος. «Μπορεί να ανεβαίνουμε αργά στη σκηνή αλλά κατεβαίνουμε και αργά» ήταν, χαρακτηριστικά, τα λόγια της που επαληθεύτηκαν ολοσχερώς, καθώς το πρόγραμμα κράτησε γύρω στις 4 ώρες με την Έλενα να τραγουδά με θαυμαστή ευκολία τραγούδια που πρωτοτραγούδησαν και έχουν σημαδέψει φωνές όπως αυτή της Βίκυς Μοσχολιού. Εξάλλου και η ίδια είναι μια πολύ καλή λαϊκή και δουλεμένη φωνή που σίγουρα θα μας απασχολήσει και στο μέλλον. Η σπουδή της άλλωστε, όπως αποκάλυψε σε πρόσφατη συνέντευξή της στον «ΠτΘ», στο λαϊκό τραγούδι είναι διαρκής…

Λογικό έτσι ήταν, με όλα αυτά, ακόμη να έχουμε στο νου, Μητρέντζη, Ελενα και αξέχαστο λαϊκό τραγούδι…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.