Αλεξανδρα Παλαιολογου, ηθοποιος «Η Λιλη Ζωγραφου ηταν ενας ανθρωπος με φοβερο τσαγανο και παιδεια, που παλεψε με καθε κυτταρο της για ελευθερια»

Λιλή Ζωγράφου. Μια γυναίκα αντισυμβατική και αγωνίστρια, που έζησε σε καιρούς χαλεπούς, σε καιρούς λογοκρισίας και έλεγε πάντα θαρραλέα και ελεύθερα τη γνώμη της, χωρίς να σκύβει το κεφάλι. Εκτός από συγγραφέας, ιδιότητα για την οποία έγινε κυρίως γνωστή, η Λιλή Ζωγράφου υπήρξε και δημοσιογράφος και το πρώτο της ρεπορτάζ ήταν σε οίκους ανοχής, εξ ου και ο τίτλος του βιβλίου της «Επάγγελμα Πόρνη».

 

Τον τίτλο αυτό όμως, ένεκα του σεναρίου που έχει εμπνευστεί από το ομώνυμο βιβλίο, φέρει και η παράσταση, σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολάρι και μουσική Σταμάτη Κραουνάκη, που θα έχει ευκαιρία να παρακολουθήσει απόψε το κοινό της πόλης μας στο Πολιτιστικό Κύτταρο Κομοτηνής (πρώην ΡΕΞ) στις 21:00 και στην οποία πρωταγωνιστεί η διακεκριμένη ηθοποιός Αλεξάνδρα Παλαιολόγου.

 

Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής» και στις Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη και Νατάσσα Βαφειάδου για τη θεματολογία της παράστασης, ήτοι δύο αυτοβιογραφικές ιστορίες της συγγραφέως-δημοσιογράφου, δοσμένες με πολύ χιούμορ, τις αναλογίες της περιόδου της χούντας, κατά την οποία εκτυλίσσονται, με τη σημερινή, τη διαχρονικότητα εν γένει των μηνυμάτων που απορρέουν από την προσωπικότητα και τους αγώνες της Λιλής Ζωγράφου. Αλλά και για την ευαισθητοποίηση και τον προβληματισμό που δημιουργείται στο κοινό, την αγάπη και το χειροκρότημα, που η ίδια εισπράττει, ειδικά στην επαρχία και, τέλος, την αναγκαιότητα, να αλλάξει ο καθένας μας προσωπικά, δεδομένου ότι, όπως έλεγε και η Λιλή Ζωγράφου, «η μάζα γενικά δεν έχει προσωπικότητα».

 

«Η παράσταση περιλαμβάνει δύο αυτοβιογραφικές ιστορίες της Λιλής Ζωγράφου, δοσμένες με πολύ χιούμορ»

 

ΠτΘ: κ. Παλαιολόγου τι θα δούμε στην παράσταση «Επάγγελμα πόρνη», στην οποία πρωταγωνιστείτε;

Α.Π.: Έχουμε επιλέξει από το έργο δυο αυτοβιογραφικές ιστορίες της Λιλής Ζωγράφου, την οποία υποδύομαι. Και οι δύο λαμβάνουν χώρα κατά την περίοδο της χούντας αλλά δεν έχει σημασία τελικά η εποχή, απ’ ό,τι είδαμε κατά τη διάρκεια των προβών, γιατί πολλά πράγματα που ίσχυαν τότε ισχύουν και σήμερα. Η παράνοια του συστήματος, η ανεργία, οι ταπεινώσεις που μπορεί να υποστεί ένας άνθρωπος λόγω του ότι δεν έχει δουλειά και του ότι είναι μόνος του.

 

Έχουμε επιλέξει να πούμε την πρώτη ιστορία από το βιβλίο, το οποίο δίνει και τον τίτλο στην παράσταση, «Επάγγελμα πόρνη», μια ιστορία με πάρα πολύ χιούμορ. Ήταν μια στιγμή που δεν της έδιναν διαβατήριο για να ταξιδέψει, δεν την αναγνώριζαν ως δημοσιογράφο, και αυτή δήλωσε ότι είναι πόρνη. Οπότε αυτό, από μόνο του, έχει όλο το παράλογο και τον σουρεαλισμό που επικρατεί στις δημόσιες υπηρεσίες που την εξανάγκασαν σ’ αυτή τη δήλωση, και είναι δοσμένο με πάρα πολύ χιούμορ.

 

Η δεύτερη ιστορία που αφηγούμαστε αφορά σε μία δύσκολη προσωπική της στιγμή, όπου βλέπουμε τον άνθρωπο να παλεύει πάρα πολύ για να βγει από τη δυσκολία και να καταλήγει πολύ αισιόδοξα λέγοντας ότι τελικά η ζωή νικά.

 

ΠτΘ: Πώς σας φαίνεται ο αγώνας αυτής της γυναίκας απέναντι στην εξουσία; Όπως είπατε ζούμε και σήμερα το παράλογο και τη βιαιότητα του κρατικού μηχανισμού…

Α.Π.: Τη ζούμε ασχέτως συνθηκών, ασχέτως με το αν έχουμε εκλέξει κάποιους ανθρώπους, ενώ τότε, στη χούντα, δεν ήταν εκλεγμένοι. Οι καταστάσεις δεν έχουν αλλάξει και πολύ δυστυχώς.

 

«Ανεβαίνω στη σκηνή “μαγκωμένη” αλλά κατεβαίνω απόλυτα λυτρωμένη γιατί εισπράττω πολλή αγάπη από το κοινό»

 

ΠτΘ: Πώς «εισπράξατε» τη Λιλή Ζωγράφου ως προσωπικότητα;

Α.Π.: Αυτή η γυναίκα είναι συνταρακτική διαχρονικά. Ήταν ένας άνθρωπος με φοβερό τσαγανό και παιδεία, και πάλεψε με το κάθε της κύτταρο για την ελευθερία της, για το δικαίωμα τού να κάνει πράγματα που μπορεί να θεωρούνταν πολύ προχωρημένα για την εποχή της, να μη συμβιβάζεται με το καθεστώς, να μπορεί να έχει λόγο απέναντί του. Έκανε δηλαδή την προσωπική της επανάσταση.

 

ΠτΘ: Είστε μόνη στη σκηνή αποδίδοντας τον ρόλο της Λιλής Ζωγράφου. Πώς θα περιγράφατε αυτό το συναίσθημα; Κατεβαίνετε εξουθενωμένη;

Α.Π.: Κατεβαίνω με μεγάλη ενέργεια, όσο και αν προξενεί εντύπωση αυτό. Ανεβαίνω μαγκωμένη γιατί ξέρω τι έχω να αντιμετωπίσω αλλά κατεβαίνω απόλυτα λυτρωμένη και χαρούμενη γιατί εισπράττω πολλή αγάπη από το κοινό. Έχω εισπράξει απίστευτο χειροκρότημα, έχω δει ανθρώπους να συγκινούνται, θεωρώ ότι έχω καταφέρει κάποια πράγματα και αυτό με χαροποιεί. Εξάλλου, το έργο, πέραν όλων των άλλων, αναφέρεται και σε προσωπικές στιγμές, που αγγίζουν πάντα τους ανθρώπους.

 

«Βρίσκω ότι το κοινό της επαρχίας, επειδή είναι πολύ αγνό σε συναισθήματα και διψάει για θέατρο, είναι καλύτερο από το κοινό της Αθήνας»

 

ΠτΘ: Πώς σας φαίνεται η σημερινή μας ταυτότητα σε σχέση με τον χαρακτήρα που υποδύεστε και ποτέ δεν το έβαλε κάτω;

Α.Π.: Η Λιλή Ζωγράφου έλεγε ότι η μάζα γενικά δεν έχει προσωπικότητα. Η ίδια λοιπόν τόλμησε να κάνει τη διαφορά και θεωρώ ότι αυτό πρέπει να κάνει ο καθένας μας. Είναι πάρα πολύ βασικό να υπάρχει παιδεία γιατί διαφορετικά γινόμαστε μία μάζα, η οποία άγεται και φέρεται. Θεωρώ ότι ο καθένας από εμάς θα πρέπει να προσπαθήσει να βελτιώσει τον εαυτό του.

 

ΠτΘ: Είστε διακεκριμένη ηθοποιός της τηλεόρασης. Η απόφασή σας να παίξετε τη Λιλή Ζωγράφου εντάσσεται στην προσπάθεια να μεταφέρετε στο κοινό ένα καλό κείμενο, να υπενθυμίσετε την ανάγκη παιδείας που είπατε;

Α.Π.: Ακριβώς, γι’ αυτό ήθελα να το δει και η επαρχία. Εξάλλου, η Αθήνα έχει την ευκαιρία να δει καλά κείμενα και καλές παραστάσεις. Οπότε, με αυτή την επιλογή, πραγματικά ελπίζω κάποιοι άνθρωποι να ευαισθητοποιηθούν, να μελετήσουν και να προβληματιστούν περισσότερο. Είναι πολύ σημαντικός ο λόγος της Λιλής Ζωγράφου και πιστεύω ότι επηρεάζει.

 

ΠτΘ: Βρίσκετε διαφορές ανάμεσα στο κοινό των Αθηνών και σε αυτό της επαρχίας.

Α.Π.: Βρίσκω ότι το κοινό της επαρχίας, επειδή είναι πολύ αγνό σε συναισθήματα και διψάει για θέατρο, είναι καλύτερο από το κοινό της Αθήνας. Βεβαίως, το συγκεκριμένο κείμενο έχει αγαπηθεί πολύ και στην Αθήνα αλλά το κοινό της περιφέρειας εκτιμά και την προσπάθεια που γίνεται να βγει μια τέτοια προσπάθεια προς τα έξω.

 

Ο Ένκε Φεζολλάρι και ο Σταμάτης Κραουνάκης της παράστασης

 

«Το καλό θέατρο οφείλει να είναι ιαματικό ως προς τις ψυχές των ανθρώπων που έχουν πολύ μεγάλη ανάγκη»

 

Ο Ένκε Φεζολλάρι είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος σκηνοθέτης, που, παρά το νεαρό της ηλικίας του, θεωρώ ότι είναι πλήρης με σωστή και ωραία άποψη. Μάλιστα, η επιλογή του συγκεκριμένου έργου ήταν δική του. Και, βεβαίως, ο Σταμάτης Κραουνάκης έχει γράψει τους στίχους και τη μουσική, ειδικά για την παράσταση, από ένα καταπληκτικό τραγούδι, το οποίο τραγουδάει και ο ίδιος, πράγμα το οποίο λειτουργεί καταλυτικά επειδή παίζει και στο τέλος της παράστασης. Όλη η παράσταση βγαίνει μέσα από αυτό το τραγούδι πλέον. Τα σχόλια που δεχόμαστε από το κοινό είναι ότι τους καθηλώνει και συγκινούνται. Δηλαδή συμβαίνουν πράγματα που το καλό θέατρο οφείλει να τα κάνει, να είναι ιαματικό ως προς τις ψυχές των ανθρώπων, που έχουν πολύ μεγάλη ανάγκη από θεραπεία.

 

Οι συντελεστές της παράστασης

 

Κείμενο: Λιλή Ζωγράφου (το βιβλίο «Επάγγελμα Πόρνη» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αλεξάνδρεια)

Σκηνοθεσία: Ένκε Φεζολλάρι

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριάνθη Γραμματικού

Σκηνικός χώρος-κοστούμια-φωτισμοί: Ενκε Φεζολλάρι, Μαριάνθη Γραμματικού

Κατασκευή Σκηνικού: Μανώλης Κοθρής

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Φωτογραφίες-βίντεο: Αθηνά Λιάσκου

 

Προπώληση: 10 ευρώ. Είσοδος: 12 ευρώ. Άνεργοι-φοιτητές 10 ευρώ. Προπώληση εισιτηρίων: Δημοκρίτειο Βιβλιοχαρτοπωλείο. Τηλ.: 25310 84040. Πληροφορίες- κρατήσεις: 6934053441

 

Συνέντευξη:Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη [email protected]

Νατάσσα Βαφειάδου [email protected]

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.