Δεσποινα Ταταρακη, καθηγητρια Αγγλικης Φιλολογιας στο Νοτιγχαμ της Αγγλιας «Οι εκπαιδευτικοι στην Αγγλια συνεχως αξιολογουνται, τοσο απο τη διοικηση των ιδρυματων οσο και απο τους μαθητες τους»
Μέλος της οικογένειας του Ράδιο Παρατηρητής παλαιότερα, η Κομοτηναία Δέσποινα Ταταράκη ζει και εργάζεται σήμερα ως καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας στην Αγγλία, όπου και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές.
Με την αφορμή της καθόδου της στην πόλη μας λοιπόν λόγω εορτών, κυρίως όμως εξαιτίας της πεποίθησής μας ότι ήμαστε χώρα της ευρωπαϊκής ηπείρου και ότι μέτρο της προόδου ή της οπισθοδρόμησής μας είναι ο τρόπος με τον οποίο υπάρχουν και λειτουργούν οι δομές και οι δημόσιες υπηρεσίες εδώ στη χώρα μας, όπου τα πάντα συνεχώς, και από κάθε κυβέρνηση, σε επίπεδο λόγου βελτιώνονται αλλά στην πράξη διαρκώς παρακμάζουν κι απαξιώνονται, σε σχέση και εν συγκρίσει με το πώς λειτουργούν εκεί, στην εσπερία, η Δέσποινα Ταταράκη βρέθηκε στο στούντιο του Ράδιο Παρατηρητής όπου και συνομίλησε με τη Νατάσσα Βαφειάδου και τον Θάνο Βαφειάδη για την πραγματικότητα που βιώνει ως εκπαιδευτικός σε ίδρυμα της Αγγλίας, για το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας, σε σύγκριση με αυτό της Ελλάδας και για την αλλαγή νοοτροπίας που απαιτείται εκ μέρους των εκπαιδευτικών προκειμένου να επέλθουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της εκπαίδευσης στη χώρα μας.
Η κ. Ταταράκη, αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της διδασκαλίας στην Αγγλία, η οποία, εκτός από τα βασικά μαθήματα, περιλαμβάνει και αυτά της σεξουαλικής αγωγής, της ισότητας και των δικαιωμάτων, στη συνεχή αξιολόγηση -τόσο από τη διοίκηση των ιδρυμάτων όσο και από τους μαθητές τους- που υφίστανται οι εκπαιδευτικοί στην Αγγλία, στην ίση αντιμετώπιση που απολαμβάνουν ως ξένοι αλλά και στην επιθυμία της να επιστρέψει κάποια στιγμή στην Ελλάδα, δεδομένου ότι εκπαιδευτικοί με εμπειρία στο εξωτερικό χρειάζονται στη χώρα μας, προκειμένου να επιτευχθούν οι απαραίτητες αλλαγές.
Αλλά και για την τεράστια διαφορά μεταξύ των δύο χωρών, ήτοι την ύπαρξη κοινωνικού κράτους στην Αγγλία, εν αντιθέσει με την Ελλάδα…
«Στην Αγγλία τα μαθήματα σεξουαλικής αγωγής, ισότητας και ίσων δικαιωμάτων δεν είναι θέμα ρεπορτάζ, είναι πραγματικότητα»
ΠτΘ: Πώς είναι η πραγματικότητα για έναν εκπαιδευτικό και δη για μία φιλόλογο, καθηγήτρια αγγλικής φιλολογίας, στην Αγγλία του σήμερα;
Δ.Τ.: Είναι ένα δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα το συγκεκριμένο, στο οποίο εργάζομαι. Η δική μου δουλειά δεν είναι μόνο του καθηγητή, είμαι ουσιαστικά καθηγήτρια και μέντορας για τους μαθητές που έχω. Έχω αναλάβει γύρω στα 7 τμήματα, είναι γύρω στους 100 μαθητές. Εκτός από τα πρόσθετα μαθήματα αγγλικών τους κάνω και αλλά μαθήματα γενικής παιδείας όπως σεξουαλική αγωγή, ισότητα και ίσα δικαιώματα.
ΠτΘ: Αυτά για εμάς εδώ πέρα αποτελούν θέμα ρεπορτάζ ως ιδιαίτερα στη σχολική πράξη γεγονότα…
Δ.Τ.: Εκεί λοιπόν είναι η σχολική πραγματικότητα. Νομίζω ότι γίνονται βήματα να αλλάξει η πραγματικότητα και στην ελληνική εκπαίδευση, στην πρωτοβάθμια απ’ ό,τι έχω υπόψη μου. Πιστεύω ότι υπάρχει ένας γενικότερος εξευρωπαϊσμός σε όλα τα επίπεδα αλλά και σε αυτό. Νομίζω ότι αυτό θα είναι κάτι πολύ θετικό για την Ελλάδα γιατί υπάρχουν μεταρρυθμίσεις, που πραγματικά δεν θα ωφελήσουν αλλά αυτή πραγματικά θα βοηθήσει.
ΠτΘ: Ειδικά στο κομμάτι της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών, οι οποίοι έχουν και την ευθύνη και πάρα πολλών παιδιών…
Δ.Τ.: Στην Αγγλία υπάρχει συνεχής εκπαίδευση και μετεκπαίδευση των καθηγητών. Εγώ για παράδειγμα, ως μέλος του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού ιδρύματος, είμαι «υποχρεωμένη» -όχι τυπικά υποχρεωμένη- να μπω σε μια διαδικασία εκπαίδευσης ξανά. Τρεις μέρες τον χρόνο προσφέρεται από το κολλέγιο δωρεάν σε όλους μας, τον Οκτώβριο και στις 5 Ιανουαρίου, σε θέματα διδασκαλίας και διαχείρισης της συμπεριφοράς των μαθητών. Είναι πολύ σημαντικές πληροφορίες για την βελτίωση των ικανοτήτων μας γιατί κανείς δεν μπορεί να πει ότι είναι τέλειος. Όσες σπουδές και να έχεις κάνει, όση εμπειρία και να έχεις ποτέ, δεν μπορείς να πεις ότι έχεις τελειοποιηθεί.
«Αξιολογούμαστε στο υλικό που διδάσκουμε γιατί το σχεδιάζουμε μόνοι μας, δεν είναι το «συνταγογραφημένο» που έχουμε στην ελληνική εκπαίδευση»
ΠτΘ: Τι ισχύει σχετικά με το θέμα της αξιολόγησης, η οποία μας έχει απασχολήσει τον τελευταίο χρόνο στην Ελλάδα;
Δ.Τ.: Λαμβάνουμε αξιολόγηση και από τους καθηγητές και από τη διοίκηση και αυτό γίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Χωρίς προειδοποίηση κάποιος από τη διοίκηση θα μπει στην τάξη μας. Φυσικά, η διοίκηση έχει γνώσεις σχετικά με την εκπαίδευση και με το πώς θα πρέπει να γίνεται ένα μάθημα για να έχει τις προδιαγραφές που πρέπει. Οπότε δεν είναι άνθρωποι που απλά κάνουν το management του Κολλεγίου. Μπαίνουν λοιπόν στις τάξεις μας, κάθονται μια ολόκληρη ώρα και καταρχήν αξιολογούν τις γνώσεις μας, τον τρόπο με τον οποίο τις μεταδίδουμε και τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τη συμπεριφορά των μαθητών. Αυτό γίνεται απροειδοποίητα τουλάχιστον 4-5 φορές τον χρόνο. Αξιολογούμαστε στο υλικό που χρησιμοποιούμε να διδάξουμε γιατί το σχεδιάζουμε μόνοι μας, δεν είναι αυτό το «συνταγογραφημένο» που έχουμε στην ελληνική εκπαίδευση, δεν έχουμε συγκεκριμένα βιβλία. Εγώ μόνη μου ψάχνω στο διαδίκτυο και σε διάφορες άλλες πηγές, σε διαδικτυακά περιοδικά, βιβλία και άρθρα τον τρόπο που θα διδάξω κάτι. Μόνη μου σχεδιάζω την παρουσίαση στον υπολογιστή, μόνη μου σχεδιάζω τα πάντα. Οπότε αξιολογούμαι και σε αυτό.
ΠτΘ: Υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες σχετικά με τη διδασκαλία;
Δ.Τ.: Βεβαίως. Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ύλη που πρέπει να καλυφθεί όλη τη χρονιά αλλά είναι η μόνη πληροφορία που λαμβάνουμε. Πρέπει να διδάξεις αυτά, το πώς θα το κάνεις είναι ο λόγος που σε προσέλαβα, έχεις τις γνώσεις και πρέπει να το κάνεις και, φυσικά, αν το κάνεις σωστά ή όχι, εμείς θα σε κρίνουμε.
«Να ήμαστε “ανοικτοί” στις μεταρρυθμίσεις»
ΠτΘ: Έχοντας σπουδάσει και δοκιμαστεί στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πώς συγκρίνεις τα δύο εκπαιδευτικά συστήματα;
Δ.Τ.: Παρά το ότι έχει πάρα πολλά καλά στοιχεία το αγγλικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν θα καταδικάσω το ελληνικό γιατί η βάση του είναι πάρα πολύ καλή. Τα τελευταία χρόνια δεν έχω την τύχη να το βλέπω ως εκπαιδευτικός, έχω την εμπειρία ως μαθήτρια. Απ’ ό,τι θυμάμαι όμως από τότε έχει πολλά θετικά στοιχεία. Ωστόσο, κάποια από αυτά στα οποία έχουμε ήδη αναφερθεί πρέπει σιγά σιγά να αρχίσουν να εφαρμόζονται. Το βασικό στοιχείο για αυτές τις μεταρρυθμίσεις είναι, φυσικά, η παιδεία μας. Πρέπει να έχουμε ένα πιο ανοιχτό μυαλό για να τα δεχτούμε. Αυτό πρέπει να συμβαίνει με εμάς τους εκπαιδευτικούς και να μην έχουμε τη νοοτροπία της «λούφας» γιατί η δουλειά του εκπαιδευτικού είναι πραγματικά πολύ κουραστική, δε σταματάει στο οχτάωρο που θα δουλέψουμε στο σχολείο. Πιστεύω ότι δεν θα υπάρξει ποτέ η στιγμή να είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο. Πρέπει απλά να το εφαρμόσουμε.
«Για εμένα αλλά και για όλους τους Έλληνες ή ξένους φοιτητές και εργαζομένους τα δικαιώματα είναι ίδια με τους Βρετανούς πολίτες»
ΠτΘ: Ποια είναι τα οικονομικά σου οφέλη ως εκπαιδευτικός στην Αγγλία; Ανταποκρίνονται στην προσπάθεια που κάνεις;
Δ.Τ.: Καλώς ή κακώς στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή υπάρχει αυτή η οικονομική κατάσταση. Ωστόσο, είναι για δικό μας κακό να κάνουμε εκπτώσεις στην παιδεία φέρνοντας αυτό ως άλλοθι. «Δεν πληρώνομαι αρκετά οπότε δεν θα δώσω την κατάλληλη προσοχή ως εκπαιδευτικός γιατί δεν παίρνω τα λεφτά που πρέπει να πάρω για τη δουλειά που κάνω». Σαφώς και οι οικονομικές απολαβές είναι πολύ πιο ικανοποιητικές στο εξωτερικό για τη δουλειά που κάνουμε και αυτό με κάνει να νιώθω πιο ικανοποιημένη και μου δίνει περισσότερη όρεξη για να δουλέψω όπως πρέπει.
ΠτΘ: Και αυτός είναι ο λόγος που επέλεξες να παραμείνεις εκεί…
Δ.Τ.: Είναι ο λόγος που επέλεξα να παραμείνω για αρχή, ωστόσο το μυαλό μου και η καρδιά μου είναι πάντα στην Ελλάδα. Οπότε εδώ θα επιστρέψω, ελπίζοντας να καλυτερεύσει η κατάσταση και για να καλυτερεύσει η κατάσταση. Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις δεν μπορούν να γίνουν από το μηδέν. Θεωρώ ότι οι εκπαιδευτικοί σαν κι εμένα –γιατί δεν είμαι η μόνη, υπάρχουνε πάρα πολλοί που δουλεύουμε και αποκτούμε μια εμπειρία στο εξωτερικό– μπορούμε να φέρουμε ευκολότερα τις μεταρρυθμίσεις εδώ στην Ελλάδα, αργότερα όταν θα έχουμε κάποια θέση στο εκπαιδευτικό σύστημά της. Βέβαια, το πώς είναι δυνατόν να διοριστούμε κάποια στιγμή στο μέλλον είναι ένα άλλο ζήτημα.
ΠτΘ: Υπό ποιο καθεστώς θα επιχειρήσεις στο μέλλον να επιστρέψεις στην Ελλάδα;
Δ.Τ.: Θα ήθελα να γυρίσω κάποια στιγμή στην Ελλάδα. Αυτό δεν εξαρτάται εκατό τοις εκατό από το αν θα αλλάξει η κατάσταση ή όχι, εξαρτάται προσωπικά από εμένα και από αυτό που θέλω να κάνω στη ζωή μου. Πιστεύω λοιπόν ότι θα γυρίσω σύντομα στην Ελλάδα.
ΠτΘ: Βέβαια, μπορεί να είναι πιο ικανοποιητικές οι απολαβές αλλά είναι και ακριβότερη η ζωή. Αν λαμβάνεις, για παράδειγμα, έναν μισθό της τάξης των 1.500-2.000 ευρώ, σίγουρα τα 1.000 είναι έξοδα διαβίωσης…
Δ.Τ.: Έτσι είναι. Ωστόσο είναι αρκετά καλύτερο το βιοτικό επίπεδο. Βέβαια δεν είναι ιδανικά ούτε εκεί αλλά η τεράστια διαφορά είναι ότι υπάρχει ακόμα κοινωνικό κράτος, υπάρχουν ακόμα εργασιακά δικαιώματα, δημόσια υγεία, εδώ τα έχουμε ξεπεράσει όλα. Ακόμη και για εμένα και για όσους Έλληνες ή ξένους φοιτητές και εργαζομένους τα δικαιώματα είναι ίδια με τους Βρετανούς πολίτες. Εγώ, ως εργαζόμενη, ακόμη και ως φοιτήτρια, θα μπορούσα να πάω σε οποιοδήποτε νοσοκομείο και να έχω δωρεάν ιατρική περίθαλψη.
Η υποχρεωτική εκπαίδευση στην Αγγλία
Διδάσκω σε κολλέγιο. Κολλέγιο είναι η μετάφραση στα ελληνικά του ιδρύματος, στο οποίο διδάσκω αλλά, επειδή το εκπαιδευτικό σύστημα της Αγγλίας διαφέρει σημαντικά από αυτό της Ελλάδας, ας πούμε ότι είναι η φοίτηση στο κολλέγιο υπάγεται στο πλαίσιο της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, γιατί έχει αυξηθεί το όριο μετά τα 18, και η φοίτηση εκεί ξεκινά από την ηλικία των 16. Από τα 16 μέχρι τα 21 χρόνια είναι το χρονικό όριο της εκπαίδευσης που λαμβάνουν στην Αγγλία πριν το πανεπιστήμιο
Συνέντευξη: Νατάσσα Βαφειάδου [email protected]
Θάνος Βαφειάδης [email protected]
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
