«Ψυχολογια & Τεχνη» στην εκπαιδευτικη διαδικασια

Τη συμβολή της τέχνης στην εκπαιδευτική πράξη μέσω προτάσεων και περιορισμών προσπάθησε να διερευνήσει η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης μέσω του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων με το σεμινάριο εργαστηριακού χαρακτήρα που διοργάνωσε το απόγευμα της Τετάρτης στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημοτικής Βιβλιοθήκης με θέμα «Ψυχολογία & Τέχνη».

Η ανάλυση του θέματος αυτού έγινε από καθηγητές του ΔΠΘ, ειδικευμένους στο αναλυτικό ψυχόδραμα, την εφαρμογή των εκφραστικών θεραπειών μέσω της τέχνης, την ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική μέσω της τέχνης, και συγκεκριμένα τους κ.κ. Νικόλαο Τσέργα, Χρυσάνθη Νταφοπούλου και Γιώργο Κουντουρά. Το σεμινάριο εντάχθηκε στο θεματικό άξονα «Συμβουλευτική στην Εκπαίδευση», ενώ την εισαγωγή έκαναν η υπεύθυνη του Σ.Σ.Ν κ. Περσεφόνη Μαμούκαρη και ο κ. Νικόλαος Τσέργας

Νικόλαος Τσέργας «Πολλές ψυχοδραματικές τεχνικές έχουν διαμορφωθεί, έχοντας ως βάση τον αισθητικό κώδικα και τις τεχνικές του θεάτρου»

Ο λέκτορας του τμήματος Κοινωνικής Διοίκησης και Πολιτικής Επιστήμης κ. Νικόλαος Τσέργας ανέλυσε το θέμα του ψυχοδράματος στη θεραπεία και την εκπαίδευση, έχοντας ως κύρια σημεία στην εισήγησή του την έννοια και τον ορισμό του ψυχοδράματος, την ιστορική του εξέλιξη, το ψυχόδραμα στο αρχαίο ελληνικό θέατρο, τον αυθορμητισμό και τη δημιουργικότητα, τη θεραπευτική διαδικασία και τις τεχνικές, τις ενδείξεις του ψυχοδράματος και τις εφαρμογές του στην εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τον ίδιο τo Ψυχόδραμα διαμορφώθηκε περί το 1921 από τον Jacob Levy Moreno ως μια μορφή θεραπείας έπειτα από μια σειρά πειραματισμών με το θέατρο στη Βιέννη. Ωστόσο όπως επισήμανε «οι θεραπευτικές δυνατότητες του δράματος και του θεάτρου ήταν ήδη γνωστές στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και για αυτό έχουμε αρκετές αναφορές σε κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Στις ημέρες μας ποικίλες θεωρητικές σχολές καθώς και πολλές ψυχοδραματικές τεχνικές έχουν διαμορφωθεί, έχοντας ως βάση τον αισθητικό κώδικα και τις τεχνικές του θεάτρου».

Ο κ. Τσέργας ανέφερε στην εισήγηση του ότι οι εφαρμογές του ψυχοδράματος είναι πολλές και εντοπίζονται στο πεδίο της θεραπείας, της συμβουλευτικής , της εκπαίδευσης , αλλά και της πρόληψης. Ειδικότερα, «οι τεχνικές του ψυχοδράματος χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση για τη διδασκαλία μαθημάτων, την επίλυση συγκρούσεων στην τάξη, τη συμβουλευτική σταδιοδρομίας αλλά και την καλλιέργεια κοινωνικών δεξιοτήτων».

Χρυσάνθη Νταφοπούλου «Η μουσικοθεραπεία έχει καθαρά θεραπευτικό χαρακτήρα και απευθύνεται σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά ενώ εφαρμόζεται σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο»

Με τη μουσικοθεραπεία και τη θεραπευτική διάσταση της μουσικής ασχολήθηκε στην εισήγησή της η κοινωνική λειτουργός κ. Χρυσάνθη Νταφοπούλου. Σύμφωνα με την ίδια «η μουσική είναι πολύπλευρη και πολυδιάστατη τέχνη και για τον λόγο αυτό επιτρέπει την εφαρμογή και την προσαρμογή της σε πολλές περιπτώσεις ασθενών, ενώ θεωρείται κατάλληλη για τη θεραπεία πολλών προβλημάτων».

Κύρια σημεία της δικής της εισήγησης ήταν οι λειτουργίες της μουσικής, η αναδρομική χρήση της ως θεραπευτικό μέσο, η έννοια της μουσικοθεραπείας με θεωρητικές προσεγγίσεις, τα μοντέλα μουσικοθεραπείας και σε ποιους απευθύνεται, η συμβολή της στην πρόληψη, η μουσική στην εκπαίδευση, αλλά και σε ποιες περιπτώσεις δε θεωρείται κατάλληλη μέθοδος.

Όπως μάλιστα εξήγησε η μουσικοθεραπεία χρησιμοποιείται, κατά την κ. Νταφοπούλου, ως ένα μέσο επικοινωνίας, έκφρασης και δημιουργικότητας, «προσφέροντας στα άτομα με περιορισμένες δυνατότητες λεκτικής επικοινωνίας έναν εναλλακτικό τρόπο επικοινωνίας και έκφρασης. Παράλληλα όμως απευθύνεται και σε άτομα που, ενώ μπορεί να έχουν άρτια ικανότητα επικοινωνίας, παρουσιάζουν δυσκολία έκφρασης. Έχει καθαρά θεραπευτικό χαρακτήρα και απευθύνεται σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά ενώ εφαρμόζεται σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο».

Ειδικότερα, η ίδια γνωστοποίησε πως η μουσικοθεραπεία απευθύνεται σε μια μεγάλη γκάμα ατόμων, από παιδιά μικρής ηλικίας μέχρι τους ηλικιωμένους, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα παθήσεων, ενώ οι θεραπευτικοί στόχοι διαμορφώνονται σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε ατόμου. «Ενδεικτικά, στο χώρο της εκπαίδευσης ενισχύει την έκφραση και συζήτηση προβλημάτων που δεν μπορούν να εκφραστούν λεκτικά, βοηθάει στη δημιουργία κατάλληλου εκπαιδευτικού κλίματος, καλλιεργεί τη δημιουργικότητα των παιδιών, χρησιμοποιείται σε διάφορα προγράμματα πρόληψης και προλαμβάνει συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης στους εκπαιδευτικούς».

Από την πλευρά του ο κοινωνικός λειτουργός και ψυχολόγος κ. Γιώργος Κουντουράς αναφέρθηκε στην Τέχνη και την Ψυχανάλυση και ειδικότερα στην ανάλυση της Gradiva του Wilhelm Jensen.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.