Μαρια Λουκα, τραγουδοποιος «Ο κοσμος θυμαται κυτταρικα τι ειναι αυτο που αγαπαει»

Τα τελευταία τρία χρόνια η Μαρία Λούκα γυρίζει όλη την Ελλάδα με τον Γιώργο Ζαχαριουδάκη και τον Στέλιο Συκάκη μαζεύοντας ακούσματα από όλες τις γωνιές της Ελλάδας και δίνοντας μουσικές παραστάσεις. Έχοντας στο ενεργητικό της συνεργασίες επί σκηνής με σπουδαίους καλλιτέχνες της ελληνικής σκηνής από τον Γιάννη Μαρκόπουλο μέχρι τον Νικόλα Παπάζογλου και τον Σωκράτη Μάλαμα πήρε τη μεγάλη απόφαση να εγκαταλείψει το κλεινόν άστυ και να μετεγκατασταθεί στη γενέτειρά της το Ηράκλειο Κρήτης προς αναζήτηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής αλλά και ικανοποιώντας μια βαθιά εσωτερική της ανησυχία όσο αφορά στη μελέτη της παραδοσιακής μουσικής. Αυτή η μουσική της περιπλάνηση την έφερε χθες και στην Κομοτηνή, στο Καφέ Αλάβαστρον αλλά και στα ραδιοκύματα του Ράδιο Παρατηρητής όπου μίλησε στην εκπομπή «Με το Ν και το Β» για την απόφασή της να μετακομίσει στο Ηράκλειο, για τη δισκογραφική και mediaκή κατάσταση στην Ελλάδα αλλά και το πώς αντιλαμβάνεται την παράδοση.

Μαρία Λούκα όμως…

«Δεν συνηθίζω τόσο πολύ να εμφανίζομαι στην Αθήνα και αυτό είναι μια συνειδητή επιλογή»

ΠτΘ: Πότε επισκέφθηκες τελευταία φορά την πόλη μας;
Μ.Λ.: Ήρθα πέρσι στην Κομοτηνή απλά έχω τρία χρόνια που κάνω μεγάλες βόλτες στην Ελλάδα. Δεν συνηθίζω τόσο πολύ να εμφανίζομαι στην Αθήνα και αυτό είναι μια συνειδητή επιλογή. Αποφάσισα να γυρίσω πίσω στο νησί μου την Κρήτη, να μελετήσω λίγο περισσότερο την παραδοσιακή μουσική και για να μπορέσω αυτό να το κάνω εις βάθος έπρεπε να πάω σε κάθε γωνιά της Ελλάδας να αφομοιώνω τις μουσικές του τόπου, να έχω ένα μικρό σχήμα το οποίο να μπορεί να ταξιδεύει και να έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους που δεν έχουν την ευκολία να ακούσουν μουσικές, ίσως και λίγο διαφορετικές, τόσο όσο και στην Αθήνα.

«Στην περιφέρεια έχεις καλύτερη ποιότητα ζωής»

ΠτΘ: Έχεις μετακομίσει μόνιμα στην Κρήτη;
Μ.Λ.: Έχω μετακομίσει στην Κρήτη τα τελευταία δύο χρόνια. Βέβαια μοιράζω τον χρόνο μου μεταξύ Κρήτης και υπόλοιπης Ελλάδας, γιατί ταξιδεύω πολύ, αλλά προσπαθώ να έχω ως βάση την Κρήτη καθώς εδώ έχω πολλούς συνεργάτες με τους οποίους μελετάμε την παραδοσιακή μουσική, τον χορό ενώ παράλληλα φτιάχνουμε και διάφορα άλλα πράγματα τα οποία ελπίζουμε να εξελίξουμε στο μέλλον και σε επίπεδο έρευνας μελέτης και καταγραφής. Οπότε αναγκαστικά για να το κάνω αυτό πρέπει να είμαι στην Κρήτη και στους πιο χαλαρούς ρυθμούς της απ’ ό,τι στην Αθήνα που δεν σου μένει χρόνος.

ΠτΘ: Τι σε ώθησε να κάνεις αυτό το βήμα στη ζωή σου;
Μ.Λ.: Καταρχάς ένοιωσα ότι στην Αθήνα δεν είχα χρόνο για τον εαυτό μου. Αισθανόμουν ότι η μέρα τελείωνε προτού να το καταλάβω και έτσι είπα ότι πρέπει να αναδιαμορφώσω τον τρόπο ζωής μου, να έχω περισσότερο χρόνο για να κάνω αυτό που θέλω, να έχω καλύτερη ποιότητα ζωής, να έχω πιο μαζεμένη οικονομικά ζωή. Στην περιφέρεια σίγουρα έχεις καλύτερη ποιότητα ζωής σε πολλά πράγματα, όπως στον αέρα που αναπνέεις, στα φαγητά που τρως, στις παρέες που κάνεις, γιατί υπάρχει χρόνος για παρέα. Δεν υπάρχει αυτή η χαοτική κατάσταση της μεγαλούπολης που όλοι τρέχουν και δεν φτάνουν πουθενά.

«Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής μουσικής δημιουργείται μέσα στην παρέα»

ΠτΘ: Ήταν μόνο λόγοι καθημερινότητας ή ήταν και μουσικοί οι λόγοι που σε οδήγησαν στο Ηράκλειο;
Μ.Λ.: Το ένα είναι αλληλένδετο με το άλλο. Βελτίωσα την καθημερινότητά μου και ταυτόχρονα βελτίωσα και τον τρόπο που κάνω μουσική. Ερχόμενη στην Κρήτη άρχισα πάλι να έρχομαι σε επαφή με μουσικές που αγαπώ. Δεν είχα αυτή τη δυνατότητα στην Αθήνα, να μελετώ αυτές τις μουσικές, να τις εφαρμόζω στην πράξη και στην παρέα, γιατί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής μουσικής δημιουργείται μέσα στην παρέα. Παρέες δυστυχώς στην Αθήνα δεν γίνονται τόσο εύκολα κυρίως λόγο τρόπου ζωής. Οπότε εκ των πραγμάτων αλλάζοντας τη ζωή μου άλλαξε και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της δουλειάς μου και του τρόπου που δίνω τη μουσική στον κόσμο.

«Με ενδιαφέρει να έχω την ελευθερία να λειτουργώ μέσα στο δίσκο μου όπως επιθυμώ εγώ και οι συνεργάτες μου»

ΠτΘ: Ενδιάμεσος δεν υπάρχει;
Μ.Λ.: Επέλεξα μετά το «Καλημέρα» να μην συνεργάζομαι με κάποια δισκογραφική εταιρία. Οι «Ιστορίες» και οι «10 στιγμές» κυκλοφόρησαν με δική μου παραγωγή και αυτό ήταν μια συνειδητή απόφαση, γιατί μέχρι σήμερα δεν με πλησίασαν και δεν πλησίασα κάποιον με τον οποίο έχουμε κοινή αισθητική. Αυτό βέβαια είναι λίγο δύσκολο ίσως και λίγο εγωιστικό αλλά με ενδιαφέρει να έχω την ελευθερία να λειτουργώ μέσα στο δίσκο μου όπως επιθυμώ εγώ και οι συνεργάτες μου.

ΠτΘ: Δεν είναι τολμηρή μια τέτοια κίνηση;
Μ.Λ.: Είναι πολύ δύσκολο, είναι πολύ ψυχοφθόρο και ενδεχομένως δεν μπορεί να ανταπεξέλθει και οικονομικά κάποιος. Αλλά σκέφτηκα ότι προτιμώ να βάζω σε προτεραιότητα την ελευθερία μου και την ησυχία μου όσο αφορά στην τέχνη μου παρά να μπω σε μια διαδικασία να πρέπει να εξηγώ στον εκάστοτε παραγωγό το γιατί η μουσική πρέπει να προκύψει μέσα από μια παρέα και μέσα από μια αλήθεια χωρίς να μπεις σε στημένες φόρμες. Ενδεχομένως στο μέλλον αν βρω κάποιον άνθρωπο ή κάποια εταιρία με την οποία μπορώ να συνεργαστώ και να τους εκφράζω και να με εκφράζει ίσως και να κάνουμε μαζί μια παραγωγή, δεν αποκλείω κάτι τέτοιο αλλά μέχρι στιγμής οι επιλογές που κάνω και ο τρόπος που λειτουργώ δεν μου επιτρέπουν να μπω σε τέτοιες καταστάσεις με μεγάλες εταιρίες.

«Η δισκογραφία πέρασε μια άνθηση όχι μουσική αλλά οικονομική»

ΠτΘ: Άλλωστε οι δισκογραφικές εταιρίες έχουν δεχθεί μεγάλο πλήγμα στην Ελλάδα. Θεωρείς ότι φταίει κι αυτό ή ότι άλλαξε το γούστο των ακροατών;
Μ.Λ.: Δεν νομίζω ότι είναι θέμα γούστου. Όταν κάνεις 150 παραγωγές το μήνα δεν είναι δυνατόν να πουλήσουν όλες. Η δισκογραφία πέρασε μια άνθηση όχι μουσική αλλά οικονομική στην οποία άρχισαν να βγαίνουν πολλά προϊόντα και για να το πω λίγο λαϊκά «ό,τι κάτσει». Από τη βάση της αυτή η λογική δεν μου κάνει. Δεν είναι προϊόν στο σουπερ μάρκετ που βάζουμε όλες τις μάρκες στα ράφια και όποιο διαλέξει ο καταναλωτής. Μπορεί η μουσική να είναι ένα προϊόν προς πώληση αλλά δεν παύει να έχει στόχο, να έχει παιδεία από πίσω και κόπο για να φτιάξεις μουσική. Άρα θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται και με την κατάλληλη σοβαρότητα οπότε είναι φυσικό και επόμενο όταν οι εταιρίες κάνουν τόσες παραγωγές χωρίς σοβαρότητα και καλλιτεχνική επένδυση κάποια στιγμή αυτό να γυρίσει μπούμερανγκ. Βέβαια νομίζω ότι εξακολουθούν να δίνονται αρκετά μεγάλα ποσά για παραγωγές αλλά είναι πολύ συγκεκριμένες οι κατευθύνσεις στις οποίες διοχετεύονται τα χρήματα.

«Ζούμε σε μία εποχή όπου όλα λίγο έως πολύ οδεύουν σε μια κοινή αισθητική»

ΠτΘ: Την κατάσταση στα ΜΜΕ σε σχέση με την προώθηση της μουσικής, με τα playlist και video clip πώς την αξιολογείς;
Μ.Λ.: Το είπατε μόνοι σας με τη λέξη playlist. Δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα και η ελευθερία όπως υπήρχε παλαιότερα να έχουμε ραδιοφωνικούς παραγωγούς οι οποίοι δεν έχουν κατευθυνόμενο λόγο, δεν υπάρχει ένα ελεύθερο ραδιόφωνο που θα παίζει ό,τι μουσική θέλει, μια ελεύθερη τηλεόραση η οποία θα μπορεί να προβάλει ό,τι θέλει, ειδικά και μετά τα γεγονότα της ΕΡΤ. Ζούμε σε μία εποχή όπου όλα λίγο έως πολύ οδεύουν σε μια κοινή αισθητική. Άρα θέλοντας και μη το να μπορέσει κάποιος είτε είναι νέος είτε είναι παλιότερος να μπει σε αυτό το σύστημα των media δεν είναι και τόσο εύκολο. Βέβαια σε αντιστάθμισμα έχουμε πολλούς τρόπους μέσω του διαδικτύου να προβάλουμε τη δουλειά μας. Μπορεί να είναι λίγο πιο χρονοβόρο και επώδυνο αλλά όταν κάτι είναι καλό θα βρει το δρόμο του και θα έχει αποτέλεσμα απλά χρειάζεται λίγο μεγαλύτερη υπομονή. Θα προτιμούσα βέβαια να ζούσαμε σε μια εποχή όπου οι ραδιοφωνικού παραγωγοί θα μπορούνε να αρθρώνουν λόγο, να έχουν ελευθερία επιλογών στη μουσική που διαλέγουν.

«Όταν μιλάμε για την παράδοση μιλάμε για κάτι το οποίο κουβαλάμε όλοι»

ΠτΘ: Μας μίλησες προηγούμενος για την ενασχόλησή σου με την παράδοση. Τι είναι για σένα η παράδοση;
Μ.Λ.: Νομίζω πως όταν μιλάμε για την παράδοση τουλάχιστον στο επίπεδο που την έχω αγγίξει εγώ, μιλάμε για κάτι το οποίο κουβαλάμε όλοι είτε το εξασκούμε σαν επάγγελμα είτε όχι και ειδικά σε ένα τόπο όπως η Ελλάδα που έχει μακρόχρονη παράδοση. Από εκεί και πέρα θεωρώ ότι το κατά πόσο θα το αγγίξεις έχει να κάνει με τον σεβασμό. Οποιοσδήποτε έχει δικαίωμα να την οικειοποιηθεί μέσα στη δουλειά του αρκεί να το κάνει με σεβασμό. Από εκεί ξεκινούν και εκεί τελειώνουν όλα. Όμως δεν υπάρχει περίπτωση να μην δώσεις και το προσωπικό σου στίγμα από τη στιγμή που είσαι ένας καλλιτέχνης με προσωπικότητα και χαρακτήρα και δεν είσαι ένας απλός εκτελεστής. Σίγουρα θα ήθελα κι εγώ να τραβήξω από την πηγή υλικό και αυτό προσπαθώ να κάνω, να κρατώ δηλαδή εκείνα τα στοιχεία που αισθάνομαι ότι με εκφράζουν και να προσθέτω τη δική μου μικρή πινελιά με όσο το δυνατό περισσότερο σεβασμό, να φέρνω τα ακούσματα αυτά στο σήμερα και να τα αποδίδω με το δικό μου χρώμα.

«Ένα μεγάλο μέρος του προγράμματός μας στο Αλάβαστρο είναι μια μουσική διαδρομή μέσα στην Ελλάδα»

ΠτΘ: Τι θα ακούσουμε αύριο από εσένα αλλά και το Γιώργο Ζαχαρουδιάκη και τον Στέλιο Συκάκη;
Μ.Λ.: Έχω κοντά μου δύο σπουδαίους μουσικούς που έχουν εντρυφήσει πάρα πολύ στην παραδοσιακή μουσική πέρα από την έντεχνη σκηνή. Ο Γιώργος έχει κάνει διδακτορικό στα παραδοσιακά πνευστά, ο Στέλιος είναι λαουτιέρης από τα γεννοφάσκια του επομένως εκτός από το δικό μου το πρόγραμμα που έχει στιγμές και από τις τρεις προσωπικές μου δουλειές, το «Καλημέρα» τις «Ιστορίες» και την καινούργια «10 Στιγμές», ένα μεγάλο μέρος του προγράμματός μας είναι μια μουσική διαδρομή μέσα στην Ελλάδα από την Κρήτη και τα νησιά μέχρι τη Θράκη. Πράγματα που αγαπάμε, πράγματα που μας κάνουν να γλεντάμε, γιατί αυτό έχουμε ανάγκη στους καιρούς που ζούμε, πράγματα που μας αποφορτίζουν και επειδή θεωρώ ότι ο κόσμος θυμάται κυτταρικά τι είναι αυτό που αγαπάει και τι είναι αυτό που τον εκτονώνει, με την καλή έννοια όμως όχι για να ξεχνιέται αλλά για να ανατάσσεται. Νομίζω ότι έχουμε φτιάξει ένα πρόγραμμα το οποίο, μέσα από αυτές τις μουσικές διαδρομές, περιέχει και συγκινησιακές μουσικές αλλά και «γλεντήστικες» μουσικές.

«Η ιστοσελίδα που εγκαινίασα έγινε με πρόθεση να μπορώ με αυτόν τον τρόπο και με αφορμή το νέο μου δίσκο, τραγούδια από τον οποίο θα τραγουδήσω κι εδώ, να είμαι ακόμα πιο κοντά στο ακροατήριο»

ΠτΘ: Θα ακούσουμε και τραγούδια από τον καινούργιο σου δίσκο με τίτλο «10 στιγμές»
Μ.Λ.: Ναι τα περισσότερα κομμάτια του δίσκου είναι σε στοίχους και μουσική δικούς μου έχω και δύο κομμάτια του Άγγελου Αρβανίτη. Είναι η καινούργια μου δισκογραφική δουλεία στην οποία έκανα και την παραγωγή και μπορεί ο κόσμος να το βρει στο www.marialouka.com. Είναι η ιστοσελίδα που εγκαινίασα πριν κάποιο καιρό για να μπορώ με αυτόν τον τρόπο να είμαι ακόμα πιο κοντά στο ακροατήριο, να μπορεί ο κόσμος να παραγγέλνει τον δίσκο μέσω διαδικτύου και να μου στέλνει τις απόψεις του, να έχω δηλαδή μια πιο κοντινή σχέση με τους ανθρώπους στους οποίους αρέσει και απευθύνεται η μουσική μου.

Η τραγουδοποιός Μαρία Λούκα

Η Μαρία Λούκα γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και ξεκίνησε τις μουσικές της σπουδές στο ωδείο του Ηρακλείου , και τις συνέχισε στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Συμμετείχε στην Νεανική χορωδία του Δήμου Ηρακλείου και παρακολούθησε μαθήματα λυρικού τραγουδιού με την κ.α Λίνα Τέντζερη και την κ.α Εύα Θανάση. Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών στο “Θέατρο των Αλλαγών”.

Η πρώτη της δισκογραφική δουλειά ήταν το 2006 με το άλμπουμ “Καλημέρα” σε συνθέσεις κυρίως της ίδιας και στο οποίο συμμετείχε και ο Σωκράτης Μάλαμας. Με τον δεύτερο δίσκο της που έχει τίτλο “Ιστορίες” (2009), η Μαρία Λούκα επιβεβαιώνει τις προσδοκίες του μουσικού κοινού καθώς εκτός των συνθέσεων των Νίκου Ζουρνή, Κώστα Παρίση και Χάρη Μανουσάκη καταθέτει ακόμα μια φορά τα δικά της τραγούδια κερδίζοντας τον ρόλο της ως τραγουδοποιός. Η Μαρία Λούκα συμμετείχε στον πρώτο δίσκο του νέου τραγουδοποιού Νίκου Ζουρνή με τίτλο «Χιλιόμετρα», με τα τραγούδια “Σκόνη Αστρική ” και “Θέλω να σου τραγουδήσω” αλλά και στον live δίσκο του Παύλου Παυλίδη στο θέατρο ‘’Απόλλων’’ στη Σύρο. Το 2007 ηχογραφεί με τον συνθέτη Νίκο Μαμαγκάκη σε επανεκτέλεση το ιστορικό πια ‘’Κέντρο Διερχομένων’’ και τον ‘’Στεναγμό Ανατολίτη’’. Επίσης συμμετέχει στο soundtrack της σειράς ‘’Λούφα και Παραλλαγή’’ το οποίο προβλήθηκε από την ΕΡΤ.

Τον Νοέμβριο του 2009 εμφανίστηκε σε έναν από τους ιστορικότερους ροκ χώρους της Ελλάδας, το Κύτταρο, μαζί με τους Γ. Κούτρα, Α. Μιτζέλο και Γ. Νταγάκη. Το 2011 κυκλοφόρησε ένα ντουέτο με τον Φίλιππο Πλιάτσικα ‘’Κόκκινος Μαγνήτης’’, στον δίσκο ‘’Τα κρυμμένα’’. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το ‘’Έτσι οι μέρες περνούν’’ με τον Δημήτρη Καρρά και τον Φώτη Ανδρικόπουλο.

Η προσωπική δισκογραφία της Μαρίας Λούκα

• «Καλημέρα»

Με διαβατήριο τις συνεργασίες της με πολύ σημαντικά ονόματα του έντεχνου τραγουδιού, μπαίνει στη δισκογραφία η Μαρία Λούκα. Στο πρώτο της album η ίδια γράφει τη μουσική εννιά τραγουδιών και τους στίχους όλων εκτός της “Αμοργού”.

Όμορφη παρουσία, αισθαντική φωνή και μια ακόμα ελπίδα για το καλό ελληνικό τραγούδι είναι οι εντυπώσεις που έχω αποκομίσει από τη Μαρία Λούκα, έχοντάς την δει live αλλά και ακούγοντας το ντεμπούτο album της. Οι μπαλάντες αποτελούν τη βάση του cd, χωρίς όμως να λείπουν και τα “διαλείμματα” με πιο δυνατά ακούσματα ή ακόμα και πινελιές παραδοσιακές. Ιδιαίτερο βάθος δίνουν οι πλούσιες ενορχηστρώσεις. Ξεχωρίζει το ομώνυμο “καλημέρα” (μουσική Χάρη Μανουσάκη), “μόνο μια στιγμή” και “αέρας”. Πολύ καλό είναι και το “σημάδια στο νερό” σε μουσική του Νίκου Ζουρνή και στίχους της ίδιας, ενώ και το “σε ποια γη” θα σας ταξιδέψει…

Ο Σωκράτης Μάλαμας συμμετέχει στο cd σε ντουέτο με τη Μαρία Λούκα στο “μη ρωτάς”, ενισχύοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο την καλλιτεχνική “συνοδό” του τα τελευταία δύο χρόνια.

• «Ιστορίες»

Σε μια εποχή που η δισκογραφία πνέει τα λοίσθια και ο καθένας κοιτά πως θα ρουφήξει το αίμα του διπλανού, εγώ ως Μαρία αποφάσισα να μην ενδιαφερθώ για όλο αυτό «το έργο» με αυτόν τον τρόπο. Πήρα το ρίσκο να βγάλω αυτόν το δίσκο χωρίς καμία οικονομική υποστήριξη από κανέναν, με βασικό λόγο το ότι αρκετοί, ίσως και κανείς από τους διευθύνοντες των δισκογραφικών εταιρειών, απλά… δεν πίστεψαν σε αυτό το υλικό.
Θεωρώ όμως ότι η προσωπική ανάγκη έκφρασης και κατάθεσης του κάθε καλλιτέχνη, πρέπει πρώτα απ ‘όλα να αντιμετωπίζεται με σεβασμό, περά από κάθε οικονομική και εμπορική συνδιαλλαγή. Έτσι, αναλαμβάνω το κόστος και την ευθύνη της οποιασδήποτε επιτυχίας η αποτυχίας της εργασίας μου. Τουλάχιστον όμως, επιμένω στην αλήθεια μου και σε αυτό που μου υπαγορεύει η ψυχή μου.

Αδυνατώ να μπω στη διαδικασία εκποίησης, με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται σήμερα η μουσική, πάντα σε σχέση με το “τι πουλάει!”, στόχος που είναι και το άμεσο ζητούμενο στις μέρες μας. Μια εργασία, που απευθύνεται στον κόσμο και έχει αλήθεια, θα βρει τον δρόμο της, θα κάνει την πορεία της.

Αυτά τα δέκα τραγούδια φτιαχτήκαν με αγάπη, με πολλή δουλειά και πάνω απ ‘όλα με αλήθεια. Όλοι όσοι συνεργάστηκαν σε αυτό το δίσκο, πίστεψαν στη δύναμη της ομάδας και αυτό είναι τελικά που μένει στη δική μου συνείδηση. Τραγούδια, μουσικές και λόγια, ποτισμένα με μνήμες, του σώματος και της ψυχής. Κάποια εσωτερικά, κάποια πιο εξωστρεφή. Αυτά είναι τα τραγούδια μου.

• «10 στιγμές»

Έπειτα από 3 χρόνια γεμάτα ταξίδια σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας, η Μαρία Λούκα επιστρέφει με έναν καινούριο δίσκο στις αποσκευές της και πολύ κέφι! Οι «10 Στιγμές» κυκλοφόρησαν σε συνθέσεις κυρίως της Μαρίας, με ιδιώματα και επιρροές από μουσικές βασισμένες στην παράδοση και τη λαϊκή μας μουσική.

Με τη συνεισφορά εξαιρετικών μουσικών, ηχογραφήθηκε αυτή η δουλειά εξ’ ολοκλήρου στην Κρήτη και αποπνέει τον αέρα της παρέας όπως την ξέραμε παλιά. Γεμάτη ειλικρίνεια, αδελφοσύνη και μουσική η οποία πηγάζει από την καθημερινή αλήθεια.

Ο δίσκος «10 Στιγμές» της Μαρίας Λούκα, είναι ένας δίσκος που αναδεικνύει περίεργες μουσικές αλχημείες και τραγούδια που μιλούν στην καρδιά. Μένει μόνο να αφεθούμε…και καλή ακρόαση!

Ρεπορτάζ: Χρήστος Λαγαρίας, Νατάσσα Βαφειάδου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.