Los Mujeros, Μουσικη Κολλεκτιβα

Οι Los Mujeros είναι ένα οκταμελές μουσικό σχήμα από την Θεσσαλονίκη, που στη μουσική του στεγάζει ήχους από την βαλκανική χερσόνησο συνδυασμένους με το μεσογειακό στοιχείο και πινελιές από την ελληνική μουσική παράδοση. Το μουσικό τους ταξίδι ξεκίνησε το 2007 με την συμμετοχή τους στο Schoolwave Festival σε ηλικία μόλις 16 χρονών! Τον περασμένο Απρίλιο κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο “It’s time”, με μουσική παραγωγή του Γιώργου Πεντζίκη και συμμετοχή του Νικήτα Κλιντ και του Vassilikos. Συμμετοχές που αν μη τι άλλο δείχνουν πολλά για την ποιότητα τους.

O δίσκος αυτός μας έδωσε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε μαζί τους, πιο συγκεκριμένα με τον Δημήτρη Καλαϊτζόπουλο (φωνή, κιθάρα) και τον Νάσο Πατσικά (σαξόφωνο, κιθάρα), και να σας τους παρουσιάσουμε μέσα από τις σελίδες του «ΠτΘ»…

«Οι γνωριμίες είναι πιο ουσιαστικές όταν γεννιούνται μέσα από χορό και ιδρώτα»

ΠτΘ: Καλησπέρα Los Mujeros! “It’s time” για τους ακροατές σας στην Θράκη να σας γνωρίσουν και πέρα από την μουσική σας!
L.M.: Οι γνωριμίες είναι πιο ουσιαστικές όταν γεννιούνται μέσα από χορό και ιδρώτα. Επιφυλασσόμαστε να γνωριστούμε έτσι και με τη Θράκη στο άμεσο μέλλον!

«Παρέα… είναι ένα άθροισμα συνειδήσεων, δυνάμεων και ιδεών»

ΠτΘ: Los Mujeros θα πει «γυναικάδες» στα ισπανικά! Σας αρέσει να συνδυάζετε το τερπνόν μετά του ωφελίμου (sic!);
L.M.: Χαχα. Ένα νεανικό μπρέινστορμινγκ της στιγμής με πινελιές σαρκασμού που τελικά μας άρεσε και το κρατήσαμε. Πάντως αμφίβολο το πόσο ωφέλιμο είναι το να είσαι «γυναικάς»…

ΠτΘ: Ξεκινήσατε το 2007 σε μια εφηβική σοφίτα, μια παρέα φίλων, από την Πτολεμαΐδα και την Κοζάνη, ενώ συνεχίζετε πλέον με βάση σας την Θεσσαλονίκη. «Πρώτα φίλοι, μετά μουσικοί», γράφετε στο ένθετο που συνοδεύει το CD. Ιστορία γράφουν οι παρέες;
L.M.: Σίγουρα. Κι αυτό γιατί παρέα δεν είναι απλά ένα άθροισμα ατόμων, αλλά ένα άθροισμα συνειδήσεων, δυνάμεων και ιδεών.

«Τον μουσικό δεν τον κάνει απαραίτητα το πεντάγραμμο»

ΠτΘ: Συμπληρώνετε επίσης, «κάνουμε στην άκρη τις παρτιτούρες και λοιπές μουσικές συμβάσεις προκειμένου να απεικονίσουμε τον εαυτό μας μέσα από τον αυτοσχεδιασμό». Πολύ όμορφο… Λείπει αυτό από την εποχή μας…
L.M.: Η μουσική προϋπήρξε του ανθρώπου. Αυτό ίσως δεν εισπράττουμε σαν άνθρωποι. Όπως το ράσο δεν κάνει τον παππά, έτσι και τον μουσικό δεν τον κάνει απαραίτητα το πεντάγραμμο.

ΠτΘ: Συμμετείχατε στο Schoolwave Festival από το 2007 έως το 2009, στο Rockwave το 2008 παρέα με τους Locomondo, Patty Smith και Manu Chao, καθώς και σε άλλα φεστιβάλ, ενώ το τραγούδι σας “Hey Woman” ανακηρύχθηκε τραγούδι του μήνα τον Ιούνη του 2011 από το Jumping Fish της Cosmote. Επίσης, μοιραστήκατε την σκηνή με τον ανατρεπτικό Tonino Carotone, αλλά και με τους Ojos de Brujo στα πλαίσια του Jumping Fish Festival, ενώ παράλληλα εμφανιστήκατε μαζί με τους Deliquent Habits και τους Balkan Beat Box (BBB). Υπάρχει σ’ αυτές κάποια στιγμή που ξεχωρίζετε περισσότερο, που ήταν καθοριστική για την μετέπειτα πορεία σας;
L.M.: Μέσα από κάθε συμμετοχή και κάθε συνεργασία μαθαίνουμε συνεχώς πράγματα και γίνονται αφορμές για να γνωρίζουμε πολύ σημαντικούς ανθρώπους. Τώρα για το αν ξεχωρίζουμε κάτι, υπάρχουν κομπιουτεράκια που κάνουν καλύτερη πρόσθεση από άλλα;

«Πλέον μένει μόνο η ειλικρίνεια στο τέλος της ημέρας, κάτι που η μουσική «βιομηχανία» σκίαζε»

ΠτΘ: Αυτά τα 6 χρόνια στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας, άλλαξαν καθόλου τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε την μουσική;
L.M.: Ευτυχώς όσο μεγαλώνουμε με τη μουσική, η μουσική βιομηχανία χάνεται σταδιακά τόσο σαν ιδέα όσο και σαν πράξη. Άρα πλέον μένει μόνο η ειλικρίνεια στο τέλος της ημέρας, κάτι που η μουσική «βιομηχανία» σκίαζε.

«Σημασία πάντως έχει το ταξίδι και λιγότερο ο προορισμός»

ΠτΘ: Τον περασμένο Απρίλη κυκλοφόρησε και η πρώτη δισκογραφική σας δουλειά “Sun After Rain” με τη συμμετοχή του Vassilikos και του Νικήτα Κλιντ, σε παραγωγή του Γιώργου Πεντζίκη. Κατ’ αρχάς πώς μπορεί να την βρει και να την ακούσει κάποιος;
L.M.: Με ένα μήνυμα στο fanpage https://www.facebook.com/losmujeros μας ή σε κάποιο από τα μέλη της μπάντας ή καλύτερα να το πάρει με χέρια ιδρωμένα σε κάποια λάιβ εμφάνισή μας.

ΠτΘ: Μιλάμε για μια πολυσυλλεκτική μουσικά δουλειά, πολύ ευχάριστη στο άκουσμα, που νομίζω ότι αντικατοπτρίζει και τις διαφορετικές μουσικές σας καταβολές. Εσάς τι γεύση σας άφησε; Ήταν εύκολη η διαδικασία δημιουργίας του δίσκου;
L.M.: Δε θα το ‘λεγα ότι ήταν εύκολη, κάθε άλλο. Μας φύτεψε μια γεύση ανεκπλήρωτης πρόκλησης για τον επόμενο δίσκο. Σημασία πάντως έχει το ταξίδι και λιγότερο ο προορισμός έτσι δεν είναι;

«Δε βλέπουμε την ώρα να παίξει ο Κωστάκης – ο κιθαρίστας μας – το ινδικό σιτάρ που αγόρασε»

ΠτΘ: Η συνεργασία με τον Νικήτα Κλιντ και τον Vassilikos πώς προέκυψε; Μιλάμε για δυο καλλιτέχνες με χρόνια στο χώρο, πήρατε στοιχεία από αυτούς;
L.M.: Με το Νικήτα προέκυψε μέσω φέισμπουκ. Με το Βασσιλικό επίσης, αλλά προϋπήρχε η γνωριμία γιατί τον είχαμε συναντήσει μια φορά κι έναν καιρό στην κριτική επιτροπή του σκουλγουέιβ όταν ήμασταν άτριχα κι αμούστακα παιδαρέλια.

ΠτΘ: Κιθάρες, ακορντεόν, ντραμς, σαξόφωνο, μπάσο, τρομπέτα, τρομπόνι, βιολί, αλλά και πιάνο βρίσκουμε στα τραγούδια σας. Υπάρχει κάποιο άλλο μουσικό όργανο, που θα θέλατε στο μέλλον να πειραματιστείτε;
L.M.: Υπάρχει σίγουρα ένα μουσείο μουσικών οργάνων που θα θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε, αλλά αυτή τη στιγμή δε βλέπουμε την ώρα να παίξει ο Κωστάκης – ο κιθαρίστας μας – το ινδικό σιτάρ που αγόρασε!!!

«Το χιούμορ είναι η μικρότερη απόσταση μεταξύ δυο (κι όχι μόνο δυο) ανθρώπων»

ΠτΘ: “Life is not a bank, life is like a Balkan prank”, τραγουδάτε. Το χιούμορ είναι απαραίτητο συστατικό των Los Mujeros. Είναι κι ένας τρόπος να καταδείξετε πράγματα και καταστάσεις θεωρώ…
L.M.: Το χιούμορ είναι η μικρότερη απόσταση μεταξύ δυο (κι όχι μόνο δυο) ανθρώπων. Όταν εκφράζεται με μελωδίες που σατιρίζουν καταστάσεις ίσως η απόσταση γίνεται μισή.

ΠτΘ: Εσείς νιώθετε περισσότερο Βαλκάνιοι ή δυτικοευρωπαίοι;
L.M.: Ούτε το ένα, ούτε το άλλο, αλλά ταυτόχρονα και τα δυο.

«Να περιμένετε νοσταλγία, έκρηξη, χαμόγελα, όρθια χέρια και νέα τραγούδια!»

ΠτΘ: Στο μέλλον τι να περιμένουμε από τους Los Mujeros; Πού μπορούμε να σας απολαύσουμε;
L.M.: Να περιμένετε νοσταλγία, έκρηξη, χαμόγελα, όρθια χέρια και νέα τραγούδια! Θα σμίξουμε εκεί έξω σε κάποιο στέιτζ είτε φεστιβαλικό, είτε εσωτερικό από τη νέα σεζόν τόσο στη Θεσσαλονίκη, όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα! Καλή αντάμωση!

Μιχάλης Καρανίκος, Τρομπονίστας «Αν θα καταφέρω κάτι στο χώρο της μουσικής θα το δείξει ο χρόνος, η θέληση και η επιμονή μου»

«Θεωρώ γελοίο από πλευράς των κυβερνήσεων να γίνονται περικοπές στον χώρο της παιδείας»

Ο Μιχάλης Καρανίκος είναι ο τρομπονίστας κι ο «εκπρόσωπος» της Κομοτηνής, στους Los Mujeros! Νέος με αγάπη, όραμα και συνειδητοποιημένος γι’ αυτό που κάνει, με φρέσκο και καθαρό λόγο, παρουσιάζεται, μέσω του «ΠτΘ», στο ευρύ κοινό της Θράκης μέσα από την μίνι συνέντευξη που ακολουθεί.

«Η δουλειά που γίνεται στα μουσικά σχολεία και στις μουσικές σχολές της χώρας είναι από τις σημαντικότερες δράσεις στην εκπαίδευση»

ΠτΘ: Mιχάλη καλησπέρα! Γέννημα-θρέμμα Κομοτηναίος, με μεγάλη αγάπη για την μουσική, από μικρός στα «βάσανα», με συμμετοχή στους Skaribas και τώρα στους Los Mujeros ως τρομπονίστας. Σπούδασες στο μουσικό γυμνάσιο-λύκειο της Κομοτηνής, ενώ συνεχίζεις τις σπουδές σου ως το τμήμα μουσικής επιστήμης και τέχνης στην Θεσσαλονίκη. Νομίζω ότι έχεις βρει τον έρωτα της ζωής σου!
Μ.Κ.: Καλησπέρα Θάνο, καλησπέρα Ράδιο-Παρατηρητή!!! Χαχα, ναι πολύ σωστά τα αναφέρεις όλα. Σίγουρα η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και η ενασχόληση με τον τομέα από μικρή ηλικία είναι κάτι πολύ σημαντικό για κάθε παιδί. Η μουσική πράγματι είναι μεγάλος έρωτας, για άλλους λιγότερο, για άλλους περισσότερο και ομολογώ ότι προσωπικά το κατάλαβα από τότε που μπήκα στο πανεπιστήμιο όταν και άρχισα τις συναναστροφές μου με τους συμφοιτητές και τους καθηγητές μου. Έπειτα ήρθαν οι επαφές και με μουσικούς εκτός πανεπιστημίου κι έτσι προέκυψαν οι Skaribas και οι Los Mujeros.

ΠτΘ: Επειδή, η Κομοτηνή διακρίνεται για την άγνοιά της, όσον αφορά στα τέκνα της, ιδιαίτερα όσα ασχολούνται με τις τέχνες, θα ήθελα να μας συστήσεις εσύ τον εαυτό σου.
Μ.Κ.: Χμ, βασικά τι παραπάνω μπορώ να πω, εκτός του ότι γεννήθηκα σε μια όμορφη και ήσυχη πόλη και μεγάλωσα μέσα απ’ το μουσικό σχολείο της; Το μόνο αξιοσημείωτο ίσως είναι το ότι παίζω τρομπόνι, το οποίο δεν είναι και η πιο συνηθισμένη ασχολία στην περιοχή της Θράκης, και το οποίο μάλλον επέλεξα για να «σπάει» λίγο αυτή την ησυχία, χεχε! Προς το παρόν συγκεντρώνομαι στη σχολή μου και στα παιξίματά μου, προσπαθώντας να λάβω όσες περισσότερες εμπειρίες γίνεται.

«Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια πολύ καινούργια κατεύθυνση για μένα που λέγεται jazz»

ΠτΘ: Μουσικά, πέρα απ’ τους Los Mujeros, ασχολείσαι με κάτι άλλο μόνος σου;
Μ.Κ.: Ως μουσικός, η κυριότερη ασχολία σου παραμένει πάντα το να πειραματίζεσαι με τους ήχους, ώστε σιγά σιγά να εξελίσσεσαι. Αυτή τη στιγμή υπάρχει κάτι, μια πολύ καινούργια κατεύθυνση για μένα που λέγεται jazz. Την ανακάλυψα σχετικά πρόσφατα, κάνοντας την πτυχιακή μου εργασία για τη σχολή μου, αλλά βέβαια ο χρόνος θα δείξει πόσο θα κρατήσει.

«Είναι πολύ λυπηρό ότι οι τέχνες αντιμετωπίζονται στην εκπαίδευση ως κάτι δευτερεύον»

ΠτΘ: Έχεις περάσει από μουσικό γυμνάσιο-λύκειο, βρίσκεσαι σε μουσική σχολή, παρ’όλα αυτά βλέπουμε ότι αυτές οι σχολές είναι από τις πρώτες επιλογές της εκάστοτε κυβέρνησης για να περικοπές ή κλείσιμο. Εσύ που βίωσες την δουλειά που γίνεται μέσα σ’ αυτές πώς το κρίνεις όλο αυτό; Θα άλλαζες κάτι στην λειτουργία τους;
Μ.Κ.: Η εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι ένα πολύ μεγάλο και σημαντικό κεφάλαιο. Θεωρώ γελοίο από πλευράς των κυβερνήσεων να γίνονται περικοπές στον χώρο της παιδείας, για τον οποιονδήποτε λόγο, ακόμα και αυτόν της οικονομικής κρίσης. Και το θεωρώ γελοίο, γιατί η παιδεία είναι πάνω απ’ όλα το μέλλον της κοινωνίας μας. Όσο πιο νωρίς το αντιληφθούμε αυτό, τόσο πιο γρήγορα πιστεύω θα λυθούν και τα προβλήματά μας. Τώρα, οι τέχνες έχουν ως επίκεντρο τον άνθρωπο κι ως εκ τούτου κατατάσσονται στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Είναι πολύ λυπηρό το γεγονός ότι οι τέχνες, αναγνωρισμένες πλέον και επιστημονικά για την ευεργετική τους επίδραση στον ανθρώπινο παράγοντα (δημιουργικότητα, συναισθηματισμός, συνείδηση) αντιμετωπίζονται στην εκπαίδευση ως κάτι δευτερεύον, ως κάτι το μη αναγκαίο, ενώ στην ουσία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι αυτής. Η δουλειά που γίνεται στα μουσικά σχολεία και στις μουσικές σχολές της χώρας, μέσα από τη συμμετοχή των μαθητών/σπουδαστών σε σύνολα, τις εκπαιδευτικές εκδρομές, τους καλλιτεχνικούς αγώνες κ.ο.κ είναι για μένα από τις σημαντικότερες δράσεις που γίνονται γενικότερα στην εκπαίδευση. Κι αυτό γιατί καλλιεργούν στο μαθητή/σπουδαστή τα αισθήματα της αλληλεγγύης, του κοινωνικού πνεύματος, της συνεργασίας και της ατομικής ευθύνης που χρειάζεται να έχει και ως πολίτης. Κι επειδή ζούμε στην εποχή του ατομικισμού, με συνεχώς αυξανόμενη βία γύρω μας, θεωρώ ότι οι δράσεις αυτές μέσα από την εκπαίδευση φαντάζουν τώρα πιο αναγκαίες από ποτέ.

ΠτΘ: Τα όνειρά σου για το μέλλον ποια είναι; Θα επέστρεφες στην Κομοτηνή;
Μ.Κ.: Μέλλον; Ποιο μέλλον; Εντάξει, αστειεύομαι. Καταρχάς στο άμεσο μέλλον έχω να εκπληρώσω μια υποχρέωση προς τη μάνα πατρίδα, από κει και πέρα όμως όνειρό μου είναι να βγω και να σπουδάσω έξω, να επικεντρωθώ κυρίως πάνω στο όργανο. Το αν θα καταφέρω κάτι, θα το δείξει ο χρόνος, η θέληση και η επιμονή μου. Μετά από τις σπουδές βεβαίως και είναι στα σχέδιά μου η επιστροφή στην Κομοτηνή, αλλά μέχρι τότε…

ΠτΘ: Μιχάλη σ’ ευχαριστώ πολύ!
Μ.Κ.: Εγώ σ’ ευχαριστώ πολύ Θάνο ήταν καινούργιο για μένα αυτή η συνέντευξη, ελπίζω να τα ξαναπούμε πολύ σύντομα από κοντά με την αφορμή κι ενός LIVE!

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.