Λευτερης Μαρκαντωνατος, μελος missing pulse, Η μουσικη μεχρι ενα βαθμο θα πρεπει να δινεται δωρεαν

Τους Missing Pulse, είχαμε να τους δούμε από την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, όταν και είχαν βρεθεί στο Καφέ «Αλάβαστρον» για να τραγουδήσουν για το ερωτευμένο και μη κοινό της Κομοτηνής.
Αυτή τη φορά η Θεσσαλονικιώτικη μπάντα με πλήρη σύνθεση -Λευτέρης Μαρκαντωνάτος, Κώστας Χατζημιλιούδης, Παναγιώτης Ιωαννίδης και Κώστας Αθανασάτος- επέστρεψαν στον τόπο του «εγκλήματος» το Καφέ «Αλάβαστρον» και τραγούδησαν τραγούδια αγαπημένα από γνωστούς καλλιτέχνες, τραγούδια πρωτότυπα, αλλά και τραγούδια της μπάντας που γέμισαν το πρόγραμμα και έκαναν τελικά τη διαφορά. Με αφορμή την εμφάνισή τους αυτή, ο Λευτέρης Μαρκαντονάτος, μέλος της μπάντας, παραχώρησε στο «Ράδιο Παρατηρητής 94 fm» και στις ραδιοφωνικές παραγωγούς Νατάσα Θεοχαρίδου και Ελένη Σολωμάκου, μία συνέντευξη εφ όλης της ύλης.

Missing Pulse λοιπόν δια στόματος Λευτέρη Μαρκαντονάτου…

Ρ.Π.: Έχετε ξανάρθει στην Κομοτηνή.
Λ.Μ: Είχαμε έρθει του Αγίου Βαλεντίνου.

Ρ.Π.: Περάσαμε πολύ ωραία.
Λ.Μ.: Και εμείς, και για αυτό προσπαθήσαμε να ξαναβρεθούμε.

Ρ.Π.: Ψάχνοντας να βρούμε κάποια στοιχεία για εσάς μας έκανε εντύπωση το νεαρό της ηλικίας σας. Η σχέση σας με τη μουσική πότε ξεκίνησε;
Λ.Μ.: Εμένα και του Κώστα ξεκίνησε από πολύ νωρίς, από το δημοτικό. Ο Κώστας νομίζω ότι ξεκίνησε δύο χρόνια πριν από μένα, εγώ ξεκίνησα από την τρίτη δημοτικού και έπαιζα κιθάρα, ασχολούμενος κυρίως με την κλασική μουσική, το ίδιο βέβαια και ο Κώστας.

Ρ.Π.: Από μικροί θέλατε να ασχοληθείτε με τη μουσική και ήταν βασικός στόχος σας ή όλα εξελίχθηκαν από μόνα τους;
Λ.Μ.: Θα έλεγα από μόνα τους, αλλά νομίζω ότι ήταν και κάτι αναπόφευκτο, γιατί εγώ ασχολούμουν πολύ με την κιθάρα, έπαιρνε πολύ από τον ελεύθερο χρόνο μου και θεωρώ, όπως και να έχει, ότι θα συνέβαινε.

«Προσπαθούμε ακόμη την μουσική να την έχουμε ως χόμπι»

Ρ.Π.: Έχετε σπουδάσει κάτι επί πλέον από τη μουσική, ή η μουσική αποτελεί για εσάς μέσο επιβίωσης;
Λ.Μ.: Προσπαθούμε ακόμη την μουσική να την έχουμε ως χόμπι. Εγώ ήρθα στη Θεσσαλονίκη για να σπουδάσω ηλεκτρονικά και τελικά τελείωσα ηχοληψία. Ο Κώστας σπούδασε προγραμματισμό και μετά έκανε μεταπτυχιακό πάνω στην αρχιτεκτονική φωτισμού.

Ρ.Π.: Αυτό που έχεις σπουδάσει συνδέεται με τη μουσική;
Λ.Μ.: Η ηχοληψία ναι, και εξάλλου αυτός είναι ο λόγος που σπούδασα, γιατί, και πριν σπουδάσω, ασχολήθηκα με αυτό τον τομέα. Θέλω να πω ότι τα δικά μας τραγούδια τα ηχογραφήσαμε στο σπίτι, σε ένα home studio που έχουμε κάνει, οπότε σπούδασα κιόλας, ώστε να μάθω κάποια θέματα καλύτερα και να βάλω σε μια σειρά αυτά που ήξερα, και θέλω να πιστεύω ότι με έχει βοηθήσει αρκετά

Ρ.Π.: Υπήρξαν κάποιοι που σας στήριξαν σε αυτό που επιλέξατε να κάνετε;
Λ.Μ.: Η παρέα μας, οι γονείς, οι φίλοι.

Ρ.Π.: Θα θέλαμε να μας πεις λίγα λόγια για το συγκρότημα missing pulse και πώς προέκυψε η συνεργασία με τον Κώστα.
Λ.Μ.: Η συνεργασία ξεκίνησε πριν από επτά χρόνια περίπου, παίζοντας μαζί με μια κιθάρα στην αρχή σε διάφορα μπαρ διασκευές ξένων κομματιών, αλλά και λίγα ελληνικά.

Ρ.Π.: Τις σας έκανε να μείνετε στην Ελλάδα και γιατί επιλέξατε συγκεκριμένα τη Θεσσαλονίκη και όχι την Αθήνα που είναι μεγαλύτερο κέντρο και ίσως θα σας βοηθούσε να αναδειχθείτε περισσότερο;
Λ.Μ.: Μου άρεσε ο τρόπος ζωής στη Θεσσαλονίκη. Ήρθα από την Κεφαλλονιά, ο Κώστας ήρθε από την Ξάνθη και συναντηθήκαμε ως φοιτητές. Προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ η Θεσσαλονίκη.

Ρ.Π.: Τι είναι αυτό που αγαπάτε στην πόλη σας και τι δεν αντέχετε; Θα αλλάζατε κάτι στην αισθητική της ή στους ανθρώπους της;
Λ.Μ.: Δύσκολη ερώτηση. Αν θα άλλαζα κάτι θα αφορούσε όλους τους ανθρώπους και όχι μόνο της συγκεκριμένης πόλης. Όσον αφορά στην αισθητική της συγκεκριμένης πόλης ίσως, θα ήθελα ίσως λιγότερα αυτοκίνητα.

Ρ.Π.: Από πού αντλείτε έμπνευση για να γράψετε τα τραγούδια σας;
Λ.Μ.: Από την καθημερινότητα, από προσωπικά βιώματα.

«Γράφουμε για κάτι που έχουμε βιώσει»

Ρ.Π.: Ακούγοντας κανείς τα τραγούδια σας εκ πρώτης όψεως θεωρεί ότι είναι μια ιστορία που την έχετε ζήσει και θέλατε να γράψετε για αυτήν. Ισχύει ή όχι;
Λ.Μ.: Έτσι είναι όσον αφορά εμένα, αλλά και τον Κώστα. Γράφουμε για κάτι που έχει βιώσει.

«Στόχος μας να παίζουμε σαν φουλ μπάντα»

Ρ.Π.: Τα θέματα των τραγουδιών σας θίγουν τον έρωτα ή και άλλα ζητήματα, όπως πολιτικά;
Λ.Μ.: Μέχρι στιγμής αυτά που είναι διαθέσιμα για το κοινό διαπραγματεύονται τον έρωτα, αλλά υπάρχουν και άλλα κομμάτια τα οποία ακόμα δεν τα έχουμε κοινοποιήσει. Είναι πολλά κομμάτια στα σκαριά ή που δεν έχουν ηχογραφηθεί ακόμα. Περιμένουμε λίγο. Έχουμε βάλει τα πράγματα σε μια σειρά. Αυτό που θέλουμε τώρα είναι να ετοιμάσουμε την μπάντα, να παίζουμε live, όπως θα έρθουμε να παίξουμε στην Κομοτηνή, κάτι που ξεκινήσαμε από το Δεκέμβρη. Έχουμε δημιουργήσει πλέον ένα σχήμα, γιατί μέχρι τώρα παίζαμε μόνο με τον Κώστα και να παίζουμε σαν φουλ μπάντα.

Ρ.Π.: Τα τραγούδια σας έχουν αγγλόφωνο στίχο. Σκεφθήκατε να γράψετε τραγούδια με ελληνικό στίχο, και αν όχι, γιατί μόνο αγγλόφωνα;
Λ.Μ.: Ακόμη και τώρα, όπως και παλιότερα, γράφω ελληνικό στίχο. Έχουμε επιλέξει τον αγγλικό, γιατί το είδος της μουσικής μας είναι κάτι που δεν το προσφέρει η Ελλάδα, δεν έχει ίσως αρκετό κοινό.

Ρ.Π.: Αν δεν κάνω λάθος το είδος της μουσικής που παίζετε είναι το Alternative Europe…
Λ.Μ.: Ναι, θα μπορούσες να το πεις έτσι.

Ρ.Π.: Τι ακούσματα έχετε και ποιες είναι οι μουσικές επιρροές σας;
Λ.Μ.: Από τα κομμάτια μας φαίνεται ότι οι επιρροές μας είναι από ροκ συγκροτήματα, όπως οι Pink Floyd…

Ρ.Π.: Οι Placebo…
Λ.Μ.: Δεν θα έλεγα ότι η επιρροή τους φαίνεται στα τραγούδια μας, αλλά λένε ότι μοιάζει η φωνή του Κώστα. Ίσως μέχρι εκεί, γιατί μουσικά δεν θα έλεγα ότι έχουμε επηρεασθεί. Πέρα από τα ροκ συγκροτήματα, γενικά ακούμε διάφορες μουσικές, όπως τζαζ και κλασική, τις οποίες βέβαια δεν μπορούμε να εντάξουμε στη μουσική που παίζουμε.

«Μόνο αν έχεις ζήσει και χωνέψει κάτι, δημιουργείς πάνω σε αυτό»

Ρ.Π.: Για εσάς ποια είναι η ιδανική στιγμή για την οποία συνθέτετε και δημιουργείτε κομμάτια; Ποια είναι η ψυχική κατάσταση του καλλιτέχνη που τον οδηγεί να δημιουργήσει;
Λ.Μ.: Νομίζω ότι αφού βιώσεις κάτι, οτιδήποτε είναι αυτό, όχι μόνο ο έρωτας, αλλά οτιδήποτε σε πειράζει, για παράδειγμα στην πολιτική, στον τρόπο ζωής, και μόνο αν το ζήσεις και το χωνέψεις, μετά δημιουργείς πάνω σε αυτό.

«Καθήκον των καλλιτεχνών να παίρνουν θέση στα πολιτικά δρώμενα»

Ρ.Π.: Πιστεύεις ότι οι καλλιτέχνες ιδιαίτερα σε μια τέτοια δύσκολη εποχή που ζούμε, της οικονομικής κρίσης, της καταπάτησης των ελευθεριών και δικαιωμάτων, έχουν καθήκον να δρουν και να παίρνουν θέση; Και αυτό το λέω γιατί, ίσως οι καλλιτέχνες μπορούν να επηρεάσουν ένα μεγάλο μέρος του κόσμου.
Λ.Μ.: Σίγουρα έχουν καθήκον και πρέπει να παίρνουν θέση στα πολιτικά δρώμενα. Ο καθένας βέβαια από τη θέση του και με την δική του δύναμη. Δηλαδή ένας καλλιτέχνης που έχει μεγάλο κοινό σίγουρα έχει καθήκον να πάρει θέση.

Ρ.Π.: Πόσα κομμάτια, πέρα αυτά που διασκευάζετε, έχετε γράψει;
Λ.Μ.: Αυτά που έχουμε ανεβάσει στο youtube. Επτά στον αριθμό.

Ρ.Π.: Με την παραγωγή των κομματιών ασχολείστε εσείς;
Λ.Μ.: Είναι όλα γραμμένα από εμάς, από το στίχο, τη μουσική μέχρι και την ηχογράφηση στο σπίτι. Και πιο πριν, που δεν είχαμε άλλα μέλη στην μπάντα και ήμασταν μόνο δύο άτομα, γράφτηκαν από μένα οι κιθάρες, τα μπάσα, τα τύμπανα στον υπολογιστή.

Ρ.Π.: Εξ αρχής ήσασταν δύο;
Λ.Μ.: Ήμασταν δύο και κάναμε την πλάκα μας, παίζοντας σε μαγαζιά και σιγά – σιγά το πήραμε πιο σοβαρά.

«Οι καλλιτέχνες θα έπρεπε να πληρώνονται για τη μουσική τους»

Ρ.Π.: Προτιμήσατε να παρουσιάσετε τα τραγούδια σας μέσω Ίντερνετ και όχι με την παλιά νόρμα, δηλαδή τα cd. Πιστεύετε ότι το Ίντερνετ ευνοεί περισσότερο την μουσική σας εξέλιξη; Γενικότερα πώς βλέπεις τη δωρεάν διακίνηση μουσικής μέσω Ίντερνετ;
Λ.Μ.: Η μουσική έως ένα βαθμό θα έπρεπε να είναι δωρεάν, όπως μέχρι ένα βαθμό θα έπρεπε να πληρώνεται και ο καλλιτέχνης. Επαναλαμβάνω μέχρι ένα βαθμό και όχι στο βαθμό που είχε φτάσει να αγοράζεις ένα πανάκριβο cd και τα περισσότερα να τα παίρνει μια δισκογραφική, ένας μάνατζερ, ένας παραγωγός, και τέλος πάντων στον καλλιτέχνη να καταλήγει ένα πολύ μικρό ποσοστό.

Ρ.Π.: Το ίντερνετ σας βοήθησε να γίνεται πιο γνωστοί;
Λ.Μ.: Δεν νομίζω ότι έχουμε γίνει γνωστοί ακόμα. Σίγουρα όμως το Ίντερνετ, αν βοηθά σε κάτι, είναι αυτό. Δηλαδή, από τη στιγμή που δεν διαφημίζεσαι σε άλλο μέσο, όπως το ραδιόφωνο ή η τηλεόραση, το ίντερνετ είναι ο μοναδικός τρόπος που έχεις, και μάλιστα δωρεάν, για να διαφημιστείς.

«Λίγοι ψάχνονται για μουσική, οι περισσότεροι ακούνε αυτό που τους δίνουν»

Ρ.Π.: Θεωρείς ότι υπάρχει επαρκής ανταπόκριση του ελληνικού κοινού στο είδος της μουσικής που παίζετε εσείς;
Λ.Μ.: Στα μαγαζιά που παίζουμε συνήθως έρχεται κόσμος που ξέρει τι θα ακούσει και έρχεται προετοιμασμένος. Δυστυχώς λίγο είναι το κοινό, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και γενικότερα που ψάχνεται για να ακούσει μουσική, χωρίς με αυτό να θέλω να πω ότι η δική μας μουσική αξίζει τόσο για να την ψάξει ο κόσμος. Όμως γενικότερα ο κόσμος παίρνει αυτό που του δίνουν, αυτό που θα ακούσει σε μια γνωστή εκπομπή, αυτό που θα δει στην τηλεόραση, αυτό που θα διαφημιστεί. Λίγος κόσμος ψάχνεται περισσότερο. Υπάρχουν πολύ καλά συγκροτήματα τα οποία είναι άγνωστα τελείως και η μουσική τους αξίζει.

«Η κατάσταση που επικρατεί στα ραδιόφωνα δεν με αρέσει»

Ρ.Π.: Ακούμε ραδιόφωνα να λειτουργούν 24 ώρες το 24ωρο χρησιμοποιώντας μόνο play list ή μουσικές κατευθυνόμενες από δισκογραφικές εταιρείες; Το ραδιόφωνο φθίνει. Τι πιστεύεις για αυτό;
Λ.Μ.: Σίγουρα η κατάσταση που επικρατεί στα ραδιόφωνα δεν με αρέσει. Όταν δεν παίζουν play list, οι περισσότερες ζωντανές εκπομπές έχουν μια συγκεκριμένη λίστα τραγουδιών από την οποία μπορεί να διαλέξει ο παραγωγός. Δεν μπορεί να βάλει τραγούδι που δεν έχει δημοσιευθεί, δεν έχει βγει από δισκογραφική εταιρεία. Για μένα, καλό θα ήταν, αυτός που κάνει μια εκπομπή, και δεν μιλώ για μια εκπομπή πρωινάδικο, αλλά μια εκπομπή που απευθύνεται σε μουσικόφιλους, να προσπαθεί να εκπαιδεύσει το κοινό, να ψάχνεται πολύ βαθιά στη μουσική, και να μην έχει συγκεκριμένες λίστες.

Ρ.Π.: Έχετε σκεφθεί να γράψετε τραγούδια ή σύνθεση ή στίχο για άλλο καλλιτέχνη;
Λ.Μ.: Όταν γράφεις ένα τραγούδι μερικές φορές δεν σκέφτεσαι ότι θα το πεις εσύ, σκέφτεσαι ότι θα μπορούσε να το πει ένας γνωστός καλλιτέχνης. Αυτό μου έχει συμβεί, όταν έγραφα ένα κομμάτι σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να το τραγουδήσει ένας συγκεκριμένος καλλιτέχνης, αλλά κάποια πράγματα είναι δύσκολα, οπότε το τραγουδάς εσύ και τελειώνει.

Ρ.Π.: Υπάρχει δισκογραφική δουλειά συναδέλφου σου που έχεις ζηλέψει και με ποιους καλλιτέχνες θα ήθελες να βρεθείς επί σκηνής;
Λ.Μ.: Οι περισσότεροι από αυτούς που θα ήθελα να βρεθώ επί σκηνής δεν βρίσκονται στη ζωή. Προσωπικά είμαι μεγάλος θαυμαστής του Ρόρυ Γκάλαχερ, μου αρέσουν αρέσουν επίσης οι Pink Floyd, αλλά αυτά είναι ιδανικές καταστάσεις, μάλλον ούτε καν ιδανικές, είναι ονειρικές καταστάσεις.

Ρ.Π.: Όταν τραγουδάτε στη σκηνή σας επηρεάζει η παρουσία του κοινού; Πώς αισθάνεστε; Έχετε άγχος;
Λ.Μ.: Άγχος όχι, αλλά σίγουρα, όταν βλέπεις το κοινό να συμμετέχει, και όταν λέω συμμετέχει όχι απαραίτητα να κάθεται και να τραγουδάει ή να σηκωθεί στο τραπέζι και να χορέψει -δεν ενδείκνυται η μουσική μας για τέτοιες αντιδράσεις- αλλά τουλάχιστον να φαίνεται ότι προσέχει και παίρνει πράγματα από το Live, σε επηρεάζει πάρα πολύ.

«Οι καλλιτέχνες που καβαλάνε το καλάμι είναι αυτοί που ξεκινάν με λάθος σκοπό»

Ρ.Π.: Γενικά σας διακρίνει ως συγκρότημα μετριοφροσύνη και σεμνότητα, δεν έχετε αυτό που λέμε «καβαλήσει το καλάμι», χαρίσματα που σπανίζουν σε μια κοινωνία που πιστεύει ότι για την ανέλιξη ενός καλλιτέχνη είναι απαραίτητα το θράσος και η αυταρέσκεια. Ποια είναι η γνώμη σου για τους καλλιτέχνες σήμερα;
Λ.Μ.: Δεν έχουμε κάνει κάτι για να μπορέσουμε να καβαλήσουμε το καλάμι. Όση δημοσιότητα και να αποκτήσεις, αν κάνεις κάτι επειδή το αγαπάς, και δεν βλέπεις κάποιος κέρδος μέσα από αυτό, αν δηλαδή ξέρεις πού πατάς από την αρχή, δύσκολα το καβαλάς. Αυτή είναι η άποψή μου. Οι καλλιτέχνες που καβαλάνε το καλάμι είναι αυτοί που ξεκινάν με λάθος σκοπό να ασχολούνται με την τέχνη. Δεν ξέρω αν έχουν καν σχέση με την τέχνη.

«Βρήκαμε ένα τετράγωνο και ένα τρίγωνο και ψάχνουμε τον κύκλο»

Ρ.Π.: Οι μεγαλύτεροι καλλιτέχνες αυτοί που έχουν γίνει μεγάλα ονόματα δίνουν χώρο σε νέους, όπως εσείς, ή επικρατεί ο ανταγωνισμός;
Λ.Μ.: Στην Ελλάδα σε όλα τα επαγγέλματα και σε όλες τις δουλειές υπάρχει μια κλίκα. Ανταγωνισμός δεν ξέρω σε ποιο βαθμό υπάρχει, αλλά σίγουρα θα πρέπει να μπεις σε αυτό που λέμε κύκλο, να σε δεχθεί αυτός, να κάνεις συνεργασίες και να σε μάθει ο κόσμος.

Ρ.Π.: Εσείς αυτό τον κύκλο τον έχετε βρει;
Λ.Μ.: Όχι, εμείς βρήκαμε ένα τετράγωνο και ένα τρίγωνο οπότε τον κύκλο τον ψάχνουμε ακόμα.

«Προς το παρόν γράφουμε ιδέες»

Ρ.Π.: Τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;
Λ.Ν.: Μέχρι το Μάη θα συνεχίσουμε όσο μπορούμε τις εμφανίσεις μας. Στη συνέχεια, λόγω μιας μικρής επέμβασης που θα κάνω στο χέρι μου, θα κάουμε μια μικρή παύση, και μετά θα θέλαμε να συνεχίσουμε τις ηχογραφήσεις, να γράψουμε κάποια κομμάτια.

Ρ.Π.: Άρα βρίσκεστε στο στούντιο και ηχογραφείτε;
Λ.Ν.: Προς το παρόν γράφουμε ιδέες, δεν ηχογραφούμε κάτι, είναι στα χαρτιά. Τέλος πάντων θέλουμε να γράψουμε κάποια κομμάτια, γιατί περιμένουν πολλά στη σειρά, και ίσως να συγκεντρώσουμε κάποια κομμάτια και να κοιτάξουμε να τα οργανώσουμε σε ένα δίσκο.

Ρ.Π.: Πού μπορούν να σας βρουν τα άτομα που θα ήθελαν να σας γνωρίσουν καλύτερα;
Λ.Ν.: Το site είναι υπό κατασκευή, οπότε προς το παρόν μπορούν να μας βρουν στο facebook με το όνομά μας, υπάρχει και το link για το κανάλι μας στο youtube, όπου μπορούν να βρουν τα κομμάτια μας, όπως και διάφορα live που έχουμε ανεβάσει.

Συνέντευξη: Νατάσα Θεοχαρίδου, Ελένη Σολωμάκου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.