Joanna Drigo, τραγουδοποιος «Σημερα οποιος εχει κατι να πει, θα αναδειχθει»

Πριν από πέντε χρόνια η Joanna Drigo φόρτωσε την ακουστική κιθάρα της στην πλάτη. Από τότε δεν την αποχωρίστηκε ποτέ. Μαζί έχουν ταξιδέψει από το Διδυμότειχο μέχρι την Κρήτη για να τραγουδήσουν στους ανθρώπους κομμάτια από τον πρώτο προσωπικό δίσκο της Joanna Drigo σε παραγωγή Φίλιππου Πλιάτσικα, όπως η «Αλλεργία στις δεσμεύσεις» και «η Βίκυ», αλλά και απ’ τον καινούριο της δίσκο που θα βγει μες στο χειμώνα.

Όταν τα τραγούδια αυτά τελειώσουν, ακολουθούν αγαπημένες διασκευές που βγάλανε σε συνεργασία και με απόλυτη συνεννόηση. Κομμάτια του Leonard Cohen, της PJ Harvey, της Dolly Parton, αλλά και του Μανώλη Χιώτη, έχουν συντροφεύσει τα live της Joannas και της κιθάρας της, σε ξεχωριστές διασκευές.

Έναν σχεδόν χρόνο μετά την τελευταία της εμφάνιση στην Κομοτηνή, η Joanna Drigo επέστρεψε χθες Πέμπτη 21 Μαρτίου στο γνώριμο στέκι καφέ «Αλάβαστρον» και μας χάρισε για ακόμα μια φορά μία υπέροχη μουσική βραδιά που συγκαταλέγεται ήδη στα αγαπημένα φετινά μας live.

Πριν την εμφάνισή της αυτή, οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί του «Ράδιο Παρατηρητής 94 fm» άδραξαν την ευκαιρία, την καλωσόρισαν πρώτοι στην πόλη μας και μίλησαν μαζί της «ραδιοφωνικά» για τον νέο της δίσκο, τις live εμφανίσεις, τις δισκογραφικές εταιρείες και τον καλλιτεχνικό χώρο, μας υπενθύμισε την σημασία της ελληνικής μουσικής και τέλος υπογράμμισε την αξία της ύπαρξης ενός «συνοδοιπόρου» στην ζωή μας.

Joanna Drigo κυρίες και κύριοι….

ΠτΘ: Τζοάννα καλησπέρα. Σήμερα σε υποδεχόμαστε στην Κομοτηνή και πάλι…
J.D.: Ναι χθες ήμουν στην Αλεξανδρούπολη και σήμερα στην Κομοτηνή στο πλαίσιο μιας σειράς συναυλιών και είναι πολύ ωραία.

ΠτΘ: Πέρυσι τέτοια εποχή αν δεν κάνω λάθος είχες εμφανιστεί ξανά στο καφέ «Αλάβαστρον».
J.D.: Ναι περίπου τέτοια εποχή ήταν.

Τον επόμενο μήνα θα κυκλοφορήσει ο δεύτερός μου δίσκος

ΠτΘ: Τι έκανες λοιπόν στο διάστημα αυτού του χρόνου που πέρασε;
J.D.: Σε αυτό το χρόνο τελείωσα τον δεύτερο δίσκο μου, κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Τον είχα καθυστερήσει, γιατί έψαχνα τι ήχο και ύφος θα είχε, και επιτέλους το κατάφερα και το έφερα εις πέρας. Είμαι πολύ ικανοποιημένη από το δεύτερο δίσκο, ο οποίος έχει ενορχήστρωση και παραγωγή από τον Βαγγέλη Μαρκαντώνη, που ήταν μέλος του συγκροτήματος «Ανοιχτή θάλασσα» και τώρα κάνει δική του δουλειά.

ΠτΘ: Πότε θα κυκλοφορήσει ο δίσκος;
J.D.: Ο δίσκος είναι έτοιμος και αυτή τη στιγμή είμαι στα ραντεβού για το πού θα τον βγάλω, οπότε μέσα στον επόμενο μήνα σίγουρα θα κυκλοφορήσει.

Είναι πολύ σημαντικό να βλέπεις το cd σου, να το κρατάς στα χέρια σου

ΠτΘ: Με τι τρόπο έχεις αποφασίσει να κυκλοφορήσει; Με τον παραδοσιακό, cd, κτλ.;
J.D.: Θα ήθελα να είναι σε φυσικό φορέα, γιατί θεωρώ πολύ σημαντικό να βλέπεις το cd σου, να το κρατάς στα χέρια σου. Ωστόσο γενικά η τεχνολογία μας έχει ξεπεράσει, οπότε η ηλεκτρονική μορφή είναι πολύ συνηθισμένη. Ανάλογα με το ποια εταιρεία θα συνεργαστώ θα δούμε και πώς θα το βγάλουμε. Γενικά όμως με ενδιαφέρει να το βγάλω σε cd, σε κανονική κοπή.

Ο πρώτος δίσκος είναι αυθόρμητος, ο δεύτερος πιο ώριμος

ΠτΘ: Σε ποιο ύφος κινείται ο νέος σου δίσκος; Παρουσιάζεις κάτι διαφορετικό ή κάτι ηχητικά καινούργιο σε σχέση με τον παλιό;
J.D.: Καταρχήν να πω τα κοινά που έχει αυτός ο δίσκος, με τον προηγούμενο. Έχει grand ύφος. Έχει τέτοια στοιχεία και τα περισσότερα κομμάτια έχουν την μορφή μπαλάντας. Από την άλλη έχω χρησιμοποιήσει πολλά folk στοιχεία που δεν είχα στον προηγούμενο, δηλαδή έχω χρησιμοποιήσει πολλά έγχορδα, τύπου μαντολίνα, γιουκαλίλι, ιρλανδέζικα μπουζούκια, τα οποία βέβαια χρησιμοποίησα γιατί ο Βαγγέλης παίζει τέτοιου είδους έγχορδα και μπήκαν στον δίσκο από δική του πρωτοβουλία και μου άρεσαν πολύ. Όλα τα τραγούδια είναι με ελληνικούς στίχους, ενώ στον προηγούμενο δίσκο υπήρχαν αγγλικά και ελληνικά. Στο σύνολο νομίζω ότι είναι πιο ώριμος δίσκος, δηλαδή δεν είναι τόσο αυθόρμητος. Τα προηγούμενα κομμάτια στον πρώτο δίσκο, όπως γίνεται πάντα, είναι αυτό που λέμε ότι σου έρθει παρορμητικά στο κεφάλι εκείνη την στιγμή, γιατί είναι ο πρώτος δίσκος και δεν έχεις να σκεφθείς καθόλου. Ο δεύτερος δίσκος είναι πάντα πιο ώριμος

ΠτΘ: Είναι φυσικό, εφόσον τον πρώτο σου δίσκο τον έβγαλες όταν ήσουν 21 ετών και από τότε έχουν περάσει πέντε χρόνια
J.D.: Σίγουρα.

Μεγαλώνοντας έχω γίνει πιο δεκτική στα ελληνικά ακούσματα

ΠτΘ: Τι άλλαξε στα ερεθίσματα που προσλάμβανες σε αυτά τα πέντε χρόνια για να γράψεις ένα τραγούδι;
J.D.: Πρώτα από όλα μεγάλωσα. Στην ηλικία από τα είκοσι μέχρι τριάντα αλλάζει πάρα πολλές φορές ο άνθρωπος, περισσότερες από ό,τι σε άλλες ηλικίες. Βέβαια δεν ξέρω, δεν έχω φτάσει, απλά αλλάζει πάρα πολύ. Είσαι σε μια μετεφηβική φάση και πηγαίνεις σε μια πιο ώριμη. Επίσης γνώρισα περισσότερο αυτή τη δουλειά, γιατί είναι δουλειά το να γράφεις τραγούδια, να παίζεις και να τραγουδάς σε μαγαζιά. Άλλαξαν επίσης τα μουσικά μου ερεθίσματα. Παλιότερα άκουγα πολύ περισσότερη ξένη μουσική, ενώ τώρα άρχισα να επικεντρώνομαι και στην ελληνική. Μου έφυγε το κόμπλεξ που έχουμε το «ακούω μόνο ξένα τραγούδια» και πλέον αρχίζω και είμαι πιο δεκτική στα ελληνικά ακούσματα και αυτό με επηρέασε και στο δίσκο.

Οι αλλαγές στην δισκογραφία σου δίνουν μια ελευθερία, αλλά κατανοείς ότι είσαι μόνος

ΠτΘ: Και όσον αφορά στην δισκογραφία και στη παραγωγή ενός δίσκου ως επάγγελμα τι νομίζεις ότι έχει αλλάξει σε αυτά τα πέντε χρόνια;
J.D.: Πάρα πολλά. Προσωπικά γνώρισα τη δισκογραφία στη φάση που ακόμα οι εταιρείες έβγαζαν δίσκους, πλήρωναν για video clip και επέβαλαν την άποψή τους στο δίσκο. Σήμερα δεν γίνεται καν αυτό. Οι εταιρείες δεν πληρώνουν την παραγωγή του δίσκου, ακόμα και μεγάλα ονόματα τα πληρώνουν μόνοι τους, κάνουν την παραγωγή, και πάνε στην εταιρεία και δίνουν το δίσκο. Βιώνουμε δηλαδή μία μεγάλη αλλαγή που ναι μεν σου δίνει μια μεγάλη ελευθερία, αλλά καταλαβαίνεις ότι είσαι πλέον μόνος σου. Οι εταιρείες παλιά, μπορεί να έβαζαν χέρι στην παραγωγή, να έλεγαν την άποψή τους για το δίσκο, που μπορεί να μην ήταν και σωστή και εσύ έπρεπε να συνδιαλλαγείς μαζί τους για αυτό. Πλέον καταλαβαίνεις ότι δεν τις ενδιαφέρει να σε βοηθήσουν, ότι το πράγμα πλέον έχει γίνει πιο διεκπεραιωτικό.

ΠτΘ: Απλά μια συνδιαλλαγή.
J.D.: Είναι μια ελευθερία που πρέπει να αναλάβεις και την ευθύνη της.

ΠτΘ: Έχει τα καλά και τα κακά της.
J.D.: Όπως και με το ίντερνετ και με όλη αυτή την αλλαγή που έχει συμβεί, έχει ανοίξει τόσο το επάγγελμα. Ο καθένας μπορεί να γράψει κάτι και επειδή η τεχνολογία έχει προχωρήσει μπορεί με έναν υποτυπώδη εξοπλισμό να καθίσει στο σπίτι του, να ανεβάσει το βιντεάκι του στο youtube και πάει λέγοντας. Όπως καταλαβαίνετε πλεόν δεν είναι δύσκολο αυτό, απλά το θέμα είναι ότι και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αφομοιώσουμε, είναι κάτι πολύ περίεργο, κάτι εκτός της παλιάς πραγματικότητας.

Σήμερα είμαστε όλοι ίσοι και αυτό έχει μια αντικειμενικότητα και μια αξιοκρατία

ΠτΘ: Θεωρείς ότι ένας νέος καλλιτέχνης, όπως εσύ, που έχει να δείξει κάτι διαφορετικό στο κοινό είναι εύκολο ή δύσκολο να επιβιώσει δεδομένης της κατάστασης που υπάρχει και μάλιστα σε μια πόλη, όπως η Αθήνα, που υπάρχει μαζικός αριθμός τραγουδιστών;
J.D.: Νομίζω ότι πλέον είμαστε όλοι ίσοι και αυτό έχει μια αντικειμενικότητα και μια αξιοκρατία. Δεν υπάρχουν μεγάλα μέσα που θα σε ανεβάσουν και θα σε κάνουν, ο καθένας έχει το υλικό του, αυτό που κάνει και αναμετριέται με τον άλλο μουσικό ή τραγουδοποιού στα ίσα.

ΠτΘ: Μόνο και μόνο με τη μουσική του
J.D.: Ακριβώς, είναι λίγο σκληρό αλλά είναι κάτι καινούργιο και είναι και ενδιαφέρον. Νομίζω ότι όποιος έχει κάτι να πει θα αναδειχθεί. Αυτό το βλέπω. Βλέπω μουσικούς που δεν έχουν καμία προώθηση από πουθενά και καταφέρνουν όχι μόνο να υπάρχουν αλλά και να κάνουν επιτυχία.

Στην Αθήνα υπάρχει ένας μέσος όρος στο κοινό, στην επαρχία υπάρχουν άκρα

ΠτΘ: Πώς βλέπεις τη διαφορά ανάμεσα σε επαρχία και Αθήνα; Πώς βλέπεις τις εμφανίσεις σου στην επαρχία;
J.D.: Στην επαρχία υπάρχει το χαρακτηριστικό στους ανθρώπους που έρχονται, οι οποίοι θα έλεγα ότι ξεχωρίζουν σε δύο κατηγορίες, σε αυτούς που έρχονται και έχουν μεγάλη λαχτάρα να ακούσουν κάτι διαφορετικό, και στους ανυποψίαστους οι οποίοι επειδή έχει κάτι έρχονται να δουν τι γίνεται. Στην Αθήνα δεν υπάρχουν τέτοια άκρα δεν είναι τόσο διψασμένοι αλλά δεν είναι και αδιάφοροι. Δηλαδή έρχονται και λένε ας ακούσουμε και αυτό, υπάρχει ένας μέσος όρος, ενώ στην επαρχία υπάρχουν άκρα.

Είναι ένα ρίσκο το live

ΠτΘ: Πέρυσι στην Κομοτηνή ήταν ένα από τα ωραιότερα live του περσινού χειμώνα
J.D.: Το θυμάμαι ήταν πολύ καλά, περάσαμε ωραία.

ΠτΘ: Για αυτό και ανανεώσαμε το ραντεβού μας. Τι πιστεύεις έπαιξε ρόλο και περάσαμε τόσο καλά εδώ;
J.D.: Γενικά νομίζω ότι το κάθε live είναι διαφορετικό και καινούργιο και πρέπει να το αντιμετωπίζεις εκ του μηδενός. Θυμάμαι ότι στην Κομοτηνή την προηγούμενη φορά είχε γίνει κάτι απίστευτο. Είχαμε περάσει πολύ καλά, είχαμε δεθεί με τον κόσμο, υπήρχε τρομερή αλληλεπίδραση. Αυτό δεν πετυχαίνει πάντα. Είναι ένα ρίσκο το live και αυτό δεν εξαρτάται μόνο από εσένα ούτε από τους ανθρώπους που είναι κάτω. Είναι η σχέση που αναπτύσσουμε μεταξύ μας και πρέπει να την ξανακτίσεις από την αρχή. Αυτό μπορεί να ακούγεται λίγο φιλολογικό αλλά ισχύει. Δεν πρέπει ποτέ να πηγαίνεις σε live με την προοπτική ότι το έχω και ότι θα καταφέρω τα πάντα ούτε με την λογική του «ωχ τώρα θα με φάνε». Βλέποντας και κάνοντας. Όταν ξεκινά η παράσταση βλέπεις τι γίνεται. Είναι κάτι τελείως διαδραστικό. Την προηγούμενη φορά πέτυχε αυτό και είχα χαρεί πολύ.

Είναι πολύ σημαντικό να βρίσκεις ένα συνοδοιπόρο

ΠτΘ: Θα μας μιλήσεις για τη συνεργασία σου με το Βαγγέλη Μαυραντώνη; Για τη συνεργασία σας στο δίσκο αλλά και για τις περιοδείες σας. Πέρυσι μας είχες πει ότι είχατε πάει στο Εδιμβούργο. Πώς είναι αυτή η συνεργασία και πώς σε επηρεάζει;
J.D.: Βασικά πιστεύω, όπως ο Πάολο Κοέλιο, πως «όποιος έρχεται στη ζωή σου έρχεται για να παίξει κάποιο ρόλο», έρχεται για να σου διδάξει κάτι. Κάτι γίνεται και έρχεται, δεν είναι τυχαίο. Ο Βαγγέλης με βοήθησε πολύ και στην καλλιτεχνική πλευρά μου και γενικά η αλήθεια είναι ότι επειδή είναι ένας αναλυτικός άνθρωπος σε όλους τους τομείς, από τη μουσική του μέχρι και γενικά στη ζωή και στις σχέσεις με βοήθησε πολύ. Έχω μάθει πάρα πολλά από αυτόν. Στη Σκωτία περάσαμε ωραία και γενικά είναι πολύ σημαντικό να βρίσκεις ένα συνοδοιπόρο σε αυτή την κατάσταση όταν έχετε και οι δύο τον ίδιο στόχο και προχωράτε μαζί. Γιατί και ο Βαγγέλης γράφει τραγούδια, τραγουδά, δεν είναι μόνο ένας παραγωγός, κάνει αυτό που κάνω, βγαίνει σε μια σκηνή τραγουδάει και είναι πολύ σημαντικό να κάνει ο άλλος, ένας συνεργάτης σου, το ίδιο πράγμα. Έχει την ίδια ανησυχία, το ίδιο το άγχος και αυτό έχει ενδιαφέρον ιδιαίτερα όταν πάει να κάνει παραγωγή στο δίσκο σου, εφόσον κάνει το ίδιο και για τον εαυτό του. Νομίζω ότι ο ένας στηρίζει τον άλλο σε αυτό πολύ, γιατί έχουμε ανάγκη στήριξης και μέχρι στιγμής η συνεργασία μας βγήκε πολύ καροποφόρα και ωφέλιμη και για τους δυο μας.

Ακόμα και σήμερα ο δίσκος λειτουργεί ως διαφήμιση

ΠτΘ: Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον μετά την κυκλοφορία και του δεύτερου δίσκου σου; Τι σκοπεύεις να κάνεις;
J.D.: Θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω.

ΠτΘ: Κάποιες εμφανίσεις κάποια live;
J.D.: Δεν έχω κλείσει κάτι. Θα κάνω μια παρουσίαση δίσκου μπορεί στο «Σταυρό του Νότου» ή σε κάποιο άλλο χώρο. Πλέον ο δίσκος είναι μια διαφήμιση και κάτι το οποίο σε βοηθά στη δουλειά σου, για να υπάρχεις στο χώρο. Ακόμα έτσι λειτουργεί. Γι αυτό και δεν κατανοώ γιατί πολλοί λένε ότι δεν θα βγαίνουν πλέον δίσκοι, θα βγαίνουν μόνο κομμάτια digital. Είμαστε σε μια φάση που δεν ξέρουμε και εμείς τι να κάνουμε και είναι περίεργο πώς βρισκόμαστε πίσω από τα γεγονότα.

ΠτΘ: Με ποιους θα ήθελες να συνεργαστείς στο μέλλον;
J.D.: Θα σου πω άτομα που θαυμάζω, αλλά δεν ξέρω αν θέλω να συνεργαστώ μαζί τους και η αλήθεια είναι πως θα ήθελα να συνεργαστώ. Θαυμάζω πιο παλιούς που σήμερα μπορεί να μην είναι στην δημιουργική τους φάση για να μπορούν να σε βοηθήσουν και να σου μάθουν πράγματα, μπορεί να έχουν βαρεθεί πλέον. Με αρέσει πάρα πολύ ο Ζωγόπουλος, ο Γερμανός, ο Μπαλάφας, η Μαρκέλου εντάξει με αυτή έχω παίξει, ο Παυλίδης…

ΠτΘ: Είναι σαν να είδες το πρόγραμμα της εκπομπής μας. Αμέσως μετά παίζει ο Βαγγέλης Γερμανός και οι Μάσκες.
J.D.: Ωραία συμφωνούμε.

Έχει σημαντικό να επενδύεις στην καινούργια φουρνιά ανθρώπων

ΠτΘ: Επειδή τελείωσε το καρναβάλι…
J.D.: Ναι ταιριάζει και με την εποχή. Ο Αγγελάκας και ελπίζω ότι έρχονται και καινούργιοι και έχουν να μας πουν κάτι και θα ήθελα να συνεργαστώ και με αυτούς. Έχει μεγάλη σημασία να επενδύεις και να ποντάρεις στην καινούργια φουρνιά των ανθρώπων.

Συνέντευξη: Παναγιώτης Ροζάκης, Πόπη Βεζάζη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.