Κ.Καλλιας, συνθετης, Με το Βασιλη Παπακωνσταντινου ηχογραφησαμε ενα νεο τραγουδι

Τον Κωνσταντίνο Κάλλια τον ακούσαμε για πρώτη φορά το φθινόπωρο του 2008 με αφορμή την συμμετοχή του στο Φεστιβάλ τραγουδιού της Θεσσαλονίκης και το τρίτο βραβείο που κέρδισε με το τραγούδι «Χίλια Χρόνια», που μετέπειτα έγινε και όνομα της μπάντας που δημιούργησε παρέα με τους Δημήτρη Πατσαβούδη, Κώστα Ζώτο, Στέλιο Παντίρη, Βασίλη Παρωτίδη και Αλέξανδρο Καδόγλου.

Ακολούθησε η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Φωτιά μου η αγάπη», δύο νέα τραγούδια στο διαδίκτυο, καθώς και η συνεργασία του Κωνσταντίνου με το Εθνολογικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης για την μουσική παραγωγή σε μια σειρά ντοκιμαντέρ του τελευταίου («Θράκη Αέναον Φως», «Η Νύφη και ο Καθρέφτης», «Η Θράκη Φέρνει τις Μουσικές», «Αλεξανδρούπολη, Φως στην Ιστορία»).
Τον Ιανουάριο του 2012, ένα όνειρο του γίνεται πραγματικότητα καθώς επιλέγετε από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου να συμμετάσχει ως συνθέτης στην καινούρια δουλειά του. Το τραγούδι αυτό, με τίτλο «Αφετηρία» αποτελεί και τον τίτλο της τελευταίας δισκογραφικής δουλειά του Β. Παπακωνσταντίνου που κυκλοφόρησε μόλις τον προηγούμενο μηνά. Η «Αφετηρία» έδωσε την αφορμή και ο Κωνσταντίνος Κάλλιας μίλησε στην εκπομπή “One Night Stand” και τον Θάνο Βαφειάδη για την «Αφετηρία» της συνεργασίας του με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, για τα «Χίλια Χρόνια» και την εξέλιξή τους, για την πορεία της δισκογραφίας, τα χρυσωρυχεία, αλλά και τα ντοκιμαντέρ.

Ράδιο Παρατηρητής: Αναμφίβολα αποτελεί αναγνώριση για τη δουλειά σου, ακόμη μία, το τραγούδι που ερμηνεύει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου «Αφετηρία».
Κ.Κ.: Σίγουρα. Ήταν πολύ ευχάριστη αυτή η συνεργασία, γιατί ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου για μένα είναι ένας πολύ σημαντικός καλλιτέχνης, με του οποίου τα τραγούδια μεγάλωσα.

Ρ.Π.: Πώς αποφάσισες να πάρεις μέρος σε αυτό τον «διαγωνισμό»; Ποιο ήταν το κίνητρό σου;
Κ.Κ.: Κίνητρο ήταν ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Όταν αναρτήθηκε στο επίσημο site η ανακοίνωση του διαγωνισμού δεν το σκέφθηκα, κατευθείαν πήρα την κιθάρα και ξεκίνησα να μελοποιώ τους στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου. Η «Αφετηρία» προέκυψε κατευθείαν, χωρίς κόπο μπορώ να πω, απλώς προέκυψε, το έστειλα και ένα ωραίο απόγευμα με πήρε ο ίδιος ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και μου το ανακοίνωσε.

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου διάλεξε το δύσκολο δρόμο, έδωσε ευκαιρία σε νέους ανθρώπους

Ρ.Π.: Πώς σου φάνηκε αυτή η ιδέα του Βασίλη Παπακωνσταντίνου; Βοηθάνε και σε ποιο βαθμό ανάλογες πρωτοβουλίες τους νέους και λιγότερο γνωστούς ακόμα καλλιτέχνες;
Κ.Κ.: Πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, όπως είναι γνωστό, είναι ένας μεγάλος καλλιτέχνης και μπορούσε να ακολουθήσει τη σίγουρη οδό, δηλαδή να επιλέξει ένα μεγάλο συνθέτη και να κάνει τον καινούργιο του δίσκο. Παρόλα αυτά ο Παπακωνσταντίνου διάλεξε το δύσκολο δρόμο, δηλαδή θέλησε να δώσει ευκαιρία σε νέους ανθρώπους, και αυτό φάνηκε από τη συμμετοχή στο διαγωνισμό. Τα τραγούδια έφθασαν τα 950, η συμμετοχή ήταν τεράστια και αυτό είναι το σημαντικό, δείχνει πως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, πολλοί μουσικοί συνθέτες που ασχολούνται με αυτό και έχουν όνειρα και φιλοδοξίες και παρόλα αυτά δεν βρίσκουν χώρο στην ελληνική δισκογραφία. Αυτό πρέπει να το πούμε και άρα να τονίσουμε πόσο καλό έκανε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου σε νέους ανθρώπους γιατί επέλεξε εκτός από εμένα άλλους έξι νέους συνθέτες.

Μακάρι η κίνησή του να βρει μιμητές

Ρ.Π.: Έτσι ακριβώς. Εκτός του ότι έχει ανάγκη ο κόσμος να εκφρασθεί είναι σημαντικό και οι μεγαλύτεροι τραγουδοποιοί να δίνουν ευκαιρίες στους νέους καλλιτέχνες. Νομίζω ότι αυτή η σχέση είναι αμφίδρομη, δηλαδή βοηθά και τον έναν και τον άλλον. Παίρνουν ιδέες οι μεγαλύτεροι τραγουδοποιοί, ανανεώνονται κατά κάποιο τρόπο, αλλά και οι νέοι βρίσκουν ένα μεγαλύτερο ακροατήριο για τη δουλειά τους.
Κ.Κ.: Βέβαια. Και να πούμε ότι αυτό δεν γίνεται συχνά, δεν έχω ξανακούσει δηλαδή ένας μεγάλος καλλιτέχνης να δώσει βήμα και χώρο σε νέους τραγουδοποιούς. Νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά και μακάρι να βρει και μιμητές αυτή η κίνηση γιατί θεωρώ ότι το αποτέλεσμα ήταν πετυχημένο, δηλαδή βγήκε ένας καλός δίσκος.

Ρ.Π.: Ο δίσκος που κυκλοφόρησε με τη «Real News» και για μένα είναι παρακαταθήκη το ότι συνέθεσες ένα τραγούδι τους στίχους του οποίου έγραψε ο Οδυσσέας Ιωάννου, τον οποίο εκτιμώ πολύ ως στιχουργό.
Κ.Κ.: Προσωπικά δεν πίστευα ότι κάποια στιγμή θα συνεργαστώ με ένα τόσο μεγάλο στιχουργό, ο οποίος για παράδειγμα έχει συνεργαστεί με τον Μικρούτσικο, και όταν έπεσαν στα χέρια μου οι στίχοι του από το επίσημο site, πραγματικά εκείνο το μεγαλείο του στιχουργού με συνεπήρε, γιατί οι στίχοι και οι λέξεις του έκρυβαν μουσικές. Πραγματικά μου βγήκε αυτό πολύ εύκολα, δεν ζορίστηκα καθόλου να βγάλω τα τραγούδια αυτά.

Ηχογραφήσαμε και καινούριο τραγούδι

Ρ.Π.: Να σε γυρίσω τώρα στα «Χίλια Χρόνια». Δεν ξέρω αν έχεις να προσθέσεις κάτι για αυτή τη δουλειά;
Κ.Κ.: Να προσθέσουμε κάτι που για πρώτη φορά το ανακοινώνω στη δική σου εκπομπή ότι η συνεργασία με το Βασίλη Παπακωνσταντίνου συνεχίζεται και το νέο είναι ότι χθες ήμασταν με τα υπόλοιπα μέλη από τα «Χίλια Χρόνια», συμπεριλαμβανομένου του Κομοτηναίου Δημήτρη Πατσαβούδη, στην Θεσσαλονίκη με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και ηχογραφήσαμε ένα καινούργιο τραγούδι που θα συμπεριληφθεί στην νέα δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος.

Χάρη στα «Χίλια Χρόνια» βρήκα τρόπο να γράφω τραγούδια και να τα βγάζω προς τα έξω

Ρ.Π.: Με τα «Χίλια Χρόνια» ουσιαστικά ξεκινήσατε το 2009, αμέσως μετά τη διάκριση στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με την κυκλοφορία του δίσκου «Φωτιά μου η αγάπη». Τρία χρονιά μετά νοιώθεις δικαιωμένος από την αποδοχή του δίσκου από το κοινό;
Κ.Κ.: Το θέμα δεν είναι να νοιώθω δικαιωμένος. Εντάξει, ο δίσκος ακούστηκε, ειδικά το «Φωτιά μου η αγάπη» παίχτηκε σε πολλά ραδιόφωνα σε όλη την Ελλάδα, βρέθηκε στο top ten πολλών ραδιοφώνων, αλλά το θέμα είναι όχι τόσο να νοιώθεις δικαιωμένος, απλά να νοιώθεις ευχαριστημένος από αυτή την προσπάθεια. Εγώ το νοιώθω αυτό πάρα πολύ. Δηλαδή χάρη στο συγκρότημα βρήκα ένα τρόπο να γράφω τραγούδια και να τα βγάζω προς τα έξω. Από εκεί και πέρα αν αρέσει στον κόσμο αυτό είναι σχετικό και δεν μπορούμε να το επιβάλλουμε κιόλας.

Και κανένας να μην αρέσει τα τραγούδια μου εγώ θα συνεχίσω να γράφω

Ρ.Π.: Άρα η μουσική για σένα είναι κάτι που σε χαρακτηρίζει και σε συντροφεύει και δεν μπορείς να κάνεις χωρίς αυτήν.
Κ.Κ.: Ακριβώς αυτό. Και κανένας να μην αρέσει τα τραγούδια μου εγώ θα συνεχίσω να γράφω. Δηλαδή είναι μια ανάγκη, δεν το κάνουμε ούτε για να γίνουμε γνωστοί, ούτε για να ικανοποιήσουμε το χούι μας. Για μένα είναι ανάγκη να γράφω τραγούδια ακόμη και αν δεν αρέσουν σε κανένα εγώ θα συνεχίσω. Όπως και ο Δημήτρης, ο τραγουδιστής μας, έχει την ανάγκη να τραγουδά. Αυτό δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, δεν είναι επιτηδευμένο, είναι η αλήθεια μας αυτή. Προσπαθούμε και μας αρέσει να δημιουργούμε τα τραγούδια μας.

Το Μάρτιο θα κυκλοφορήσει η νέα μας δουλειά

Ρ.Π.: Από το 2009 και έπειτα κυκλοφορήσατε μέσω youtube δύο νέα τραγούδια, με δύο official video το «Μόνο σίγουρο» και το «Ενός λεπτού κραυγή». Πλησιάζει δηλαδή η ώρα για το δεύτερο δίσκο σας όπως μας είπες με αφορμή το τραγούδι που ηχογραφήσατε με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου;
Κ.Κ.: Βέβαια, είναι ήδη επτά τραγούδια έτοιμα, μας μένουν άλλα τρία να ετοιμάσουμε, τα οποία είναι στα σκαριά, απλά δεν τα έχουμε ηχογραφήσει ακόμα, οπότε πιστεύουμε και ευελπιστούμε ότι σε λίγους μήνες θα κυκλοφορήσει, δηλαδή μέχρι Μάρτιο θα έχει κυκλοφορήσει η δουλειά, ειδικά τώρα και με το ντουέτο που θα κάνει ο Δημήτρης με το Βασίλη Παπακωνσταντίνου αυτό το κομμάτι θα είναι πιστεύω ο μπροστάρης του δίσκου και όπως και να το κάνουμε το όνομα του Βασίλη Παπακωνσταντίνου θα μας δώσει μια ώθηση.

Ρ.Π.: Σίγουρα. Βέβαια με τα τραγούδια και τους δίσκους ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ποιο θα αρέσει, θα ακουσθεί και θα κάνει επιτυχία.
Κ.Κ.: Βέβαια και αυτό είναι και η μαγεία της όλης διαδικασίας. Όταν κάνεις ένα δίσκο και κάνεις δέκα τραγούδια κάθε φορά που κάνεις το επόμενο λες «τελικά αυτό θα ακουσθεί». Όσο συνεχίζεις και πέφτεις σε αυτό το λάθος τελικά βλέπεις ότι είσαι ικανοποιημένος από αυτό που ψάχνεις, γιατί κάθε τραγούδι που φτιάχνεις σε αρέσει, οπότε θα το κρίνει ο κόσμος.

Δεν υπάρχει πλέον δισκογραφία

Ρ.Π.: Πώς είναι πλέον τα πράγματα με τις δισκογραφικές;
Κ.Κ.: Τώρα ανοίγεις μεγάλη κουβέντα. Δεν υπάρχει δισκογραφία, δηλαδή έχουν περάσει ειδικά τα συγκροτήματα στη φάση του “diy”, δηλαδή “do it yourself”. Όλα τα συγκροτήματα κάνουν μόνα τους την παραγωγή του cd, μπαίνουν μόνοι τους στο στούντιο, κάνουν μόνοι τους τα βίντεο, όπως είδες τα βίντεο τα κάναμε μόνοι μας βέβαια με τη βοήθεια κάποιων φίλων. Δεν έχει νόημα να πας σε δισκογραφική εταιρεία γιατί δυστυχώς το cd ως προϊόν έχει απαξιωθεί, έχει βγει από τη ζωή του Έλληνα και παγκοσμίως συμβαίνει αυτό. Ο κόσμος δεν αγοράζει cd, το οποίο φθάνει στα χέρια μας μόνο με τις εφημερίδες, όπως γνωρίζεις. Οπότε μόνο για την τρέλα σου κάνεις ένα cd για να έχεις στα χέρια σου τέλος πάντων αυτό το ηχογράφημα, για να μη είναι ψηφιακά μόνο στο ίντερνετ. Αυτό με το ίντερνετ έχει καλά και κακά. Σίγουρα εμείς οι καλλιτέχνες της επαρχίας βρήκαμε χώρο μέσω του ίντερνετ, έφθασε η δουλειά μας με το youtube σε πολύ κόσμο αλλά αυτό έχει και τα κακά του.

Ο καλλιτέχνης πρέπει να συμβαδίζει με την εποχή του

Ρ.Π.: Τα δύο τελευταία σας τραγούδια το «Μόνο σίγουρο» και το «Ενός λεπτού κραυγή» έχουν κοινωνικό πολιτικό στίχο σε αντίθεση με την πλειονότητα των παλαιοτέρων σας. Πιστεύεις στο πολιτικό τραγούδι και αν μπορεί να αφυπνίσει τις μάζες;
Κ.Κ.: Αυτή είναι δύσκολη ερώτηση, αλλά σίγουρα οι καιροί το επιτάσσουν αυτό, δηλαδή ο καλλιτέχνης πρέπει να συμβαδίζει με την εποχή του. Αυτή τη στιγμή ζούμε περίεργες μέρες στην Ελλάδα, οπότε αυτό βγήκε αυτόματα από μέσα μας, και ειδικά από τον στιχουργό μας τον Αλέξανδρο Καδόγλου, ο οποίος έντυσε τις μουσικές μου με αυτό τον στίχο. Δεν ήταν κάτι επιτηδευμένο, απλά μας βγήκε γιατί και εμείς ζούμε τα προβλήματα που έχουν πλέον όλοι οι Έλληνες, είμαστε και εμείς μέσα σε αυτό και είναι αναπόφευκτο πλέον. Πόσο να γράψεις για τις αγάπες και για τους έρωτες; Εντάξει, έτσι και αλλιώς το κάναμε στον πρώτο μας δίσκο, το θέμα έρωτας και αγάπη είναι ανεξάρτητο σίγουρα, αλλά οι καιροί πλέον επιτάσσουν άλλα πράγματα.

Ο δεύτερος δίσκος μας είναι λίγο πιο θυμωμένος

Ρ.Π.: Δεν θα διαφωνήσω αν και συμφωνώ και με την άποψη ότι η μεγαλύτερη επανάσταση είναι κατά κάποιο τρόπο ο έρωτας.
Κ.Κ.: Σίγουρα, και για αυτό έχει χιλιοτραγουδηθεί και θα συνεχίσει και πρέπει να γίνεται αυτό. Δεν λέω κάτι αντίθετο, απλά από μέσα μας βγήκε αυτό το πράγμα, λίγο πιο θυμωμένο τραγούδι. Θα έλεγα ότι ο δεύτερος δίσκος είναι λίγο πιο θυμωμένος από τον πρώτο, λίγο πιο ροκ, λίγο πιο άγριος, έχουμε ανεβάσει τα τύμπανα, οπότε βγήκε και στιχουργικά έτσι, λίγο δηλαδή με κοινωνικό στίχο.

Είμαι κατά των χρυσωρυχείων

Ρ.Π.: Πολύ ωραία, αναμένουμε! Και μιας και μου τα λες όλα αυτά θα σου κάνω μια πιο δύσκολη ερώτηση. Είσαι πολίτης της Θράκης. Ο Έβρος και η Ροδόπη έχουν ένα κοινό ζήτημα να λύσουν, ίσως το σημαντικότερο της περιοχής μας. Αναφέρομαι στο χρυσό και στα χρυσωρυχεία. Θα ήθελα να μου πεις αν είσαι υπέρ ή κατά.
Κ.Κ.: Εννοείται ότι είμαι κατά και μάλιστα αυτό πρέπει να το βροντοφωνάξουμε και ειδικότερα τα συγκροτήματα το συζητούσαμε κάποια στιγμή να διοργανώσουμε από μόνοι μας μια συναυλία κατά των χρυσωρυχείων γιατί εδώ ζούμε, εδώ μεγαλώνουν τα παιδιά μας και μαθαίνουμε ότι θα έχουμε στο μέλλον πολλά προβλήματα, αν γίνει το έργο. Δυστυχώς, όμως τα χρυσωρυχεία έχουν εισχωρήσει στην κοινωνία μας και πρέπει να βρούμε τρόπο και άμυνα για να μην υποκύψουμε σε αυτά. Δυστυχώς, βλέπω ότι δεν είναι στο χέρι μας. Θεωρώ ότι έχουν προαποφασισθεί πράγματα και αυτό είναι το δυσάρεστο. Όμως σίγουρα δεν πρέπει να σταματήσουμε την προσπάθεια για να μη γίνει αυτό στον τόπο μας.

Ρ.Π.: Δεν θα διαφωνήσω ότι πολλά πράγματα φαίνονται και ίσως είναι προαποφασισμένα, αλλά νομίζω ότι την δύναμη της τοπικής κοινωνίας δύσκολα μπορείς να την αντικρούσεις και ειδικά όταν είναι ενωμένη σε ένα κοινό στόχο.
Κ.Κ.: Αυτό ακριβώς. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι και να συνεχίσουμε την προσπάθεια να μη γίνει αυτό το έργο και μακάρι να τα καταφέρουμε.

Την Πέμπτη θα βρισκόμαστε στο καφέ μπαρ «Βόλτα»

Ρ.Π.: Πριν τελειώσουμε θα ήθελα να μου πεις πού μπορεί ο κόσμος να σας ακούσει είτε στην Αλεξανδρούπολη, είτε στη Ροδόπη αν έχετε κάτι κλεισμένο…
Κ.Κ.: Την Πέμπτη στο καφέ μπαρ «Βόλτα» ένα live με τα «Χίλια Χρόνια» όπου θα παρουσιάσουμε και το καινούργιο τραγούδι «Αφετηρία» που τραγουδά ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Τα «Χίλια Χρόνια» έχουν ένα ανατρεπτικό πρόγραμμα μπορώ να πω, υπάρχει πολύ σάτιρα, τα πάντα από ροκ μουσική, από ελληνικό από ξένο έντεχνο. Θα είναι μια ωραία βραδιά…

Ρ.Π.; Και παρεϊστικο κλίμα…
Κ.Κ.: Ναι, έχουμε ένα πρόγραμμα πολύ ευέλικτο και ανάλογα με τον κόσμο κάνουμε και το ανάλογο πρόγραμμα. Υπάρχει σε κάθε βραδιά μας πάρα πολύ αυτοσχεδιασμός και κινούμαστε ανάλογα με το τι θέλει ο κόσμος. Αυτό για μένα και για τον Δημήτρη ήταν πάντα η σωστή οδός, να έχεις ένα ευέλικτο πρόγραμμα και να κάνεις αυτό που αρέσει στον κόσμο και αυτό πάντα γύρω από την καλή ελληνική και ξένη μουσική ροκ. Οπότε την Πέμπτη στη «Βόλτα» μπορούν να ρθουν οι Κομοτηναίοι να μας δουν και επίσης παίξαμε την προηγούμενη Τετάρτη στο «Νότο» στην Αλεξανδρούπολη ήταν πολύ πετυχημένο το live και θα επαναληφθεί σίγουρα. Αυτό θα ανακοινωθεί σύντομα.

Ρ.Π.: Αθήνα, Θεσσαλονίκη έχετε σχέδια να κατεβείτε;
Κ.Κ.: Θέλουμε πάρα πολύ να κατεβούμε, δεν είναι εύκολο όμως είναι θέμα και γνωριμιών, να μπορέσει κάποιος να ασχοληθεί μαζί σου και να σου κάνει μια καλή πρόταση, είναι δύσκολοι καιροί, θα δούμε τι θα κάνουμε. Θέλουμε πάντως κάποια στιγμή να κατεβούμε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Η ενασχόλησή μου με τα ντοκιμαντέρ με οδήγησε να ανακαλύψω ένα άλλο μέρος του εαυτού μου

Ρ.Π.: Κωνσταντίνε, έχεις γράψει μουσική και για πολλά ντοκιμαντέρ, όπως το «Θράκη μου ένα μου φως», «Η νύφη και ο καθρέπτης» και η «Θράκη φέρνει τις μουσικές», παραγωγές του Εθνολογικού Μουσείου Θράκης. Εξαιρετικά ντοκιμαντέρ με πολύ όμορφη μουσική. Θα επέστρεφες και σε αυτό το χώρο;
Κ.Κ.: Όταν μου έγινε πρόταση από το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης αυτό για μένα ήταν κάτι πολύ καινούργιο και το ευχάριστο ήταν ότι χάρη σε αυτή τη δουλειά ανακάλυψα ένα άλλο μέρος του εαυτού μου, ότι δηλαδή μπορώ να συνθέσω πέρα από τη ροκ μουσική και ένα άλλο είδος ορχηστρικής μουσικής, το οποίο μου άρεσε πάρα πολύ και σίγουρα ό,τι προκύψει δεν θα το αφήσω. Ήταν για μένα μια μεγάλη ευκαιρία για να βρω ένα άλλο μέρος του εαυτού μου.

Ρ.Π.: Και μακάρι να ξαναπροκύψει, γιατί άρεσε πάρα πολύ η συγκεκριμένη δουλειά…
Κ.Κ.: Πήρε πολύ καλές κριτικές. Γενικά άρεσε η μουσική και ο συνδυασμός μουσικής και εικόνας. Έχω σκοπό στο μέλλον, αφού τελειώσω το δίσκο με τα «Χίλια Χρόνια», κάποια στιγμή αυτό να το βγάλω προς τα έξω, δηλαδή να κάνω ένα cd. Απλά είναι περιορισμένος ο χρόνος και για αυτό το έχω αφήσει. Πάντως είναι στο πίσω μέρος του μυαλού μου κάποια στιγμή να το κάνω και αυτό.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.