Σταθης Παναγιωτοπουλος, ραδιοφωνικος παραγωγος «Η σκεψη, μοναδικη θεραπεια για τα οσα βιωνουμε»

Συνέντευξη: Θάνος Βαφειάδης, Παναγιώτης Ροζάκης

Ο Στάθης Παναγιωτόπουλος, των «Ράδιο Αρβύλα» και μουσικός παραγωγός του «Imagine 89,7» θα βρίσκεται στην πόλη μας και συγκεκριμένα στα decks του cafe- bar «El Clasico», την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου. Εν όψει της επικείμενης επίσκεψης του λοιπόν, ο Στάθης Παναγιωτόπουλος ήταν καλεσμένος της εκπομπής του Ράδιο Παρατηρητής «Επί πτυχίω» του Παναγιώτη Ροζάκη, με τον οποίο, αλλά και τον Θάνο Βαφειάδη που ήταν στην ραδιοφωνική παρέα, συνομίλησε για τις μουσικές του επιλογές, τα πτυχία, το χιούμορ στην ζωή του, την επικρατούσα κατάσταση στην χώρα μας, αλλά και για extreme και μη sports.

Στάθης Παναγιωτόπουλος λοιπόν, «επι πτυχίω»…

Μου αρέσει, όπου παίζω, να πηγαίνω νωρίς για να δημιουργώ ατμόσφαιρα

Ράδιο Παρατηρητής: Καλησπέρα Στάθη και καλωσόρισες στην ραδιοφωνική μας παρέα.
Σ.Π.: Καλησπέρα παιδιά. Χαίρομαι πολύ που είμαι μαζί σας.

Ρ.Π.: Στάθη την Παρασκευή θα βρίσκεσαι στην Κομοτηνή, όπου και θα παίξεις μουσική στο cafe –bar «El Clasico». Τι ώρα να είμαστε εκεί;
Σ.Π.: Μου αρέσει όπου παίζω μουσική να πηγαίνω από νωρίς, από τις δέκα, ώστε να δημιουργώ ατμόσφαιρα. Κάποιοι που παίζουν μουσική πηγαίνουν αργά το βράδυ και ίσως καλά κάνουν αλλά εμένα δεν με αρέσει. Θέλω τα πάντα να τα κανονίζω.

Ρ.Π.: Δεν θα έχουμε ούτε καπνούς, ούτε φωτορυθμικά για είσοδο;
Σ.Π.: Λίγα δυναμιτάκια ναι. Έχω ένα κουτί πάντα μαζί μου, αχρείαστα να είναι.

Ρ.Π.: Τι μουσική θα παίξεις;
Σ.Π.: Μου κάνετε τις δυσκολότερες ερωτήσεις. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα, ανάλογα με τη διάθεση. Δεν έχω στάνταρ πρόγραμμα. Στα ροκ μαγαζιά βλέπεις τα μπλουζάκια που φοράνε και καταλαβαίνεις τι θέλουν, σε γενικότερου κοινού μαγαζιά, βλέπεις την ηλικία του κόσμου, τη διάθεσή τους, τι καιρό κάνει έξω. Όλα αυτά παίζουν το ρόλο τους. Κατά βάση παίζω όποια μουσική είναι, αλλά δεν μπορώ να παίζω διάφορα κουφά πράγματα που είναι σχεδιασμένα απλά και μόνο για να δημιουργήσουν χαβαλέ.

Κανείς δεν πάει σε ένα μαγαζί για να «διδαχθεί»

Ρ.Π: Κατά κόρον έχεις δηλώσει ότι αγαπάς τη ροκ μουσική…
Σ.Π.: Η αλήθεια είναι ότι σε συναυλίες μου αρέσει πολύ.

Ρ.Π.: Παρόλα αυτά δηλώνεις επίσης ότι προσαρμόζεσαι. Και στους νέους dj, επίτρεψέ μας να χρησιμοποιήσουμε τον όρο, αυτή θα ήταν αυτή η συμβουλή που θα έδινες;
Σ.Π.: Δεν θέλω να συμβουλεύω γιατί παραπέμπει σε γέρο που λέει τα δικά του, παιδιά μου μη πίνετε και τέτοια. Απλά κανείς δεν πάει σε ένα μαγαζί για να «διδαχθεί». Είναι υπερφίαλο να λες σε κάποιον έλα θα σου μάθω να ακούς μουσική. Ο άλλος πάει να διασκεδάσει ακούγοντας τη μουσική που του αρέσει, οπότε κατά συνέπεια είσαι υποχρεωμένος λίγο έως πολύ, και μάλιστα θα έλεγα πολύ, να παίξεις τη μουσική που θέλει ο κόσμος. Είναι όμως και λίγο θέμα ισορροπιών εάν στο πρόγραμμά σου έχεις κάτι που το γουστάρεις πολύ και είναι καινούργιο και ωραίο και θέλεις να το περάσεις μπορείς να το κάνεις αρκεί να έχεις τον τρόπο να το υποστηρίξεις. Πάρτε ως παράδειγμα τον εαυτό σας. Πάτε σε ένα μαγαζί που παίζει κάποιος, ο οποίος παίζει μόνο τις νέες κυκλοφορίες. Δεν είναι και το καλύτερο.

Ρ.Π.: Πιστεύω ότι και στο ραδιόφωνο συμβαίνει το ίδιο.
Σ.Π.: Το ραδιόφωνο θέλει νομίζω ένα μεγαλύτερο ρεπερτόριο, λίγες παραπάνω προτάσεις. Αν σε ένα κλαμπ παίζεις 90% γνωστά τραγούδια στο ραδιόφωνο πρέπει να παίξεις 70%. Αυτή είναι η άποψή μου. Θεωρώ όμως ότι κάθε άποψη έχει το ίδιο βάρος με οποιαδήποτε άλλη.

Ρ.Π.: Επειδή την εκπομπή μας την ονομάζουμε «Επί πτυχίω». Πτυχίο έχεις;
Σ.Π.: Πολλά πτυχία όσα θέλεις.

Ρ.Π.: Το βασικό αυτό που καμαρώνουν και οι γονείς;
Σ.Π.: Κατ’ αρχήν πατέρα δεν έχω τη μάνα μου δεν την ενδιαφέρει αυτό το θέμα. Είμαι πτυχιούχος αγγλικής φιλολογίας αλλά το τελευταίο πτυχίο το απόκτησα πριν από δύο εβδομάδες. Είναι το πρώτο αστέρι που λέμε, το πρώτο πτυχίο αυτόνομης κατάδυσης. Και μιας που αναφερόμαστε σε αυτό, έχει εκεί κοντά καταδυτικό κέντρο να βουτήξω επί τη ευκαιρία;

Ρ.Π.: Δεν είμαστε των extreme sport. Τα μόνα που γνωρίζουμε είναι το τάβλι και οι γυναίκες!
Σ.Π.: Ελπίζω όχι ταυτόχρονα!

Ρ.Π.: Μιας και το έφερε η κουβέντα τι αγαπάς περισσότερο το χιούμορ ή τη μουσική;
Σ.Π.: Τη μουσική αν και το χιούμορ δεν είναι κάτι που το αγαπάς, όπως για παράδειγμα το φαγητό. Το χιούμορ είναι κάτι που είτε το έχεις είτε όχι.

Ρ.Π.: Τι αγαπάς λοιπόν περισσότερο το φαγητό ή τη μουσική;
Σ.Π.: Ούτε συζήτηση τη μουσική. Και το φαγητό με αρέσει πολύ αλλά το τρως απλά για να γεμίσεις καύσιμα τη μηχανή και να περπατήσεις, η μουσική όμως είναι το κάτι άλλο, αυτό που κάνει τη ζωή πιο ωραία. Ένα μεν από αυτά, αλλά θεωρώ ένα από τα σημαντικότερα.

Ρ.Π.: Να αλλάξω την ερώτησή μου…
Σ.Π.: Θα αλλάξω και εγώ την απάντησή μου.

Το βασικότερο όπλο το ψάξου, διάβασε και σκέψου τι γίνεται

Ρ.Π.: Στις μέρες μας με όλα τα άσχημα που βιώνουμε και μας ρίχνουν τη διάθεση μεγαλύτερο όπλο είναι η μουσική ή το χιούμορ;
Σ.Π.: Αν μιλάς για τις δυσκολίες τις οικονομικές και κοινωνικές τις οποίες ζούμε το μεγαλύτερο όπλο είναι η σκέψη, ούτε η μουσική ούτε το χιούμορ. Με βάζετε σε ένα λούκι που δεν μ’ αρέσει, αλλά θα σας πω την άποψή μου. Η σκέψη και το διάβασμα. Το ψάξιμο. Ψάξου, διάβασε και σκέψου τι γίνεται. Αυτό είναι το βασικότερο όπλο το χιούμορ και η μουσική είναι ένας επίδεσμος πάνω στην πληγή. Η θεραπεία είναι η σκέψη. Είναι το μοναδικό δεν υπάρχει άλλο.

Μοδάτο και οπορτουνιστικό κάποιοι να γράφουν μουσική για να εκφράσουν την αγανάκτησή τους

Ρ.Π.: Είναι όμως μέσα για να εξωτερικεύσεις τις σκέψεις σου;
Σ.Π.: Φυσικά με το χιούμορ μπορείς να αιτιολογήσεις λίγο τα πράγματα, όπως αντίστοιχα και με τη μουσική. Τώρα όμως όταν κάποιοι γράφουν μουσική για να εκφράσουν υποτίθεται την αγανάκτησή τους επί των κακών που ζούμε το θεωρώ λίγο μοδάτο και οπορτουνιστικό. Όμως, αν εκφράζονται έτσι, κανένα πρόβλημα.

Ρ.Π.: Τελευταίως τι ακούς;
Σ.Π.: Ακούω σκόρπια πράγματα από εδώ και από εκεί. Με έχουν ξετρελάνει όμως στην κυριολεξία κάποιοι πιτσιρικάδες αμερικανοί που λέγονται “Rivals Sons”. Άκουσα και κάτι αρχαιολογίες αν και οι ηχογραφήσεις είναι καινούργιες, εννοώ το tribute στο “Machine Head” των Deep Purple, μέτρια πράγματα όμως. Περιμένω πάντως με αγωνία το καινούριο άλμπουμ του Danko Jones.

Υπάρχουν γκρουπάρες στην Ελλάδα που μπορούν να σταθούν ανετότατα, αλλά είναι άτυχες

Ρ.Π.: Από την ελληνική δισκογραφία;
Σ.Π.: Έχει πολύ πράγμα. Αυτή τη στιγμή σκεφτόμουν τους Αλεξανδρουπολίτες INK. Σκεφτόμουν πόσο μεγάλα συγκροτήματα και ωραία υπάρχουν το κοινό τους, όμως δυστυχώς, είναι ότι ηχογραφούν στα αγγλικά. Σκεφτόμουν λοιπόν βάση αυτού, πόσο άτυχα είναι και πώς επιβάλλεται να ακούμε τον ελληνικό στίχο που με συγχωρείτε που το λέω, αλλά στις οκτώ από τις δέκα περιπτώσεις είναι μια αηδία. Υπάρχουν γκρουπάρες που μπορούν να σταθούν ανετότατα, αλλά είναι άτυχες όπως οι Cyanna ή οι INK οι οποίοι είναι καραάτυχοι μιας και είναι Έλληνες και ζουν σε μια ακριτική πόλη.

Ρ.Π.: Από συναυλίες είδες κάτι καλό το καλοκαίρι;
Σ.Π.: Δεν είδα τίποτα. Ήμουν πολύ ήσυχος φέτος το καλοκαίρι γιατί γράφω ένα δίσκο και έτσι έκατσα στα αυγά μου. Όμως του χρόνου θα γίνει της κολάσεως.

Ρ.Π.; Καλή είναι και η αγρανάπαυση πού και πού.
Σ.Π.: Είναι. Τώρα το φθινόπωρο έχει και κάτι συμπαθητικά live, για μένα βέβαια. Θα πάω στην Γερμανία το Δεκέμβριο να δω για τέταρτη ή πέμπτη φορά τους Deep Purple, διότι το καλοκαίρι πέθανε ο Τζων Λορντ και σκέφθηκα, δεν είναι κάτι πρωτότυπο, ότι κανείς δεν γίνεται πιο νέος, οπότε αφού τους αγαπάω και τους γουστάρω τόσο πολύ ας πάω να τους δω όσο περισσότερο μπορώ.

Καημό μου να κάνω εκπομπή μαγειρικής στην περιοχή σας

Ρ.Π.: Στην πόλη μας έρχεσαι για πρώτη φορά;
Σ.Π.: Έχω ξανάρθει. Έχω γυρίσει όλη τη Βόρεια Ελλάδα πολλές φορές. Για να πω την αλήθεια έχω καημό να κάνω στα δικά σας τα μέρη μια εκπομπή μαγειρικής αν τύχαινε να ξανακάνω. Με το «Νηστικό Αρκούδι» δεν ήρθαμε στη Θράκη, φθάσαμε μέχρι τη Δράμα. Το θέλω επομένως πολύ γιατί η κουζίνα σας είναι τρομερή, υπέροχη.

Τα ραδιόφωνα κλείνουν με βίαιο τρόπο και αυτό στοιχίζει

Ρ.Π.: Να μιλήσουμε και για την τηλεόραση και για τον «Imagine». Πώς είναι η κατάσταση στο ραδιόφωνο στη Θεσσαλονίκη;
Σ.Π.: Είναι όπως είναι και γενικά η κατάσταση στη Θεσσαλονίκη και σε όλη την Ελλάδα. Πάνε κατά διαόλου κυριολεκτικά. Εξαφανίζεται η διαφημιστική δαπάνη και πιστεύω ότι θα μείνουν τα μισά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Κλείνουν ήδη πολλά. Αυτό δεν είναι κακό γιατί ήταν υπερβολικά πολλά. Υπήρχε πλεονασμός ραδιοφώνων και τηλεοράσεων, αλλά αυτό γίνεται με βίαιο τρόπο και στοιχίζει. Αυτός ο πόλεμος έχει θύματα.

Ρ.Π.: Και στην Κομοτηνή υπάρχουν πολλά. Συμφωνώ με την άποψη ότι ήταν καλό να μειωθεί ο αριθμός τους, αλλά αυτό που δεν μου αρέσει είναι ότι πολλές φορές γίνεται αυτό χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια.
Σ.Π.: Κλείνουν σταθμοί που έχουν να δώσουν κάτι και μένουν αυτοί που έχουν λεφτά στην τράπεζα κάτι που δεν είναι αξιοκρατικό. Αυτό εννοούσα ότι γίνεται με βίαιο τρόπο. Εννοούσα αφενός αυτό αλλά και ότι ο πόλεμος δεν έχει δικαιοσύνη. Βιώνουμε ένα οικονομικό πόλεμο. Αφενός μεν γίνεται με μη αξιοκρατικό τρόπο και αφετέρου στοιχίζει σε ανθρώπους απλούς εργαζομένους σαν εσάς και σαν εμένα γιατί δεν είμαστε ποτέ καναλάρχες. Δηλαδή δεν θα κλάψω για τον καναλάρχη, αλλά για τον άνθρωπο που έβγαζε ένα μεροκάματο ρυθμίζοντας για παράδειγμα τον ήχο είναι πολύ στενάχωρο αυτό.

Τέλος Οκτώβρη θα ξαναβγούμε στην τηλεόραση

Ρ.Π.; Στην τηλεόραση πότε θα σας δούμε;
Σ.Π.: Τέλη Οκτωβρίου αρχές Νοεμβρίου, να κρυώσει ο καιρός, να κάνουμε ακόμη καμία κατάδυση. Δεν έχουμε βρεθεί ακόμη και πολύ – πολύ για να κουβεντιάσουμε. Είμαστε λίγο σκόρπιοι αλλά λογικά τέλη Οκτωβρίου θα ξαναβγούμε.

Μου αρέσει να έρχομαι σε επαφή με τον κόσμο

Ρ.Π.: Θα ήθελες να στείλεις κάποιο μήνυμα στους ακροατές μας;
Σ.Π.: «Μήνυμα στέλνω από καρδιάς στα γυναικεία πλήθη…» που λέει και ο Σταρόβας. Ειλικρινά και δεν το λέω τυπικά θα χαρώ να έρθω. Μου αρέσει να έρχομαι σε επαφή με κόσμο. Έρχεται ο άλλος και σου λέει στη μούρη «αυτό που είπες είναι μάπα». Αυτό μου αρέσει. Αυτή η τυπικουριά «συγχαρητήρια για την εκπομπή σας» καλή είναι, αλλά η επαφή πρόσωπο με πρόσωπο και μάτι με μάτι είναι άλλο πράγμα είναι ωραίο και καταλαβαίνεις πόσα απίδια παίρνει ο σάκος. Θα χαρώ πολύ που θα τα πούμε από κοντά την Παρασκευή. Ειλικρινά!

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.