1η Χορωδιακη συναντηση χορωδιων στο νησι της Θασου

Χορωδίες από την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη συγκεντρώθηκαν στη Θάσο σε μια βραδιά μαγευτική γεμάτη ήχους και μελωδίες δίνοντας στους παρευρισκόμενους την ευκαιρία να ξεφύγουν από τα ταπεινά και μίζερα και να μεταφερθούν σε άλλους κόσμους γεμάτους ελπίδα, αγάπη και όνειρα για το αύριο. Για το αύριο που μπορεί να διαγράφεται λόγω των συνθηκών που βρίσκεται η πατρίδα μας άγνωστο και σκοτεινό, η μουσική όμως δίνει το κουράγιο και τη δύναμη και την αισιοδοξία να το αντιμετωπίσουμε, γεννώντας μέσα μας άμυνες απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε.
Στη βραδιά συμμετείχαν οι χορωδίες του Δήμου Αβδήρων Ξάνθης, του Αγίου Αθανασίου Δήμου Δοξάτου Δράμας, της Μουσθένης Δήμου Παγγαίου, του Ροδολίβους Δήμου Αμφίπολης Σερρών και η χορωδία Δήμου Θάσου. Τους προσκεκλημένους καλωσόρισε η ποιήτρια Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου με το δικό της όμορφο, ξεχωριστό αλλά και συνάμα λυρικό τρόπο

Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου Φιλιππίδου «Η μεγαλύτερη επίθεση που μας έμεινε, είναι η άμυνα»

…Σας καλωσορίζουμε στη Θάσο, το νησί των Σειρήνων και του Ονείρου. Σήμερα, ξέρετε τι κάνουμε συναγμένοι όλοι μαζί εδώ; Όλοι οι Σύλλογοι μαζί, όλες οι Χορωδίες, όλοι οι άνθρωποι μαζί;Μαζευτήκαμε άραγε για να τραγουδήσουμε; Έμεινε κέφι; Μπρίο; Χαρά στις ψυχές μας; Στέγνωσαν οι ψυχές των Ελλήνων. Όχι!
Σήμερα δεν μαζευτήκαμε εδώ για να τραγουδήσουμε. Δεν μαζευτήκαμε μονάχα για να τραγουδήσουμε, δεν μαζευτήκαμε μονάχα για να χορέψουμε. Μαζευτήκαμε εδώ όλοι μαζί για να ανακτήσουμε το θάρρος μας μέσα από τέτοιες ανθρωπιστικές εκδηλώσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, σαν κι αυτή τη σημερινή. Μαζευτήκαμε για να συνεχίσουμε. Να συνεχίσουμε τις ζωές μας. Με τραγούδι, ναι! Με χορό, ναι! Με λόγο αληθινό, ναι! Μαζευτήκαμε για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε με χαμόγελο στιφό, ναι! Να κάνουμε άμυνα, ναι! Γιατί η μεγαλύτερη επίθεση που μας έμεινε, είναι η άμυνα. Αμυνθείτε! Έχουμε κατοχή!».

Στη συνέχεια η κ. Διαμαντοπούλου διάβασε το ποίημά της «Κατοχή» και συνέχισε εμψυχώνοντας τους παρευρισκόμενους τονίζοντας ότι «τίποτα δεν τελείωσε. Τώρα αρχίζουν όλα. Όλα αρχίζουν και τελειώνουν μέσα στα χέρια μας. Όλα τελειώνουν όταν εμείς τα τελειώσουμε. Δύναμη!
Η Ελλάδα θα σωθεί μονάχα εκ των έσω. Μην περιμένετε ψεύτικους σωτήρες.
Μόνοι μας θα σώσουμε την πατρίδα μας. Και για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει να δούμε την Ελλάδα όχι σαν χώρα, αλλά σαν Ιδέα. Μόνο έτσι θα σηκωθούμε ξανά στα πόδια μας και αυτό για να το κάνουμε θα πρέπει να ενωθούμε, να αφήσουμε ό,τι μας χωρίζει και να ενωθούμε όπως σήμερα όλοι μαζί».

Η κ. Διαμαντοπούλου ευχαρίστησε για την τιμή που της έγινε να απευθύνει χαιρετισμό σε αυτήν την πρωτόγνωρη συνάντηση συνεύρεση τόσων χορωδιών. Τους πληροφόρησε δε ότι στις 14 Οκτωβρίου μέρα Κυριακή και ώρα πρωινή, στο χώρο του Καλογερικού θα γίνει η τελετή απονομής των Αρχιλοχείων (πανελληνίου μαθητικού διαγωνισμού με συμμετοχή 2.000 παιδιών) με συμμετοχές όχι μόνο από τη Θάσο αλλά και από τις Σέρρες και από τη Δράμα και από το Παγγαίο, και ακόμα πιο πολλές από την Ξάνθη (πρωτιά σε συμμετοχές η Ξάνθη).» Μακάρι να είστε και τότε κοντά μας, γιατί και τα Αρχιλόχεια ήταν μια μορφή αντίστασης σε ό,τι μας συμβαίνει.
Στη δε καθηγήτρια μουσικής Πελαγία Αναγνωστάκη, δημιουργό αυτής της χορωδιακής συνάντησης, παραδίδω στα χέρια της ένα ποίημα του πατέρα μου, Πρωτοπρεσβύτερου Γεωργίου Ι. Διαμαντόπουλου, με την ευχή να μπορέσει να το μελοποιήσει ώστε να είναι ο νέος ύμνος της Θάσου, που σήμερα σας φιλοξενεί».

Χαιρετισμοί της θασογής

Θασογή μου συ, θασοθάλασσα και θασοδάσος
Του Θεαγένη, του Παράσιου και Διός του Αγοραίου.
Ω πόλις-άστυ-κράτος κραταιή μου Θάσος
Μαργαριτάρι ακριβό του Βόρειου Αιγαίου.

Σαν μικρό παιδί που βγαίνει στα μπαλκόνια
Για να γράψει με την πλάκα του και το κοντύλι
Έτσι κι εγώ τα σκόρπια πέταλα αυτά και κλώνια
Σου αφιερώνω τώρα, στης εμής ζωής το δείλι.

Κατοχή

Δίχως πόλεμο
Δίχως να γίνει καμιά επιδρομή
Ούτε καν μία συμμαχία
Θηβαίων ή Αθηναίων
Δίχως σάρισα, δόρυ, φάλαγγα
Δίχως σύγκρουση πλάγια ή μετωπική
Χωρίς τανκς, βόμβα, μπότα
Δίχως να μας πουν καν «αλτ»
Έχουμε κατοχή.

Δίχως να ανοίξει ένα ρουθούνι,
Χωρίς εκδορές,
Γραντζουνιές ή σκουντιές,
Έχουμε κατοχή.
Σ’ αυτήν ακριβώς τη Γη της Επαγγελίας!!!
Ω, πόση η μοναξιά του Εφιάλτη
Τώρα που όλοι Εφιάλτες γίναμε.
Αχ, και να ‘ρχόταν πάλι ο Εφιάλτης,
Θα ‘χαμε κάτι τουλάχιστον να δικαιολογηθούμε.

Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.