Ποιηση εντοπια με μηνυματα των καιρων
Αφιέρωμα στην ποίηση σήμερα και μάλιστα στην εντοπία, στα ποιήματα δύο συμπολιτών μας που ζουν βαθιά τα μηνύματα του καιρού μας μέσα από τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες που διάγουμε αλλά συγχρόνως εμπεριέχουν βαθιά στοιχεία της παράδοσης της περιοχής μας. Αποτυπώνοντας την πρόσληψη του ποιητικού τους λόγου και τη μετατροπή τους σε εικόνες σάς μεταφέρουμε ποιήματα του Αλέξανδρου Καζαντζή, δασκάλου και νομικού που για δεύτερη χρονιά φέτος τρία ποιήματά του συμπεριελήφθησαν στην έκδοση «Ποιητικές αύρες» της ΕΠΟΦΕ του Έβρου και μάλιστα την Κυριακή που μας πέρασε η έκδοση παρουσιάστηκε στην κατάμεστη αίθουσα Συλλόγου Κυριών και Δεσποινίδων Αλεξανδρούπολης, όπου απαγγέλθηκαν ποιήματα από την Ομάδα Ποίησης. Επίσης σας μεταφέρουμε ποιήματα του γιατρού Αχμέτ Χασάν που με τον δικό του προσωπικό τρόπο σχολιάζει αυτά που συμβαίνουν γύρω μας… Συγκεκριμένα παραθέτουμε τα ποιήματα του κ. Καζαντζή με τίτλο «Είσαι ωραίος άνθρωπος», «Το πατρικό μας σπίτι» και τα ποιήματα του Αχμέτ Χασάν, «Κατανοητό», «Κάλλιο αργά», «Μα το Θεό», «Γνώθι σαυτόν» και «Εκεί».
Αλέξανδρος Καζαντζής
Είσαι ωραίος άνθρωπος
Είσαι ωραίος άνθρωπος
που έχεις αρετές
μάτια όμορφα λαμπερά
και χίλιες δυο χαρές.
Στο πρόσωπό σου διαβάζουν την καρδιά
άδολο χαμόγελο κι ομορφιά
χωρίς κατσούφα και κακομοιριά
που έχει όλο χάρη κι ανθρωπιά.
Είσαι ωραίος άνθρωπος
σε σώμα και ψυχή
με έκφραση στο σώμα
του είναι σου εικόνα.
Στη βάρβαρη κοινωνία
μη τη χαλάσεις τη θωριά
οι αρετές έχουν την αξία
όλα τ’ άλλα είναι ψευτιά.
* * * * *
Το πατρικό μας σπίτι στο χωριό
Μίλα μου
γιατί με βλέπεις σκυθρωπά
στην αγκαλιά σου κι εγώ μεγάλωσα
Πες μου τον καημό σου
όσο πικρός κι αν είναι
της λησμονιάς τον πόνο
Εσύ μας κούρνεψες
μας έδωσες τη σκέπη σου
σαν τη ζεστή φωλιά
Κι ύστερα μας ξέβγαλες
σε δρόμους άγνωστους
σε τόπους μακρινούς
Ποτέ δεν ξεχνούμε
σπίτι μας πατρικό
το όμορφο νοικοκυριό
Κάθε γωνιά σου
κάθε κάμαρά σου
κρύβει μια ιστορία
Τη λάμπα με το γκάζι
το τζάκι με τη φλόγα
και γύρω όλα τα παιδιά
τη γιαγιά στην πυροστιά
να ψήνει τη μηλίνα
και να λέει παραμύθια
στην αυλή τον αραμπά
τον φούρνο στη μεριά
την μοσχοβολιά απ’ τα ψωμιά
Σπίτι μας πατρικό
μη μας θυμώνεις
σ’ έχουμε στην καρδιά
* * * * *
Χασάν Αχμέτ
Κατανοητό…
Τέρμα.
Μέχρι εδώ.
Τελείωσαν τα ψέματα,
Έρχεται η ανάπτυξη στον τουρισμό.
Ο Sarkozy και η Merkel θα περάσουν,
πρώτα απ’ εδώ,
θα επισκεφτούν μετά,
την Βουλγαρία
και την Τουρκία.
Θα απολαύσουν το βουνό, την θάλασσα, τον ήλιο.
Θα τον εκμεταλλευτούν τον πεινασμένο,
Μην σου φαίνεται παράξενο.
Αν χρειαστεί
ο φουκαράς,
Θα τους πλύνει και τον κώλο,
γιατί θα τον πληρώνουν καλό μισθό,
Τον μήνα 300 ευρώ!
Αν δεν του φτάνουν,
ας δουλέψουν ανδρόγυνο.
Κάπου-κάπου,
θα του ρίχνουν και κανένα κόκαλο.
Αυτό είναι επόμενο.
Ζούμε
και απ’ ό,τι φαίνεται,
θα ζήσουμε,
τον πιο άγριο καπιταλισμό.
Απ’ εδώ και στο εξής,
ιδιωτική πρωτοβουλία.
Ξέχνα το δημόσιο!
Όποιος αντέχει
και όποιος κατέχει.
Δεν τους νοιάζει το υπόλοιπο στοιχείο.
Θα ξεπεραστεί;
Αβέβαιο.
Θα μετρήσει
το επίπεδο!
* * * * *
Κάλλιο αργά…
Μην πάτε μακριά,
πριν μερικά χρόνια,
καλλιεργούσαμε τα εύφορα χωράφια,
είχαμε ανάπτυξη συνάμα
και στην κτηνοτροφία.
Απολαμβάναμε την θάλασσα,
με τα φρέσκα ψάρια.
Κυμάτιζε η ελληνική σημαία,
πάνω στα πλοία.
Διασχίζανε αυτά,
τα παγκόσμια ύδατα,
Εκείνα τα χρόνια.
αν και ήμασταν μικρή χώρα,
ήταν υπολογίσιμη η δύναμή μας στη ναυτιλία.
Βλέπαμε ήλιο καλοκαίρι-χειμώνα,
Αξιοζήλευτη χώρα.
Μια καλή μέρα,
τα μεγάλα κεφάλια,
μας εντάξανε σε πλούσια οικογένεια
και μας τάξανε πολλά.
Χαρά να δεις χαρά,
θα τρώγαμε με χρυσά κουτάλια!
Εν τέλει,
αυτοί πήρανε τα προγράμματα
και σε μας δώσανε χρήματα.
Τα θεωρήσαμε αγύριστα και ατέλειωτα,
αλλάξαμε νοοτροπία,
αγοράσαμε αυτοκίνητα, σπίτια,
τηλεοράσεις, ψυγεία.
Γνωρίσαμε και τα μπουζούκια.
Καλοπέραση με λίγη δουλειά.
Ναι αλλά,
μας ζήλεψαν τα αφεντικά.
Ξαφνικά,
άρχισαν να μας ζητάνε τα πάντα,
ακόμα και την Πατρίδα!
Σαν να μην έφθαναν αυτά,
μας ρεζίλεψαν σε όλο τον ντουνιά.
Μας πλάκωσε σαν πανδημία η ανεργία,
η καταραμένη φτώχεια,
η πείνα!
Μέσα στην απελπισία,
για καλύτερη μοίρα,
πήρε το δρόμο η νεολαία.
Τι κάνουμε τώρα;
Μήπως ήλθε η ώρα,
όσο γίνεται γρηγορότερα,
να ξαναγυρίσουμε στα παλιά
και το πάθημα να μάς γίνει μάθημα;
* * * * *
Μα το Θεό
Αν κυβερνούσαν οι μανούλες,
Δεν θα πολεμούσαν οι λεβέντες.
Θα χρεοκοπούσαν τα εργοστάσια των όπλων, Θα έπαυε η κυριαρχία των ιμπεριαλιστών.
Αν δεν ξοδεύαμε τα λεφτά,
Στα θανατηφόρα όπλα,
Θα επιβίωναν οι άνθρωποι
Και του κόσμου οι νηστικοί.
* * * * *
Γνώθι σαυτόν
Κώστα άκουσε με να δεις,
ό,τι και να κάνεις,
ό,τι και να πεις,
δεν με πιάνεις.
Μην ξεχνάς,
εγώ ποιώ,
εγώ ποίησα,
εγώ είμαι ποιητής!
Αν τολμήσεις,
θα διαπιστώσεις,
πως και εσύ μπορείς,
αρκεί να προσπαθήσεις.
δοκίμασε να δεις!
Αλλιώς…!
* * * * *
Εκεί
Στο ναρκοπέδιο δεν ανθεί λουλούδι.
καρτερεί ο θάνατος εκεί.
Λες και δεν είναι επιτρεπτή η ζωή,
κυριεύει τρόμος και καταπίεση την ψυχή.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
