Αποχαιρετισμος στον πατερα

Με τον δικό της τρόπο η ποιήτρια ζωγράφος Φισσούν Σούκα αποχαιρετά τον πατέρα της που πριν από λίγο καιρό ξεκίνησε για το ταξίδι χωρίς γυρισμό. Λέξεις, βγαλμένες μέσα από την ψυχή για τον απόντα, ενώνονται και αναδεικνύουν την βαθειά σχέση μεταξύ πατέρα και κόρης. Βαθύς και αβάσταχτος ο πόνος της Φισσούν για τον παντοτινό χωρισμό…
Με την ελπίδα ότι ο χρόνος θα απαλύνει αυτό τον πόνο δημοσιεύουμε δύο ποιήματά της αφιερωμένα στον μεγάλο αγαπημένο, τον πατέρα της…

ΔΙΧΩΣ ΕΣΕΝΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ ΜΠΑΜΠΑ

Αναντικατάστατη,
αγνή,
σαν τα αγγελούδια πεντακάθαρη,
καρδούλα κουβαλούσες μπαμπά.
Στις 16 του Σεπτέμβρη του 2011,
Παρασκευή πρωί,
είχες μετατραπεί σε αγγελούδι,
χωρίς προειδοποίηση,
πέταξες μπαμπά.
Σαν να ζήλεψαν την αγάπη μας,
σε φυγαδέψανε μπαμπά.
Χάρισε με τον μπαμπά μου λέγοντας,
έκανα προσευχές καθημερινά.
Δεν σε άφησαν μπαμπά.
Άρα,
σε αγαπούσαν περισσότερο από μένα μπαμπά.
Εκείνη την μέρα,
σε πότισα για τελευταία φορά,
ήπιες ικανοποιητικά.
Με αρωματικά μαντίλια,
σκούπισα το τριανταφυλλένιο πρόσωπό σου.
Φιλώντας, μυρίζοντάς σε,
μωρό μου σε αποκάλεσα.
Και εσύ,
με χαμόγελο,
κούνησες το κεφάλι σου.

Μαύρισε το μέλλον μου μπαμπά.
Τέλειωσε το παρελθόν μου μπαμπά.
Με πήραν τα δάκρυά μου μπαμπά.
Έμειναν στη μέση τα όνειρά μου,
σαν να σταμάτησε η ζωή μου.
Η μόνη παρηγοριά μου,
είναι ο τάφος σου μπαμπά.
Κάθε μέρα σε επισκέπτομαι,
συνομιλώ μαζί σου μπαμπά.
Ακόμα από τώρα,
πολύ σε αποθύμησα μπαμπά.
Πώς θα ζήσω δίχως εσένα;
Έπεσε το στήριγμα του σπιτιού μας μπαμπά.
Σαν να μην χτυπάει η καρδιά μου μπαμπά.
Δίχως εσένα δεν αναπνέω μπαμπά.
Η όμορφη μυρωδιά σου επεκτείνεται,
την μυρίζω και πάνω από το χώμα σου μπαμπά.
Όχι μόνο εγώ,
λιλοι οι αγαπημένοι σου σε κλάψανε μπαμπά.
«Ήταν ένα αγγελούδι,
δικαιούται τον παράδεισο» είπανε μπαμπά.
Άρα
και αυτοί καταλάβανε μπαμπά.
Γιατί εσύ,
σαν αγγελούδι πέταξες,
έφυγες μπαμπά.
Θεέ μου μόνο σε σένα θα μπορούσα να τον χαρίσω,
γιατί εσύ τον έπλασες,
Εσύ τον πήρες.
Σε κανέναν άλλον δεν θα μπορούσα να τον χαρίσω Θεέ μου,
βοήθησέ με,
παρηγόρησέ με,
σε ικετεύω Θεέ μου.
Δεν σε χόρτασα μπαμπά,
σε κήδεψα στην καρδιά,
θα ζήσεις εκεί πάντα,
μέχρι να πεθάνω μπαμπά.
Είμαι υπερήφανη ως τέκνο σου μπαμπά
και θα είμαι εσαεί.
Ο παράδεισος να είναι η κατοικία σου,
τριανταφυλλομυρωδάτο μπαμπά!

Ζωγράφος-Ποιήτρια Φισούν Σούκα
[email protected]

ΚΑΙΓΕΤΑΙ Η ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ ΜΠΑΜΠΑ

Πονάω στα αριστερά.
Καίγεται η καρδούλα μου μπαμπά.
Ορφάνεψα,
τραυματίστηκα μπαμπά.
Είμαι άτυχη μπαμπά.
Η κλίνη σου άδειασε μπαμπά.
Όποτε κοιτάζω,
εσένα βλέπω μπαμπά.
Μυρίζω τα ρούχα σου
και τα φυλώ μπαμπά.
Εξαντλήθηκαν τα δάκρυά μου,
αδυνατούν να ποτίσουν,
το χώμα σου μπαμπά.
Η έλλειψη σου,
είναι θάνατος μπαμπά.
Καμένη,
κάθε μέρα,
είμαι μπροστά στο τάφο σου μπαμπά.
Κλαίω με λυγμούς μπαμπά.
Οι γείτονες μου λένε,
πως με βλέπεις μπαμπά.
Εγώ όμως απολαμβάνω,
μόνο την μυρωδιά σου μπαμπά.
Πονάω στα αριστερά.
Καίγεται η καρδούλα μου πολύ μπαμπά.
Να ζούσες μπαμπά,
να σε είχαμε στη γωνιά.
Έχω ανάγκη,
από τις συμβουλές σου μπαμπά.
Δίχως εσένα,
δεν βρίσκω ευχαρίστηση,
από τίποτα.
Άρα,
όλα έχουν κάποιο τέλος μπαμπά.
Πανάκριβε μου μπαμπά,
σε ξάπλωσαν στο χώμα.
Εκεί κρυώνεις μπαμπά;
Δεν ήθελες το κρεβάτι,
προτιμούσες το γόνατό μου μπαμπά.
Έλεγες:
«Στη αγκαλιά της κόρης μου να ξαπλώσω» μπαμπά.
Τώρα τι κάνεις,
ψυχούλα μου μπαμπά;
Συντροφιά με τα αγγελούδια,
να είσαι ήρεμα στο παράδεισο,
Γλυκύτατε μπαμπά!
Πολύ σε αποθύμησα μπαμπά.
Μου άφησες την τιμή σου,
πήγες στα αγύριστα μέρη μπαμπά.
Χαραμίστηκαν οι νύχτες μου μπαμπά.
Δέχομαι μαχαιριές στο στήθος μου μπαμπά.
Μέρα με την μέρα,
καταρρέω μπαμπά.
Οι πληγές μου ματώνουν περισσότερο μπαμπά.
Και αυτές,
σε αποθύμησαν μπαμπά.
Έλα στον ύπνο μου,
γιάτρεψε τις πληγές μου μπαμπά,
Καίγομαι στα αριστερά μπαμπά!

Ζωγράφος-Ποιήτρια Φισούν Σούκα
[email protected]

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.