Ο κοσμος μεσα απο την ποιηση της Σεφαατ Αχμετ

Ήταν στα μέσα περίπου της δεκαετίας του ’90 όταν ο γιατρός Χασάν Αχμέτ ήρθε στα παλιά γραφεία του «Παρατηρητή» στην πλατεία Ειρήνης και μας έφερε ένα ποίημα της κόρης του, μαθήτριας τότε δημοτικού, Σεφαάτ, Αχμέτ με θέμα την ειρήνη. Από τότε πέρασαν αρκετά χρόνια και στα 17 της η Σεφαάτ Αχμέτ εξέδωσε τη δίγλωσση ποιητική της συλλογή. Σήμερα, δικηγόρος πια, η Σεφαάτ συνεχίζει να γράφει εξωτερικεύοντας με λόγια τα συναισθήματά της, εμφανίζοντας μέσα από τους στίχους της την εσωτερική φλόγα.

Θα μπορούσε να πει κάποιος διαβάζοντας τα ποιήματά της ότι ο χαρακτήρας της ποίησής της είναι βιωματικός και ίσως απαισιόδοξος, απαισιοδοξία που μπορεί να οφείλεται και στο πολιτικοκοινωνικό κλίμα της εποχής που ζούμε. Γιατί η Σεφαάτ Αχμέτ είναι μια νέα κοπέλα που βιώνει, όπως και όλοι οι νέοι της εποχής της, τη διάψευση των ελπίδων τους και την κοινωνική αναστάτωση που προκαλεί η κατάσταση.

Με τα ποιήματά της προσπαθεί να εκφράσει την έλλειψη χαράς και ελπίδας, όπως και έντονα τη διαμαρτυρία και την αγανάκτησή της για την υπάρχουσα κοινωνική πραγματικότητα, αφετέρου όμως αφήνει και ανοίγματα ελπίδας εστιάζοντας στην αγάπη.

Σεφαάτ Αχμέτ όμως…

Απρόσωπα

Όσο και να θέλουμε να κρυφτούμε
από το Twitter
O Big Brother μας
Κυριαρχεί παντού.

Στην πραγματικότητα αυτό θέλουμε
Αλήθεια
Ή έχουμε χάσει
Την ελευθερία;

Ανάπτυξη

Πλούτος
Γνώση
Και ανάπτυξη
Για όλα, τελευταία ανυπέρβλητη έκβαση
Η καταστροφή.

Χωρίς εμπιστοσύνη

Κατανάλωση
Χωρίς παραγωγή
Και φιλία
Χωρίς εμπιστοσύνη

Στην πραγματικότητα αυτό θέλουμε
Αλήθεια
Ή χάνουμε
Την αξιοπρέπεια;

Η αλληλοβοήθεια

Ταχύτητα
Ανισότητα
Μόνη λύση για όλα
Η αλληλοβοήθεια.

Δεν ξαναγυρνάνε

Και οι παρεξηγήσεις λύνονται
Και τα λάθη ξεχνιούνται
Μόνο τα χρόνια
Δεν ξαναγυρνάνε

Γιατί όλα τελειώνουν
Μια μέρα
Μόνο τα χρόνια
Δεν ξαναγυρνάνε.

Είναι δικό σου το πεπρωμένο

Αν δεν αγαπάς
Είναι δικό σου το πρόβλημα
Αν δεν πονάς
Είναι δικό σου το αγιάτρευτο

Αν δεν αγωνιάς
Είναι δικό σου το φταίξιμο
Αν δεν τα φέρνεις πέρας
Είναι δικό σου το πεπρωμένο.

Να παραμείνουμε στάσιμοι

Όσο μεγαλώνουμε
Αν είναι να πληγώνουμε
Και να πληγωθούμε
Καλύτερα να παραμείνουμε στάσιμοι

Όσο προχωράμε
Αν είναι να γινόμαστε πιο αυστηροί
Και να μην συγχωρούμε
Καλύτερα να παραμείνουμε στάσιμοι.

Ύποπτος

Ο καθένας είναι
Καλός
Και θέλει
Τον καλό.

Τότε ποιος είναι
Αυτός
Ο ύποπτος
Που λέγεται και κακός;

Γιατί τόσος κόπος

Νομίζεις ότι είσαι μόνος
Στο δρόμο
Που έχεις χαράξει
Αλλά στην διαδρομή
Ανακαλύπτεις και άλλους
Μετά, ανακαλύπτεις άλλους δρόμους
Μετά άλλους
Άλλα σκαλοπάτια
Ίσως άλλα μονοπάτια
Όταν φτάσεις
Στην κορυφή
Νομίζεις ότι είσαι μεγάλος
Αλλά από κάτω αν σε δεις
Είσαι πολύ μικρός
Τότε γιατί τόσος κόπος;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.