Φ.Ε.Ξ. και Βανια Φιτσεβα: Σπουδαια μουσικοθεατρικη εκπαιδευση για παιδια

«Δημιουργήσαμε εδώ και τρία χρόνια στη Φ.Ε.Ξ. το παιδικό μουσικό θέατρο» λέει ξεκινώντας τη συνομιλία μας η Βάνια Φίτσεβα και αποτυπώνοντας την πορεία γέννησης του παιδικού μουσικού θεάτρου της Φ.Ε.Ξ.. «Δίδασκα μουσική προπαιδεία και θεατρικό παιχνίδι σε παιδικούς σταθμούς και στο δημοτικό ωδείο, κάναμε πολύ ωραίες παραστάσεις στο τέλος της σχολικής χρονιάς και είδα ότι υπάρχει ενδιαφέρον. Εκτός από το πιάνο, το βιολί, την κιθάρα και τα όργανα που συνεχίζουν να παίζουν τα παιδιά, αγάπησαν τη σκηνή και τους άρεσε να κινούνται σ’ αυτή. Εγώ ήδη είχα ασχοληθεί με χοροθέατρο ενηλίκων και είχαμε κάνει μια ενδιαφέρουσα παράσταση πριν από μερικά χρόνια με τη Φ.Ε.Ξ., πάνω σε έθιμα και παραδοσιακούς χορούς. Στην Ξάνθη δεν υπήρχε κάτι τέτοιο για παιδιά, έτσι η Φ.Ε.Ξ. έσπευσε να καλύψει αυτό το κενό, δημιουργώντας το παιδικό μουσικό θέατρο που δεν είναι ούτε μόνο μπαλέτο ούτε μόνο μουσική ούτε μόνο θέατρο. Τα παιδιά έχουν ευκαιρία να εκφραστούν ποικιλόμορφα με χορό, μουσική, παντομίμα, δραματοποίηση παραμυθιών και η περσινή παράσταση που δώσαμε στο δημοτικό αμφιθέατρο ήταν κορυφαία».

Στο τμήμα της συμμετέχουν περί τα πενήντα παιδιά, γίνονται μαθήματα δύο φορές την εβδομάδα από μιάμιση ώρα και το κόστος είναι τριάντα ευρώ τον μήνα. «Τα παιδιά είναι ευχαριστημένα, τόσο που τις κούκλες τους στο σπίτι τις βαφτίζουν “Βάνια” και με πλησιάζουν με αγάπη ακόμη και έξω στον δρόμο και στα μαγαζιά». λέει χαμογελώντας με εύλογη ικανοποίηση η κ. Φίτσεβα. «Το ίδιο και οι γονείς, που δεν θεωρούν αυτή τη δράση… parking παιδιών, αφού βλέπουν ότι εκείνα εκφράζονται και συχνά κάνουν τέτοιες δραστηριότητες και στο σπίτι τους!». Όσο για τις δράσεις του εργαστηρίου, η συνομιλήτριά μας λέει: «Ένα από τα μεγαλύτερα studio της Βουλγαρίας γράφει τραγούδια για μας και τα χρησιμοποιούμε στις παραστάσεις. Ο αδερφός μου δουλεύει στον ίδιο χώρο (με μικρά παιδιά) στο Ντουμπάι και γράφει μουσική και για το τμήμα της Φ.Ε.Ξ. Έχουμε κάτι πραγματικά διαφορετικό. Συμμετέχουμε κάθε καλοκαίρι στο φεστιβάλ του Διεθνούς Κέντρου Νεολαίας στη Μαύρη Θάλασσα και γυρίζουμε με βραβεία υψηλού επιπέδου. Τέλος, έχουμε πολύ καλή συνεργασία με τη Στέγη Πολιτισμού και τη Σχολή Χορού της Μόσχας και με μια σειρά φορείς από ανατολικές χώρες».

«Το παιχνίδι είναι η παιδική ηλικία της ανθρωπότητας»

Η κ. Φίτσεβα δίνει μεγάλη παιδαγωγική σημασία στο έργο της, τονίζοντας ότι «μέσα από τη μελωδία και το ρυθμό, μέσα από την ποίηση, την κίνηση του χορού και τη μιμική, η μουσική προσφέρει στο μικρό παιδί χαρά και ενέργεια, εμπλουτίζει τις παρατηρήσεις και τη φαντασία του, αναπτύσσει τις διανοητικές ικανότητές του και ενεργοποιεί την κατάκτηση γνώσεων για τα φαινόμενα του κόσμου» και προσθέτοντας: «Οι παιδαγωγοί γνωρίζουν ότι η προσοχή του μικρού παιδιού είναι ανεπαρκής και ασταθής, γι’ αυτό χρησιμοποιώ διάφορους τρόπους, μορφές και μέσα για τη συγκέντρωση της προσοχής κατά τη διδακτική και την εκπαιδευτική διαδικασία, όπου τα πάντα πρέπει να πάρουν τη μορφή παιχνιδιού. Για τη σωστή ανάπτυξή του, το παιδί χρειάζεται όσο γίνεται περισσότερα θετικά συναισθήματα. Αυτά επιδρούν στην ομαλή ψυχική ανάπτυξη και συμβάλλουν στο να είναι ευδιάθετο κι ευτυχισμένο, να κατακτά με χαρά τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες. Η επαφή με τη μουσική οφείλει να προκαλεί στο παιδί αισθήματα χαράς και αισιοδοξίας, έτσι επιβάλλεται το άκουσμα της μουσικής να γίνεται σκόπιμα και να έχει συστηματικό χαρακτήρα, να συμβάλλει στην απόκτηση καινούργιας γνώσης, απαραίτητης για το σωστό προσανατολισμό του παιδιού στη μουσική τέχνη, για την δημιουργία μιας μουσικής κουλτούρας και διαρκούς ενδιαφέροντος για την ποιοτική μουσική. Υπάρχουν υπέροχα έργα για παιδιά από μεγάλους συνθέτες όπως οι Μπαχ, Χέντελ, Βιβάλντι, Χάιντν, Μότσαρτ, Σούμαν, Σούμπερτ, Τσαϊκόφσκι, Σαιν-Σανς, Προκόφιεφ, Καμπαλέφσκι».

Όσο για το παιχνίδι και τις αναπτυσσόμενες δράσεις στο εργαστήριο, η συνομιλήτριά μας δηλώνει: «Το παιχνίδι ενεργοποιεί την συναισθηματικότητά τους, οργανώνει την ενέργειά τους και τα παιδιά αισθάνονται ολοκληρωμένα. Το παιχνίδι είναι η παιδική ηλικία της ανθρωπότητας και η γέννηση της τέχνης ξεκινάει από τη μίμηση, από το παιχνίδι. Τα δυο αυτά σημεία είναι αναπόφευκτα και υποχρεωτικά, όπως στην εξέλιξη της ανθρωπότητας έτσι και στην παιδική ηλικία κάθε ανθρώπου. Το θέατρο οφείλει να ενισχύει την ανάπτυξη της λογικής, να ενδυναμώνει τη θέληση, να ενθαρρύνει τη ρυθμική οργάνωση, την ικανότητα προσανατολισμού στο χώρο, την εφευρετικότητα, τις δεξιότητες και τους τρόπους έκφρασης του παιδιού. Όταν το θεατρικό παιχνίδι γίνεται με συνοδεία μουσικής, τα συναισθηματικά βιώματα των παιδιών είναι πολύ πιο έντονα. Το θεατρικό παιχνίδι πρέπει να περιλαμβάνει καλά μελετημένες ασκήσεις, οι οποίες να υποβοηθούν την ανάπτυξη της φαντασίας και της λογικής, να προκαλούν τη σωστή αντίδραση και αξιολόγηση».

«Τα παιδιά δεν είναι δουλειά γραφείου ούτε… χαρτιά»

Αναπόφευκτες οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης, δεν λείπουν από τη συζήτησή μας. Ωστόσο η κ. Φίτσεβα παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα θεώρηση, λέγοντας: «Αυτό που βλέπω φέτος με την οικονομική κρίση, είναι ότι παρατηρείται μια στροφή στην ενασχόληση με παιδιά. Πολλοί κάνουν παιδικά τμήματα και μάλιστα με ελκυστικά χαμηλό κόστος, ίσως πιστεύοντας πως οι γονείς θα κόψουν από αλλού αλλά όχι από τα παιδιά. Πιστεύω όμως ότι πρέπει να κρατάμε ένα επίπεδο σε τέτοιες δραστηριότητες και να ασχολούμαστε σοβαρά με τα παιδιά», λέει με νόημα.

Η ίδια υπογραμμίζει ότι «η δική μας δουλειά δεν είναι μόνο η μιάμιση ώρα με τα παιδιά, αφού για να πάω και να το κάνω αυτό χρειάζομαι πολλές ώρες αναζητήσεων και προετοιμασίας στο σπίτι» και λέει: «Τα παιδιά δεν είναι δουλειά γραφείου ούτε… χαρτιά. Είναι ψυχές και πρέπει να έχεις επαφή με το καθένα ξεχωριστά, αλλιώς το χάνεις το παιχνίδι. Έχει πολύ μεγάλη σημασία ότι έρχονται με θέληση και περιμένουν με λαχτάρα κάθε μάθημα, ότι υπάρχει μια τάξη και σεβόμαστε αυτό που κάνουμε. Έχουν αποκτήσει αυτοπεποίθηση στη σκηνή και σε όλα όσα κάνουν και χαίρομαι πολύ όταν όλοι όσοι μας προσεγγίζουν το διαπιστώνουν».
Κλείσαμε τη συνομιλία μας, με την κ. Φίτσεβα να λέει: «Κλείνουμε πάντα τις δράσεις μας με το τραγούδι της Φ.Ε.Ξ. και κάθε παιδί ξέρει πια ότι ακόμα και η υπόκλιση δεν είναι γυμναστική, αλλά ευχαριστία. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν τι κάνουν και όταν συμβαίνει αυτό είμαστε επιτυχημένοι».

Βιογραφικό σημείωμα

Η Βάνια Φίτσεβα γεννήθηκε πριν από σαράντα χρόνια στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας και –προερχόμενη από μουσική οικογένεια- από πολύ μικρή ασχολήθηκε με τη μουσική, τον χορό και το μπαλέτο. Στα 14 χρόνια της γράφτηκε στην Εθνική Μουσική Σχολή της Βουλγαρίας (μόνο 28 καταφέρνουν και περνάνε κάθε χρόνο) όπου έμαθε τα πάντα για τη μουσική και τον χορό μέσα σε μια πενταετία. Παράλληλα έκανε μαθήματα γενικής και παιδικής ψυχολογίας και μέθοδο διδασκαλίας. για να ακολουθήσει μια επταετία σπουδαίας δουλειάς στο Κρατικό Μουσικοχορευτικό Θέατρο της Φιλιππούπολης. Συμμετείχε εκεί ως ηθοποιός, τραγουδίστρια και χορεύτρια, ενώ έπαιρνε μέρος και σε εκπαιδευτικές παραστάσεις για τα σχολεία της χώρας. Την περίοδο 1990-92 συνεργάστηκε με τον Marcel Cellier ηχογραφώντας σε Παρισινό στούντιο μουσικές για ταινίες, για σειρές και πολλές μουσικές παραγωγές. Συγχρόνως περιόδευαν στη Γαλλία δίνοντας συναυλίες ακόμη και στο «Olympia», ενώ οι μεγάλες διακρίσεις ήταν συνεχείς. Στη συνέχεια σπούδασε χορογραφική σκηνοθεσία στην Ακαδημία Μουσικής και Χορευτικής Τέχνης της Βουλγαρίας, κάνοντας παράλληλα και ραδιόφωνο. Για τρία καλοκαίρια (1995-97) πήγαινε στα Χανιά της Κρήτης οργανώνοντας μουσικές παραστάσεις. Από το 1996 και μέχρι σήμερα δουλεύει σε ευρωπαϊκά διασυνοριακά προγράμματα που σχετίζονται με την καλλιτεχνική ανταλλαγή ανθρώπων και έργων. Το 1998 έγινε διευθύντρια και σκηνοθέτιδα της Εθνικής Μουσικής Σχολής της Βουλγαρίας και συνεργάστηκε σε παραγωγές της σχολής στην τηλεόραση. Συμμετείχει σε διάφορα μουσικά projects σε συνεργασία με το Ανατολικό – Ευρωπαϊκό Folklore Κέντρο Ηνωμένων Πολιτειών και με το Κέντρο Βουλγάρικου Πολιτισμού στη Νέα Υόρκη και στην Βοστόνη. Το 1999 μέχρι και το 2000 κάνει το μεταπτυχιακό της αποκτώντας τον τίτλο «σκηνοθέτης – χορογράφος – παιδαγωγός’», ενώ εκτός από τα μαθήματα κλασικού, παραδοσιακού, μοντέρνου και τζαζ χορού, κάνει και μαθήματα πάνω στο art management.
Στην Ελλάδα ήρθε τον Νοέμβριο του 2005 και έκανε θεατρικό παιχνίδι και μουσική προπαιδεία στους παιδικούς σταθμούς του δήμου Ξάνθης, ξεκινώντας και το τμήμα χοροθεάτρου για ενήλικες στη ΦΕΞ. Συνεργάστηκε για δυόμισι χρόνια με το μουσικό εργαστήριο του Αντώνη Μουσαδέ, κάνοντας μαθήματα φωνής και σκηνική παρουσία. Από τον Σεπτέμβριο του 2006 αναλαμβάνει τα μαθήματα μουσικής προπαίδειας στο Δημοτικό Ωδείο Ξάνθης, με το οποίο κάθε χρόνο ανέβαζε παραστάσεις στα πλαίσια των Γιορτών Νεολαίας. Το 2009 δημιούργησε το παιδικό μουσικό θέατρο της Φ.Ε.Ξ. το οποίο ασχολείται με παιδιά από 4,5 μέχρι και 12 χρονών. Παράλληλα καλείται συχνά να οργανώσει παιδικές παραστάσεις για προσχολικές ηλικίες στη Βουλγαρία, ενώ υπήρξε συνεργάτης και σε καλλιτεχνικά προγράμματα για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Κάθε Ιούνιο τα παιδιά από το μουσικό θέατρο της Φ.Ε.Ξ. δίνουν ραντεβού με παιδιά από όλο το κόσμο στη Μαύρη Θάλασσα (κοντά στη Σωζόπολη και Μεσημβρία) στο Διεθνές Κέντρο Νεολαίας με την υποστήριξη του ρωσικού προξενείου της Βουλγαρίας, όπου τα παιδιά χορεύουν, ζωγραφίζουν, τραγουδούν, συμμετέχουν σε διάφορες εκδηλώσεις, οργανώνουν διαγωνισμούς, όλα αυτά με τη συμμετοχή μεγάλων καλλιτεχνών.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.