Πολυθεαμα απο τους «Κροκο και Λινο»

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Αίγειρο από τον Πολιτιστικό Σύλλογο του οικισμού μικροί και μεγάλοι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα διαφορετικό θέαμα από τον ξυλοπόδαρο Λίνο, έναν από τους δύο ξυλοπόδαρους του σχήματος «Κρόκο και Λίνο» που ζουν και δραστηριοποιούνται στη Δράμα εδώ και χρόνια ψυχαγωγώντας τα παιδιά με τη δημιουργία παραστάσεων όπου οι πρωταγωνιστές είναι τα ίδια τα παιδιά. Με ιδιαίτερη προσοχή οι «Κρόκο και Λίνο» ήτοι Πόπη Παπαθεοδώρου και Άννα Γκούζδη, σχεδιάζουν την κάθε παράσταση δίνοντας την ευκαιρία στα παιδιά να συμμετέχουν σε αυτή και να προσλαμβάνουν διάφορα μηνύματα. Η ομάδα που ξεκίνησε πριν χρόνια την λειτουργία της σήμερα αποτελείται από εκπαιδευμένους κλόουν-εμψυχωτές, ζογκλέρ, ξυλοπόδαρους που με κέφι και μεράκι χαρίζουν σε μικρούς και μεγάλους στιγμές χαράς και γέλιου.
Κατά την διάρκεια της παρουσίας τους στην Αίγειρο ο ξυλοπόδαρος Λίνο ή Άννα Γκούζδη και ο φίλος της κλόουν Κώστας Χίτος μίλησαν στον «Παρατηρητή της Θράκης» για το ξεκίνημά τους, για αυτό που κάνουν αλλά και για τα παιδιά…

ΠτΘ: Ποιος είναι ο Κρόκο και ποιος ο Λίνο;
Α.Γ.: Εγώ είμαι ο Λίνο και ο Κρόκο είναι ο φίλος μου, που δεν είναι εδώ σήμερα μαζί μας. Εγώ είμαι ο ωραίος, ο ψηλός, εκείνος ο κοντός, ο άσχημος και ο ζαβολιάρης. Ξεκινήσαμε μαζί την συνεργασία μας εδώ και δέκα χρόνια και τώρα έχουμε δημιουργήσει μια ομάδα από κλόουν, ξυλοπόδαρους, ζογκλέρ, μάγους και όσο προχωράμε μεγαλώνει η παρέα μας.

ΠτΘ: Ποιο ήταν το έναυσμα για να δημιουργήσετε μια τέτοια ομάδα;
Α.Γ.: Εγώ είμαι δασκάλα ασχολούμαι με τα παιδιά και έχω κάνει αρκετά πάνω στο παιδικό θέατρο έχω δουλέψει και σε ερασιτεχνικές ομάδες. Σε μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα βρεθήκαμε με τον Κρόκο, την Πόπη, και σε ένα μασκέ πάρτι, στο οποίο ντύθηκα κλόουν, είχαμε την ιδέα αυτή να δουλέψουμε με τα παιδιά, γιατί και η Πόπη είναι εμψυχώτρια και έχει κάνει πολλά που αφορούν στο παιδικό θέατρο και στο θεατρικό παιχνίδι. Έτσι ξεκινήσαμε στην αρχή δειλά – δειλά με δικά μας παιδιά και σιγά – σιγά επεκταθήκαμε. Από τότε βέβαια ζούμε μια μεγάλη περιπέτεια ψάχνοντας συνεχώς και ζώντας νέες εμπειρίες. Πάμε σε διάφορα μέρη και γνωρίζουμε πολλά παιδιά. Είναι μεγάλη η τιμή για εμάς όταν μας προτιμούν και όταν νοιώθουμε ότι ανταποκρίνονται τα παιδιά και αυτό μας δίνει κουράγιο ώστε να εμπλουτίζουμε το πρόγραμμά μας και τις ιδέες μας.

Μέσω της ψυχαγωγίας περνάμε στα παιδιά μηνύματα

ΠτΘ: Όλο αυτό που κάνετε έχει σαν στόχο την ψυχαγωγία των παιδιών;
Α.Γ.: Βασικά στόχος είναι η ψυχαγωγία κάτι που στις μέρες μας είναι πολύ απαραίτητο, περνάμε και εμείς καλά με τα παιδιά. Στόχος μας είναι πάντα να δώσουμε χαρά στο παιδί αλλά μέσα από μια διαδικασία μέσω της οποίας περνούν κάποια μηνύματα και κάποιες αξίες, όπως ο σεβασμός, η συνεργασία, η εμπιστοσύνη, η αλληλοβοήθεια. Πιστεύω ότι μέχρι ένα σημείο τα καταφέρνουμε. Πάντα περνάμε καλά.

ΠτΘ: Είναι τελικά, όπως είπατε, μια περιπέτεια αυτό που ζείτε…
Α.Γ.: Έτσι ακριβώς αλλά δεν θα μπορούσαμε να την ζήσουμε μόνοι μας. Απαραίτητα είναι τα παιδιά σε αυτή τη διαδικασία. Είναι μαζί μας στη σκηνή και πάνω και κάτω στη σκηνή.

ΠτΘ: Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να μπει ένα παιδί στη διαδικασία της συμμετοχής, της ένταξης στην ομάδα;
Α.Γ.: Σίγουρα το πρώτο συστατικό της συνταγής είναι η αγάπη προς το παιδί και για αυτό που κάνουμε. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό αν δεν αγαπάς αυτή τη δουλειά. Το δεύτερο είναι ότι χρειάζονται και γνώσεις και τεχνογνωσία και όσον αφορά στο θέαμα και όσον αφορά στην παιδική ψυχή και κάποιες παιδαγωγικές γνώσεις και κάποιες τεχνικές θεατρικού παιχνιδιού που μπορούμε να τις εφαρμόσουμε την ώρα εκείνη που προσπαθούμε να δέσουμε τα παιδιά. Είναι πράγματι δύσκολο παιδιά διαφόρων ηλικιών, από διάφορα μπαγκράουντ, να βρίσκονται όλα μαζί και πρέπει εσύ να δουλέψεις μαζί τους εκείνη την ώρα, να χαρούν, να διασκεδάσουν και να παίξουν σε ομαδικά παιχνίδια ή και ατομικά. Βέβαια υπάρχουν τεχνικές τις οποίες εφαρμόζουμε, τις δουλεύουμε και τις ψάχνουμε.

Μικροί και μεγάλοι διασκεδάζουν με τους ξυλοπόδαρους

ΠτΘ: Ο ρόλος των ξυλοπόδαρων σήμερα περιορίζεται στην ψυχαγωγία μόνο των μικρών παιδιών;
Α.Γ.: Θα σας διορθώσω και θα σας πω ότι και τα μεγάλα παιδιά εξακολουθούν και διασκεδάζουν με τους ξυλοπόδαρους. Πολύ συχνά βλέπουμε ότι στα σόου και στις εκδηλώσεις οι μεγάλοι μας παρακολουθούν με το ίδιο ενδιαφέρον όπως και οι μικροί. Το χαίρονται, συμμετέχουν πολλές φορές κάποιοι πιο εκδηλωτικοί και δεχόμαστε τις αντιδράσεις τους και αυτό μας κάνει και χαιρόμαστε. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τον ξυλοπόδαρο ισχύει και για τον κλόουν, και για το μάγο και για το ζογκλέρ. Όλα αυτά είναι ένα είδος θεάματος, να το πω «ένα μεγάλο τσίρκο» που διαφέρει από αυτό που πλέον έχουμε συνηθίσει, αυτή δηλαδή την κονσέρβα που περιλαμβάνει τραγούδι, χορό. Είναι κάτι διαφορετικό και για τους μεγάλους. Νομίζω ότι φεύγοντας από μια τέτοια παράσταση όχι μόνο τη δική μας αλλά αυτού του είδους φεύγεις γεμάτος και έχουμε μια άλλη αύρα.

ΠτΘ: Το γεγονός ότι δραστηριοποιείσθε σε μια επαρχιακή πόλη μακριά από το κέντρο σας δημιουργεί δυσκολίες;
Α.Γ.: Έχουμε δουλειά και στους γύρω νομούς. Η δράση μας ξεκινά από την Ορεστιάδα και φθάνει μέχρι τις Σέρρες και την Θεσσαλονίκη. Έχουμε κάνει παραστάσεις μέχρι και την Σαντορίνη και σε αυτό βοηθά η ιστοσελίδα και το ίντερνετ. Σήμερα, στις μέρες μας δεν είσαι απομονωμένος παρά το γεγονός ότι ζεις σε μια επαρχιακή πόλη αλλά θεωρώ ότι αυτό που πάνω από όλα σε κάνει γνωστό και υπάρχει ζήτηση είναι η δουλειά σου. Και τα παιδιά της Αιγείρου μας βρήκαν από το Ίντερνετ και κατάλαβαν την δουλειά που κάνουμε. Πιστεύω ότι σε οποιοδήποτε τομέα κι αν δραστηριοποιείσαι και προσπαθείς να είσαι αληθινός υπάρχει και η ανταπόκριση και η ζήτηση από τον κόσμο.

Τα παιδιά αντικατοπτρίζουν την μικρή κοινωνία που υπάρχει

ΠτΘ: Πώς θα κρίνατε το αποψινό σας κοινό;
Α.Γ.: Μου άρεσε πολύ, πολύ καλά παιδιά, γιατί εμείς γυρνάμε παντού και ως δασκάλα έχω μεγάλη εμπειρία, είκοσι έξι ετών, για τα παιδιά και για το παιδικό θέατρο. Βλέπουμε πολλά παιδιά με συμπτώματα της εποχής που δύσκολα μπαίνουν στο παιχνίδι, δεν παίζουν εύκολα, είναι μαθημένα στους υπολογιστές και στο ίντερνετ, κάποια κακομαθημένα όχι με την κακή έννοια αλλά με την έννοια των συμπτωμάτων της εποχής. Παρόλα αυτά όλοι οι τύποι παιδιών χαίρονται. Εδώ είδαμε πολύ καλά παιδιά, ζωντανά παιδιά, ζούσαν το παιχνίδι. Περίμεναν την σειρά τους, συνεργαζόταν με τον κλόουν και τον ξυλοπόδαρο, τους χάζευαν, ήταν ήσυχα γενικά και δεν δημιουργούσαν προβλήματα. Κατά την άποψή μου τα παιδιά αντικατοπτρίζουν την μικρή κοινωνία που υπάρχει. Είδα στον Πολιτιστικό Σύλλογο πολύ μεράκι, προσπάθεια και ειλικρινά χάρηκα που ήρθαμε σε επαφή και μπορέσαμε και προσφέραμε κάτι και εμείς εδώ.

Ο κλόουν, ο ξυλοπόδαρος μπορεί να τρομάξει τα παιδιά αλλά από την άλλη τα μαγνητίζει

Ο έτερος της παρέας, ο κλόουν ή Κώστας Χίτος σπουδάζει σε δραματική σχολή και η σχέση του με τα παιδιά ξεκίνησε «καθώς γνώρισα την Πόπη και την Άννα. Όπως είπε η Άννα πρέπει να υπάρχει αγάπη και να αγαπάς υπερβολικά αυτό που κάνεις, γιατί αν κάνεις κάτι μόνο για λεφτά ή για να πεις ότι κάνεις κάτι δεν έχεις αποτέλεσμα. Πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις και τα παιδιά και να προσπαθείς για το καλό τους και να τους δείχνεις το καλό και το κακό. Και σε όλο αυτό το σύνολο το παιδί να μπορεί να πάρει κάτι από εσένα και το καλύτερο είναι αυτό να είναι θετικό και βέβαια να βγάλει πολύ ενέργεια. Αυτό κάνω με τα παιδιά το οποίο δίνει και σε μένα πολύ ενέργεια».
Κατά την άποψή του Κώστα Χίτου ο κλόουν είναι ο πιο αγαπημένος ήρωας των παιδιών αλλά και ο πιο τρομακτικός «γιατί πολλά παιδιά φοβούνται τον κλόουν».

«Πιθανόν ο κλόουν να είναι τρομακτικός για τα πολύ μικρά παιδιά όμως και εκεί υπάρχει ο τρόπος για να το ξεπεράσουν. Πολλές φορές ντυνόμαστε και βαφόμαστε μπροστά στα παιδιά ώστε να καταλάβουν ότι είναι κάτι οικείο, δικό τους, που μεταμφιέστηκε και παράλληλα βάφουμε και αυτά και έτσι γίνεται ένα παιχνίδι πάνω και σε αυτό» συμπληρώνει η Άννα αναφέροντας ότι και ο ξυλοπόδαρος μπορεί να τρομάξει τα παιδιά «αλλά ισχύει το πονάω και μ’ αρέσει. Μπορεί να φοβάται αλλά το μαγνητίζει κιόλα κι έρχεται κοντά».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.