«Παντα η μουσικη ηταν μια ατυπη γλωσσα ανθρωπιας και καλοσυνης, ποσο μαλλον για τους δυο λαους της Ελλαδας και της Τουρκιας»

Ένα μοναδικό ηχόχρωμα με ήχους και μελωδίες από τον χώρο της Μεσογείου παρουσίασαν στο κοινό του Θέατρου Χελιδονόπετρας, στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Μαρώνειας-Σαπών, οι ταλαντούχοι καλλιτέχνες Αρετή Κετιμέ και Ορχάν Οσμάν. Δυο μουσικοί, που ο καθένας τους έχει διαγράψει αξιοζήλευτη πορεία, με τις μουσικές τους ιστορίες να μοιάζουν με παραμύθι και τις προσδοκίες του κοινού για το μέλλον τους μεγάλες.

Η εμφάνισή τους στο Θέατρο Χελιδονόπετρας ήταν η πρώτη συνεργασία μεταξύ των δυο καλλιτεχνών, που το μουσικό τους ύφος φαίνεται να τους συνδέει άρρηκτα, ενώ έχουν προγραμματίσει παρόμοιες κοινές εμφανίσεις και στη γειτονική Τουρκία. Μέσα από αυτές τις συναυλίες σκοπό έχουν να καταδείξουν ότι οι λαοί έχουν μια γερή και κοινή γέφυρα επικοινωνίας χρόνια τώρα, αυτή της μουσικής.

Χθες είχαμε την τιμή και την χαρά να φιλοξενήσουμε τον διάσημο πλέον συμπατριώτη μας, ροδοπίτη, καταγόμενο από τον Ίσαλο και φέροντα ακέραια και με περηφάνια την παιδεία του τόπου του μαζί με όλες τις άλλες που του χάρισε η περιπλάνησή του στον κόσμο, Οσμάν Ορχάν.
Σήμερα έχουμε όμως την τιμή και την χαρά να φιλοξενούμε την με μεγάλη περηφάνεια μουσικό που μας σύστησε η στερεοελλαδίτισσα, αγρινιώτισσα κατά κυριολεξία, εκδότριά μας Τζένη Κατσαρή, τη σαντουρίστρια και υπέροχη τραγουδίστρια, μαθήτρια του μεγάλου Αριστείδη Μόσχου, Αρετή Κετιμέ..
Αρετή Κετιμέ όμως, άριστη όπως λέει και το όνομά της σε όλα…

«Ελλιπής η οργάνωση του φεστιβάλ»

ΠτΘ: Ποιες οι εντυπώσεις σου από την εμφάνισή σου στο θέατρο Χελιδονόπετρας στη Μαρώνεια και ποια η σχέση σου με την περιοχή μας; Έχεις ξαναεπισκεφτεί για επαγγελματικούς ή άλλους λόγους τη Ροδόπη και την ευρύτερη περιοχή της Θράκης;
Α.Κ.: Πιστεύω πως δεν είχε την οργάνωση, που απαιτείται για τέτοιες εκδηλώσεις από μεριάς των υπευθύνων, ούτε από πλευράς φιλοξενίας ούτε από πλευράς διαφήμισης. Και γι’ αυτό θεωρώ πως δεν είχαμε την επιτυχία, που έπρεπε, και τον κόσμο που σίγουρα δεν μπόρεσε να έρθει. Ας ελπίσουμε του χρόνου να οργανωθεί καλύτερα αυτό το φεστιβάλ. Απλώς οι καιροί απαιτούν ενεργοποίηση των πολιτών και της τοπικής κοινωνίας και αυτό θεωρώ πως πρέπει να είναι ο σκοπός κάθε δημοτικής αρχής. Δεν έχω ξαναπαίξει στην περιοχή της Ροδόπης, ωστόσο έχω παίξει σε μέρη του νομού Έβρου.

«Η συναδέλφωση των λαών μας, ο λόγος ίσως για να συνεργαστούμε με τον Ορχάν Οσμάν»

ΠτΘ: Πώς ξεκίνησε η συνεργασία σου με τον Ορχάν Οσμάν; Θεωρείς ότι η τέχνη, που υπηρετείτε, μπορεί να «ακουμπήσει» το ίδιο και τους δυο λαούς; Σε ποιο βαθμό θεωρείς ότι μπορεί η μουσική να αποτελέσει πράγματι γέφυρα συνεννόησης και συναδέλφωσης των λαών;
Α.Κ.: Πάντα η μουσική ήταν μια άτυπη γλώσσα ανθρωπιάς και καλοσύνης, πόσο μάλλον για αυτούς τους δυο λαούς, που είναι πονεμένοι όπως και σχεδόν όλα τα Βαλκάνια. Και με τον Ορχάν μάλλον αυτό ήταν, που μας έκανε να συνεργαστούμε. Εγώ είχα δει κάποιες εκπομπές του στην τηλεόραση μέσω φίλων, που μου έφεραν να ακούσω ένα μπουζουξή διαφορετικό από τους άλλους, και απ ό,τι μου είπε και ο Ορχάν κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τον ίδιο. Με άκουσε μέσω βίντεο-διαδικτύου και εκείνος. Συμπεραίνετε λοιπόν ότι έτσι κι αλλιώς θα γνωριζόμασταν. Οφείλω να μην παραλείψω να αναφέρω και τον Σταύρο Παζαρέντζη (κλαρίνο), που ήταν η αιτία να γίνει αυτό το όνειρό μου πραγματικότητα.

«Σε περίοδο οικονομικής κρίση ή πολέμου η τέχνη χτυπιέται αλύπητα, κατά την προσωπική μου αίσθηση μεθοδευμένα»

ΠτΘ: Στη δύσκολη εποχή, που διανύουμε σήμερα, πιστεύεις ότι υπάρχουν τα «περιθώρια» για να στραφεί ο κόσμος προς τη μουσική, και δη την καλή παραδοσιακή μουσική, ή αντίθετα ότι η κρίση, σε οικονομικό, κοινωνικό και σε άλλα επίπεδα, επιφέρουν συνειδητή ή ασυναίσθητη αποστασιοποίησή του από τη μουσική και γενικότερα από την τέχνη;
Α.Κ.: Εκείνο, που πάντα χτυπιέται και μάλιστα αλύπητα σε μια περίοδο οικονομικής κρίση ή πολέμου είναι η τέχνη. Έχω την αίσθηση πως γίνεται μεθοδευμένα και με σχέδιο, όμως από την άλλη βλέπω και ανθρώπους, που αφυπνίζονται και ακούν, διαβάζουν και σκέφτονται. Αυτό είναι κάτι με το οποίο παρηγοριέμαι.

ΠτΘ: Σε προσωπικό επίπεδο, έχεις κατορθώσει να γίνεις διάσημη, μέσα από ένα είδος μουσικής, που δε θεωρείται ως το πλέον πρόσφορο για να αναδείξει τους καλλιτέχνες στο ευρύ κοινό. Υπάρχει κάποιο μυστικό αυτής της επιτυχίας; Υπάρχουν σκέψεις να κάνεις στροφή στο μουσικό σου ρεπερτόριο και αν ναι προς ποια κατεύθυνση;
Α.Κ.: Σας ευχαριστώ πολύ όμως δεν αισθάνομαι ακριβώς έτσι. Ονειρεύομαι να παίζω μουσική και να γίνομαι όσο μπορώ καλύτερη και ως άνθρωπος και ως μουσικός. Δεν υπάρχει μυστικό επιτυχίας, ίσως το να είσαι εσύ! Επίσης δεν θεωρώ πως κάτι μου λείπει μουσικά-ίσως κάποιες παραπάνω πρόβες (γέλιο) και έτσι δεν μπορώ να σκεφτώ να αλλάξω το ρεπερτόριό μου.

«Καλό είναι να ακούγεται η παραδοσιακή μουσική και με σύγχρονη μορφή»

ΠτΘ: Υπάρχει μια τάση τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες να καταπιάνονται με το παραδοσιακό τραγούδι, κάνοντας διασκευές σε γνωστά και δημοφιλή κομμάτια. Ποια είναι η άποψή σας για αυτό το φαινόμενο;
Α.Κ.: Όμορφο είναι και νομίζω πως κάνει καλό να ακούγεται αυτή η παραδοσιακή μουσική, όχι ως απαραίτητα παλιά αλλά και με σύγχρονη μορφή.

ΠτΘ: Στα νέα παιδιά σήμερα, κατά πόσον διαβλέπεις να ενδιαφέρονται για την παράδοση γενικότερα, αλλά και ειδικότερα για την παραδοσιακή μουσική; Ποιο είναι το μήνυμά σου για ένα νέο, που θα ήθελε να ακολουθήσει ένα δρόμο παρόμοιο με το δικό σου στη μουσική; Ποια τα εφόδια, που πρέπει να φέρει, και ποιες οι αρχές με τις οποίες πρέπει να δουλέψει;
Α.Κ.: Δε θεωρώ πως μου ταιριάζει να δίνω συμβουλές. Απλώς να έχεις αγάπη και υπομονή για αυτό που κάνεις, οτιδήποτε κι αν είναι αυτό.*

Η Αρετή

Ξεκίνησε μαθήματα σαντουριού κοντά στον αξέχαστο δάσκαλό της, Αριστείδη Μόσχο στα 6 της χρόνια, ενώ στα 9 της χρόνια άρχισε μαθήματα πιάνου θεωρίας στο ωδείο Αθηνών. Το 2002, όταν ο Γιώργος Νταλάρας ανακάλυψε το ταλέντο της την κάλεσε να συμμετάσχει στο πρόγραμμα του Ζυγού στην Πλάκα δίπλα του, με τους Γεράσιμο Ανδρεάτο και την Μελίνα Ασλανίδου. Συμμετείχε στο δίσκο «Από καρδιάς», σε ζωντανή ηχογράφηση από τον Ζυγό, συνεργάστηκε με την «Εστουδιαντίνα», ενώ έχει συμμετάσχει στην θεατρική παράσταση του Γιώργου Κιμούλη «Οιδίπους τύρρανος» με τη Νόνικα Γαληνέα και κορυφαίο του χορού τον Γιώργο Ντάλαρα. Έπαιξε επίσης στο πατριαρχείο Αλεξανδρείας με τον Γ. Παπαεμανουήλ για τα εγκαίνια της Πατριαρχικής βιβλιοθήκης, ενώ το 2009 κυκλοφόρησε το πρώτο της ολοκληρωμένο δίσκο με τίτλο «Με τη φωνή της Αρετής». Το Δεκέμβριο του 2010 κυκλοφόρησε ο δεύτερος προσωπικός της δίσκος με τίτλο «Καλή σου τύχη», ο οποίος, όπως σημείωσε, μιλώντας στον «ΠτΘ», έκανε πραγματικότητα ένα μεράκι της, να ακούσει πώς μπορεί να γράφουν μουσική οι μουσικοί που παίζουν μπουζούκι, καθώς πιστεύει ότι ο μουσικός τρόπος σκέψης αλλάζει σύμφωνα με το όργανο που παίζεις». Αν και για το φεστιβάλ Μαρώνειας-Σαπών δήλωσε δυσαρεστημένη ως προς τη διοργάνωση, ωστόσο είχε να πει τα καλύτερα για την πρώτη της συνεργασία με τον Ορχάν Οσμάν και υπογράμμισε το ρόλο της μουσικής, ως άτυπη γλώσσα καλοσύνης και ανθρωπιάς, ιδιαίτερα για τους δυο λαούς της Ελλάδας και της Τουρκίας, όσο και ευρύτερα για τους λαούς των Βαλκανίων.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.