Ορχαν Οσμαν, μουσικος απο τον Ισαλο, Ειμαι πολυ περηφανος, που ειμαι απο τη Θρακη και που εκανα συναυλια εδω

Ο Ορχάν Οσμάν γεννήθηκε στην Γερμανία το 1976, ενώ η καταγωγή του είναι από τον Ίσαλο νομού Ροδόπης. Έχοντας αποκτήσει τα πρώτα του ερεθίσματα και πραγματοποιώντας τα πρώτα βήματα του στο χώρο της μουσικής στη χώρα μας, ακολούθησε μια λαμπρή καριέρα στην Τουρκία, αλλά και στο εξωτερικό, με σημαντικές συνεργασίες σε διεθνές επίπεδο. Με το μπουζούκι του επίσης συνθέτει και ντύνει μουσικά κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ το 2008 ήταν ο παρουσιαστής του τηλεοπτικού προγράμματος του TV8, «Keyfekeder». Ξεκίνησε, μάλιστα, το μουσικό του ταξίδι διαμέσου της τζαζ, συνεργαζόμενος με γνωστά ονόματα του χώρου όπως τον Οράσιο Χερνάντεζ και τον Ντέιβ Βεκλ, ενώ πλέον ετοιμάζεται για μια μεγάλη στιγμή στην καριέρα του, την υποψηφιότητά του σε δυο κατηγορίες στα γνωστά μουσικά βραβεία Grammy. Πρόκειται για το νέο του άλμπουμ με τίτλο «Turkophony», που περιέχει έθνικ τζαζ και συνεργάζεται με τους καλύτερους τζαζίστες του κόσμου. Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 20 Αυγούστου, ενώ στα τέλη του μήνα θα ορισθεί η ημερομηνία, κατά την οποία θα διαγωνιστεί για το βραβείο. Μιλώντας στον «ΠτΘ», θα υποστηρίξει ότι «δεν είμαι και δεν το παίζω βιρτουόζος, αλλά είμαι ένας άνθρωπος που μιλάει με το μπουζούκι». Ως μυστικό της επιτυχίας του εκτιμά ότι είναι το προνόμιο «να σκέφτεται πιο γρήγορα από το κοινό», ώστε να διαβλέπει τις ανάγκες του και αυτό στη συνέχεια να τον παρακολουθεί, και υπόσχεται, μάλιστα, ότι «είναι ακόμα η αρχή για αυτό που κάνω, αλλά-πρώτα ο θεός να μας δώσει υγεία-έχω ακόμα να κάνω πολλά».

«Άκουσα τον ήχο του μπουζουκιού και μου έκλεψε την καρδιά, ίσως γιατί πρόκειται για πολύ παραπονιάρικο όργανο»

ΠτΘ: Ποιο ήταν το ερέθισμα σας για να ξεκινήσετε την ενασχόλησή σας με τη μουσική; Γιατί με το μπουζούκι και γιατί με το συγκεκριμένο είδος μουσικής;
Ο.Ο.: Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μουσική σε ηλικία 12-13 χρόνων, όταν ήμουν στον Ίσαλο. Μέχρι τότε δεν είχα ασχοληθεί καθόλου. Αυτό το μεράκι μου βγήκε πολύ ξαφνικά. Δεν το είχα δηλαδή από μικρός, ώστε να εξελιχτεί σιγά-σιγά. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Άκουσα τον ήχο του μπουζουκιού και μου έκλεψε την καρδιά. Με την πρώτη νότα, που άκουσα, δε μπορούσα να κοιμηθώ όλο το βράδυ. Μπήκε στο μυαλό μου και μέχρι το πρωί αυτό γύριζε. Μακάρι να είχα κι εγώ ένα τέτοιο μπουζούκι να παίζω, έλεγα. Δεν ξέρω γιατί διάλεξα αυτό το όργανο. Ίσως γιατί πρόκειται για πολύ παραπονιάρικο όργανο.
Αρχικά παρακολουθούσα τους μουσικούς, πώς πήγαιναν τα δάχτυλα, ποιες κινήσεις έκαναν… Το πρώτο μου μουσικό όργανο το είχα φτιάξει μόνος μου, με ένα ελατηριάκι, τέσσερις πρόκες και δυο σύρματα. Από αυτό είχα μάθει να παίζω. Είχα φτιάξει αυτό το οργανάκι, άνοιγα το ραδιόφωνο και άκουγα Χάρι Αλεξίου και Γιώργο Νταλάρα. Από αυτούς ξεκίνησα. Παράλληλα άκουγα και την ανατολίτικη μουσική και τούρκικα τραγούδια. Αυτό συνέβαινε όλη την ημέρα. Άκουγα τραγούδια και προσπαθούσα να τα παίζω. Μετά από 6 μήνες, όταν πήρα για πρώτη φορά κιθάρα, άρχισα να παίζω σαν μπουζούκι. Αλλά από την πρώτη μέρα, που την πήρα στα χέρια μου άρχιζα να παίζω κανονικά. Το είδαν οι γονείς μου ότι είχα μεγάλη αγάπη για τη μουσική και μου αγόρασαν ένα μπουζούκι.
Η πορεία προς την καταξίωση, από τον Ίσαλο στην Ευρώπη
και στην Αμερική

ΠτΘ: Πώς ακολούθησε στη συνέχεια αυτή η λαμπρή πορεία σας στο χώρο; Πώς ένα παιδί από τον Ίσαλο κατάφερε να καταξιωθεί διεθνώς;
Ο.Ο.: Μετακομίζοντας στην Αθήνα για επαγγελματικούς λόγους του πατέρα μου, δούλευα ως σερβιτόρος σε μαγαζιά. Εκεί, που δούλευα, υπήρχε και live μουσική. Θυμάμαι ήταν ένας μπουζουξής ονόματι Μπάμπης, ο οποίος μια φορά δεν ήρθε, ένα Σάββατο ήταν, γιατί αρρώστησε. Αλλά το μαγαζί ήταν γεμάτο. Λέω στο αφεντικό «να περάσω εγώ να παίξω;». «Από πού ξέρεις εσύ να παίζεις μπουζούκι;», με ρώτησε. Του λέω, «ξέρω να παίζω», αλλά δε με πίστευε. Τον παρακάλεσα και στο τέλος δέχτηκε. Έπαιξα λοιπόν και από τότε και μετά έμεινα. Αργότερα ο Μπάμπης μου είπε «καλά που ήρθες, γιατί εγώ γέρασα και δε μπορώ να συνεχίσω να παίζω» και μου έδωσε τη θέση του. Μετά από εκεί δούλεψα στην Πλάκα και σιγά-σιγά έκανα γνωριμίες με άλλους μουσικούς. Μάθαινα πολύ γρήγορα, γιατί το είχα με πολύ μεράκι, αλλά και μελετούσα συνέχεια. Ακολούθησε μια πολύ δύσκολη εποχή, όπου έβγαλα δύσκολα προγράμματα στην Αθήνα, μελετώντας γύρω στις 15 ώρες καθημερινά. Μετά από καιρό αποφάσισα να πάω στη Βουλγαρία, όπου έμαθα τη βαλκανική μουσική. Ό,τι έκανε το ακορντεόν προσπαθούσα να κάνω κι εγώ με το μπουζούκι. Είχα την τύχη να δουλέψω με πολύ καλούς μουσικούς και εκεί προχώρησα πέντε σκαλιά παραπάνω. Στη συνέχεια αποφάσισα να πάω στην Τουρκία, όπου εκεί υπήρχε άλλος ήχος, ανατολίτικος. Άμα κοιτάξουμε την ιστορία του μπουζουκιού ταιριάζει με το ανατολίτικο στυλ. Εγώ είχα το βαλκανικό τον ήχο, αλλά και το κλασικό το ελληνικό το ρεμπέτικο ύφος, αφού άκουγα συνέχεια Μητσάκη, Τσιτσάνη και αργότερα Ζαμπέτα και Χιώτη. Είχα λοιπόν πείρα και ήξερα το κάθε στυλ. Στην Τουρκία, έμαθα και το ανατολίτικο ύφος. Αφού με γνώρισε ο κόσμος εκεί, ακολούθησαν καλές συνεργασίες, ενώ μετά δούλεψα και σε χώρες του εξωτερικού.

«Πάθος, αγάπη, σεβασμός και δουλειά για να πετύχεις»

ΠτΘ: Ποια πιστεύετε ότι είναι τα εφόδια, που πρέπει να έχει κανείς, για να πετύχει στο χώρο της μουσικής;
Ο.Ο.: Είναι αφενός το πάθος και η αγάπη για αυτό που κάνεις, αλλά μεγάλο ρόλο έχει και ο σεβασμός. Δηλαδή να σέβεσαι τον εαυτό σου και να σέβεσαι και τη δουλειά σου. Και βέβαια, μπορεί ο θεός να μας δίνει ένα χάρισμα, ένα ταλέντο, αλλά αυτό πρέπει όσο γίνεται να το εξελίξουμε. Άμα δεν το δουλέψεις, μπορεί να έχεις χρυσό, αλλά δε μπορείς να καταφέρεις. Από εκεί και πέρα, η ενασχόληση με τη μουσική δεν είναι κάτι εύκολο. Απαιτεί υπομονή και μελέτη και ποτέ κανείς να μην μπει σε λογική ανταγωνισμού σε αυτό, που κάνει.

«Οι λαοί έχουν άλλη κουλτούρα, αλλά οι νότες είναι ίδιες»

ΠτΘ: Σε μια τούρκικη εφημερίδα χαρακτηρίζεστε ως ένας συνθέτης «γεμάτος με πάθος, όχι μόνο για τη μουσική, αλλά για το ταξίδι». Τι έχετε αποκομίσει από αυτό το ταξίδι σας;
Ο.Ο.: Όλος ο κόσμος έχει ανάγκη από αγάπη και ειρήνη και να γνωρίσει άλλες κουλτούρες. Προσπαθώ να ενώσω όλους τους λαούς. Οι λαοί έχουν άλλη κουλτούρα, αλλά οι νότες είναι ίδιες. Όταν κάθομαι να φάω, θα ήθελα για παράδειγμα κινεζικό με τούρκικα ντολμαδάκια και δίπλα να έχει το τζατζίκι το ελληνικό. Μου αρέσει να έχω ποικιλία στη ζωή μου. Όταν έχω μια θέα από το κοινό, που έρχεται να δει τις συναυλίες μου, αυτούς δεν τους ξεχωρίζω σε Τούρκους, Έλληνες ή άλλους. Μπορεί να υπάρχουν Αρμένιοι, Εβραίοι, Κούρδοι ή Πόντιοι. Προσπαθώ να μείνουν ευχαριστημένοι όλοι.

Πρόταση για δισκογραφική συνεργασία με την Αρετή Κετιμέ

ΠτΘ: Ένας προορισμός σας ήταν και η περιοχή μας, σε μια συνεργασία με την Αρετή Κετιμέ; Έχετε σκοπό να συνεργαστείτε και στο μέλλον, σε ανάλογες εμφανίσεις και στην Τουρκία;
Ο.Ο.: Είμαι πολύ ευχαριστημένος, που ήρθαμε και παίξαμε εδώ. Ευχαριστούμε και το δήμαρχο, τον κ. Ιωαννάκη και τους υπόλοιπους διοργανωτές. Είμαι πολύ περήφανος, που είμαι από τη Θράκη και που έκανα συναυλία εδώ. Θα πάμε και στην Τουρκία σύντομα, αλλά έκανα μια πρόταση να κάνουμε ένα CD με την Αρετή. Έχει μια πολύ ζεστή φωνή και έχει το μεσολογγίτικο στυλ, κάτι που με ενδιαφέρει πάρα πολύ. Ταιριάξαμε πιστεύω, από όσα κατάλαβα από τις αντιδράσεις του κόσμου. Ήταν η πρώτη φορά, που συνεργαστήκαμε, αλλά ο ένας ήξερε παρά πολλά για τον άλλο και, όταν ανεβήκαμε στην πίστα, ήταν σα να γνωριζόμαστε χρόνια.

«Πρέπει να εμπιστεύεσαι αυτόν με τον οποίο βρίσκεσαι δίπλα σου»

ΠτΘ: Στόχος σας είναι να γεφυρώσετε τους λαούς μέσω της μουσικής και να τους φέρετε πιο κοντά. Θεωρείτε ότι μπορεί η πολυπολιτισμικότητα μιας κοινωνίας να γίνει πράξη;
Ο.Ο.: Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν μαζί, αλλά οι άνθρωποι από όλους τους λαούς κάνουν ένα λάθος. Πρέπει να εμπιστεύεσαι αυτόν με τον οποίο βρίσκεσαι δίπλα σου. Πρέπει να έχουμε όλοι σεβασμό και εμπιστοσύνη. Κανένας λαός δεν είναι καλύτερος από τον άλλο. Δεν υπάρχει άλλωστε ο καλύτερος λαός. Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικές τους ιδέες, δικές τους κουλτούρες. Μπορεί να σμίγουν ή να μη σμίγουν, να ταιριάζουν ή να μην ταιριάζουν, αλλά πρέπει να έχουν σεβασμό ο ένας στον άλλο.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.