«Να γινω η θαλασσα»: Κυκλοφορησε ο εκτος δισκος του Νικου Γεωργακη

Συνεχίζονται τα σπουδαία δείγματα γραφής που από το 1989 και τον «Σείριο» του Μάνου Χατζιδάκι ξεκίνησε να δίνει ο Νίκος Γεωργάκης, με την πρόσφατη κυκλοφορία του έκτου προσωπικού δίσκου του.

Το album «Να γίνω η θάλασσα» που κυκλοφόρησε από την MBI έχει όλα τα χρώματα και τα αρώματα που χαρακτηρίζουν τον αθόρυβο, σεμνό μα σταθερό σε ό,τι επέλεξε να υπηρετεί μουσικό. Άλλοτε σε πιο λαϊκά και παραδοσιακά μονοπάτια και άλλοτε πλέοντας στο κελάρυσμα της μπαλάντας ή σε ρυθμικές φόρμες, ο Νίκος Γεωργάκης υπογράφει –όπως πάντα- τη μουσική και την ενορχήστρωση, ενώ πάντα συμμετέχει στην ερμηνεία των τραγουδιών του. Ό,τι χαρακτηρίζει τον ευαίσθητο δημιουργό είναι εδώ: το ύφος, η χαρακτηριστική ερμηνεία, η αδιόρατη μελαγχολία, οι αυθόρμητες μα και προσεγμένες πινελιές των ηχοχρωμάτων, η εσωτερικότητα που καταφέρνει να φτάσει ως τον ακροατή και να του μεταδώσει ένα γλυκό συναίσθημα…

Όπως συνηθίζει ο δημιουργός, οι ηχογραφήσεις (13 τραγούδια και ένα οργανικό) έγιναν «ζωντανά» στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη. Ούτε από αυτό τον δίσκο λείπουν τα χιουμοριστικά («Φέρτε μου τον υπουργό», «Πλοήγηση στο διαδίκτυο»), τα «βαριά» («Χωρίς», «Δεν άνοιξα καρδιά») ή τα «τοπικά» τραγούδια («Θεσσαλονίκη», «Βόλτα στο Θερμαϊκό») που χαρακτηρίζουν τον Νίκο Γεωργάκη. Το cd συμπληρώνεται από βίντεο επτά λεπτών (για ηλεκτρονικό υπολογιστή) με στιγμιότυπα και απρόοπτα από τις ηχογραφήσεις. Μαζί του φίλοι από τα παλιά, αλλά και νεότεροι: ο Κυριάκος Γκουβέντας (βιολί), ο Τάσος Μισυρλής (τσέλο), η Κική Καρυπίδου (φλάουτο), ο Φίλιππος Σαμουηλίδης (μπουζούκι και μαντολίνο), ο Γιάννης Πολυμενέρης (κοντραμπάσο), ο Γιώργος Κατιάκος (κρουστά), η Φερωνίκη Σουρούβαλη (πιάνο), ο στιχουργός Γιάννης Περδίκης και ο ηχολήπτης όλων των δίσκων Χρήστος Μέγας. Τους στίχους δύο τραγουδιών έγραψαν αυτή τη φορά οι Αναστασία Περδίκη και Λίζα Πετρίδου. Στην ερμηνεία των τραγουδιών συμμετέχει ο… παλιόφιλος Απόστολος Δεληγεώργης αλλά και οι Μανώλης Πορφυράκης και Ειρήνη Σγουρίδου, γνωστοί στις μουσικές σκηνές της Θεσσαλονίκης (η δεύτερη και από τη συνεργασία της με τον Σταύρο Ζιώγα).

Ο Νίκος Γεωργάκης πρωτοεμφανίστηκε ως συνθέτης και ερμηνευτής το 1989, στον δίσκο «Βραδινή αναρρίχηση» που κυκλοφόρησε από τον «Σείριο» του Μάνου Χατζιδάκι. Ακολούθησαν οι δίσκοι «Η δύση κι η αυγή έχουν το ίδιο χρώμα» (1995), «Παράδοξη νύχτα» (1998), «Ταξίδι από ένα δωμάτιο» (2002) και «Ανάσα καλοκαιριού» (2007). Το 1991 συμμετείχε στις «Βραδιές ονείρου – Θεσσαλονικείς συνθέτες» και το 1992 αντιπροσώπευσε τη Θεσσαλονίκη στη Biennale νέων καλλιτεχνών της Μεσογείου που έγινε στη Valencia της Ισπανίας.

«Καλή εντύπωση ως προς την αποδοχή του δίσκου»

Λιγομίλητος και ιδιαίτερα σεμνός, με μια σπάνια ευγένεια ακόμη και μεταξύ φίλων, ο Νίκος Γεωργάκης γράφει αθόρυβα τη δική του πορεία στον χώρο του ποιοτικού τραγουδιού. Και ίσως να είναι πράγματι άτυχοι όσοι δεν γνώρισαν τη δουλειά του…

«Δεν υπήρχε αφορμή, ο δίσκος ήρθε μέσα στους ρυθμούς μου, έτσι όπως γράφω συχνά» λέει σε πρόσφατη συνομιλία μας. «Οι ρυθμοί μου είναι σταθεροί και δεν αλλοιώνονται, έτσι ολοκληρώθηκε μέσα σε τέσσερα χρόνια ένας ικανοποιητικός κύκλος τραγουδιών, τα ενορχήστρωσα, τα ολοκλήρωσα και αποφάσισα να κυκλοφορήσουν». Όσο για τους συνεργάτες του, με τους οποίους αποτελεί πλέον μια μόνιμη μουσική συντροφιά, ο μουσικός λέει: «Η Ειρήνη Σγουρίδου και ο Μανώλης Πορφυράκης είναι καινούργιοι συνεργάτες και… ελπίζω και μελλοντικοί, ενώ οι υπόλοιποι είναι γνωστοί από προηγούμενους δίσκους. Υπάρχουν τρεις που είναι σταθερά μαζί μου από την αρχή και τον πρώτο δίσκο (1989): ο μουσικός Κυριάκος Γκουβέντας, ο στιχουργός Γιάννης Περδίκης και ο ηχολήπτης Χρήστος Μέγας».

Παρουσιάσεις του δίσκου έγιναν ήδη τον Μάρτιο στην Αθήνα («Μπαράκι του Βασίλη») και τον Απρίλιο στη Θεσσαλονίκη (στη θρυλική «Μυροβόλο»). Η κυκλοφορία συνοδεύτηκε από καλά σχόλια μουσικών παραγωγών και κοινού, φέρνοντας άλλη μια επιβεβαίωση σε όσους γνωρίζουν τον Νίκο Γεωργάκη και μια ευχάριστη έκπληξη σε νέους ακροατές: «Γενικά άρεσε ο δίσκος και άκουσα καλά λόγια σε ραδιόφωνα από μουσικούς παραγωγούς. Δεν γνωρίζω ακόμα στοιχεία για την κυκλοφορία του δίσκου, αλλά ως προς την αποδοχή του μού έχει έρθει μια καλή εντύπωση» λέει.

«Υπάρχει μεγάλη κρίση και το κακό είναι ότι δυστυχώς δεν φαίνεται να τελειώνει»

Μοιραία οι συζητήσεις μας με ανθρώπους του τραγουδιού περνούν και από τα μονοπάτια της δισκογραφίας που γίνονται όλο και πιο δύσβατα, με τον συνομιλητή μας να σχολιάζει: «Το πράγμα με τη δισκογραφία και την προσφορά της μουσικής πάει ν’ αλλάξει μορφή. Γίνεται πια ηλεκτρονικά, κάτι που έκανε και μένα να ρίξω μια ματιά εκεί για να μην είμαι εκτός… Από την άλλη πιστεύω στον κλασικό τρόπο, να έχει κάποιος τον δίσκο, με έντυπο, φωτογραφίες και στίχους, να τον κρατάει στα χέρια του. Και γι’ αυτό τον λόγο επεδίωξα να κυκλοφορήσω ακόμα ένα δίσκο και μάλιστα είδα ότι η εταιρία τον εξέδωσε εύκολα, κάτι που δεν το περίμενα για να πω την αλήθεια… Έφτασα να νομίζω ότι θα κάνω μόνος την παραγωγή και τη χρηματοδότηση του δίσκου, αλλά τελικά βρέθηκε η εταιρία -που είναι και η μεγαλύτερη αυτή τη στιγμή στη χώρα- που έκανε την έκδοση και με απάλλαξε από τη διαδικασία μετά την ηχογράφηση. Αυτή πάντα την κάνω στο σπίτι και είναι δική μου παραγωγή. Βέβαια, στα υπόλοιπα πρότεινα πράγματα πάλι, δεν τα βρήκαν από μόνοι τους οι άνθρωποι… Φωτογραφίες, στίχους, υλικό».

Κλείσαμε τη συζήτησή μας περνώντας από τα ακόμη πιο δύσβατα μονοπάτια της κρίσης που ταλανίζει τον χώρο και όλη τη χώρα, κάνοντας αυτή την παράξενη εποχή ακόμη πιο «στεγνή» και άγονη. «Υπάρχει μεγάλη κρίση και το κακό είναι ότι δυστυχώς δεν φαίνεται να τελειώνει…» λέει ο Νίκος Γεωργάκης. «Αυτή η κρίση αντικατοπτρίζεται και στη μουσική, ωστόσο αυτό είναι σχετικό. Μπορεί η κίνηση να δείχνει πεσμένη στα μαγαζιά, αλλά θέλω να πιστεύω ότι η τέχνη δεν θα χάσει τους ανθρώπους που την ακολουθούν. Υπάρχουν εκείνοι που κυνηγάνε να δουν καλές παραστάσεις που προέρχονται από την Ελλάδα ή το εξωτερικό, καθώς η τέχνη ήταν πάντα και μια διαφυγή, κάτι που εκτός άλλων μάς ξεκούραζε και μας έβγαζε από την καθημερινότητα και από τα προβλήματα. Αυτά τα προβλήματα δεν πρέπει να μας ρουφήξουν και μέσα από τη μουσική μπορούμε πάντα να βρίσκουμε μια διέξοδο. Δεν μπορούμε να την κάνουμε πέρα μέσα σ’ αυτή την κατάσταση, αντίθετα πρέπει να την αναζητήσουμε ακόμα πιο πολύ».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.