Παγκοσμια Ημερα Ποιησης
Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης η χθεσινή 21η του Μάρτη που καθιερώθηκε να συμπίπτει με την εαρινή ισημερία. Και βέβαια δεν είναι τυχαίο. Μια τόσο ποιητική στιγμή του χρόνου να συναντά μια τόσο ποιητική μέρα, γιατί στις δύσκολες εποχές που περνά ο τόπος η ποίηση δίνει το κλειδί στον άνθρωπο για να ξεφύγει από την πεζή καθημερινότητα. Να αφήσει την φαντασία του μέσα από τις λέξεις και το λόγο των ποιητών να φτιάξει εικόνες και να ταξιδέψει, στη φύση, στην αγάπη, στις ιδέες, να αφήσει ελεύθερη την φαντασία του. Γιατί ο ποιητής κατορθώνει με καθημερινά λόγια και εκφράσεις να δημιουργεί τη δική του πραγματικότητα και να μας την προσφέρει σαν αίνιγμα που πρέπει να βρούμε τη λύση του. Για να έρθει σε επαφή μαζί μας και να μοιραστεί αυτό που νιώθει, αυτό που ζει, αυτό που πιστεύει μέσα από ένα παιχνίδι.
Τιμώντας την ημέρα της ποίησης ο ΠτΘ δημοσιεύει ποιήματα της Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου, του Αχμέτ Χασάν και της Φισσούν Σούκα, λέξεις αραδιασμένες που μας δίνουν την ευκαιρία να ξεφύγουμε σαν μια μαγική εικόνα που μας προκαλεί να την κοιτάξουμε προσεκτικά για να ανακαλύψουμε τα μυστικά της, ιδιαίτερα σήμερα που η ζωή μας είναι γεμάτη μοναξιά και εμπόδια που μας απομονώνουν…
«ΑΝ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΔΙΝΕΣ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ, ΚΥΡΙΕ»
Τι θα γινόμουνα Κύριε,
αν δεν μου έδινες την ποίηση;;!…
Πώς θα’ ταν δικά μου, όλα αυτά τα βουνά,
οι πεδιάδες με τα πράσινα χορτάρια, οι χέρσες γαίες!…
Πώς θα κυλούσαν μέσα μου κυλαριστά τα ποτάμια
κι όλοι αυτοί οι κάμποι με τα σταχολούλουδά τους
πώς θα’ χαν γίνει δικοί μου;!!!
Πώς θα’ ταν δικές μου, οι πέντε θάλασσες
οι ήπειροι, όλες οι κραταιές πατρίδες…
Πώς θα χωρούσαν μες την καρδιά μου,
όλοι οι άνεμοι, ο σιρόκος, ο πουνέντες, ο γαρμπής, ο μαΐστρος;
Τι θα γινόμουνα Κύριε,
αν δεν μου είχες χαρίσει την ποίηση;!!!
Πώς θα είχα συγχωρήσει τα ασυγχώρητα;
Πώς θα είχα χωρέσει τα αχώρητα;
Πώς θα άντεχα τέτοια Ζωή;
Πού θα έκρυβα τόση Μοναξιά;
Αν δεν μου έδινες, την ευλογία των στροφών;
Αν δεν μου έδινες, τα σκαλιά των στίχων;
Αν δεν μου είχες δωρίσει την ποίηση, Κύριε,
Πώς θα’ χα τέτοια παρέα;
Τόσες φωνές μέσα μου να μου μιλούν, τέτοια συντροφιά;
Πώς απ’ το ξερό κλαδί μου, θ’ άνθιζα;
Τόσα παιδιά δικά μου γεννήματα, πώς θα τα γένναγα;
Αν δεν μου είχες δώσει την ποίηση Κύριε,
-το κοίτασμα, την φλέβα του Χρυσού στην ποδιά μου-
Πώς θα’ ταν φίλες μου, η Τερψιχόρη, η Κλειώ, η Σαπφώ;
Πώς θα’ χα δει την Αφροδίτη να γεννιέται πάνω στον αφρό;
Πώς θα’ χα πάρει απ’ τις Αμαζόνες, την ρώμη, την άλκη, την ορμή;
Πώς θα’ χα στα χέρια μου, την χαμένη ροζ κορδέλα της Περσεφόνης.
Αν δεν μου είχες δώσει την ποίηση Κύριε,
την περισσή ματιά σου, πάνω στο φτασμένο μου,
τον φωτισμό του νου μου, δια της χειροθεσίας Σου
το φύσημα της ανάσας Σου, επί της κεφαλής μου
την πλεονάζουσα Αγάπη Σου;;;
Πώς θα είχα αξιωθεί, να γίνω μέτοχος,
της κοσμογονίας Σου, της Καλλιτεχνίας και της Πλαστουργίας Σου;
Πώς θα’ χα αντέξει, τέτοια Ζωή;
ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΘΑΣΟΣ
ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ, ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ!!!
Η ποίηση,
Δεν είναι εκεί που πρέπει,
Γιατί,
Κυριαρχεί το χρήμα,
Ενώ,
Το πνεύμα υστερεί.
Σήμερα,
Μας εγκατέλειψαν,
Η αγάπη
Και η στοργή.
Τα πάντα,
Στο παζάρι.
Σχιζοφρενική,
Η κατάσταση.
Χασάν Αχμέτ, Ιατρός
[email protected]
ΠΑΡΑΠΟΝΟ
Δεν χωνεύω,
Αυτές τις αδικίες.
Σε παίζουν,
Σαν έρμαιο,
Στα χέρια,
Στις παλάμες,
Μια από εδώ,
Μια από εκεί.
Η εντιμότητα,
Σε αυτό τον κόσμο,
Αν είναι αδίκημα,
Είμαι ένοχος.
Ούτε η τέχνη,
Ούτε ανθρωπιά,
Πολιόρκησε τον τόπο,
Η αναισθησία.
Τα πάντα,
Με το ζόρι.
Είμαι απελπισμένη,
Από το μέλλον.
Ζωγράφος- Ποιήτρια Φισούν Σούκα
[email protected]
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
