«Ιωαννα Φιλιππιδου, σε μακρα οδο απανδοχευτο»

Ομολογώ ότι δεν γνώριζα τίποτα για την Ιωάννα Φιλιππίδου, όπως πολλοί δεν γνώριζαν και δεν θα μάθαιναν, αν δεν την σύστηναν στο ευρύ κοινό η «Κινηματογραφική Λέσχη Αλεξανδρούπολης» και το «Θρακικό Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού». Με την έκθεση στον «Μύλο του Μασούρα», την έμαθαν οι Αλεξανδρουπολίτες. Εγώ έμαθα για την Ιωάννα Φιλιππίδου από το περιοδικό «Ζω τις γιορτές», μέσα από τις γραμμές του κειμένου της κ. Ελένης Σκάβδη. Θέλοντας να μάθω περισσότερα, επικοινώνησα με την κ. Κούλα Καφετζή, που δούλεψε σκληρά για να γίνει η έκθεση. Για όσους δεν την γνωρίζουν λοιπόν, πρέπει να πω πως η Ιωάννα Φιλιππίδου και οι φίλοι της μας περιμένουν στο «Μύλο του Μασούρα» Λεωφ. Δημοκρατίας 1, Αλεξανδρούπολη…

Κούλα Καφετζή «Είναι αισιόδοξο ότι υπάρχουν άνθρωποι με μεράκι και πάθος, για τον πολιτισμό»

ΠτΘ: Πόσο εύκολο ήταν να συγκεντρώσετε τα γλυπτά, αλλά και τα κείμενα της Ιωάννας Φιλιππίδου; Ήταν συλλογική η προσπάθεια;
Κ.Κ.: Πρέπει να σας πω ότι είναι δύο σύλλογοι που συνεργαστήκανε σε αυτή την προσπάθεια. Ένας παλιός η «Κινηματογραφική Λέσχη Αλεξανδρούπολης» και ένας καινούριος σύλλογος το «Θρακικό Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού», ήταν ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. Θεωρήσαμε καθήκον μας να προσπαθήσουμε να κάνουμε γνωστή στους Θρακιώτες την Αλεξαδρουπολίτισσα καλλιτέχνη. Εμείς ήρθαμε σε επαφή με τους συγγενείς της και συγκεκριμένα με τις αδελφές της, που είχαν κάνει την μεγαλύτερη δουλειά, είχαν μαζέψει γλυπτά της από όλη την Ευρώπη, το φέρανε εδώ στην Αλεξανδρούπολη και το είχαν φυλαγμένο σε αποθήκες. Εμείς πήραμε τα έργα της και δημιουργήσαμε μια έκθεση σε ένα πολύ όμορφο, ιστορικό χώρο για την πόλη μας τον «Μύλο του Μασούρα».

ΠτΘ: Η Ιωάννα Φιλιππίδου, ήταν γλύπτρια, χαράκτρια, έγραφε ποίηση, ποια υπόσταση του έργου της περιλαμβάνετε σε αυτή την έκθεση;
Κ.Κ.: Στην έκθεση φιλοξενούνται, 55 γλυπτά, 20 χαρακτικά, υπάρχουν βέβαια πολύ περισσότερα, αλλά πρέπει να συντηρηθούν, αλλά και φωτογραφικές συνθέσεις, η Ιωάννα είχε έναν μοναδικό τρόπο να σατιρίζει την πραγματικότητα, την επικαιρότητα και να τα κάνει εικόνες, είναι ένα κομμάτι της έκθεσης που έχει πολύ ενδιαφέρον. Υπάρχει επίσης και το λογοτεχνικό της έργο, ένα μέρος του οποίου ανθολογήθηκε και υπάρχει στον αφιερωματικό τόμο, για την καλλιτέχνη, με τίτλο «Σε μακρά οδό απανδόχευτο», όπως είναι και ο τίτλος της έκθεση. Ελπίζουμε στο μέλλον να εκδώσουμε και ένα τόμο με τα ποιήματα της Ιωάννας.

ΠτΘ: Η έκθεση συνεχίζει να λειτουργεί;
Κ.Κ.: Η έκθεση λειτουργεί κάθε απόγευμα εκτός Δευτέρας και Τρίτης, από τις 6-8. Η έκθεση μπορεί να ανοίξει και άλλες ώρες, αλλά μόνο μετά από συνεννόηση και για ομάδες ανθρώπων.

ΠτΘ: Γίνονται και άλλες εκδηλώσεις στα πλαίσια της έκθεσης;
Κ.Κ.: Ναι, βλέποντας το έργο της Ιωάννας, νιώθουμε ότι είναι κοντά μας. Θελήσαμε να της κάνουμε συντροφιά με εκδηλώσεις που πιστεύουμε ότι της ταιριάζουν. Στην πρώτη εκδήλωση ήρθε η κ. Αγνή Στρουμπούλη, μια «παραμυθού» και μας είπε δέκα παραμύθια από την λαϊκή παράδοση. Η επόμενη είναι προγραμματισμένη για τις 29 Ιανουαρίου, θα είναι κοντά μας η Αποστολία Παπαδαμάκη, θρακιώτισσα χορεύτρια και χορογράφος, η οποία εμπνεύστηκε από το έργο της Ιωάννας ένα χορευτικό και θα μας το παρουσιάσει.

ΠτΘ: Είναι πολύ όμορφα και αισιόδοξα αυτά που μας λέτε, γιατί η περιφέρεια πάσχει σε θέματα πολιτισμού…
Κ.Κ.: Έχετε δίκιο σε αυτό, βέβαια στην περιφέρεια πολύ καλή δουλειά κάνουν οι ερασιτεχνικές ομάδες εθελοντών. Είναι άνθρωποι που αγαπούν τον πολιτισμό και θέλουν να το μεταφέρουν, να μεταδώσουν αυτή την αγάπη τους και προς τα έξω.

ΠτΘ: Ο πολιτισμός έγκειται πλέον στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στο μεράκι κάποιον ανθρώπων;
Κ.Κ.: Ναι, είναι αισιόδοξο ότι υπάρχουν άνθρωποι με μεράκι και πάθος, για τον πολιτισμό, ο οποίος μπορεί να μας κάνει και καλύτερους ανθρώπους. Και είναι εντυπωσιακό ότι υπάρχουν πολλοί αποδέκτες αυτής της δουλειάς.

Λίγα λόγια για τη δημιουργό

Η Ιωάννα Φιλιππίδου, 1953–1999, γλύπτρια, χαράκτρια, ποιήτρια, σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, εφαρμογές τέχνης του βιβλίου στο εργαστήριο εφαρμοσμένων της ΑΣΚΤ, μαρμαροτεχνία, γυψοτεχνία και χαλκοχυτική στην Καράρα της Ιταλίας και τεχνική πέτρας και γρανίτη στο Όσλο της Νορβηγίας. Ευαίσθητη και πολύπλευρη δημιουργός με σπάνιο ταλέντο συμμετείχε σε διεθνείς εκθέσεις και εικαστικά συμπόσια στην Αθήνα, την Ιταλία, τη Γερμανία,τη Γαλλία, το Τορόντο, τη Βουλγαρία, τη Νορβηγία και απέσπασε βραβεία και διακρίσεις ενώ άφησε σπουδαία έργα να κοσμούν μεγάλες και μικρές ευρωπαϊκές πόλεις.

Το 1979 εξέδωσε από τις εκδόσεις Εγνατία και την πρωτοπορική σειρά τραμ/λογοτεχνία τη συλλογή Σταυρός δια γραφής, με είκοσι εννιά ποιήματα και δύο δικά της σχέδια, ενώ τον Δεκέμβριο της ίδια χρονιάς κυκλοφόρησε από τον Κέδρο, η συλλογή Πορθμός – Διόδια, με πενήντα ένα ποιήματα.
Το 1992 οικογενειακοί λόγοι την ανάγκασαν να επιστρέψει στη γενέτειρά της συνεχίζοντας ωστόσο να λαμβάνει μέρος και να διακρίνεται σε διεθνείς εκθέσεις.
Το 1995, στην Έκθεση Βιβλίου της Αθήνας, συμμετείχε με την κατασκευή «Βιβλίο Ροκοκό», και το 1997 στην έκθεση γλυπτικής- φωτογραφίας στη στοά του βιβλίου «Διαδρομές από τον Έβρο στην Αθήνα», που έμελλε να είναι και η τελευταία.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.