Ενας Θεσσαλονικιος κεραμιστας εκθετει εργα του στην Ξανθη
Εγκαινιάστηκε προχθές και θα παραμείνει μέχρι τις 7 Οκτωβρίου η έκθεση κεραμικής του Γιώργου Βαβάτση στην αίθουσα τέχνης «Ορφέως 20» στην παλιά πόλη της Ξάνθης.
Η όμορφη γκαλερί των Έρσης Μεϊμαρίδου και Αλέξανδρου Λαζαρίδη, φόρεσε για μια ακόμη φορά τα γιορτινά της και υποδέχτηκε τον Θεσσαλονικιό κεραμίστα και το φιλότεχνο κοινό της Ξάνθης (και όχι μόνο). Ο χώρος γέμισε από τις δημιουργίες του κ. Βαβάτση, ενώ κεντρικό στοιχείο αποτέλεσε «το κουτί», για το οποίο αναγράφεται στο κείμενο που ενημερώνει περί την έκθεση: «Χρηστικής ή διακοσμητικής αξίας, το κουτί είναι η έννοια των έργων που πραγματώνουν την έκθεση. Ως μέσο αποθήκευσης στοιχείων της ζωής, το κουτί συμβολικά παίρνει τον ρόλο του σώματος. Η έκθεση βασίζεται στην πεποίθηση ότι το σώμα λειτουργεί ως δοχείο, ως κουτί, στο οποίο συλλέγονται και αποθηκεύονται εμπειρίες και πληροφορίες, οι οποίες σταδιακά δημιουργούν τη ζωή. Επιχειρείται η δημιουργία χαρακτήρων, μέσω διαφορετικών τεχνοτροπιών σε ένα μωσαϊκό από διαφορετικά δοχεία ίδιας χρήσης».
Ο Γιώργος Βαβάτσης προέρχεται από τη Θεσσαλονίκη όπου είναι και το εργαστήριό του. Σπούδασε την κεραμική σε Σχολή Καλών Τεχνών της Αγγλίας και ασχολείται επαγγελματικά μ’ αυτή 2000. «Εδώ και ένα χρόνο έχω βλέψεις να μείνω σ’ ένα χωριό έξω από τη Βέροια, όπου έκανα ένα εργαστήριο» λέει ο καλλιτέχνης, καταθέτοντας τις σκέψεις του για… αποκέντρωση. Ακόμη και το όνομα του χωριού της Ημαθίας έχει το συμβολισμό του για τον κεραμίστα που σκέφτεται πλέον σοβαρά να εγκαταλείψει «τη Θεσσαλονίκη που έχει αγριέψει»: Ξεχασμένη…
Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις σε γκαλερί της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας και τώρα στην Ξάνθη. Έχει συμμετάσχει και σε πολλές ομαδικές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, καθώς και σε Αγγλία, Ιταλία και -μέσω συμποσίου- στη Σλοβενία. «Επικεντρώνομαι κυρίως στο χρηστικό αντικείμενο, αυτό είναι που με ενδιαφέρει, με ό,τι προεκτάσεις μπορεί να έχει αυτό. Είτε να χρησιμοποιηθεί σαν διακοσμητικό είτε σα γλυπτό για να εκφραστούν πράγματα» λέει, δίνοντας το σκεπτικό της δημιουργίας του.
«Δεν είμαι καθαρά καλλιτέχνης, μου αρέσει και η έννοια του χειροτέχνη»
Η συνομιλία μας έγινε τη βραδιά των εγκαινίων, ανάμεσα σε κόσμο που κατέφθανε, εκατοντάδες κεραμικά, υπέροχους φωτισμούς υπό τους ήχους μιας γλυκιάς jazz μουσικής και ποτήρια με κρασί. Ο κ. Βαβάτσης, παρά την αμηχανία και την αίσθηση της προσμονής του φιλοξενούμενου και ταυτόχρονα οικοδεσπότη, προχώρησε σε μια ενδιαφέρουσα χαρτογράφηση της σχέσης του με το κοινό: «Ο κόσμος ανταποκρίνεται θετικά και βλέπω ανθρώπους που ενδιαφέρονται. Πρόκειται και για μια τέχνη που παρόλο που είναι ίσως από τις παλαιότερες, γνωρίζει πολύ μεγάλη κρίση τα τελευταία χρόνια. Δεν έχει πολύ μεγάλο κοινό και δεν υπάρχει παιδεία, με την έννοια ότι δεν διδάσκεται πουθενά και δεν μπορεί κάποιος να μάθει κεραμική στην Ελλάδα σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Αυτό δημιουργεί ένα χάσμα με ανθρώπους που μεμονωμένα προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο. Έτσι και το κοινό προσπαθεί –καθένας μόνος και μέσα από συζητήσεις και επαφές με καλλιτέχνες- να μάθει όσα μπορεί για την κεραμική. Είναι μια δύσκολη σχέση, παρ’ όλα αυτά βλέπω ανθρώπους που τους ενδιαφέρει και χαίρονται και με το αποτέλεσμα και με την αναζήτησή μας».
Αναφορικά με τη θέση του καλλιτέχνη στο κοινωνικό γίγνεσθαι, αλλά και τη σχέση με την τέχνη του, ο κ. Βαβάτσης σημειώνει: «Κάνω ένα μικρό διαχωρισμό που αποτελεί πολύ προσωπική άποψη: θεωρώ τον εαυτό μου περισσότερο χειροτέχνη, με μια έννοια καλλιτεχνική βέβαια αφού δουλεύει και το μυαλό. Κι αυτό γιατί η έννοια του καλλιτέχνη πλέον, στην εποχή που ζούμε και με τις ταχύτατες εικόνες που βλέπουμε και συλλαμβάνουμε καθημερινά, προσλαμβάνει άλλες διαστάσεις. Είναι πολύ δύσκολο για μας που κάνουμε τέτοιες παραδοσιακές τέχνες, να μπορέσουμε ν’ ανταγωνιστούμε αυτή την πληθώρα εικόνων και να μπορέσουμε να προκαλέσουμε συνειδήσεις. Οπότε η έννοια του καλλιτέχνη είναι να μπορεί να είναι ένα βήμα πιο μπροστά, ν’ αναταράσσει τα νερά και να μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται όσον αφορά αυτά που γίνονται και όχι μόνο αισθητικά». Ο κεραμίστας, τα έργα του οποίου μπορεί να δει κάποιος κάθε απόγευμα μέχρι τις 7 Οκτωβρίου στη γκαλερί «Ορφέως 20», καταλήγει λέγοντας: «Βλέπω τον εαυτό μου πιο πολύ σ’ ένα αισθητικό επίπεδο, μ’ ενδιαφέρει το ωραίο, η ισορροπία, η αρμονία. Που ναι μεν είναι τέχνη, αλλά δεν μπορώ να πω ότι είμαι καθαρά καλλιτέχνης. Μου αρέσει και η έννοια του χειροτέχνη…».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
