Εφυγε απο την ζωη ο σπουδαιος εικαστικος Ραλλης Κοψιδης

Έφυγε από την ζωή, παραμονή δεκαπενταύγουστου, σε ηλικία 81 ετών, ο σπουδαίος Έλληνας καλλιτέχνης, Ράλλης Κοψίδης.
Με καταγωγή από την Αλεξανδρούπολη, ο γεννημένος το 1929 στην περιοχή Κάστρο στην Λήμνο, εικαστικός, συγκαταλέγεται σε έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής ζωγραφικής, ενώ έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις εικονογραφήσεις των εκκλησιών, μεταξύ των οποίων και η εικονογράφηση της εκκλησίας της Μονής του Chevetogne στο Βέλγιο.

Από το 1949 και για τέσσερα χρόνια σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχών στο εργαστήριο του Ανδρέα Γεωργιάδη, σπουδές τις οποίες διακόπτει ύστερα από προτροπή του Γιάννη Μόραλη και μαθητεύει έως το 1959 δίπλα στον Φώτη Κόντογλου.

Η δεκαετία του ’60 αποτελεί σταθμό για τον ίδιο, καθώς με την έως τότε καλλιτεχνική του πορεία και με την εμπειρία της μαθητείας του δίπλα στον Φώτη Κόντογλου, είναι η περίοδος που ξεκινάει τον «πειραματισμό του» για την εξεύρεση μιας νέας εικαστικής μορφολογίας για την εικονογράφηση ορθοδόξων εκκλησιών, που πατάει γερά στη Μεταβυζαντινή και τη Λαϊκή Τέχνη.

Τα έργα του

Η δουλειά του παρουσιάστηκε καθ’ όλη την διάρκεια της καλλιτεχνικής του παρουσίας σε πολλές εκθέσεις, ομαδικές (στην Κολωνία το1976 και στη Γιαουντέ του Καμερούν το 1980, καθώς επίσης και στο Δουβλίνο το 1979 και στις Βρυξέλλες το 1988, οι δύο τελευταίες με διοργανωτή την Εθνική Πινακοθήκη)και μη, ενώ πιο συγκεκριμένα σε ατομικό επίπεδο, παρουσίασε τα έργα του στην Αθήνα στις γκαλερί «Τέχνη» (1958), στην «Ώρα»( 1969, 1973, 1976, 1978), «Θόλος» (1975), «Κρεωνίδη» (1978), «Αργώ» (1982), στην Θεσσαλονίκη στην γκαλερί «Κοχλίας» (1974, 1977), στο Βόλο στην γκαλερί «Τέχνη»(1970), στην Κατερίνη και στο Ηράκλειο Κρήτης στην γκαλερί «Γκαλερί Σταυρακάκη» (1979).

Το 1989 η Εθνική Πινακοθήκη οργάνωσε μεγάλη αναδρομική έκθεση με έργα του, ζωγραφικής και χαρακτικής στην Αθήνα και Αλεξανδρούπολη, ενώ η τελευταία έκθεση των έργων του έγινε το 1992 στον “Αστρολάβο” στον Πειραιά.

Ο συγγραφέας

Ο Ράλλης Κοψίδης, παρόλο που ξεχώρισε για το εικαστικό του ταλέντο, υπήρξε και ιδιαίτερα επιτυχημένος και αξιόλογος συγγραφέας ή καλύτερα πεζογράφος, καθώς έγραψε και εικονογράφησε πολυάριθμες εκδόσεις, μεταξύ των οποίων οι Σταυροί στον Άθωνα( 1963), Εξοχή(1964), το Προσκυνητάρι της Αίγινας(1965), Το Άδυτον-15 ξυλογραφίες για το Άγιο Όρος(1968), Μάνη η Πολύπυργος, (1972), Σπίτια Ελληνικά (1973), Ρακένδυτοι(1976), Κάστρο Ηλιόκαστρο (1980), Τα κουρσούμια και άλλα ιστορήματα (1985), Στα μπάζα του Λαυρίου (1985) και Το Τετράδιο του Γυρισμού (1987).

Ζωγράφος, αγιογράφος, χαράκτης, εικονογράφος, πεζογράφος και αρθρογράφος θα τολμήσω να προσθέσω στους χαρακτηρισμούς που του αποδίδονται καθώς στο συγγραφικό του έργο συγκαταλέγονται πληθώρα άρθρων δημοσιευμένων και μη σε σε περιοδικά και εφημερίδες, ενώ από το 1972 έως το 1974 ασχολήθηκε με την έκδοση του τριμηνιαίου περιοδικού, αφιερωμένο «στους εξ Ελλήνων φιλλέληνες» Κάνιστρο, το οποίο τύπωνε και βιβλιοδετούσε ο ίδιος στο σπίτι του στην Γλυφάδα.

«Όταν πρόκειται για την ζωγραφική, τα λόγια φεύγουν μέσα απ’ τα χέρια μου. Πετούν σαν σιωπηλά πουλιά και χάνονται μακριά» είχε πει σε συνέντευξή του το 1992. «Πέταξε» και ο ίδιος «σαν σιωπηλό πουλί», αφήνοντας όμως πίσω του, ειδικά σε εμάς του Βορειοελλαδίτες, μία πλούσια καλλιτεχνική παρακαταθήκη.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.