Αφιερωμα στο Λαογραφικο και Ιστορικο Μουσειο

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα πενήντα χρόνια λειτουργίας του Μορφωτικού Ομίλου Κομοτηνής πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 1 Μαρτίου στις 7 μ.μ., στην αίθουσα της νομαρχίας Ροδόπης, αφιέρωμα στα κτίρια και τα κειμήλια του λαογραφικού και ιστορικού μουσείου με κύριους ομιλητές τον Μανώλη Αναγνωστίδη, αρχιτέκτονα μηχανικό και την Κική Χριστοδούλου, ιστορικό τέχνης – μουσειολόγο.

Σε δηλώσεις της προς τους δημοσιογράφους η κ. Κική Χριστοδούλου χαρακτήρισε τον Μορφωτικό Όμιλο Κομοτηνής ένα από τα ιστορικά σωματεία της πόλης και αναφέρθηκε στο αντικείμενο της εκδήλωσης που αφορά στην αποκατάσταση όπως είπε του κτιρίου, θέμα για το οποίο μίλησε ο κ. Αναγνωστίδης, «ο πλέον ειδικός για το θέμα» ενώ η ίδια παρουσίασε κάποια επιλεγμένα αντικείμενα του λαογραφικού μουσείου του ΜΟΚ καθώς και κάποιες ιδιαίτερες τεχνικές.

Μάνος Αναγνωστίδης, Αρχιτέκτονας: «Τα κτίρια αυτά είναι η αλυσίδα της ιστορίας της ζωής μας»

Όπως ενημέρωσε ο κ. Μάνος Αναγνωστίδης η ομιλία του αφορούσε την αποκατάσταση του πρώτου λαογραφικού μουσείου αλλά επειδή οι τεχνικές λεπτομέρειες δεν θα ενδιέφεραν το κοινό, εφόσον τα χαρακτηριστικά αυτά αφορούν ένα συνέδριο ή ένα σεμινάριο αποκαταστάσεων ο ίδιος επικεντρώθηκε «στην χρησιμότητα της αναστύλωσης και στην πολυτιμότητα που έχουν αυτά τα κτήρια αλλά και στην ηλιθιότητά μας να τα γκρεμίσουμε και να κάνουμε πολυκατοικίες. Ίσως αυτό τελικά μείνει στους παρευρισκομένους. Και αυτό ενδιαφέρει και εμένα, να καταλάβουνε ότι δεν είναι μπιχλιμπίδια, αλλά είναι η αλυσίδα της ιστορίας της ζωής, της ίδιας της δικής μας ζωής, και δεν μπορούμε να σκοτώνουμε τη γιαγιά επειδή δεν μας είναι πια χρήσιμη».

Αναφερόμενος στα χαρακτηριστικά του κτιρίου είναι ότι τόσο αυτό το κτίριο όσο και το απέναντί του αναφέρονται στην αστικοποιημένη αρχιτεκτονική και συναντάται σε όλη τη Βόρεια Μακεδονία στα Βαλκάνια με τις αντηρίδες, τις βεράντες απ’ έξω, με το στενό παραθυράκι για να παρακολουθούν ποιος περνά από το δρόμο και τόνισε ότι σήμερα στην Κομοτηνή υπάρχουν μόνο δύο τέτοια σπίτια, αν και στο παρελθόν υπήρχαν πολλά. «Τουλάχιστον στην Ξάνθη, που και εκεί τελείωσα τώρα την αποκατάσταση ενός πολύ μεγάλου κτιρίου, τουλάχιστον όχι από αγάπη στα διατηρητέα αλλά για κάποιους άλλους λόγους έγκαιρα πριν αρκετά χρόνια τους απαγόρευσαν να κάνουν οτιδήποτε, οι εγκαταστάσεις έγιναν στην κάτω πόλη και σώθηκαν τα διατηρητέα. Τώρα τα τελευταία χρόνια μας έχει πιάσει μια τρεμούλα να τα σώσουμε, είναι λίγο αργά, γιατί δεν μπορούμε να σώσουμε πολλά».

Όπως διευκρίνισε ο κ. Αναγνωστίδης όταν ο ίδιος ήρθε για πρώτη φορά στην Κομοτηνή το 1974 υπήρχαν κάποια τέτοια σπίτια τα οποία όμως σε μια νύχτα εξαφανίστηκαν και χτίσθηκαν πολυκατοικίες, γεγονός που τον εξαγρίωσε αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.

«Η καταστροφή αυτή άρχισε από το 1974, διότι τότε ήρθε η μόδα της πολυκατοικίας η οποία είχε ξεκινήσει από το 1955 στην Αθήνα. Εκεί βέβαια άρχισε για άλλους λόγους, λόγω χώρου, και επειδή δεν υπήρχε χώρος για οριζόντια επέκταση έκαναν τα πολυώροφα κτίρια. Αυτό βέβαια είναι αρχιτεκτονική της ανάγκης».

Όπως σημείωσε νεοκλασικά κτίρια υπάρχουν δύο στην Αλεξανδρούπολη, η Ορεστιάδα ως νέα πόλη δεν έχει κανένα ενώ το Διδυμότειχο και το Σουφλί έχουν αρκετά. «Ειδικότερα το Διδυμότειχο είναι η πιο ιστορική πόλη, για μένα η σημαντικότερη πόλη στον Έβρο και έχει πολλά με μεγάλο ενδιαφέρον. Τελείωσα τώρα μια αποκατάσταση εκεί και πιθανόν κάποια στιγμή να κάνω και άλλη».

Νανά Καρατζοπούλου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.