ΒΟΛΤΑ ΣΤ’ ΑΣΤΕΡΙΑ

Ένας άντρας σε μάχιμη φάση της ζωής του μπορεί να συνοδεύεται από διάφορα προσωπικά αντικείμενα, ένα όμως τον χαρακτηρίζει.
Ο λοχαγός Κορέλι κατακτά τη 2η αίθουσα των Αστεριών για δεύτερη εβδομάδα, κάθε βράδυ στις 7.00 και στις 9.45 παρέα με το μαντολίνο του. Η ζωή είναι οι χορδές από ένα μαντολίνο αρκεί να τοποθετηθεί στο σωστό ηχείο την κατάλληλη στιγμή.
Ο Γουίλιαμ κερδίζει τις εντυπώσεις και ανεβαίνει στην κοινωνική ιεραρχία του μεσαίωνα, χάρις στις ικανότητές τους στο κοντάρι. Ο Γουίλιαμ του «A Kinght’s tale» προβάλλεται στις 7.15 και 9.45 στην 1η αίθουσα των ΑΣΤΕΡΙΩΝ.

«Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι»
 

Άγιος Γεράσιμος ο Κεφαλλονίτης, θαυματοποιός και θεράπων, κυρίαρχος σ’ ένα νησί που σφύζει από ζωή, ικανός να φέρει διχογνωμία ανάμεσα σε πιστούς και ορθολογιστές κομμουνιστές. Θαύμα και πανηγύρι πάνε μαζί και μια Ειρήνη Παπά ξεπροβάλλει ως αυθεντική Ελληνίδα μάνα, με αφορμή ένα τυχαίο περιστατικό.

Η όμορφη καθημερινότητα, όπου ζει η Πελαγία (Πενέλοπε Κρουζ) με τον γιατρό πατέρα της (Τζον Χαρτ) ταράζεται απ’ τον τορπιλισμό της Έλλης, όπως ο ήχος του σφυριού ταράζει την οθόνη πριν την πρώτη σκηνή.
Ο πατέρας της Πελαγίας, είναι ηλιοκαμένος και δυνατός ως Έλληνας, μόνο που έχει ξεπεράσει τα κοινωνικά στάνταρτς από καιρό. Μυεί την κόρη του στην ιατρική, αρνείται να της δώσει προίκα για να παντρευτεί τον καλό της Μαντράς και την παροτρύνει να παντρευτεί από έρωτα.
Σκόρπιες ελληνικές λέξεις μιλούν για την αξιοπρέπεια του Έλληνα και η Πελαγία αρραβωνιάζεται τον καλό της.
Την επόμενη μέρα αυτός φεύγει για το μέτωπο, στην Αλβανία. Του γράφει 100 γράμματα κι αυτός δεν απαντά, γιατί δεν μπορεί.
Ο φακός δεν καταγράφει σκηνές πολέμου. Τα νέα μαθαίνονται από συζητήσεις και μέσα απ’ τον τοπικό «Παρατηρητή», που γράφει ότι οι Έλληνες κέρδισαν στην Αλβανία. Ο Χίτλερ όμως δεν έχει μιλήσει.
Ο κόσμος της νεαρής Πελαγίας γεμίζει από μουσική όταν εμφανίζεται ο Ιταλός λοχαγός Κορέλι με το μαντολίνο του. Οι αρμοδιότητες στο λόχο του κατανέμονται, όχι βάση της στρατιωτικής εκπαίδευσης του καθενός αλλά ανάλογα με τις επιδόσεις του στη μουσική. Ο «Θίασος» του Κορέλι, κάποιες βραδιές συγκινεί όλο το χωριό, αλλά εντυπωσιάζει ιδιαίτερα την πιο αισθησιακή κοπέλα του χωριού. Οι Κεφαλλονίτες είναι παλαβοί, οι Ιταλοί ερωτιάρηδες και οι ανθρώπινες σχέσεις υπερβαίνουν το χώρο και το χρόνο, συμβαίνουν γιατί υπάρχουν τα συναισθήματα. Σε μια εκδήλωση στην πλατεία ο λοχαγός επιχειρεί να φανεί η συνύπαρξη δύο αρχαίων πολιτισμών. Ηθική ενάντια στην επιστήμη που κάνει λόγο για την ανωτερότητα της άριας φυλής, ή ο πόλεμος ενάντια στην ειρήνη.
Πόσο κοντινές είναι οι Κεφαλλονίτικες αριέτες στη μελωδίες που αναδύεται από το μαντολίνο… «Το τραγούδι της Πελαγίας».
Καταλύτης η σοφία του Τζον Χαρτ που στηρίζει την ελεύθερη βούληση. «Η αγάπη είναι ό,τι απομένει όταν ο έρωτας τελειώνει» συμβουλεύει την κόρη του.
Μαντράς, Κορέλι, Πελαγία υπό άλλες κινηματογραφικές συνθήκες θα διαμόρφωναν ένα ερωτικό τρίγωνο. Στις παρούσες όμως τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Ο έρωτας είναι σε πρώτο πλάνο και οι συγκρούσεις εμφανίζονται στο βάθος. Ακόμη όμως και σε μία ταινία που το κέντρο είναι τα συναισθήματα γίνεται αντιληπτό ότι ο πόλεμος και η βία είναι ο απόλυτος παραλογισμός, γιατί τρέφει μόνο τις ανισότητες, όχι μόνο ανάμεσα στα έθνη αλλά και μεταξύ των δύο φύλλων.

«Ο θρύλος ενός ιππότη»
 

Ο Γουίλιαμ Θάτσερ γίνεται ο πρωταγωνιστής σε μια ταινία εποχής, όπου το βασικό της στοιχείο είναι η σύγχρονη ροκ μουσική, σε συνδυασμό με τις πανοπλίες και τα κοντάρια.
«Κάποια μέρα θα γίνω ιππότης» είναι το όνειρό του κι έχει κάθε λόγο να το πιστεύει, την μεγάλη του επιθυμία. Δεν γνωρίζει να κρατάει και να χειρίζεται το κοντάρι, δεν έχει ευγενική καταγωγή, γι’ αυτό κι επιλέγει να πει ένα ψέμα, να παραβεί κανόνες. Η «υπέρβαση» του φέρνει ως αντάλλαγμα τη δόξα, το χρήμα και την αγάπη μίας όμορφης γυναίκας. Ο Γουίλιαμ μπαίνει στην ομάδα των εκλεκτών αγωνιστών, διαγωνίζεται και συγχρόνως ροκάρει. Ποιος όμως είναι ο σερ Ούλριχ που κερδίζει μάχες και καρδιές;
Η ταινία του Μπράταν Χέλγκελαντ, (γνωστός από το «Λος Άντζελες Εμπιστευτικό») κινείται ανάμεσα στην ιπποτική περιπέτεια και τη μοντέρνα μουσικοχορευτική κομεντί. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο δράστης της ταινίας σπάζει τους κανόνες σε μία εποχή που φαντάζει απρόσιτη σε εμάς, στον μεσαίωνα. Ίσως έρχεται να μας θυμίσει ότι στο σκοτάδι το φως προβάλλει καλύτερα. Αυτό που κρατάει από το ιπποτικό μυθιστόρημα είναι ότι ο Chevalier κάνει τα πάντα για την καρδιά της αγαπημένης του. Θεμιτή βέβαια η προσπάθεια μόνο για τους ευγενείς. Το «μαγικό» στοιχείο έρχεται να άρει τα εμπόδια: το αγροτόπαιδο βάζει την πανοπλία ενός νεκρού ευγενή και καταφέρνει ν’ αναδειχθεί σε ευγενή σούπερ σταρ, κερδίζοντας όλους τους ιππότες σε αγώνες κονταρομαχίας. Ένας ίπποτης χαρακτηρίζεται και από κάτι άλλο: τους φίλους τους, οι οποίοι υπάρχουν και είναι ιδιόρυθμοι.

Μ.Α.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.