Δ. Γεωργανας: «Θα ηταν καλο να ρωτουν οι γονεις «τι θα δειτε» στα παιδια τους»
Το τελευταίο διάστημα τ’ ΑΣΤΕΡΙΑ μας έκαναν το χατίρι, όπως λέγαμε παιδιά, με την έννοια ότι φιλοξένησαν δύο ταινίες που σε ταξιδεύουν στο γοητευτικό κόσμο του κινηματογράφου, το «Χάρυ Πότερ» και τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών».
Ο Δημήτρης Γεωργανάς κινείται στις κινηματογραφικές επιχειρήσεις με τον αδερφό του ακολουθώντας μια οικογενειακή παράδοση ετών και προσπαθεί να συμβιβάζει τις καινούριες ταινίες με μία δόση από ποιοτικό κινηματογράφο.
Παρά το νεαρό της ηλικίας του παρατηρεί τη συμπεριφορά των γονιών, σχολιάζει το ότι στέκονται συχνά απροετοίμαστοι – σε σχέση με τα κινηματογραφικά δρώμενα – δίπλα στα παιδιά τους, υποστηρίζει ότι πρέπει να ενημερώνονται λίγο παραπάνω.
Στην κουβέντα μπαίνουν και οι ταινίες που θα φιλοξενηθούν στ’ ΑΣΤΕΡΙΑ στη συνέχεια, ενώ ο Δημήτρης Γεωργανάς αφήνει ένα περιθώριο να συνεχιστούν οι μεταμεσονύχτιες προβολές για να δούμε και το πολυσυζητημένο «Αποκάλυψη τώρα».
ΠτΘ: Ο «Άρχοντας των δαχτυλιδιών» πήγε εξαιρετικά καλά στις φετινές υποψηφιότητες για Όσκαρ.
Δ.Γ.: Είναι μία πανάκριβη παραγωγή, πολυπρόσωπη, με πολλά εφέ, ακριβό κασέ, που πήρε 13 υποψηφιότητες και άφησε πίσω το «Moulin Rouge”. Οι υποψηφιότητές της υποστηρίζονται περισσότερο από τις τεχνικές, τον ήχο, το μοντάζ, τα κοστούμια, τα ειδικά εφέ, αλλά περιλαμβάνονται και αυτές της καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας.
Ο Πίτερ Τζάκσον, ο σκηνοθέτης, ζούσε για να γυρίσει αυτήν την ταινία. Τον κόσμο του Τόλκιν, τον είχε μέσα του, οπότε μετέφερε πολύ καλά το πνεύμα του βιβλίου.
ΠτΘ: Κι αυτό το μετέφεραν και οι κριτικοί.
Δ.Γ.: Κάτι αναπάντεχο. Δεν την «βούλιαξαν» την ταινία. Συνήθως με τις μεγάλες παραγωγές δεν ασχολούνται. Οι κριτικοί υποστήριξαν ότι ίσως να είναι η τριλογία που θα παραγκωνίσει τον «Πόλεμο των Άστρων».
ΠτΘ: Γι΄ αυτό και όλοι περιμένουν τη συνέχεια.
Δ.Γ.: Όσοι βγαίνουν από τον κινηματογράφο θέλουν να δουν και το δεύτερο μέρος, τη συνέχεια, εκτός από όσους ήδη διάβασαν το βιβλίο και την ξέρουν.
ΠτΘ: Πώς αντιμετώπισαν οι Κομοτηναίοι την ταινία;
Δ.Γ.: Μετά από πολύ καιρό μεταφέρουν ότι η ταινία τους άρεσε πραγματικά, είναι ευχαριστημένοι, γιατί η φετινή σαιζόν μέχρι τώρα, είναι φτωχή από παραγωγές, ήταν πολύ ρηχή.
ΠτΘ: Ο «Χάρι Πότερ» άφησε όμως καλές εντυπώσεις, σε σημείο κάποιοι θεατές να χειροκροτούν στο τέλος της προβολής, κάτι που δεν συμβαίνει συχνά.
Δ.Γ.: Δεν συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό. Δουλεύω από πολύ μικρός στον κινηματογράφο και παρατηρώ ότι παλιότερα που οι ταινίες άγγιζαν περισσότερο τον κόσμο δεν υπήρχε περίπτωση το κοινό να μην χειροκροτήσει, ή να μην κουνηθεί κάποια στιγμή ο κινηματογράφος από τα γέλια.
Ο Χάρι Πότερ και η ταινία φτιάχτηκαν για τα παιδιά και όταν νικούσε τα παιδιά χειροκροτούσαν.
ΠτΘ: Παρατήρησες αντιδράσεις από γονείς απέναντι στο επιτρεπτό όριο ηλικίας των θεατών;
Δ.Γ.: Ο «Χάρι Πότερ» στην ταινία είναι 11 χρονών, οπότε απευθύνεται στα παιδιά. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν ήταν απαραίτητο να έχουν διαβάσει το βιβλίο για να το καταλάβουν. Το κυριότερο είναι ότι οι δημιουργοί της ταινίας έβγαλαν και τη μεταγλωττισμένη, για να μπορέσουν τα πεντάχρονα να την κατανοήσουν.
ΠτΘ: Έχω την αίσθηση ότι κάποιες φορές οι γονείς οδηγούν τα παιδιά τους στον κινηματογράφο, χωρίς να έχουν φροντίσει να ενημερωθούν γύρω από το τι θα δουν. Στην ουσία, το σινεμά, το θέατρο, οι εκθέσεις χρειάζονται επεξήγηση.
Δ.Γ.: Ο σημερινός γονιός δεν ασχολείται με το τι βλέπει το παιδί. Είμαι μάρτυρας σε διάφορα περιστατικά. Όταν παίζαμε την επανέκδοση του «Εξορκιστή» η πλειοψηφία του κοινού ήταν νεαροί. Η ταινία ήταν αυστηρώς ακατάλληλη.
ΠτΘ: Ζητάτε ταυτότητα σε αυτές τις ταινίες;
Δ.Γ.: Όχι μόνο ταυτότητα, αλλά και δεν αφήνουμε να μπουν τα παιδιά, τα οποία φωνάζουν τους γονείς από το τηλέφωνο.
Ζητάμε από τα παιδιά να έρθουν με τους γονείς και ο πατέρας έρχεται και βάζει μέσα το παιδί, ενώ του έχουμε εξηγήσει ότι το έργο είναι ακατάλληλο και θα τρομάξει.
Οι γονείς απαντούν ότι «έχουνε δει χειρότερα στην τηλεόραση».
Υπάρχουν άλλες προτεραιότητες στους γονείς, το αναγνωρίζω, αλλά θα ήταν καλό να ρωτούν στα παιδιά τους «τι θα δείτε».
ΠτΘ: Τι ζητάει να δει το κοινό;
Δ.Γ.: Ο κόσμος έχει πάντα απαιτήσεις κι αυτό είναι φυσιολογικό, γιατί οι πληροφορίες κινούνται πολύ γρήγορα. Βλέπουν τις διαφημίσεις κι έχουν την επιθυμία να δουν μια ταινία όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.
Δεν γνωρίζουν βέβαια το πώς συμπεριφέρεται το κέντρο στην επαρχία, ειδικά στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Οι ταινίες αργούν να ανέβουν στην Κομοτηνή και στην Ξάνθη, διότι τα γραφεία διανομής ενδιαφέρονται να εξαντλήσουν την ταινία στην πρώτη διανομή στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και μετά να τη δώσουν στην επαρχία. Ό,τι γίνεται σε όλη την επαρχία, σε εισπράξεις, στην Αθήνα συμβαίνει το πρώτο Σαββατοκύριακο.
Αυτή τη στιγμή, κινούμαστε με τέσσερις χειμωνιάτικες αίθουσες και μία θερινή και σαν οικογένεια είμαστε πολλά χρόνια στη δουλειά, άρα γνωρίζουμε κάποια πράγματα.
ΠτΘ: Πέρα από τις πρόσφατες ταινίες, είναι δύσκολο να δούμε αφιερώματα, στ’ ΑΣΤΕΡΙΑ για παράδειγμα στον Αλαίν Ρενέ, ή τον Φρανσουά Τρυφό.
Δ.Γ.: Τα αφιερώματα δεν τα αποκλείουμε, όχι όμως για εμπορικούς λόγους. Ένα αφιέρωμα στον Ταρκόφσκι, σε οποιοδήποτε ποιοτικό σκηνοθέτη δεν θα γίνει για το κέρδος, αλλά για να δούμε ποιος θα επιλέξει τον ποιοτικό κινηματογράφο. Τα αποτελέσματα θα ήταν σίγουρα απογοητευτικά κι αυτό το λέω με μισή καρδιά, χωρίς να θέλω να προσβάλλω κάποιον. Στην προσπάθεια με τις μεταμεσονύκτιες προβολές πριν τα Χριστούγεννα, αλλά και την περσινή σαιζόν φάνηκε το εξής αποτέλεσμα: στις τέσσερις ταινίες η μια θα είναι εμπορική με τα χαρακτηριστικά της ποιότητας (παράδειγμα η «Αμελί»), η οποία θα κινηθεί και οι άλλες δεν θα κάνουν τίποτε.
ΠτΘ: Συνεχίζετε να φέρνετε και ελληνικές ταινίες, όπως το «Εφάπαξ».
Δ.Γ.: Για μένα, το «Εφάπαξ» το «Ένας κι ένας» και το «Αυτή η νύχτα μένει» είναι οι τρεις καλύτερες ελληνικές ταινίες που έχω δει τα τελευταία πέντε χρόνια. Μπορεί να μην είναι μεγάλες και ακριβές παραγωγές, είναι τα απλά πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή και αυτό άγγιξε όσους την είδαν.
ΠτΘ: Να περάσουμε στις μελλοντικές σας προβολές.
Δ.Γ.: Ο «Άρχοντας των δαχτυλιδιών» συνεχίζεται και προβάλλεται με την ταινία «Οι άλλοι» του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ, με την Νικόλ Κίντμαν. Είναι ένα θρίλερ αρκετά δυνατό που θα ήταν στην κορυφή εάν δεν είχε βγει η «Έκτη αίσθηση». Είναι πολύ ατμοσφαιρικό, γιατί όλη η ταινία εξελίσσεται σε μια έπαυλη.
Μετά θα ακολουθήσει το «Vanilla Sky” με τους Τομ Κρουζ και Πενέλοπε Κρουζ.
ΠτΘ: Το κοινό αναζητά στη μεγάλη οθόνη τον ερωτισμό που λέγεται πως υπάρχει στην προσωπική τους ζωή.
Δ.Γ.: Αυτή η σχέση είναι ένα καθαρά εμπορικό τρικ, είναι ολοφάνερο. Στην ταινία διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο η Κάμερον Ντιάζ. Έχω δει το ισπανικό «Άνοιξε τα μάτια» και με ενδιαφέρει να διαπιστώσω αν η ταινία είναι ποιοτική ή εμπορική.
ΠτΘ: Ακούστηκαν και τα δύο.
Δ.Γ.: Διατηρώ τις ελπίδες ότι είναι ποιοτικό γιατί ο σκηνοθέτης Κάμερον Κρόου σκηνοθέτησε το «Τζέρι Μαγκουάιαρ», μια ταινία πολύ καλή. Μαζί με το «Vanilla Sky” θα προβάλλεται ένα άλλο θρίλερ με το Μάικλ Ντάγκλας, το «Μην πεις λέξη».
Θα ακολουθήσει «Η συμμορία των 11» του Σόντερμπεργκ με τους Τζορτζ Κλούνει, Μπραντ Πιτ, Τζούλια Ρόμπερτς, Ματ Ντέιμον, Άντι Γκαρσία. Η ταινία είναι φανταστική και διαθέτει ένα πολύ καλό σενάριο. Θα φέρουμε το «Αστερίξ και Οβελίξ εναντίον της Κλεοπάτρας», το οποίο όταν βγήκε στην Γαλλία άνοιξε ταυτόχρονα σε 1.800 αίθουσες και έκανε εισητήρια που κατέρριψαν κολοσσούς στον κινηματογράφο.
ΠτΘ: Υπάρχουν ελληνικές παραγωγές στην ατζέντα;
Δ.Γ.: Μένει ο «Δεκαπενταύγουστος».
ΠτΘ: Ακούστηκαν πολύ καλά λόγια.
Δ.Γ.: Αυτό συνήθως με τρομάζει, γιατί συνήθως τα πολύ καλά λόγια και η ποιότητα δεν φέρνουν κόσμο στις αίθουσες.
ΠτΘ: Ευχαριστούμε πολύ για την συζήτηση.
Δ.Γ.: Κι εγώ ευχαριστώ.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
