Η Κικη Δημουλα μεσα απο τις δικες της λεξεις

Ένα μπαούλο με κρυμμένο θησαυρό αποδείχτηκαν τη Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου οι παλιές ξανθιώτικες καπναποθήκες φιλοξενώντας τέσσερις εκθέσεις και μία ποιητική – θεατρική βραδιά, αφιερωμένη στην Κική Δημουλά, που έλαβε χώρα χάρις στη συνεργασία της Ακαδημίας Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης και του Θεατρικού Εργαστηρίου της Φ.Ε.Ξ.
«Όλα όσα έγιναν στον κόσμο γίνονται για να είμαστε μαζί ένα λεπτό. Περισσότερο από ένα λεπτό δεν κρατάνε ούτε οι ευφορίες ούτε οι ευτυχίες
». Από την Κική Δημουλά σε μία συνέντευξή της στο περιοδικό «ΓΥΝΑΙΚΑ» σε μία προσπάθεια εξιχνίασης του παράφορου έρωτα.
Τα φώτα χαμηλώνουν σε μία αίθουσα όπου κυριαρχεί το ξύλο σε ανακαινισμένη καπναποθήκη της Ξάνθης, όπου στεγάζεται το Πνευματικό και Πολιτιστικό Κέντρο. Το βράδυ της Δευτέρας, η Ακαδημία Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης «έπαιξε» με τον λόγο τον ποιητικό, με το θέατρο, κάλεσε το κοινό «σε ενός λεπτού μαζί», να συνταξιδέψει σε ένα αφιέρωμα στην μεγάλη και βραβευμένη Ελληνίδα ποιήτρια. Ο ερευνητής – συγγραφέας κ. Θανάσης Μουσόπουλος με την πολύτιμη αρωγή πέντε νεαρών γυναικών κι ενός αισθησιακού σκηνικού δραματοποίησαν ποιήματα της Κικής Δημουλά, επιλεγμένα από διαφορετικές συλλογές, με στάσεις στην προσωπική και καλλιτεχνική της πορεία, σε κριτικές και σχόλια για το έργο της.
Το λίγο του κόσμου, ή έστω λίγο από αυτό, θα μπορούσε να είναι ένα μεγάλο κομμάτι αφιερωμένο από την Κική Δημουλά, την οποία ακούσαμε να απαγγείλει τις Λέξεις.
«Το απόγευμα» και «Το βρετανικό μουσείο» από τη συλλογή Έρεβος, το διαδέχτηκε το «Υπό Φθινόπωρον» από τη συλλογή Επί τα ίχνη.
Ο κ. Μουσόπουλος μίλησε για την ιδιότητά της την επαγγελματική, υπάλληλος τραπέζης, την καλλιτεχνική της ανησυχία που εκφράστηκε το 1952 με ποιήματα, δημιουργώντας κάποια ανησυχία στην οικογένειά της, αναφέρθηκε στη συμπαράσταση του συζύγου της…
Από τη συλλογή Ερήμην ακούστηκαν το «Εν πτωχεύσι» και οι «Ουτοπίες», ενώ σε κάθε αλλαγή του προσώπου που μιλούσε ή απήγγειλε το ντεκόρ με πίνακες του Μιρό άλλαζε, δημιουργώντας τι άλλο, την εντύπωση.

Μαρία Αμπατζή

Απόγευμα

Ένα κομμάτι άνεμος που έπεσε στο δρόμο
κάθισε κι έπαιξε
στα σύρματα του ηλεκτρικού
μία μελωδία σιγανή
αφιερωμένη στη διάθεσή μου.
Αυτή για μία στιγμή μονάχα ανασηκώθηκε και κοίταξε
ύστερα αμετάπειστη και αδιάφορη
ξαναβυθίστηκε εντός μου.
Από τη συλλογή Έρεβος

Εν Πτωχεύσει

Είμαι σχεδόν χωρίς επάγγελμα τώρα.
Νεότερη
κατασκεύαζα κυρίως διαμαρτυρίες.
Αλλά και μεταχειρισμένες καταστάσεις
μάζευα
που μεταποιούσα εύκολα
σε πρωτοτυπίες και παραφορές.
Στρωμένη δουλειά.
Ευπορούσα.

Τώρα επιδίδομαι στο άσκοπο.
Ίσα – ίσα τα προς το ζειν:
επιβαίνω του ανέργου χρόνου μου
κι εκτελώ μικρά δρομολόγια
για λίγη αναδρομή
στα εύκρατα της νεότητός μου
επαγγέλματα.
Από τη Συλλογή Ερήμην

ΥΠΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΝ

Σκηνή σε πάρκο με άγαλμα
Γυναίκα μαρμάρινη
Πλαγιασμένη κι εξέχουσα
Λίγο του βάθρου σου
κατά μία υποψία φυγής
στον ίσκιο της ανίας σου
στην άπλα του μεσημεριού
παιδί εργατικό κοιμάται.
Η σκισμένη του μπλούζα
αυτοβιογραφία του.
Τη διαβάζουμε, εγώ κι εσύ
επί τη ευκαιρία
παίρνεις μιαν ιδέα
των φθειρομένων πραγμάτων
του προς στιγμήν εφήβου
και κάτι από το απίθανο της ποιήσεως
όταν συμπίπτει
να στέκουν τα φθινόπωρα
στα δένδρα
προς εποπτείαν των διαθέσεων.
Από την Συλλογή Επί τα ίχνη

 

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.