Θεατρικη παρασταση με τιτλο “Ak Olsun”

Η θεατρική ομάδα «Σπόρος» του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης λειτουργεί ήδη από το 1999. Στηριζόμενη σε ηθοποιούς ερασιτέχνες που όμως αγαπούν αυτό που κάνουν και με καθοδηγήτρια την κ. Σουκράν Ραϊφ όλα αυτά τα χρόνια έδωσε το δικό του στίγμα στα πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής ανεβάζοντας κάθε χρόνο και ένα θεατρικό έργο.
Τις ημέρες αυτές η θεατρική ομάδα της κ. Σουκράν εργάζεται πυρετωδώς προετοιμάζοντας τη φετινή της θεατρική παράσταση. Ένδεκα παιδιά εκ των οποίων τα περισσότερα εδώ και χρόνια στηρίζουν την προσπάθεια της ομάδας αλλά και κάποια νέα αφιερώνουν τον ελεύθερο χρόνο τους στις πρόβες που γίνονται στο χώρο του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης, ώστε όλα να είναι έτοιμα για την μεγάλη ημέρα. Την 17η Μάη όπου θα γίνει και η πρεμιέρα του έργου.

“Ak Olsun”

Το φετινό έργο έχει τίτλο “Ak Olsun” και πρόκειται για κωμωδία. Όπως εξηγεί η κ. Σουκράν «τα τελευταία χρόνια επιλέγουμε κωμωδίες γιατί είδαμε ότι οι άνθρωποι της μειονότητας αρέσκονται περισσότερο σε αυτές. Το φετινό έργο είναι κωμωδία σε στυλ καμπαρέ. Δυσκολευτήκαμε να επιλέξουμε το έργο διαβάσαμε πολλά και στο τέλος καταλήξαμε σε αυτό. Όπως ξέρετε υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί στην επιλογή του έργου μας που έχουν να κάνουν με τον αριθμό των παιδιών που συμμετέχουν. Προσωπικά ήθελα όλα τα παιδιά της ομάδας να συμμετέχουν στο έργο. Δεν θέλω να αφήνω κάποιο παιδί έξω από τα δρώμενα και αν κάποιο φύγει είναι δύσκολο να βρω άλλο παιδί να αντικαταστήσω το κενό. Φέτος στην αρχή είχα δέκα παιδιά στην ομάδα και αργότερα έγιναν ένδεκα, οπότε με βάση τον αριθμό αυτών των παιδιών έπρεπε να επιλέξουμε και το έργο».
Ο τίτλος του έργου είναι “Ak Olsun” που σημαίνει “ας γίνει έρωτας”. «Είναι μια έκφραση που χρησιμοποιείται με διττή σημασία. Ουσιαστικά όμως σημαίνει «ας γίνει έρωτας» ενώ τις περισσότερες φορές τη χρησιμοποιούμε τη φράση όταν κάποιος κάνει κάτι και δεν το περιμένουμε από αυτόν. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση θα έλεγα ότι ο τίτλος είναι πονηρός. Πρόκειται για ένα σύγχρονο έργο που γράφτηκε από μία ομάδα δέκα ανθρώπων πριν από δέκα χρόνια και έχει ανεβεί από μεγάλους θεατράνθρωπους της Τουρκίας, τους Zeki Alasya, Metin Akpnar σε δικό τους ιδιωτικό θέατρο που ονομαζόταν Καμπαρέ».
Μία από τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η κ. Ραϊφ είναι ότι τα κείμενα του θεατρικού έργου δεν είναι καταγεγραμμένα σε βιβλίο γεγονός που την ανάγκασε να απευθυνθεί μέσω Ιντερνετ σε μία θεατρική ομάδα, η οποία το έστειλε όμως όχι ολοκληρωμένο, οπότε αναγκάσθηκε και αυτή και τα παιδιά να το γράψουν από utop.

Η υπόθεση του έργου

Το συγκεκριμένο έργο όπως εξηγεί η κ. Σουκράν Ραϊφ έχει μία ιδιαιτερότητα.
«Το έργο δεν είναι όπως τα άλλα συνηθισμένα στα οποία έχουμε μία ιστορία που ξεκινά, αρχίζει κάποια στιγμή να κορυφώνεται η υπόθεσή της και φθάνει στο τέλος. Το έργο διαπραγματεύεται διάφορες ιστορίες, στην πραγματικότητα δέκα, γύρω από το θέμα του έρωτα και τη σχέση ανδρών και γυναικών. Γενικότερα θα έλεγα ότι πρόκειται για ιστορίες στην κάθε μία από τις οποίες γίνεται και ένα μπέρδεμα. Δέκα ιστορίες συγκρούσεων λοιπόν με θέμα τις σχέσεις ανδρών και γυναικών γύρω από το θέμα του έρωτα τόσο κατά τη διάρκεια της νεότητάς τους όσο και κατά τη διάρκεια του γάμου αλλά και τις επιδράσεις που δέχονται από το οικογενειακό τους περιβάλλουν με αποτέλεσμα πολλές φορές να φθάνουν στο χωρισμό. Όλα αυτά βέβαια με μια κριτική οπτική ματιά».
Δίνοντας το στίγμα των ιστοριών και των συγκρούσεων που απορρέουν από αυτές η κ. Ραϊφ αναφέρεται στην πρώτη ιστορία κατά την οποία κάποιοι πάνε να αγοράσουν ένα βίντεο μεταχειρισμένο από ένα σπίτι. «Οι οικοδεσπότες όμως νομίζουν ότι ήρθαν ως γονείς γαμπρού για να ζητήσουν την κόρη τους και γίνεται ένα μπέρδεμα. Μία ιστορία αφορά στην τελετή της περιτομής, η οποία μπερδεύεται με την ιστορία ενός γάμου εφόσον έχουν νοικιάσει μία αίθουσα για δύο τελετές για περιτομή και για γάμο, υπάρχει ένα κρεβάτι, η νύφη και ο γαμπρός νομίζουν ότι θα κάνουν κάτι εκεί στο κρεβάτι και οι άλλοι λένε ότι χρειάζεται για την περιτομή. Μία ιστορία αναφέρεται στην πρώτη νύκτα του γάμου, μία άλλη στο πώς ένας άνδρας σε μεγάλη ηλικία παίρνει έναν νεότερο να τον οδηγήσει σε σχολείο και το σχολείο αποκαλύπτεται ότι είναι οίκος ανοχής, μια ιστορία για την απιστία ενός άνδρα προς τη γυναίκα του και το μάλωμα που γίνεται μεταξύ τους όπου ο άνδρας χρησιμοποιεί διάφορα ψέματα για να δικαιολογηθεί, αλλά στο τέλος καταλήγουν στα δικαστήρια και παίρνουν διαζύγιο. Μία άλλη ιστορία αναφέρεται στο γάμο ενός Γερμανού με μία Τουρκάλα που για να την παντρευτεί πρέπει να κάνει περιτομή. Να σημειώσω δε ότι, ανάλογα με τα θέματα, έγινε και η επιλογή της μουσικής. Όσον δε αφορά στα σκηνικά, θα είναι λιτά».

Το μήνυμα του έργου

Σημειώνοντας τα μηνύματα που απορρέουν μέσα από το έργο αυτό η κ. Σουκράν επισημαίνει ότι «από μια ιστορία ανδρών και γυναικών πολλά είναι τα μηνύματα που μπορείς να δώσεις γιατί είναι θέμα που αφορά όλους τους ανθρώπους, αλλά και τον εσωτερικό κόσμο του καθενός μας. Προσωπικά θέλω να περάσω στους νέους αλλά και στους ηλικιωμένους τι λάθη κάνουμε και πώς πρέπει να φερόμαστε στους νέους και στις οικογένειές τους αλλά και στο τι πρέπει να προσέχουμε στις σχέσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών».

Περιοδεία του έργου στους δήμους

Φέτος ο δήμαρχος Κομοτηνής πρότεινε στην κ. Σουκράν Ραϊφ να κάνει αίτηση στην ΤΕΔΚ ώστε το έργο να παιχθεί και σε άλλους δήμους. «Οι δήμαρχοι Φιλλύρας και Αρριανών ζήτησαν το έργο που ανεβάζουμε για να το δουν και οι δημότες τους. Ο κ. Κοτσάκης μου ζήτησε να κάνω μία αίτηση στην ΤΕΔΚ και μετά έκαναν και οι δήμοι, συγκεκριμένα Σαπών, Ιάσμου, Αρριανών, Φιλλύρας, Σώστου και Νέου Σιδηροχωρίου. Οι αιτήσεις έχουν εγκριθεί. Επίσης από το Σεπτέμβριο η κ. Σιμπέλ Μουσταφάογλου μου ζήτησε να κάνω κάτι και να μας υποστηρίξει. Μιλήσαμε και συζήτησε με τον κ. Νομάρχη και ανέλαβαν να πληρώσουν την αίθουσα του ΡΕΞ, η οποία σημειωτέον για έναν ερασιτεχνικό θίασο είναι ακριβή, και έτσι και για φέτος θα υπάρξει μία συνεργασία με την ΤΕΔΚ και την Νομαρχία οπότε είμαστε πιο ελεύθεροι να κάνουμε και άλλες δραστηριότητες. Θέλω μέσα από την εφημερίδα σας να ευχαριστήσω τον κ. Νομάρχη, Αρη Γιαννακίδη, το δήμαρχο Κομοτηνής κ. Δημήτρη Κοτσάκη, την κ. Σιμπέλ Μουσταφάογλου αλλά και τον αντιπρόεδρο της ΤΕΔΚ Ροδόπης τον δήμαρχο Φιλλύρας κ. Κιασήφ Χασάν.

Τι πιστεύουν οι συμμετέχοντες

Πώς βλέπουν τη συμμετοχή στην ομάδα όμως τα παιδιά ή το έργο που αποφάσισαν να ανεβάσουν στην επιλογή του οποίου η γνώμη τους έπαιξε βαρύνουσα σημασία;

Ελτσίν Χατζηιμπράμ
«Το έργο στηρίζεται περισσότερο στην ηθοποιία παρά στα σκηνικά. Ο καθένας μας παίζει πολλούς ρόλους, μικρούς και μεγάλους. Είναι δύσκολο γιατί πρέπει να μιλάμε με τη γλώσσα του σώματος και το λόγο μας. Δεν σηκώνει λάθη. Έχουμε μεγάλη ευθύνη σε σχέση με τα περασμένα χρόνια. Βέβαια έχουμε μεγαλύτερη εμπειρία και προσωπικά πιστεύω ότι είμαι περισσότερο άνετη φέτος και δουλεύω χωρίς άγχος».

Ριτβάν Δουρχάν
«Είμαι από το 2002 στη θεατρική ομάδα της κ. Σουκράν. Το μόνο πράγμα που με πικραίνει είναι γιατί δεν την γνώρισα νωρίτερα, ώστε να είμαι από το πρώτο έργο που ανέβασε η ομάδα. Από την ημέρα που μπήκα στην ομάδα το θέατρο μου πρόσφερε πολλά και στην ομιλία μου και στο πώς θα συμπεριφερθώ στους ανθρώπους γύρω μου και από την άποψη των κοινωνικών μου σχέσεων με τον κόσμο. Σε αυτό το έργο πιστεύω ότι η συμμετοχή μου είναι σημαντική γιατί συμμετέχω σε αρκετές σκηνές με διάφορους ρόλους. Επιμέναμε και εμείς να παίξουμε κωμωδία γιατί μας αρέσει η ανταπόκριση του κοινού, ο τρόπος που μας κοιτάει το κοινό, που γελάει, όλα αυτά προσωπικά μου δίνουν την αίσθηση της ευφορίας. Πιστεύω ότι επειδή ο κόσμος σε αυτή ειδικά την εποχή που ζούμε διψά για γέλιο είναι πετυχημένη η επιλογή της κωμωδίας. Το να παίζουμε πολλούς ρόλους είναι δύσκολο και μέχρι τελευταία έχουμε κάποιες ελλείψεις όσον αφορά στα λόγια μας. Αυτό βέβαια κάθε χρόνο συμβαίνει αλλά στην πρεμιέρα πάμε μια χαρά. Στις πρόβες κουραζόμαστε γιατί ταυτόχρονα δουλεύουμε, πάμε και σχολείο και δεν είναι και λίγες οι φορές που μαλώνουμε μεταξύ μας και μας μαλώνει και η κ. Σουκράν, αλλά σε λίγο τα ξεχνάμε όλα γιατί έχουμε βάλει κάποιο στόχο. Να καταφέρουμε το καλύτερο που μπορούμε. Πιστεύω ότι και φέτος, όπως κάθε χρόνο, θα τα πάμε μια χαρά. Κάθε χρόνο και καλύτερα λέω και θα το δείτε. Θεωρώ ότι και φέτος θα αρέσει το έργο και θα γίνει χαμός».

Σενάι Μουσταφά
«Είναι το τρίτο έργο που συμμετέχω. Με μία φίλη μου πριν χρόνια παρακολουθήσαμε ένα θεατρικό έργο της κ. Σουκράν. Είδαμε λοιπόν παιδιά ερασιτέχνες που δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από επαγγελματίες. Ενθουσιαστήκαμε πολύ και αποφασίσαμε να γίνουμε μέλη της ομάδας. Βέβαια είχα σπουδάσει μουσική και ήμουν συνηθισμένη στη σκηνή. Βρήκαμε την κ. Σουκράν, την παρακαλέσαμε και μπήκαμε στην ομάδα. Σκέφτομαι ότι, αν δεν υπήρχε το θέατρο, θα είχα ένα κενό στη ζωή μου. Μέσα από τη συμμετοχή μου σε αυτή την ομάδα κατάλαβα τι σημαίνει να προσαρμόζεσαι στην ομάδα, να την στηρίζεις και να παλεύεις με αυτή να βγάλεις κάτι όμορφο και να προσφέρεις στον κοινωνικό σου περίγυρο. Πιστεύω ότι δώσαμε πάρα πολλά γιατί είμαστε αποδέκτες σχολίων που αφορούν τόσο τα συγχαρητήρια για αυτό που κάνουμε όσο και τα ερωτήματα για το πότε θα ανεβάσουμε καινούργιο έργο. Η μειονότητα διψά για θέατρο και είμαστε ευχαριστημένοι που μπορούμε να προσφέρουμε».

Αρήφ Μουσταφά
«Είναι πρώτη φορά που θα είμαι πάνω στη σκηνή. Προσωπικά ασχολιόμουν με το μακιγιάζ και το χτένισμα των ηθοποιών. Ήθελα να προσφέρω κάτι αλλά κάποια στιγμή ένοιωσα ότι ήμουν πολύ λίγες ώρες μαζί τους γιατί λειτουργούμε όχι σαν μία ομάδα αλλά σαν μια οικογένεια. Ήθελα να ήμουν πάντα μαζί τους παρόλες τις αντιθέσεις που έχουμε και τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν. Κάποια στιγμή είμαστε όλοι μαζί και δουλεύουμε ομαδικά. Είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι επάνω στη σκηνή και θα κάνω ότι κάνουν και οι υπόλοιποι. Είμαι πολύ τυχερός που γνώρισα την κ. Σουκράν την οποία βέβαια την γνώριζα, αλλά φέτος είμαστε περισσότερο κοντά και είμαστε περισσότερο δεμένοι. Παρόλο που κουράζομαι την ημέρα από τη δουλεία, το βράδυ όταν έρχομαι εδώ αισθάνομαι ξεκούραστος, γιατί ξεφεύγω από την καθημερινότητα, από την μονοτονία της βραδιάς. Παρόλη την κούραση, όταν βλέπουμε τον κόσμο ευχαριστημένο, αυτό μας αρκεί».

Δαλή Ισμαήλ Σιρτζάν
«Είναι η πρώτη μου συμμετοχή στην ομάδα και είμαι πολύ ευχαριστημένος που γνώρισα την κ. Σουκράν και τα παιδιά. Τους ευχαριστώ πολύ που μου μαθαίνουν πράγματα. Πρώτη φορά που είδα το θέατρο ήταν πέρσι και ενθουσιάστηκα τόσο που αποφάσισα να συμμετέχω και εγώ, ώστε να δίνω την ευκαιρία στον κόσμο να απολαμβάνει, να χαίρεται. Γνώρισα την κ. Σουκράν την οποία ευχαριστώ που με πήρε στην ομάδα. Δεν αντιμετώπισα δυσκολίες παρόλο που είμαι πρώτη χρονιά στην ομάδα. Ετοιμάστηκα πολύ καλά και θέλω να πετάω φέτος».

Βιλντάν Γιουσούφ
«Στην ομάδα βρίσκομαι από το 1999, οπότε και δημιουργήθηκε. Ξεκινήσαμε όλοι μαζί αλλά έπαιξα μία μόνο φορά. Στη συνέχεια ήμουν πάντα πίσω από τη σκηνή και προσπαθούσα να βοηθήσω την ομάδα όσο μπορούσα. Δεν άντεξα όμως και αποφάσισα να είμαι περισσότερο ενεργή. Το έργο είναι πολύ ωραίο. Και όσο κοντεύουν οι ημέρες το άγχος μας περισσεύει. Η όλη δραστηριότητά μας είναι πολύ καλή, γιατί μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε να συνυπάρχουμε μέσα σε μία ομάδα, πώς μπορούμε να προσφέρουμε στην μειονότητα αλλά και στην πλειονότητα. Ο κόσμος μέσα από τα έργα που ανεβάζουμε παίρνει τα μηνυματά του και για αυτό επιλέγουμε και έργα που αρέσουν στον κόσμο για να γελάσουν και να ευχαριστηθούν».

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.