Η θεατρικη ομαδα «Κιβωτος» στο Ζωγραφειο Λυκειο Κωνσταντινουπολης

Μεταφέροντας την όλη προεργασία, η σκηνοθέτης και διδάσκουσα στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης στην Προσχολική Ηλικία του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Μυρσίνη Λαντζουράκη αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετώπισαν: «Περιμέναμε την επίσκεψη με πολύ ενθουσιασμό, διότι η σκέψη και η ιδέα υπήρχε από τον Μάη, όταν παρουσιάσθηκε η παράσταση από τον καθηγητή κ. Χατζόπουλο, ο οποίος πρότεινε να την παρουσιάσουμε στο Ζωγράφειο. Η πρόεδρος του Τμήματος έκανε τα αδύνατα δυνατά για να γίνει αυτό πραγματικότητα. Βέβαια, όταν μιλάς για μια τέτοια επίσκεψη σε μια άλλη χώρα το θεωρείς μακρινό όνειρο, όταν όμως επιτέλους έφθασε η στιγμή να υλοποιηθεί έπρεπε να ανασυνταχθούμε. Δεν ήταν πολύ εύκολο γιατί η συγκεκριμένη παράσταση παρουσιάστηκε πέρσι τον Μάη και πολλά από τα παιδιά που έπαιζαν σε αυτή πήραν πτυχίο και το καθένα από αυτά πλέον έχει τις δραστηριότητές του. Για παράδειγμα το παιδί που υποδυόταν τον Φιλέα Φόνγκ ήταν φαντάρος και δεν μπόρεσε να πάρει άδεια, οπότε έπρεπε να γίνει αναδιανομή, κάποια κοπέλα ήταν στο Γύθειο δασκάλα και δεν μπόρεσε να πάρει άδεια κάποια άλλα κορίτσια βρίσκονταν στην Αθήνα. Βέβαια ο Νίκος Μαυρίδης προθυμοποιήθηκε και ανέλαβε να παίξει το ρόλο του Φιλέα Φόνγκ που είναι πολύ δύσκολος και μεγάλος και εγώ το ρόλο του πρεσβύτερου. Από εκεί και πέρα έμεινε το ταξίδι. Εν πάση όμως περιπτώσει καταφέραμε να συγκεντρωθούμε οι περισσότεροι και να κάνουμε λίγες ουσιαστικές πρόβες.

Οι εμπειρίες

που αποκόμισαν

Μιλώντας για τις εμπειρίες τους η κ. Μυρσίνη Λαντζουράκη αναφέρει ότι «ξεκινώντας το ταξίδι, όπως είπα, ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος αλλά δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτό που συναντήσαμε εκεί. Να ξεκινήσω από το Ζωγράφειο, το οποίο είναι ένα ίδρυμα που ξεκίνησε να λειτουργεί από το 1893 οι διευθυντές και οι δάσκαλοί του είναι υπέροχοι και μας προσέφεραν απλόχερα την φιλοξενία και την αγάπη τους. Μας περίμεναν με ενθουσιασμό και αυτό που έγινε κατανοητό από όλους μας ήταν ότι αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να προσφέρουν όσο το δυνατόν περισσότερα στον εκεί ελληνισμό και αυτή η συνεργασία ήταν ένα βήμα παραπάνω».

Από την πλευρά της η Έφη Ανδρεάδου, μέλος της θεατρικής ομάδας «Κιβωτός» αναφέρει ότι «επισκεφθήκαμε κατά τη διάρκεια της διαμονής μας στην Κωνσταντινούπολη το Ζωγράφειο τρεις φορές. Η πρώτη όταν έπρεπε να δώσουμε την παράσταση, η δεύτερη για να επισκεφτούμε την έκθεση του Παύλου Νεράντζη που φιλοξενούνταν στον χώρο του Ζωγραφείου. Στην τρίτη επίσκεψή μας ουσιαστικά αποχαιρετήσαμε τα παιδιά και τους δασκάλους και δόθηκε στον διευθυντή του σχολείου η ευκαιρία να μας μιλήσει για το συγκεκριμένο σχολείο.

Αυτό που είναι πάρα πολύ σημαντικό είναι το γεγονός της έντονης παρουσίας της Κοινότητας, δηλαδή την παρουσία μας εκεί την γνώριζαν όλοι ουσιαστικά οι άνθρωποι της έκθεσης και πολλοί ομογενείς γνώριζαν ποιοι είμαστε καθώς και τον σκοπό της επίσκεψής μας. Θα έλεγα ότι εκεί οι πληροφορίες και οποιαδήποτε εκδήλωση αμέσως γνωστοποιείται και συμμετέχουν όλοι εθελοντικά γιατί δεν έχουν τα κονδύλια να στηριχτούν. Μας αγκάλιασαν όλοι και λειτουργούσαμε ουσιαστικά σαν ομάδα.

Φαντάζομαι ότι κανείς δεν περίμενε τα αισθήματα που βιώσαμε και κανείς δεν περίμενε την ανταπόκριση που είχαμε εκεί. Ήταν πολύ σπουδαία όλα αυτά, εμπειρίες από τις οποίες πήραμε πολλά».

«Τελικά ήταν πολύ συγκινητική η επίσκεψή μας. Όταν βλέπεις να γίνεται μια τέτοια προσπάθεια θέλεις και εσύ να ανταποδώσεις με όλες σου τις δυνάμεις και εμείς προσπαθήσαμε να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Ήταν για όλους πολύ συγκινητικό», τονίζει το μέλος της θεατρικής Ομάδας Λία Παπαστρατάκη.

Ενθουσιασμένο

το κοινό της παράστασης

Την παράσταση παρακολούθησαν ομογενείς από την Κωνσταντινούπολη. «Είχε κόσμο, δυστυχώς όμως δεν είχε παιδιά, γιατί όπως είπε ο διευθυντής η περίοδος δεν ήταν και η πλέον κατάλληλη για να γίνονται εκδηλώσεις εφόσον τα παιδιά είχαν φροντιστήρια τα οποία εκεί είναι υποχρεωτικά. Παρόλα αυτά όμως, το να βρεις μια ημερομηνία κοινή για να μπορέσει τόσος κόσμος να ταξιδέψει σε μια ξένη χώρα ήταν πολύ δύσκολο και παρά το γεγονός ότι τα περισσότερα παιδιά δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν ο διευθυντής ήθελε να γίνει η εκδήλωση, γιατί προσπαθεί με κάθε ευκαιρία το σχολείο να έχει κάτι να προβάλει. Απώτερος βέβαια στόχος είναι να δείχνουν την παρουσία τους στον εκεί Ελληνισμό. Όλοι ήταν ενθουσιασμένοι με το τέλος της παράστασης».

Συνάντηση με Πατριάρχη

Η ομάδα των παιδιών είχε συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο στην έκθεση του Παύλου Νεράντζη στην αίθουσα του Ζωγράφειου Λυκείου. «Η έκθεση είχε ως τίτλο «Ίχνη Πολέμου» και περιελάμβανε φωτογραφίες από διάφορες πολεμικές συρράξεις των τελευταίων τριάντα χρόνων ανά τον κόσμο. Στην έκθεση ήταν παρών και ο Πατριάρχης τον οποίο είδαμε και προσωπικά»

Επισκέψεις

στα μνημεία της πόλης

Η ομάδα των παιδιών και των καθηγητών φιλοξενήθηκε και στο Ζάππειο Νηπιαγωγείο, Γυμνάσιο και Λύκειο, «οι καθηγητές και οι δάσκαλοι του οποίου παρακολούθησαν την παράσταση και ενθουσιάστηκαν. Επισκεφθήκαμε την Αγία Σοφία, το Μπλε Τζαμί, το υδραγωγείο, το παλάτι του Σουλτάνου, κάναμε μια βόλτα στον Βόσπορο, όπου κάποια στιγμή σκέφτηκα εκεί συνειδητοποίησα τους στίχους από το τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη «θέλω να πιω όλο το Βόσπορο… αλλάζουν εμπρός μου τα σύνορα του κόσμου. Πραγματικά η Κωνσταντινούπολη είναι το κέντρο του κόσμου» αναφέρει η Ανδρεάδου Έφη.

Ο Νίκος Μαυρίδης τέλος ευχαριστεί «το Ζωγράφειο Λύκειο για την φιλοξενία και θα θέλαμε να προτρέψουμε και να προτείνουμε σε όλους όσους μπορούν να κάνουν κάτι για αυτό οι άνθρωποι εκεί εκπέμπουν μια κραυγή αγωνίας και μας ζητούν να τους βοηθήσουμε. Θα μπορούσε όποιος πάει ταξίδι να συμπεριλάβει και μια επίσκεψη στο Ζωγράφειο γιατί είναι πολύ σημαντικό».

Α.Π.

Το Ζωγράφειο Λύκειο