Βασιλικη Παπαγεωργιου «Μονο ο πολιτισμος ειναι ανθρωπινος»
«Πάρε της νύχτας λίγο φως» είναι ο τίτλος του δίσκου που αναμένεται να κυκλοφορήσει στο επόμενο διάστημα, ο Κομοτηναίος καλλιτέχνης Χρήστος Χατζόπουλος. Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στην Κωνσταντινούπολη και περιλαμβάνει τραγούδια εμπνευσμένα μουσικά και θεματικά από τις ρίζες της θρακικής μουσικής παράδοσης. Η μουσική είναι δική του και οι στίχοι της Ελένης Μπενέκου. Τραγουδούν ο ίδιος και η Βασιλική Παπαγεωργίου, μέλος του μουσικού σχήματος «Βόσπορος», ενώ συμμετέχουν μουσικοί του ίδιου σχήματος.
Πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας σημαντικής συνεργασίας, που έγινε ανάμεσα στον Κομοτηναίο καλλιτέχνη και ορισμένους από τους πιο αξιόλογους μουσικούς της γειτονικής χώρας.
Η Βασιλική Παπαγεωργίου, μέλος του μουσικού σχήματος «Βόσπορος» μιλά στον ΠτΘ για τη συνεργασία με το Χρήστο Χατζόπουλο, για τις σχέσεις των ελληνικών και τουρκικών ήχων καθώς και για την επίδραση του πολιτισμού στο θέμα της πορείας των ελληνοτουρκικών σχέσεων..
ΠτΘ: κ. Παπαγεωργίου ξεκινώντας θα ήθελα να μας μιλήσετε για τη συνεργασία σας με το Χρήστο Χατζόπουλο…
Β.Π.: Το Χρήστο τον ξέρουμε πολλά χρόνια. Έρχεται στην Πόλη για το ούτι, για το μουσικό σχολείο. Αισθάνεται μία τεράστια ευθύνη και είναι σοβαρός και υπεύθυνος στη δουλειά του. Για πολλά χρόνια έρχονταν στην Πόλη και είχαμε μια σχέση η οποία εξελίχθηκε τελικά σε συνεργασία. Όταν ήρθε πρόσφατα και ήθελε τα τραγούδια αυτά, που είχε δημιουργήσει επηρεασμένος από το χωριό του τον Έβρενο, – ένα χωριό μεικτό, όλοι οι φίλοι του ήταν από αυτό και με το οποίο έχει μία πολύ μεγάλη σχέση, – να τα ηχογραφήσει στην Κωνσταντινούπολη, επειδή υπήρχε η φιλία χρόνων είπαμε ότι δεν υπήρχε κάτι καλύτερο, γιατί τα τραγούδια ήταν αληθινά και αυθόρμητα και είχαν μια πρωτογενή αυθεντικότητα. Αυτό μας συγκίνησε και αποφασίσαμε να συνεργαστούμε και να γίνει ο δίσκος με τους μουσικούς του “Βοσπόρου”, γιατί αυτή η δουλειά δεν είναι “Βόσπορος”. Είναι μία δουλειά του Χρήστου σε στίχους της Ελένης Μπενέκου και όλη αυτή η έμπνευση προέρχεται από τη Θράκη, στην οποία ερχόμαστε κάθε τρεις μήνες, γιατί εμείς κάθε τρεις μήνες πρέπει να βγαίνουμε από την Τουρκία και ερχόμαστε πολύ συχνά στην Αλεξανδρούπολη, στην Κομοτηνή έχουμε δώσει πολλές συναυλίες.
Εξ αρχής λοιπόν και κυρίως ο Χασάν Ερσέν με το που άκουσε αυτό το δείγμα που μας έστειλε ο Χρήστος με τραγούδια που τραγουδούσε ο ίδιος, εκτιμώντας ότι ο Χρήστος είχε γράψει τραγούδια που είχαν άμεση σχέση με τα μακάμια, τα τουρκικά, δεν ήταν κάτι που ήταν άσχετο με τον τόπο του, αλλά κάτι που έβγαινε μέσα από την παράδοσή του σε μια καινούργια όμως έκφραση, σε μια καινούργια προσέγγιση, πιο μοντέρνα και σύγχρονη αποφασίσαμε να συνεργαστούμε.
ΠτΘ: Υπάρχει συγγένεια μεταξύ των ήχων των ελληνικών και τουρκικών;
Β.Π.: Και βέβαια υπάρχει. Στηρίζονται στη βυζαντινή μουσική αλλά και στην οθωμανική που είχε στοιχεία και της βυζαντινής και της περσικής και ήταν ένα κράμα. Ας μη ξεχνάμε ότι η Θράκη υπήρξε ένα τρομερό δοχείο ανά τους αιώνες. Έχει δεχθεί πολλές επιρροές και τις έχει χωνεύσει. Γι’ αυτό και για εμάς είχε νόημα να συνεργαστούμε σ’ αυτή την περιοχή με κάποιον από τους μουσικούς που βγαίνει μέσα από το κέντρο αυτής της παράδοσης και που θέλει να εκφραστεί σήμερα γιατί πραγματικά είχε νόημα αυτό. Δεν ήταν μια δουλειά χωρίς ψυχή, είχε κάθε λόγο για να γίνει.
ΠτΘ: Πιστεύετε ότι ο πολιτισμός μπορεί να συμβάλλει στην προώθηση της ελληνοτουρκικής φιλίας;
Β.Π.: Πιστεύω ότι σήμερα μόνο ο πολιτισμός και η μουσική μπορούν να λειτουργήσουν έτσι. Αν στηριχτούμε στους πολιτικούς μόνο, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει κάτι, αν αφεθούμε στις πολυεθνικές αποκλείεται. Πρέπει να αφεθούμε σε αυτούς που πραγματικά αισθάνονται τον πολιτισμό και ότι αυτός μόνο είναι ανθρώπινος.
ΠτΘ: Αυτές τις ημέρες υπάρχει μία έξαρση των εθνικιστικών θεμάτων τόσο από την πλευρά της Τουρκίας όσο και της Ελλάδας…
Β.Π.: Ανά τους αιώνες γίνεται το ίδιο. Προσπαθούν να χαλιναγωγήσουν και τους μεν και τους δε. Αυτή τη συνταγή την έχουμε μάθει εδώ και καιρό, και πολύ καλά. Νομίζω ότι οι λαοί πρέπει να αποκτήσουν ένα δικό τους κριτήριο και βάσει αυτού να αντιμετωπίζουν τα πράγματα. Ας μη στηριζόμαστε τόσο στο τι κάθε φορά μας προσφέρουν. Νομίζω ότι πρέπει να ωριμάσει ο κόσμος και να αποκτήσει απόλυτα δικό του κριτήριο για να αντιμετωπίζει τα πράγματα.
ΠτΘ: κ. Παπαγεωργίου σας ευχαριστούμε πολύ.
Β.Π.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.
Ελένη Μπενέκου: «Μαγική η συνεργασία μου με το Χρήστο»
Η Ελένη Μπενέκου είναι γνωστή στην πόλη μας από τα φοιτητικά της χρόνια. Φοιτήτρια του εδώ τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας είχε μια σημαντική παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής, δημοσιεύοντας ποιήματα στο περιοδικό της Κοινότητας Νέων αλλά και αρθρογραφώντας στον τοπικό τύπο.
Σήμερα μας μιλά για τη συνεργασία της με το Χρήστο Χατζόπουλο, αλλά και για την ποίηση…
ΠτΘ: Πώς ξεκίνησε η συγκεκριμένη συνεργασία;
Ε.Μ: Η συνεργασία ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια. Ένα καλοκαίρι εδώ στην Κομοτηνή κάποιοι φίλοι με έφεραν σε επαφή με το Χρήστο Παπαγεωργίου. Ήξεραν ότι ο Χρήστος αναζητούσε στίχους και ότι εγώ έγραφα και έτσι ξεκίνησε αυτή η «μαγική» θα έλεγα συνεργασία.
ΠτΘ: Η ενασχόλησή σας με το γράψιμο είχε ξεκινήσει από τα φοιτητικά σας χρόνια…
Ε.Μ.: Ναι ήμουν φοιτήτρια εδώ και ασχολιόμουν και με το γράψιμο αλλά και με άλλα θέματα πολιτιστικού ενδιαφέροντος.
ΠτΘ: Ασχολείσαι και με ποίηση;
Ε.Μ.: Ξεκίνησα γράφοντας ποίηση πριν αρκετά χρόνια, κυρίως σουρεαλιστική. Τελικά η στιχουργική με την ποίηση είναι αρκετά κοντά αρκεί να βρεις αυτό το νήμα που τις χωρίζει και να πας από την άλλη πλευρά. Ήταν μια αποκάλυψη και για μένα. Βγήκαν στοιχεία τα οποία δεν πίστευα γιατί οι περισσότεροι στίχοι αφορούν στη φύση, στον έρωτα, ενώ ο στίχος που έγραφα παλιότερα ήταν πιο σκληρός. Τώρα μου βγήκε μια ευαισθησία.
ΠτΘ: Μεγαλώνοντας γινόμαστε περισσότερο ευαίσθητοι;
Ε.Μ.: Θα έλεγα ότι συνειδητοποιούμε την ευαισθησία. Δε γινόμαστε περισσότερο ευαίσθητοι. Αν υπάρχουν εκείνα τα σπαράγματα που υπάρχουν εκ γενετής, από ριζιμιού, κάποια στιγμή όλα αυτά συνενώνονται.
ΠτΘ: Σήμερα βιώνουμε δύσκολες ημέρες. Θα έγραφες και πάλι σκληρό στίχο;
Ε.Μ.: Κάποιες φορές γράφω και στίχους που θα ταίριαζαν περισσότερο σε ροκ εκτελέσεις ή μελοποιήσεις. Απλά είναι οι στιγμές και οι φάσεις που περνώ προσωπικά.
ΠτΘ: Θα μας μιλήσετε για τα τραγούδια του συγκεκριμένου δίσκου;
Ε.Μ.: Τα τραγούδια του συγκεκριμένου δίσκου βγήκαν μετά από αναζητήσεις δικές μου και παράλληλα του Χρήστου και κατάφεραν να συμπλεύσουν. Να πω μόνο ότι το τραγούδι «Πικροθάλασσα» είναι το πρώτο τραγούδι με το οποίο ήρθαμε σε επαφή. Το συγκεκριμένο τραγούδι γράφτηκε στην πόλη της Κομοτηνής σε ένα φοιτητικό δωμάτιο πριν αρκετά χρόνια. Κατόπιν ήρθαν και άλλα. Ο δίσκος έχει δώδεκα τραγούδια και κάποια ορχηστρικά.
ΠτΘ: Σκέφτεστε να εκδώσετε τα ποιήματά σας;
Ε.Μ.: Μέχρι σήμερα έχω μόνο συμμετοχές σε λογοτεχνικά περιοδικά. Είναι κάτι που προς το παρόν δε σκέφτομαι. Δεν ξέρω αν θα προκύψει.
ΠτΘ: Πέρα από τη δημοσίευση ποιημάτων στο Περιοδικό της Κοινότητας Νέων σε ποια άλλα περιοδικά έχετε δημοσιεύσει;
Ε.Μ.: Έχω δημοσιεύσει ποιήματα στο περιοδικό «Εμβόλιμον» που εκδίδεται στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας, στην περιοχή μου, και διάφορα άρθρα μου σε περιοδικά. Γενικότερα ασχολούμαι με το γράψιμο.
ΠτΘ: Συνεχίζετε να ασχολείσθε και με τη δημοσιογραφία;
Ε.Μ.: Είμαι στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Λειβαδιάς και έχω μία εκπομπή με πολιτιστικά θέματα.
ΠτΘ: Έχετε σπουδάσει ελληνική φιλολογία. Σκέφτεστε να ασχοληθείτε με αυτήν;
Ε.Μ.: Σαν χόμπι ναι. Τώρα πια ασχολούμαι με τη στιχουργική και όχι με ποίηση. Με τη στιχουργική αυτά που γράφεις περνάνε στα χείλη των ανθρώπων, που τραγουδάνε στις μοναξιές τους, στις χαρές τους ενώ με την ποίηση κάποιος το διαβάζει και μένει μία εικόνα στο μυαλό. Μέχρι εκεί όμως…
ΠτΘ:κ. Μπενέκου σας ευχαριστούμε πολύ
Ε.Μ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.
Χρήστος Χατζόπουλος: «Πρέπει να επιστρέψουμε στις ρίζες μας»
Ο Χρήστος Χατζόπουλος μιλά στον ΠτΘ για το δίσκο του «Πάρε της νύχτας λίγο φως» και γενικότερα για την παραδοσιακή μουσική…
ΠτΘ: Πώς προέκυψε ο δίσκος «Πάρε της νύχτας λίγο φως»
Χ.Χ.: Επειδή ασχολούμαι με το ούτι πάντα έψαχνα διεξόδους για κάτι καλύτερο και επειδή είναι ανατολίτικο όργανο κάποια στιγμή επισκέφθηκα την Πόλη για να βρω κάποιο δάσκαλο τον οποίο είχα ακούσει σε CD. Αυτή ήταν και η αφορμή της συνεργασίας μας με το Νικηφόρο Μεταξά και τη Βασιλική Παπαγεωργίου, συνεργασία την οποία θα χαρακτήριζα άψογη. Ο δίσκος περιέχει τραγούδια σε μουσική δική μου και σε στίχους της Ελένης Μπενέκου. Ξεκίνησε η ηχογράφησή του πέρσι τον Οκτώβρη και με αγωνία φθάσαμε σήμερα να περιμένουμε την έκδοσή του τον επόμενο μήνα.
ΠτΘ: Πού στηρίζετε η μουσική του δίσκου;
Χ.Χ.: Είναι ένα συνονθύλευμα ήχων, βυζαντινών, ανατολίτικων, παραδοσιακών αλλά εμπεριέχει και στοιχεία ροκ, τζαζ.
ΠτΘ: Πόσα σας έχει επηρεάσει η παραδοσιακή μουσική είτε αυτή είναι τούρκικη είτε ελληνική;
Χ.Χ.: Η μουσική των δύο λαών είναι κοινή, η βάση της είναι η ίδια.
ΠτΘ: Κατά την άποψή σας η παραδοσιακή μουσική στην Ελλάδα στηρίζεται επαρκώς;
Χ.Χ: Υπάρχουν αξιόλογοι καλλιτέχνες που στηρίζουν το παραδοσιακό τραγούδι αλλά θα έπρεπε να υπάρχει περισσότερο ενδιαφέρον. Ο κόσμος κάποια στιγμή πρέπει να επιστρέψει και στις ρίζες του και να έχει σαν βάση τη συγκεκριμένη μουσική. Προσωπικά βαδίζω έχοντας μέσα μου ένα μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής, αλλά, συγχρόνως, ζω και τη σημερινή κατάσταση.
ΠτΘ: Για ποιο λόγο επιλέξατε την Πόλη για να ηχογραφήσετε το δίσκο σας;
Χ.Χ.: Κατ’ αρχήν η κύρια αφορμή ήταν η σχέση μου με το Νικηφόρο και τη Βασιλική, γενικότερα όμως οι μουσικοί συντελεστές του δίσκου μού ανοίχθηκαν από την αρχή και βέβαια είναι και πολύ καλοί μουσικοί.
ΠτΘ: κ. Χατζόπουλε σας ευχαριστούμε πολύ.
Χ.Χ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.
Α.Π.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
