Φως στη γιορτη των τσιγγανων

Στο αμφιθέατρο του ιδρύματος Παπανικολάου πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου η προβολή του ντοκιμαντέρ «Σκιές» του Γιάννη Καρυπίδη με θέμα την προσέγγιση των παιδιών του Αναχώματος της συνοικίας του Αλάν Κογιού από τον Γιάννη Βουλτσίδη και την Γεωργία Γιαννοπούλου μέσα από το Θέατρο Σκιών. Ο Γιάννης Βουλτσίδης και η Γεωργία Γιαννοπούλου δούλεψαν για έξι μήνες με παιδιά της περιοχής με την πολύτιμη αρωγή του πολιτιστικού Συλλόγου Αναχώματος «Η Φιλία» κι ανέβασαν παράσταση Καραγκιόζη στις γιορτές για το έθιμο του Εντερλέζι. Η δημιουργικότητα των παιδιών, η πηγαία έκφραση και η ανάγκη να μαθαίνουν διαρκώς νέα πράγματα εκφράστηκε στη γιορτή κι αποτυπώθηκε από το φακό του Κομοτηναίου Γιάννη Καρυπίδη.

«Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει είναι που ονειρεύομαι σαν τον Καραγκιόζη» τραγούδησαν στην αρχή του ντοκιμαντέρ οι μαθητές του Γιάννη Βουλτσίδη από το γνωστό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου. Το τραγούδι από λεπτό σε λεπτό έγινε δικό τους, γύρισε σε ρυθμό ραπ, οι φωνές τους δυνατές και καθαρές το πήραν και το ‘φτιαξαν διαφορετικό. Ρυθμός άλλωστε και τσιγγάνοι δεν χωρίζουν ποτέ.

Στο φιλμάκι ακουγόταν στιγμές η φωνή του Γιάννη Βουλτσίδη να εξηγεί ως αφηγητής την τελετή και τους συμβολισμούς. «Ναρκισσισμός περισσότερο για να μαγέψεις. Στολίζονται όπως στολίζουν τα κάρα, τα ποδήλατά τους για να μαγέψουν…»

Η σχολή για τον Καραγκιόζη

Ο Γιάννης Βουλτσίδης θέλησε να ξεκαθαρίσει, πριν την προβολή, ότι πρόκειται για σχολή κι όχι για σχολείο, το οποίο λαμβάνει χώρα στον μαχαλά των τσιγγάνων. «Τα παιδιά μέσα από τη σχολή έχουν μάθει να παίζουν τα ίδια Καραγκιόζη, ανέβασαν παράσταση στο μαχαλά τους κι αυτή γυρίστηκε σε ταινία κι όλος ο μαχαλάς ήρθε σήμερα να την παρακολουθήσει.

Η ταινία είναι ποιητικό ντοκιμαντέρ» εξήγησε, αισθανόμενος χαρά για την παρουσία του κόσμου στο αμφιθέατρο Παπανικολάου.

Ο Γιάννης Καρυπίδης προϊδέασε σε κάποιο βαθμό για το φιλμάκι που θα παρακολουθούσαμε. «Είναι μερικές φορές που το να κάνεις μια ταινία έχει ένα πραγματικό νόημα, με την έννοια ότι δεν βγάζεις τις φαντασιώσεις και το υποσυνείδητό σου αλλά προσπαθείς ποιητικά να καταγράψεις αυτό που φτιάχνουν κάποιοι άνθρωποι. Αυτή η ταινία μυρίζει ιδρώτα. Είναι ο ιδρώτας που έχυσαν τα παιδιά μαζί με τον Γιάννη Βουλτσίδη. Θα δείτε πολλά μουσκεμένα πουκάμισα – δεν τα αφαιρέσαμε γιατί δεν κάνουμε διαφήμιση – να παρουσιάζονται στο πανί».

Μιλώντας για τα συναισθήματα κατά την καταγραφή της παράστασης και των προετοιμασιών της παράστασης του Θρακικού Θεάτρου Σκιών ο κ. Καρυπίδης εξήγησε ότι έπαιξαν τεράστιο ρόλο. «Το πιο δύσκολο από όλα είναι να χαλιναγωγήσεις το συναίσθημα και να το κάνεις όχι ορθό λόγο και σωστές εικόνες αλλά κάτι που να βγάζει την ψυχή αυτών των παιδιών. Ελπίζω να μην έπεσα έξω».

Σχολιάζοντας τη συμπεριφορά των τσιγγάνων απέναντι στην κάμερα ο κ. Καρυπίδης εξήγησε ότι η τρισδιάστατη εικόνα τους φάνηκε ενδιαφέρουσα. «Η κοινωνία των τσιγγάνων περνάει από το ποζάρω στις δύο διαστάσεις στο συμμετέχω σ’ έναν τρισδιάστατο κόσμο. Οι περισσότεροι έδιναν πόζα για φωτογραφία, πάγωναν το χαμόγελό τους κι όταν τους ζητήσαμε ν’ ακούσουμε την ανάσα τους δεν είχαμε προβλήματα».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.