Το «Πανηγυρι» του Κεχαιδη

Το «Πανηγύρι» του Κεχαϊδη θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τη Δευτέρα το βράδυ στην παραλία της Μέσης το κοινό της περιοχής μας στα πλαίσια των εκδηλώσεων που διοργανώνει ο Παραθεριστικός Σύλλογος Μέσης «Οι Γλάροι», από την Θεατρική Εταιρεία «Ανατολικά του Νέστου».

Ο ΠτΘ συζητά σήμερα με τον σκηνοθέτη της παράστασης και ψυχή πάνω απ’ όλα της θεατρικής εταιρείας Κώστα Λειβαδίτη για το συγκεκριμένο έργο, «έργο σκληρό, έργο ταμπού» όπως το χαρακτηρίζει ο ίδιος.

ΠτΘ: κ. Λειβαδίτη, γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο έργο;

Κ.Λ.: Πάντα είχα στο μυαλό μου, επειδή μου αρέσει σαν έργο, να το ανεβάσω, δεν ήταν όμως στις φετινές προτεραιότητές μου. Για φέτος είχα αποφασίσει να ανεβάσω την κωμωδία «Καρτ ποστάλ» του Μπάμπη Άννινου, λόγοι όμως προσωπικοί με ανάγκασαν να στραφώ στο δράμα. Κι επειδή ήταν στις προτεραιότητές μου «Το πανηγύρι» ουσιαστικά το επιστράτευσα για φέτος. Είναι ένα έργο σκληρό, ένα έργο ταμπού θα έλεγα, γιατί αναφέρεται σε περιθωριακούς ανθρώπους όχι από άποψη ιδεολογίας, αλλά εξωθημένους από την πολιτεία, πρόσφυγες, μικρασιάτες, οι οποίοι βρέθηκαν στο Θεσσαλικό κάμπο, ο οποίος θα μπορούσε να είναι και ο κάμπος της Θράκης, να παλεύουν για τα χαμένα όνειρά τους, για τη ζωή που ονειρεύτηκαν και δεν βρήκαν. Είναι ένα έργο που περιγράφει τη ζωή μιας οικογένειας, όπου ο πατέρας το έχει ρίξει στο ποτό, δηλαδή έχει χαθεί σε αυτό που του είχαν υποσχεθεί και το οποίο δεν βρήκε και δεν μπόρεσε να σταθεί. Κι ο κόσμος που βρίσκεται δίπλα του βιώνει την ίδια κατάσταση. Άνθρωποι κουρασμένοι, προδομένοι από την πολιτεία, πρόσφυγες που χάθηκαν στο να ψάχνουν το καλύτερο αύριο, χωρίς αξίες και ιδανικά πορεύονται γελασμένοι από την ίδια τη ζωή. Και το πανηγύρι να είναι πάντα αλλού…

Είναι η εικόνα περίπου της Ελλάδας και του καπιταλισμού που ωθεί τους ανθρώπους να πιάσουν την καλή κι αυτό δεν γίνεται ποτέ.

ΠτΘ: Μιλάμε κ. Λειβαδίτη και για ένα διαχρονικό συγχρόνως έργο…

Κ.Λ.: Το έργο διαδραματίζεται τη δεκαετία του ’60 και μιλά για τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, στην ουσία για ανθρώπους εξηντάρηδες. Σήμερα τα προβλήματα είναι τα ίδια αλλά με διαφορετικές εκφάνσεις γιατί οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Είναι ένα έργο το οποίο δημιουργεί σε αυτόν που το βλέπει μία, θα έλεγα, «ψιλοστενοχώρια», γιατί βλέπει μία κατάσταση που δεν θέλει να βιώσει. Το συγκεκριμένο έργο το είχε ανεβάσει η Άννα Βαγενά στο «Θεσσαλικό Θέατρο» και όταν ρώτησα ένα συνάδελφο από εκεί μου είπε ότι το αντιμετώπισαν οι θεατές μουδιασμένα. Ήταν όμως μία πολύ καλή παράσταση, απλά ο θεατής έβλεπε πράγματα που δεν ήθελε να βλέπει. Είναι ένα έργο σκληρό, από την άλλη, όμως, βαθύτατα ανθρώπινο κι αν γίνει και καλή παράσταση, που η δική μας ευτυχώς έγινε, πετυχαίνει. Και αυτό το λέω, γιατί στο θέατρο μερικές φορές αυτό που θέλουμε δεν πετυχαίνει. Η συνταγή αυτού που κάνουμε πέτυχε, είναι όμως ένα σκληρό, δραματικό, συγκινησιακό έργο.

ΠτΘ: Εξάλλου στόχος γενικότερα της τέχνης είναι να προβληματίσει …

Κ.Λ: Θα έλεγα ότι το έργο προβληματίζει μερίδα ανθρώπων, γιατί ο βολεμένος μικροαστός πιθανόν να το δει και σαν μουσειακό είδος που δεν τον αφορά καθόλου. Όμως επειδή τα συναισθήματα είναι πανανθρώπινα, όπως και οι καταστάσεις, το έργο αγγίζει το κοινό και οι παραστάσεις που κάναμε στο νομό Ξάνθης απέσπασαν τα καλύτερα σχόλια. Μέχρι σήμερα έχουμε δώσει έξι παραστάσεις και θα συνεχίσουμε και τον Αύγουστο. Μετά τη Μέση θα παίξουμε σε κάποια χωριά της Ξάνθης και η τελευταία θα δοθεί στις 24 Αυγούστου στα προεόρτια των Γιορτών της Παλιάς Πόλης στην Ξάνθη.

ΠτΘ: κ. Λειβαδίτη εμμένετε στους Έλληνες συγγραφείς. Πέρυσι στα πλαίσια των εκδηλώσεων στη Μέση απολαύσαμε «Τον αγαπητικό της βοσκοπούλας» φέτος θα δούμε «το Πανηγύρι»…

Κ.Κ.: Ναι, προτιμώ του έλληνες συγγραφείς. Για να κάνω μία διαδρομή της πορείας μας θα σας πω ότι ξεκινήσαμε με Καμπανέλη, μετά συνεχίσαμε με Σακελάριο -Γιαννακόπουλο, Καγιά, πήγα στον Παντελή Χορν, ακολούθησε ένα δικό μου δρώμενο, στη συνέχεια ανέβασα έργο του Μάριου Ποντίκα, μετά λίγο τα χάλασα και ανέβασα Αζίζ Νεσίμ – θεωρώ ότι είναι πολύ κοντά στην Ελληνική πραγματικότητα – αργότερα Μισιτζή, Μολιέρο, Κορομηλά, Κωστή Παλαμά και τώρα Κεχαϊδη.

Στα δεκατρία έργα που έχω ανεβάσει μέχρι σήμερα για μεγάλους μόνο τα δύο είναι ξένων συγγραφέων, τους οποίους όμως να σημειώσω ότι δεν θεωρώ «ξένους» στην ελληνική πραγματικότητα. Όσον αφορά στις παιδικές παραστάσεις στα εφτά έργα που έχω ανεβάσει μέχρι σήμερα τα πέντε ήταν ελληνικά. Και το χειμώνα θα συνεχίσω με παιδικό ελληνικό. Ακόμα δεν έχω αποφασίσει ποιο θα είναι.

ΠτΘ: Ζείτε και δημιουργείτε στην Ξάνθη. Αυτή η αποκέντρωση τι προβλήματα δημιουργεί;

Κ.Κ.: Το ουσιαστικό πρόβλημα είναι ένα και υπάρχει μονίμως. Βέβαια, δεν το αντιμετωπίζω μόνο εγώ αλλά και άλλοι και κάποια στιγμή πρέπει να εγερθούμε ώστε να πάψει ο πολιτισμός να αντιμετωπίζεται σαν παραπαίδι, σαν πάρεργο. Κατά την άποψή μου αυτό το ψευδές, το παραμύθι, ότι τώρα είναι οι καιροί δύσκολοι, -αλλά μια ζωή οι καιροί ήταν δύσκολοι, – δεν πρέπει να αγγίζει τον πολιτισμό. Αυτό το παραμύθι κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει. Ο πολιτισμός είναι ένα ακριβό αγαθό, είναι το κατ’ εξοχήν αγαθό που έχει η χώρα μας και θεωρώ ότι θα πρέπει να είναι από τις πρώτες προτεραιότητες των κυβερνώντων οι οποίοι όταν επιλέγουν να κάνουν περικοπές θα πρέπει να τις κάνουν σε άλλους τομείς κι όχι στον τομέα «πολιτισμός», ο οποίος είναι το συγκριτικό μας πλεονέκτημα έναντι των άλλων λαών της Ευρώπης. Εμείς αυτό που έχουμε δεν το στηρίζουμε. Δεν υπάρχει καμία οικονομική στήριξη.

Εγώ, κάθε παράσταση την ξεκινώ από το μηδέν, ενώ τα θέατρα της Αθήνας ξεκινούν με παχυλές επιχορηγήσεις γιατί έχουν τους ημέτερους. Δεν θα μπω στη διαδικασία να κρίνω τις επιχορηγήσεις των κρατικών θεάτρων. Εγώ, ξεκινώ από το μηδέν κι έχω την τόλμη να στήσω την παράσταση. Πιστεύω ότι δουλεύουμε συστηματικά και με σεβασμό στα έργα που ανεβάζουμε. Το οικονομικό είναι το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Και αυτό το λέω πραγματικά. Πολλοί λένε ότι η ζωή μου όλη είναι το θέατρο. Εγώ δεν θα το πω. Απλά λέω ότι, ό,τι κάνω, το κάνω με μεράκι, γιατί αγαπώ πολύ το θέατρο, όπως αγαπώ και άλλα πράγματα στη ζωή μου. Δεν θεωρώ ότι είναι το μοναδικό που με καλύπτει. Το αγαπώ πολύ και ό,τι αγαπάς πραγματικά το κάνεις και όμορφο.

ΠτΘ: Καλή επιτυχία κ. Λειβαδίτη και σας ευχαριστούμε πολύ.

Κ.Λ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ. Και θα ήθελα με την ευκαιρία να ευχαριστήσω τον υπεύθυνο πολιτιστικών του Δήμου Αιγείρου, τον Δήμο Μπακιρτζάκη.

Χωρίς να ξέρω πώς λειτουργούν στην περιοχή σας τα πολιτιστικά δρώμενα, θα πω ότι είναι ο μόνος που ίσως έχει εκτιμήσει αυτά που κάνω. Ο ίδιος μου τηλεφωνεί για να με ρωτήσει τι θα ανεβάσω φέτος κι αυτό το νοιώθω ως μια μεγάλη τιμή. Θεωρώ ότι είναι ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται για τα πολιτιστικά, τουλάχιστον στο Δήμο Αιγείρου.

Οφείλω να το πω γιατί έτσι το έχω εισπράξει. Μακάρι να υπήρχαν στην περιοχή μας και άλλοι πέντε σαν κι αυτόν.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.