«Υπηρετης δυο αφενταδων» του Καρλο Γκολντονι

Το έργο του Γκολντόνι «Υπηρέτης δύο αφεντάδων» θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το κοινό της περιοχής μας σε δύο παραστάσεις που θα δοθούν στο Φανάρι και στην Ξυλαγανή την Κυριακή και τη Δευτέρα 24 και 25 Ιούλη. Σκηνοθέτιδα της παράστασης η Νανά Νικολάου, η οποία από το 1997, -έτος ίδρυσής του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, εφόσον πρόκειται για το νεότερο ΔΗΠΕΘΕ της χώρας μαζί με αυτό της Κέρκυρας,- ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνσή του.

Με την Νανά Νικολάου, η οποία προσφέρει τόσα στην Κοζάνη, αλλά και πανελλαδικώς, ο ΠτΘ μιλά για την παράσταση που ετοίμασε.

Να σημειωθεί ότι το έργο παρουσιάσθηκε στις 15 Ιούλη στην Κοζάνη έδρα του ΔΗΠΕΘΕ, ακολούθησε η Καστοριά καθώς και δύο παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη. Η μεγάλη περιοδεία ανά την Ελλάδα ξεκινά από την Αλεξανδρούπολη και ακολουθεί το Φανάρι και η Μαρώνεια και ολοκληρώνεται την 14η στο Λυκαβηττό.

ΠτΘ: κ. Νικολάου, πέρσι το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης ανέβασε Αριστοφάνη και συγκεκριμένα τις «Εκκλησιάζουσες». Φέτος έχετε επιλέξει το έργο «Υπηρέτης δύο αφεντάδων» του Γκολντόνι. Ποιοι ήταν οι λόγοι που σας οδήγησαν στην επιλογή του συγκεκριμένου έργου;

Ν.Ν.: Ακολουθούμε μία συνέχεια παρουσίασης κλασσικών συγγραφέων. Και πριν τον Αριστοφάνη όλες οι καλοκαιρινές παραστάσεις του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης αφορούσαν σε μεγάλα έργα του παγκόσμιου θεάτρου. Ο Γκολντόνι είναι μεγάλος συγγραφέας, μάστορας του θεάτρου και με το συγκεκριμένο έργο αναβίωσε την κωμωδία, όχι μόνο για την Ιταλία, για την commedia d el arte, αλλά για όλο τον κόσμο. Είναι ένα σπουδαίο έργο, που αξίζει να γίνει γνωστό στο ευρύ κοινό. Είναι αγαπητό και παίζεται κάθε χρόνο παγκοσμίως με μεγάλη επιτυχία.

ΠτΘ: Το θέμα του ανταποκρίνεται στη σημερινή πραγματικότητα;

Ν.Ν.:Το θέμα του δεν απέχει από το σήμερα και γι’ αυτό άλλωστε λέγεται ο Γκολντόνι κλασσικός συγγραφέας, γιατί ο ήρωας του συγκεκριμένου έργου, είναι ο πρώτος διπλοθεσίτης του κόσμου ο οποίος αναγκάζεται ερχόμενος από τη Νότια Ιταλία, -έτσι το προσαρμόσαμε,- στο Βορρά και συγκεκριμένα στην ευημερούσα Βενετία, να πιάσει δυο δουλειές για να μπορεί να τα βγάλει πέρα. Είναι ένας λαϊκός ήρωας γι’ αυτό και επιλέξαμε να ερμηνεύσει το ρόλο ο Παύλος Χαϊκάλης που είναι ένας κατ’ εξοχήν σπουδαίος, γνήσιος κωμικός. Είναι ένας ήρωας που μπορούμε να πούμε ότι εκπροσωπεί το λαό, όπως τον εκπροσωπεί ο Καραγκιόζης στην Ελλάδα, ο οποίος έχοντας όλα τα χαρακτηριστικά του γνήσιου λαϊκού ήρωα, δηλαδή την καπατσοσύνη, την πονηριά, την εξυπνάδα και το αυστηρό αίσθημα της αυτοσυντήρησης, καταφέρνει να γίνεται πιο αφέντης από τους αφέντες του μια και έχοντας δύο αφέντες τους κάνει ό,τι θέλει, τους κάνει να πιστεύουν ό,τι τους λέει, τους χειρίζεται όπως θέλει για να πετυχαίνει τη διπλοθεσία του. Αυτά όλα τα χαρακτηριστικά συν τον έρωτα που τον απογειώνει και τον δικαιώνει σαν κινητήρια δύναμη είναι πράγματα που και σήμερα στέκουν.

ΠτΘ: Μιλήστε μας για τον τρόπο που δουλέψατε. Η σκηνοθετική σας προσέγγιση αγγίζει το σήμερα;

Ν.Ν.:Στήσαμε μία παράσταση που γίνεται μέσα στο καρναβάλι της Βενετίας, το οποίο, και τότε και σήμερα ακόμα, παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή της Ιταλίας και μέσα απ’ αυτό το καρναβάλι με το ξέφρενο γλέντι και την υψηλή αισθητική που κουβαλά η Βενετία με τις μάσκες και τα κοστούμια της οι καρναβαλιστές αποφασίζουν μέσα στη χαρά τους να παίξουν τον «Υπηρέτη των δύο αφεντάδων». Αυτό το έργο παίζοντάς το οι καρναβαλιστές το παρακολουθεί το σημερινό κοινό.

Η σκηνοθετική προσέγγιση δεν αγγίζει το σήμερα. Τα κοστούμια είναι εποχής και όλο το σκηνικό θυμίζει Βενετία. Το έργο παίζεται σήμερα από σύγχρονους ηθοποιούς και το βλέπουν σύγχρονοι θεατές. Ο λόγος της απόδοσης της μετάφρασης που έχω κάνει είναι καθημερινός και σύγχρονος, αλλά χωρίς σύγχρονα στοιχεία. Σεβόμαστε απόλυτα τον συγγραφέα, αλλά δεν παύει να το παίζουμε εμείς και να το βλέπετε εσείς. Δηλαδή όλοι είμαστε άνθρωποι που ζούμε στο σήμερα. Οι αισθητικές μας και οι αντιλήψεις μας προσεγγίζουν ένα καινούργιο τρόπο.

ΠτΘ:Είπατε κ. Νικολάου ότι σαν ΔΗΠΕΘΕ επιλέγετε κάθε καλοκαίρι να ανεβάσετε κλασσικό έργο. Πιστεύετε ότι τα συγκεκριμένα τα αποδέχεται περισσότερο το κοινό;

Ν.Ν.: Το καλοκαίρι χρειάζεται μια σημαντική παραγωγή με σημαντικό έργο. Δεν μπορείς να κάνεις ένα έργο με τρία και τέσσερα πρόσωπα επί σκηνής που παίζονται σε μεγάλα ανοιχτά θέατρα και ο κόσμος έρχεται να δει μια «χορταστική» παράσταση, θα μου επιτρέψετε να το πω έτσι, από αισθητικής, εικαστικής και μουσικής άποψης. Εμείς δίνουμε προσοχή στα έργα μας στη μουσική κι από ηθοποιούς έχουμε ένα θίασο 13 ηθοποιών επί σκηνής. Πρέπει να κάνεις ένα έργο και να προσφέρεις κάποια πράγματα και όσον αφορά στην παραγωγή του και το θέαμά του και την ουσία του ως κείμενο. Και αυτό το βρίσκεις στους κλασικούς. Το χειμώνα ασχολείσαι με πιο σύγχρονα θέματα, γιατί είναι κλειστή η αίθουσα, είναι πιο μαζεμένα τα πράγματα, μπορεί να ακουστεί και ένας λόγος δωματίου.

ΠτΘ: κ. Νικολάου, είναι γνωστό ότι οι επιχορηγήσεις προς τα ΔΗΠΕΘΕ δεν επαρκούν.Το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης πανελληνίως αναγνωρίζεται για το έργο του. Πώς βλέπετε το μέλλον των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ γενικότερα;

Ν.Ν.: Κατ’ αρχήν ευχαριστώ για τη διαπίστωσή σας. Το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης θεωρείται, και από το χώρο του θεάτρου και από το χώρο του κοινού που μας τιμά και έρχεται στις παραστάσεις μας, ότι είναι ένα από τα πιο καταξιωμένα. Θέλει πολύ δουλειά, θέλει αυταπάρνηση, απαιτεί να είσαι εκεί και να μην κάνεις διεύθυνση με φαξ από την Αθήνα, ώστε να καταλάβεις το κοινό της περιφέρειας τι θέλει. Και θέλει μια σωστή οικονομική διαχείριση. Δε γίνεται τίποτα από αυτά εύκολα. Οι επιχορηγήσεις μένουν στάσιμες για χρόνια και στην ουσία αυτό σημαίνει ότι μειώνονται, ενώ όλα αυξάνουν. Η επιχορήγηση θα μπορούσε και θα ‘πρεπε να είναι μεγαλύτερη. Η επιχορήγηση των ΔΗΠΕΘΕ συγκρινόμενη με αυτή των κρατικών θεάτρων είναι ελάχιστη. Υπάρχει μια τεράστια ψαλίδα χρηματικής ενίσχυσης μεταξύ τους από το κράτος. Το καλό είναι ότι ο κόσμος τα τελευταία χρόνια παρακολουθεί τις παραστάσεις των δημοτικών θεάτρων, γιατί βλέπει ότι κάνουν σημαντικές δουλειές, στην πλειοψηφία τους, αν μη τι άλλο, και με πολύ σημαντικούς καλλιτεχνικούς συντελεστές και ηθοποιούς. Θα πρέπει όμως η πολιτεία να σταθεί πλάι τους, να ενστερνιστεί ότι είναι ένας θεσμός που έχει αποδειχθεί απαραίτητος για την περιφέρεια, γιατί μέσω αυτών το κοινό της βλέπει καλό θέατρο και έχει από αυτό το λόγο μειωθεί η γύρα των διάφορων μπουλουκιών στην περιφέρεια. Ο κόσμος συνέκρινε και επέλεξε τι θα δει. Κάνουμε δουλειά παιδείας στη Δυτική Μακεδονία αλλά και σε άλλα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πιστεύω ότι η πολιτεία μπορεί και πρέπει να σταθεί πλάι τους μεγαλώνοντας τις επιχορηγήσεις και παρακολουθώντας τα παράλληλα, στενά ώστε να γίνεται η δουλειά για τα οποία έχουν ιδρυθεί και η οποία αναφέρεται μέσα στις προγραμματικές συμβάσεις σε σχέση με την περιφέρεια και το έργο του κάθε ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κάποια δεν το κάνουν σωστά. Να τα επιπλήξει, να τα παρακολουθήσει, να τα αναγκάσει να το κάνουν. Κάποια το κάνουν, να τα ανταμείψει. Και ο θεσμός χρόνο με το χρόνο μπορεί να χρειαστεί και ανανέωση, γιατί η ζωή μας κυλάει, το κοινό ανανεώνεται, οι αντιλήψεις μας ανανεώνονται. Να ανανεωθούν τα ΔΗΠΕΘΕ όπου είναι απαραίτητο και χρήσιμο, σύμφωνα με το σημερινό γίγνεσθαι, αλλά να μη διακοπεί η λειτουργία τους.

ΠτΘ: κ. Νικολάου πιστεύετε ότι η συμμετοχή μεγάλων ονομάτων, για παράδειγμα στη συγκεκριμένη παράσταση του κ. Χαϊκάλη αλλά και άλλων που είναι γνωστά στο ευρύ κοινό από την παρουσία τους στην τηλεόραση είναι ατού για την παράσταση;

Ν.Ν.: Είπατε κάτι σωστό και το επαναλαμβάνω, «γνωστά στο ευρύ κοινό από την τηλεόραση». Η περιφέρεια δε βλέπει το θέατρο της Αθήνας και όλοι αυτοί οι ηθοποιοί που εγώ επιλέγω να συμμετέχουν σε κάθε μας δουλειά, που είναι γνωστοί από την τηλεόραση στο ευρύ κοινό παίζουν στην Αθήνα θέατρο και μάλιστα καλό. Άρα δεν επιλέγω ηθοποιούς που είναι αστεράκια διάττοντα της τηλεόρασης που σήμερα υπάρχουν και αύριο δεν υπάρχουν. Είναι νεότεροι και παλαιότεροι ηθοποιοί του θεάτρου οι οποίοι κάνουν και τηλεόραση. Και δεδομένο του ότι η τηλεόραση θέλοντας και μη έχει μπει στη ζωή μας με πολύ σημαντικό ρόλο και ο κόσμος βλέπει τηλεόραση και από αυτήν ψυχαγωγείται μέσα στο σπίτι του το χειμώνα στην περιφέρεια και βλέπει τους ηθοποιούς οι ηθοποιοί αυτοί δίνουν την ευκαιρία στο κοινό να έρθει πιο εύκολα και με χαρά στο θέατρο και το θέατρο να έχει περισσότερο κοινό. Αυτό είναι καλό και για τη συνείδησή του και γιατί την καλή δουλειά που κάνουμε τη βλέπει το κοινό. Ενώ σε άλλη περίπτωση γίνεται καλή δουλειά αλλά χωρίς θεατές.

ΠτΘ: κ. Νικολάου σας ευχαριστούμε πολύ.

Ν.Ν.:Κι εγώ σας ευχαριστώ

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.