Ο παλαιος εχθρος

Ο κόσμος του Δημήτρη Νόλλα έχει πάντα ένα ρευστό και απροσδιόριστο στοιχείο, που αποκτά ξαφνικά χειροπιαστές διαστάσεις, και ανεβαίνει με ταχύτητα επί σκηνής, καταλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου σχεδόν το οπτικό μας πεδίο. Οι ανατροπές που φέρνει ή αποκαλύπτει ο Νόλλας στις ανά χείρας ιστορίες του, όσο εξελίσσεται η φυγόκεντρη κατά κανόνα πλοκή τους, κάνουν έντονα πρισματική την αφήγησή του.

Τα γεγονότα και τα πρόσωπα τα οποία προκύπτουν από τα δρώμενα ερμηνεύονται σε πολλαπλά επίπεδα και η αλήθεια τους μπορεί να αξιολογηθεί αναλόγως με τη θέση από την οποία τα κοιτάζουμε κάθε φορά. Και μια τέτοιου τύπου δραματουργία δεν μπορεί παρά να επιφυλάσσει ενεργό ρόλο στην ειρωνεία. Και στη μονίμως ειρωνική αυτή στάση δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε τη δοκιμασμένη από ετών ποιητική τού συγγραφέα: η λογοτεχνία καλείται να μας δείξει το καθημερινό μας περιβάλλον υπό λοξή και ελαφρώς διαταραγμένη γωνία, με τον τρόπο ενός αμέτοχου παρατηρητή, που αρκείται να μας προειδοποιήσει για την ολισθηρότητα του εδάφους πάνω στο οποίο μας ζητάει να βαδίσουμε.

Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Ελευθεροτυπία, 09 – 07 – 2004

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.