Ορφεας Περιδης: «Το τραγουδι πρεπει να τραγουδιεται και να χορευεται»
Στο στούντιο του «Παρατηρητή της Θράκης» φιλοξενήθηκε παραμονές του Πάσχα ο ταλαντούχος τραγουδοποιός Ορφέας Περίδης, στο πλαίσιο δύο εμφανίσεών του με το Σωκράτη Μάλαμα σε μαγαζί της Κομοτηνής. Ο Τάσος Συκάκης και η υπογράφουσα μίλησαν μαζί του για τη συνεργασία του μ’ ένα καλό κιθαρίστα και τραγουδοποιό, όπως ο Μάλαμας. Ειλικρινής και αισιόδοξος δηλώνει ότι η έμπνευση δεν έχει τόπο, είναι όπως και η μουσική. Η νέα δισκογραφική δουλειά που ετοιμάζει θα ολοκληρωθεί μέχρι το φθινόπωρο. Ο ίδιος δε δείχνει να βιάζεται και να εκβιάζει τα τραγούδια που θα βγουν στον αέρα γιατί πιστεύει και ξέρει πως θέλουν το χρόνο τους.
ΠτΘ: «Καλή σου μέρα αν ξυπνάς». Με τα τραγούδια σας το κάνετε πράξη. Μπορεί η μουσική να μας φτιάξει τη διάθεση;
Ο.Π.: Α, βέβαια.
ΠτΘ: Σας έχει τύχει να είστε στις μαύρες σας, να καταπιαστείτε μ’ ένα τραγούδι και στην πορεία ν’ αλλάξουν όλα;
Ο.Π.: Ναι. Η αλήθεια είναι ότι ξεχνιέσαι με τα τραγούδια και όταν ξεχαστεί κανείς μπορεί να αποστασιοποιηθεί και από τα γεγονότα που τον προβληματίζουν να τα δει και μ’ ένα ψύχραιμο μάτι και να βρει τις λύσεις. Η μουσική είναι και θεραπευτική και όχι μόνο διασκεδαστική.
ΠτΘ: Το αν έχετε καλή ή κακή διάθεση επηρεάζει τα τραγούδια που γράφετε;
Ο.Π.: Βέβαια. Με την κακή διάθεση ίσως γράφεις πιο ενδιαφέροντα τραγούδια. Ίσως να πετύχεις κάτι πιο θερμό κι εκ βαθέων.
ΠτΘ: Το λέω γιατί τα τραγούδια σας είναι όμορφά, μελωδικά, αλλά κάπως πεσιμιστικά κι αναρωτιέμαι αν πίσω από τα τραγούδια κρύβεται ο χαρακτήρας του Ορφέα Περίδη.
Ο.Π.: Οι μυθιστοριογράφοι αντιμετωπίζουν το θέμα του ήρωα που αν είναι καλός δεν έχει ενδιαφέρον.
ΠτΘ: Τα κακά παιδιά έχουν περισσότερη πέραση;
Ο.Π.: Ίσως. Ενώ είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος το περίεργο είναι ότι μερικές φορές μου βγαίνουν πεσιμιστικά και λυπημένα τραγούδια. Έχω την εντύπωση πως όταν είμαι χαρούμενος δε θέλω να γράψω, θέλω να χαρώ αυτή τη φάση.
ΠτΘ: Είμαστε στην εποχή που τα καλά παιδιά είναι αντιήρωες. Στα κόμικς, στη ζωγραφική, στον κινηματογράφο, δεν περνάει το «όμορφος κόσμος ηθικός…» γιατί και η ζωή δεν είναι έτσι.
Ο.Π.: Ακριβώς. Επομένως πρέπει να λες την αλήθεια. Ένα καλό τραγούδι είναι η αλήθεια σου. Λες την αλήθεια σου κι εκτίθεσαι κι αυτό είναι το ζήτημα, γιατί δεν είναι εύκολο να εκτεθείς.
ΠτΘ: Σας απασχολεί το πώς αντιμετωπίζει ο κόσμος τα τραγούδια σας;
Ο.Π.: Όσο περνάει ο καιρός οι ανησυχίες μειώνονται. Έχω καταλάβει πως αν είσαι ειλικρινής είναι ένας καλός τρόπος να κοιμάσαι ήσυχος.
Φωτοβολίδα αλλά όχι κομήτης
ΠτΘ: κύριε Περίδη, ξεκινήσατε μ’ ένα τραγούδι που αγαπήθηκε και τραγουδήθηκε πολύ, τη «Φωτοβολίδα». Η πορεία που ακολούθησε ήταν ανάλογη των προσδοκιών σας;
Ο.Π.: Νομίζω πως ήμουν αρκετά τυχερός. Έτυχα καλής αποδοχής. Τι άλλο μπορεί να επιζητεί ένας καλλιτέχνης;
ΠτΘ: Είστε από τους αφανείς καλλιτέχνες. Όλοι ξέρουν κι έχουν ακούσει τον Ορφέα Περίδη αλλά είναι συγκεκριμένο το κοινό που θα τον ακούσει ζωντανά.
Ο.Π.: Αυτό μου αρέσει γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που με ακούν και μάλιστα σε στιγμές πολύ προσωπικές, έχουν δεθεί με τα τραγούδια. Μου λένε κάποιοι ότι έβαλαν συγκεκριμένα τραγούδια μου στο γάμο τους. Πολύ ωραίες, ζεστές και τιμητικές κουβέντες. Αισθάνομαι όμως ότι γράφω τραγούδια για όλο τον κόσμο. Δε θα με πείραζε αν τύχαινα μεγαλύτερης αποδοχής. Βέβαια «Φωτοβολίδα» και «Κάτι μου κρύβεις» δε γράφονται κάθε μέρα.
ΠτΘ: Είναι το πώς νιώθει ο καλλιτέχνης όταν γράφει, η ανάγκη του να εκφραστεί μέσα από τους στίχους και τη μουσική. Το με ποιους θα το μοιραστεί είναι κάτι διαφορετικό. Το μοιράζεσαι μόνο με όσους μπορούν να σε καταλάβουν.
Ο.Π.: Και όποιον αφορά τελικά αυτός ο τρόπος έκφρασης, γιατί δεν αρέσουμε σε όλους.
ΠτΘ: Όταν ξεκινάτε να γράψετε δεν λέτε αυτό θα γίνει επιτυχία;
Ο.Π.: Όχι, αυτό προκύπτει. Η επιτυχία σου κλείνει το μάτι. Το βλέπεις ότι αυτό το κομμάτι ενδέχεται ν’ αρέσει. Με το Σωκράτη Μάλαμα με τον οποίο το συζητάμε κι έχουμε αποκτήσει πείρα, ξέρουμε ποιο κομμάτι θα κάνει το λεγόμενο γκελ.
ΠτΘ: Πώς βλέπετε το κοινό; Είστε ανεκτικός;
Ο.Π.: Βγαίνουν σ’ ένα μαγαζί και διασκεδάζουν και θέλουν ν’ ανταλλάξουν και μια κουβέντα. Δεν είναι δυνατόν να επικρατεί μια ατμόσφαιρα κατανυκτική. Δεν έχουμε τέτοιες απαιτήσεις. Το σημαντικό και χαρούμενο γεγονός είναι όταν στην πίσω – πίσω πλευρά της αίθουσας κάτι κορίτσια κι αγόρια, όρθια, κοντά στο μπαρ, τραγουδούν από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή της παράστασης. Είναι μια ωραία χορωδία και μερικές φορές είναι σαν θεία χορωδία κι αυτό μας δίνει μεγάλη χαρά.
ΠτΘ: Συζητάτε με το κοινό, δεν του τραγουδάτε μόνο και η φωνή σας ταιριάζει πολύ στην αφήγηση.
Ο.Π.: Μακάρι να είχαμε περισσότερες στιγμές σαν κι αυτές, αλλά όταν λες πολλά κινδυνεύεις να πεις και καμιά σαχλαμάρα. Ο Σωκράτης είναι εύστοχος και καλός performer. Για παράδειγμα, στη συναυλία στην Κομοτηνή, το μαγαζί έχει στο ντεκόρ ένα τοίχο που απεικονίζει ένα παλιό νεοκλασσικό σπίτι. Κάποια στιγμή που γινόταν φασαρία τους μετέφερε: «Σας παρακαλώ, σ’ αυτό το παλιό σπίτι που βλέπετε στον τοίχο κοιμούνται δύο γέροι. Μην τους ξυπνήσετε».
ΠτΘ: Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με το Σωκράτη Μάλαμα;
Ο.Π. Το Σεπτέμβριο, ο «Μελωδία» έκανε μια συναυλία όπου ήμασταν εφτά καλλιτέχνες με τις κιθάρες μας. Εκεί παίξαμε για πρώτη φορά με το Σωκράτη και είπαμε να το συνεχίσουμε. Πραγματικά αποκόμισα μια σπουδαία εμπειρία, γνωρίζοντας ένα εξαιρετικό καλλιτέχνη και άνθρωπο. Είναι ευχής έργο να γινόμαστε φίλοι.
ΠτΘ: Είναι δύσκολες οι φιλίες στο χώρο;
Ο.Π.: Δεν ταιριάζεις με όλους. Πώς να το κάνουμε; Δεν είναι όλοι φίλοι σου. Δε μπορούν να γίνουν φίλοι σου, λόγω ιδιοσυγκρασίας.
ΠτΘ: Πώς είναι να μεταμορφώνεσαι στη σκηνή προς χάριν του κόσμου; Ακούγοντας τα τραγούδια του Σωκράτη Μάλαμα δημιουργείται η εντύπωση ενός εσωστρεφούς ατόμου. Από τα τραγούδια σας υπάρχει η αίσθηση ενός ανθρώπου προβληματισμένου που θέλει να περάσει συγκεκριμένα μηνύματα. Στο κοινό δίνετε η αίσθηση της μεταμόρφωσης.
Ο.Π.: Μακάρι να μας βοήσει το τραγούδι. Το κάνει αυτό το τραγούδι. Είναι επειδή έχει το λόγο. Σου δείχνει αθέατες πλευρές του εαυτού σου και λες πράγματα για τα οποία έχεις ήδη μία ερμηνεία και με τον καιρό έρχεται κάποιος και σου δείχνει ένα άλλο επίπεδο ανάγνωσης.
ΠτΘ: Υπάρχουν κάποια άτομα που διαδραματίζουν το ρόλο του κριτή, που ακούν τα τραγούδια σας όταν τα δημιουργείτε και σχολιάζουν;
Ο.Π.: Είναι δικοί μου άνθρωποι, φίλοι μου, άνθρωποι που εμπιστεύομαι. Πάντα δοκιμάζω τα τραγούδια μου. Τα παίζω.
Δίσκος Περίδης – Μάλαμας
ΠτΘ: Όταν δεν έχετε καλή διάθεση κι ανεβαίνετε στη σκηνή αυτή η κακή διάθεση περνάει και στον κόσμο;
Ο.Π. Έχω πάντα καλή διάθεση γιατί αγαπάω πολύ αυτό που κάνω. Αν για κάποιος λόγους είμαι λίγο πιο πεσμένος πίνω ένα ουίσκι κι «ανεβαίνω».
ΠτΘ: Ορφέας με τη λύρα και Σωκράτης με το λόγο.
Ο.Π.: Αναλαμβάνει ο Σωκράτης τους προλόγους στα τραγούδια.
ΠτΘ: Σκοπεύετε να βγάλετε δίσκο με το Μάλαμα;
Ο.Π.: Τώρα τελευταία μού έλεγε ότι το θέλει. Πάντα ήθελα να βγει αυτό το live σε δίσκο, αλλά δε νομίζω να γίνει σύντομα.
ΠτΘ: Η περιοδεία ήταν δική σας επιλογή;
Ο.Π.: Ναι και μάλιστα ο Σωκράτης δε θέλει καθόλου να πάει στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
ΠτΘ: Θα μπορούσατε να ζήσετε σε κάποια πόλη πλην της Αθήνας;
Ο.Π.: Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και την αγαπώ. Θα ήθελα να ζω στην περιφέρεια, σε μια μικρή πόλη, αλλά όχι μακριά από την Αθήνα. Αισθάνομαι μια μελαγχολία όταν λείψω πολύ καιρό μακριά. Κάτι με πιάνει… μου φέρνει μια μελαγχολία η επαρχία.
ΠτΘ: Ίσως γιατί οι μεγάλες πόλεις έχουν ζωή όλες τις ώρες της ημέρας. Μπορείς να επιλέξεις να κάνεις κάτι και δεν είσαι ποτέ μόνος, εκτός αν το θες.
Ο.Π.: Ναι. Αν και η ζωή μου κυλάει γράφοντας τραγούδια και είναι όντως μια μοναχική διαδικασία πραγματικά δεν την αντέχω τη μοναξιά.
ΠτΘ: Μπορείτε να πετύχετε τη μοναξιά στην Αθήνα;
Ο.Π.: Μόνοι μας είμαστε, μην ανησυχείς. Είμαστε 5.000.000 πληθυσμός και δε συναντιόμαστε ποτέ, μιλάμε στα τηλέφωνα… Είσαι πολύ μόνος στην Αθήνα. Απλά αισθάνεσαι πως υπάρχει κόσμος γύρω σου.
ΠτΘ: Πιάνεστε από μικρές φράσεις για να γράψετε;
Ο.Π.: Έτσι ξεκινούν τα τραγούδια, από μία φράση που είναι πολύ καθημερινή. Αυτό το τραγούδι του Σωκράτη που λεει «άλλα θέλω κι άλλα κάνω» πόσες φορές το έχουμε πει;
ΠτΘ: Όταν είναι απλό το τραγούδι έχει αναφορές μέσα μας κι επιπλέον μπορούμε να το μάθουμε.
Ο.Π.: Ακριβώς, το τραγούδι πρέπει να τραγουδιέται και να χορεύεται.
ΠτΘ: Ταξιδεύετε;
Ο.Π.: Τώρα με τις συναυλίες ναι. Έχω δυο μικρά παιδιά και θέλω να τα ευχαριστηθώ, να τη ζήσω αυτή την ηλικία, η οποία φεύγει πολύ γρήγορα και τα παιδιά μεγαλώνουν λίαν συντόμως.
ΠτΘ: Τους παίζετε κιθάρα; Τους λέτε νανουρίσματα;
Ο.Π.: Τους παίζω. Από τη μία είναι μεγάλη μου χαρά να είμαι με τα παιδιά, αλλά από την άλλη είναι πολύ κουραστικό γιατί έχουν ένα δικό τους κώδικα επικοινωνίας. Να τα λέμε όλα για να μη μας περνάει κανείς για υπόδειγμα οικογενειάρχη.
ΠτΘ: Λένε ότι η μουσική εξημερώνει τα ήθη, τα πλήθη… Στα παιδιά πώς λειτουργεί;
Ο.Π.: Τα παιδιά διασκεδάζουν πολύ, φαίνεται. Έχουν δείξει και κάποιο ταλέντο, μπορεί να είναι και κληρονομικό. Έχουμε κάνει ένα μικρό γκρουπάκι και παίζουμε.
ΠτΘ: Η κιθάρα φτιάχνει παρέα. Σε μια εκδρομή, σ’ ένα φοιτητικό δωμάτιο…
Ο.Π.: Αυτή ήταν η σκέψη, να παίξουμε σα να πηγαίνουμε μία σχολική εκδρομή και μάλιστα όπως παίζουμε τα κομμάτια όταν τα πρωτοφτιάχνουμε στο δωμάτιό μας. Με μια κιθάρα πρέπει να παίζεις κι όχι να κάνεις ότι παίζεις. Ταυτόχρονα δείχνουμε το ταλέντο μας στην κιθάρα, γιατί και ο Σωκράτης κι εγώ έχουμε κάνει σπουδές στην κιθάρα. Έχουμε δείξει ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε κι αυτό μου αρέσει. Έχω σπουδάσει κιθάρα από πέντε χρονών, την έχω αγαπήσει.
ΠτΘ: Έχετε παίξει και το ρόλο του δασκάλου της κιθάρας.
Ο.Π.: Όντως, έχω διδάξει κλασσική κιθάρα.
ΠτΘ: Με τον ηλεκτρικό ήχο δε μπορούμε να διακρίνουμε την κακή φωνή και την κακή ποιότητα. Με μια κιθάρα όμως φαίνεται ποιες είναι οι ικανότητες του καλλιτέχνη.
Ο.Π.: Δεν ξέρω αν γίνεται στην προσπάθεια να κάνουν κάτι καινούριο ή αν χρησιμοποιούν την κιθάρα για ν’ αλλοιώνουν τους ήχους. Εδώ τα πράγματα είναι απλά. Μιλάμε για τρεις κιθάρες κι ένα νέυ, ένα πνευστό… Συναντάμε και συναδέλφους που μπορούν να υποστηρίξουν μια συναυλία με ένα όργανο κι άλλοι όχι. Το έκανε ο Αλκίνοος μόνος του σε συναυλία κι ήταν πολύ ωραία.
ΠτΘ: Η θέση σας στο θέμα της πειρατείας;
Ο.Π.: Τι να πεις, να συμβουλεύσεις μην αγοράζετε ψεύτικα cd από τους αλλοδαπούς;
ΠτΘ: Σας βλάπτει;
Ο.Π.: Βεβαίως, δεν έχουμε τα πνευματικά δικαιώματα. Ο κόσμος νομίζει ότι αυτό που γράψαμε μπορεί να το πάρει δωρεάν, του ανήκει. Τι υπάρχει δωρεάν σήμερα για να είναι και το τραγούδι; Είναι επίσης και το θέμα της ποιότητας. Επιλέγουν το MP3 και τα συμπιέζουν.
Ακόμα κι αν πέσει η τιμή του cd πιστεύω ότι ο κόσμος θα επιλέγει να αγοράζει το πλαστό. Νομίζω ότι δεν αγαπάμε αυτό το φορέα ήχου. Όταν είχαμε το βινίλιο κρατούσαμε το δίσκο με ευλάβεια στα χέρια μας και πηγαίναμε στο σπίτι για να το ακούσουμε. Το cd έχει γίνει σουβέρ για ν’ ακουμπάμε το ποτήρι. Έχει ευτελιστεί το προϊόν αφού έχει πουληθεί με σκόνες πλυσίματος.
ΠτΘ: Ετοιμάζετε μια νέα δισκογραφική δουλειά;
Ο.Π.: Πιστεύω το φθινόπωρο. Έχω γράψει περίπου το 70% του υλικού.
ΠτΘ: Βγάζετε δίσκο όταν έχετε κάτι να πείτε;
Ο.Π.: Τα τραγούδια θέλουν χρόνο, το δικό τους χρόνο. Θέλει χρόνο να βιώσεις κάποια πράγματα και να τα αποδώσεις σε μια στιγμή που θα έρθει, που δεν ελέγχεται, ούτε προκαλείται.
ΠτΘ: κύριε Περίδη σας ευχαριστούμε πολύ.
Ο.Π.: Κι εγώ εσάς.
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
