Θεατρικη Ομαδα αναγνωσης Σαφακ

Ξεκίνησαν πριν χρόνια σαν ομάδα ανάγνωσης του περιοδικού Σαφάκ και περιορίζονταν στην ανάγνωση από το ομώνυμο περιοδικό κάποιων ποιημάτων και μυθιστορημάτων. Με την πάροδο του χρόνου ο αριθμός της ομάδας μεγάλωσε και, από δεκαπέντε περίπου που ξεκίνησαν, έφθασαν τους 21. Συγχρόνως όμως, αυξήθηκε και ο αριθμός των δραστηριοτήτων τους. Έτσι σιγά -σιγά από ομάδα ανάγνωσης μετατράπηκαν σε θεατρική ομάδα πάντα με την επίβλεψη του Φειζί Αλή. Πριν από τρία χρόνια ανέβασαν το έργο «Αντιδικία», πέρυσι το «Πρες Ρουμ» και την Παρασκευή 23 Απρίλη θα είναι η πρεμιέρα του νέου τους έργου «Αλαλούμ- Ανατροπή»

«Ξεκινήσαμε σαν ομάδα ανάγνωσης του περιοδικού Σαφάκ και σιγά -σιγά ξεκινήσαμε να παίζουμε κάποια σκετς, κάποια έργα τοπικών συγγραφέων και εξελιχθήκαμε σε θεατρική ομάδα», αναφέρει το μέλος της ομάδας Εμρέ Αχμέτ.

«Το έργο που ανεβάζουμε την Παρασκευή, είναι πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου, όπως ήταν και τα προηγούμενα. Το ετοιμάσαμε εμείς οι «παίκτες»,-θα μου επιτρέψετε να μην πω ηθοποιοί,- που συμμετέχουμε στην ομάδα. Δεν θέλω να πω και πολλά για αυτό και προτιμώ να αφήσω τους θεατές να δουν το έργο και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι έχει μια διαφορά με τα προηγούμενα που ανεβάσαμε. Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι στα προηγούμενα κάναμε και αυτοκριτική, δηλαδή λέγαμε την άποψή μας για την κοινωνία, για τους μεγαλύτερους, αλλά και για τη νεολαία και για τους νέους, για παράδειγμα ότι χρησιμοποιούν μικτή γλώσσα. Στο φετινό έργο κάνουμε πιο πολύ κριτική και όχι αυτοκριτική, του χρόνου ίσως θα κάνουμε και την αυτοκριτική μας. Εκείνο που μπορώ να πω επίσης είναι ότι προβάλλουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εμείς ως ομάδα κατά την παραγωγή του έργου. Μας λείπει αίθουσα να δουλέψουμε, δεν έχουμε τα απαραίτητα υλικά, σκηνικά. Στην ουσία δηλαδή παίζουμε τον εαυτό μας»..

Η ομάδα ξεκίνησε να δουλεύει από το Σεπτέμβριο. Τα μέλη της ομάδας συζητούν μεταξύ τους τι μπορούν να ανεβάσουν, τι μήνυμα μπορούν να περάσουν στην κοινωνία. Τα παιδιά καταθέτουν τις απόψεις τους και τις ιδέες τους και όλα αυτά συνδυάζονται μεταξύ τους και ξεκινούν τα μεγαλύτερα σε ηλικία να γράφουν τα κείμενα. Το φετινό έργο είναι όλο γραμμένο από τα παιδιά

«Προσπαθώ να ενεργοποιήσω τη φαντασία των παιδιών σαν σκηνοθέτης, σαν δάσκαλος. Σέβομαι περισσότερο τις απόψεις των νέων από τις απόψεις των μεγαλύτερων και γι΄ αυτό δίνω προτεραιότητα στους νέους», αναφέρει ο σκηνοθέτης της παράστασης Αλή Φεϊζί. Ο κ. Φεϊζί τονίζει ότι δεν συναντά ιδιαίτερες δυσκολίες «γιατί γνωρίζω τα παιδιά πολλά χρόνια πολύ καλά και κάνουμε συνέχεια αυτές τις ασκήσεις. Τους λέω κάτι συγκεκριμένο και από αυτό προσπαθούν να καταλήξουν στο αφηρημένο. Τους λέω για παράδειγμα, «αν ήσουνα ένα δένδρο πού θα ήθελες να βρίσκεσαι», και μετά από εκεί αρχίζει η φαντασία, αρχίζει η δημιουργία, η παραγωγή. Για να φτάσουμε στο αφηρημένο όμως, φυσικά πρέπει το παιδί να γνωρίζει τα συγκεκριμένα, και από εκεί ξεκινάμε, και να μπορεί να δημιουργήσει στο μυαλό του μια εικόνα και πάνω από όλα αυτή να μεταφερθεί με τη μητρική του γλώσσα. Στην εξέλιξή του αυτή το βοηθάμε με την παρότρυνση να διαβάζει παραπάνω κείμενα στα τούρκικα και το βοηθούμε να σχηματίσει γνώμη και εικόνα για το τι συμβαίνει στα χωριά, γύρω του, έτσι ώστε να αποκτά μια ιδέα για την κοινωνία του. Μας ενδιαφέρει να γνωρίζουν, όπως γνωρίζουν για τον τόπο τους, και την ιστορία την πιο κοντινή, δηλαδή τι είμαστε, πώς εξελιχθήκαμε, ποιες είναι οι σχέσεις μας με τους συμπολίτες Έλληνες, τα προβλήματα που δημιουργούνται. Στην ουσία δηλαδή μας ενδιαφέρουν τα παιδιά σαν άτομα. Δεν μας ενδιαφέρει αν είναι τούρκος, μουσουλμάνος, χριστιανός, Έλληνας. Μας ενδιαφέρει ο άνθρωπος, σαν άτομο όμως, τι μπορεί να έχει μέσα του, τι μπορεί να προσφέρει σαν άτομο. Και όλα αυτά έχουν σαν τελικό στόχο να δούμε τα προβλήματα της μειονότητας με το μάτι των παιδιών».

Τα παιδιά εκφράζονται ελεύθερα Ο κ. Φεϊζί όμως επισημαίνει ότι θέλει περισσότερη δουλειά στο σχολείο εκεί όπου μαθαίνουν τα μαθήματα από έξω αλλά δεν συζητούν.

«Το σχολείο δεν σου δίνει τίποτα. Μπορεί να έγιναν κάποιες αλλαγές για να προωθήσουν την κριτική σκέψη των παιδιών αλλά κατά την άποψή μου δεν πέτυχε αυτό. Υπάρχουν κάποια βιβλία που φιλοξενούν κριτική κάποιων ατόμων για κάποια θέματα αλλά και πάλι δεν καλλιεργείται η κρίση του παιδιού. Είναι κριτική για κάποιον άλλον», συμπληρώνει ο Εμρέ Αχμέτ.

Κατά τον κ. Φεϊζί έχει πολύ μεγάλη αξία να μπορούν παιδιά του Γυμνασίου του Λυκείου παιδιά από τα χωριά και από την Κομοτηνή, να συνευρίσκονται να δημιουργούν μία ομάδα και να συνεργάζονται. Είναι το πρώτο βήμα προς την κοινωνικοποίησή τους, η ένταξη στην ομάδα τα βοηθά να εκφράζονται ελεύθερα και να δημιουργούν.

«Ένας από τους βασικούς στόχους είναι το παιδί να μάθει σωστά τη μητρική του γλώσσα. Αν δεν γνωρίζεις σωστά τη μητρική σου γλώσσα, δεν μπορείς να έχεις και φαντασία, δεν μπορείς να σκεφθείς σωστά, όπως απαιτεί η κοινωνία που ανήκεις. Γι΄ αυτό προσπαθούμε να μαθαίνουν τη γλώσσα όχι όπως την έχουν μάθει από την οικογένειά τους, αλλά τους ωθούμε να διαβάζουν παραπάνω, να συνεργάζονται, και σε μερικές λέξεις, στις οποίες αντιμετωπίζουν πρόβλημα, να τους αναφέρουμε την έννοιά τους. Απώτερος δηλαδή στόχος μας είναι μέσα από την τέχνη το παιδί να μάθει να εκφράζεται σωστά.»

Στο σημείο αυτό ο Εμρέ Αμέτ καταθέτει τη δική του εμπειρία. «Πριν περάσω στο Πανεπιστήμιο δεν έβλεπα όνειρα σε ελληνική γλώσσα. Όλα τα όνειρά μου ήταν στην τούρκικη γλώσσα. Όταν πήγα Θεσσαλονίκη και δεν ερχόμουν στην πόλη μου για αρκετές εβδομάδες άρχισα να βλέπω όνειρα στην ελληνική γλώσσα. Μάλιστα στην αρχή η γλώσσα ήταν μικτή. Η μάνα μου για παράδειγμα στο όνειρο μού μιλούσε ελληνικά, και αναρωτιόμουν τι συμβαίνει εφόσον ποτέ δε μου είχε μιλήσει, όταν δεν χρειαζόταν ελληνικά στο σπίτι και πάντοτε μου μιλούσε τούρκικα. Προσπαθώντας να το εξηγήσω κατάλαβα ότι αυτό συνέβαινε γιατί δεν χρησιμοποιούσα τη γλώσσα μου πολύ στη Θεσσαλονίκη αλλά περισσότερο χρησιμοποιούσα την ελληνική».

Μιλώντας για την εμπειρία τους μέσα από τη συμμετοχή στην ομάδα ο Εμρέ Αχμέτ τονίζει ότι πρώτα απ΄ όλα κέρδισε αυτοπεποίθηση. “Το να δημιουργείς με άλλα παιδιά, να συνεργάζεσαι μαζί τους για να βγεις μπροστά στον κόσμο σου δίνει πολύ αυτοπεποίθηση. Σαν άνθρωπος μαθαίνεις να συνεργάζεσαι, να σέβεσαι τον συνάνθρωπό σου, το φίλο σου, το συμμαθητή σου. Από εκεί και πέρα αυτό που κέρδισα στο θέατρο, φαντάζομαι ότι θα εφαρμόσω και στην ιδιωτική μου ζωή”.

Από την πλευρά της η Χιλάλ Μεχμέτ η οποία συμμετέχει στη θεατρική ομάδα εδώ και 5 χρόνια καταθέτει την ίδια άποψη. «Είναι θετικό ότι μαθαίνουμε να συνυπάρχουμε, να συνεργαζόμαστε με τα άλλα παιδιά, να μαθαίνουμε από το δάσκαλό μας αλλά και να καταθέτουμε τις απόψεις μας».

Το έργο θα ανεβεί αύριο Παρασκευή στην αίθουσα της Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής. Στην παράσταση θα συμμετέχει και το μουσικό συγκρότημα «Balkanatolia» Και όπως τονίζουν τα παιδιά, θα ήθελαν πολύ να το ανεβάσουν και σε όλους τους μειονοτικούς οικισμούς έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία και στους ανθρώπους της μειονότητας να δουν την παράσταση. Μέχρι στιγμής ο μόνος δήμαρχος που τους έχει καλέσει είναι των Αρριανών. Ευελπιστούν ότι φέτος όλοι οι δήμαρχοι θα τους καλέσουν, εφόσον η παράσταση δεν κοστίζει τίποτα. Τα παιδιά είναι ερασιτέχνες και όσον αφορά τα σκηνικά αυτά είναι πολύ λιτά.

Εν αναμονή, λοιπόν της παράστασης αλλά και της πρόσκλησης από τους δημάρχους…

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.